Tibetan
ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་གནོད་པས་རྟགས་དེས་རང་གི་འབྲེལ་ཡུལ་འགྲུབ་ནུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ནམ་ཡང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་གྲང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་ཚ་བ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །རྟགས་དེ་ནི་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི་དོན་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་བར་རྟོགས་པ་ཡི་རྒོལ་བ་དེས་གཞན་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་ལའང་གཏན་ཚིགས་དེས་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མར་མེ་ལག་ན་ཐོགས་པས་མུན་ཁང་ནང་གི་དངོས་པོ་སྟོན་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རིགས་པ་བརྗོད་དང་དེར་རྩོད་སྤང་དང་པོ། སྔར་ལུང་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱིས་ལུང་དེ་དང་འགལ་བའི་རྟགས་བརྗོད་པས་ན་རྒོལ་བ་འདི་མི་རིགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལུང་དོན་ཕལ་ལ་གནོད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་བརྗོད་དམ་མ་བརྗོད་ཀྱང་རུང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དང་འགལ་བ་ཡིན་ན་རྒོ༷ལ་བས་བསྟན་བཅོས་འདིར་ཉེས་པ་ཅི་བྱས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེ་རྒོལ་བ་དེས་བརྗོད་པའི་ཉེས་པས་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་ནི་གཏན་ཚིགས་དེ་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ། ངོ་བོས་གནོད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གནོད་པ་བརྗོད་མི་རིགས་པ་ལ་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་རྗོད་པ་པོ་དེས་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་བྱེད་དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ཤེས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དེ་དག་གི་སྐྱོན་དེ་བུས་ཕ་སུན་འབྱིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་དེ་ལུང་དོན་ལ་གནོད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྒོལ་བས་མ་བརྗོད་ན་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་ཅི་ བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པ་མིན་ནམ། མིན་ན་བརྗོད་ཀྱང་མི་གནོད་ལ། ཡིན་ན་རྒོལ་བ་དེ་མི་རིགས་པ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། དོན་ལ་གནས་ཚོད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་པས་ན་ཅིས་ན་རྒོལ་བ་དེ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་གྲུབ་བརྗོད་དང་འདི་མི་མཚུངས། །གཉིས་ཀའང་འགྲུབ་པ་མིན་པ་སྤང་། །དང་པོ། འོ་ན་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པའང་རྒོལ་བའི་སྐྱོན་མིན་པར་ཐལ་ཏེ་རྟགས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྟར་སྣང་ཡིན་གྱི་རྒོལ་བས་བརྗོད་པས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མི་མཚུངས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རང་གི་ངོ་བོས་ལྟར་སྣང་དུ་གནས་པ་ཡིན་མོད། གཞན་ཕ་རོལ་པོ་དག་ལ་རྒོལ་བ་རང་གི་འདོད་པའི་བསྒྲུ
Chinese
像这样，因为有损害，所以那个理由（རྟགས།，hetu，因）从其联系处所能成立的自性中永远不会改变，就像说火是冷的，热性也不会改变一样。那个理由被认为是以与所希望的成立之事的意义，以及无则不生的方式相关联的辩论者，对于其他为了辩论而辩论的人来说，那个理由怎么能成立所要成立之事呢？因为具有事物力量加入的道理，就像手持蜡烛能照亮暗室中的事物一样。第二，说理及其中争论的驳斥，第一，先前已经承诺经文是量，后来又说了与那个经文相违背的理由，所以这个辩论者是不合理的，如果这样说。即使说或不说对经文意义的大部分有损害的理由，如果凭借事物力量，那个理由与论典的意义相违背，那么辩论者对这个论典做了什么过失呢？那个理由以辩论者所说的过失来损害论典，那个理由不是新产生的，因为自性存在损害。如果说，对于已经承诺的论典，无论如何都不能说损害，说了与论典相违背的理由的人，因为实际说了损害论典，知道了有损害，就不会对论典产生很大的欢喜，所以那些辩论者的过失就像儿子揭父亲的短一样，如果这样说。如果那个损害经文意义的理由不是辩论者说的，那么那个理由是什么
English
Like this, because there is harm, that reason (hetu) will never change from its own nature of being able to establish its connection, just as saying that fire is cold will not change its heat. That reason is considered to be related to the meaning of the desired establishment and the way of not arising without it by the debater, how can that reason establish what is to be established for others who debate for the sake of debate? Because it has the reason of the power of things joining, just as holding a candle in hand can illuminate things in a dark room. Second, reasoning and refuting the arguments therein, first, having previously promised that the scriptures are valid, and later saying reasons that contradict those scriptures, so this debater is unreasonable, if you say so. Even if the reason that harms most of the meaning of the scriptures is said or not, if by the power of things, that reason contradicts the meaning of the treatise, then what fault has the debater made to this treatise? That reason harms the treatise with the fault said by the debater, that reason is not newly born, because the nature exists to harm. If you say that for the promised treatise, it is not reasonable to say harm in any way, the person who said the reason that contradicts the treatise, because he actually said the harm to the treatise, knowing that there is harm, will not generate great joy to the treatise, so the fault of those debaters is like a son exposing his father's shortcomings, if you say so. If that reason that harms the meaning of the scriptures is not said by the debater, then what is that reason?
Tibetan
བ་བྱ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། ལྟར་སྣང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་བརྗོད་པས་ན་དེ་འདྲའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པ་པོའི་བློ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཡང་། ལུང་གཞན་དང་འགལ་ཀྱང་རུང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་རང་གི་ཞེ་འདོད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་ཚུལ་འདིར་རྒོལ་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ། བྱས་པས་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པས་ལུང་ནས་རྟག་པ་མཁའ་ཡོན་དུ་བཤད་པ་ལ་གནོད་ན་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་དོན་དེས་མི་རྟག་པ་ལའང་གནོད་པས་གཉིས་ཀའང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པའི་སྨྲ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པའི་རིགས་པས་གཟེགས་ཟན་སོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་ལར་བཤད་པའི་སྒྲ་རྟག་པ་དང་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུ་འགའ་ཞིག་རིགས་པ་མིན་པར་གྲུབ་པས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་ལྟ་བུ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་ རིགས་པར་སྨྲ་བ་གཞན་པ་དག་ཀྱང་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱལ་རིགས་ངན་པའི་ལུགས་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཁ་ཅིག །མི་རིགས་པ་བྱེད་པ་གཅིག་ལ་ཁྲོས་ནས་གཞན་ལེགས་པར་བྱེད་པ་དུ་མ་ལའང་ཆད་པ་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་ལུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཀུན་མཚུངས་པར་བྱས་ནས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུས་ཀྱང་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་རྟག་མི་རྟག་ལྟ་བུ་སོགས་སོ་སོའི་ལུང་གི་དོན་མི་འདྲ་བ་མང་ཞིང་། དངོས་སྟོབས་མེད་པར་ལུང་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་ན་ལུང་གང་ཡིན་ཀྱང་སྟོབས་མི་མཉམ་པ་ཚིག་ཙམ་ལ་མེད་ཅིང་། ལུང་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནའང་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་སུ་བཤད་ཚད་བསྟན་པར་དཀའ་བ་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་སྐྱོན་མེད་པར་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྙེད་པའི་དུས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལན་བརྒྱུད་མར་བཀག །དང་པོ། ལུང་དོན་ཁེགས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ན་འགལ་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྟག་དང་མི་རྟག་སོ་སོར་གཞི་གཅིག་ལ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བའི་སྒོ་ནས་འགལ་བ་ལ་མི
Chinese
而且，正因为说出了为了成立而要说的，以及说出了被作为表面上的能立而安立的所立不存在丝毫意义，所以安立这种能立者的智慧会变成过失，即使与其他的教证相违背，但说出正确的能立的理由，因为能够成立自己的意愿，所以在这种情况下，对于反驳者来说，没有变成过失的时候。第二，本体和它的理由二者。第一，以所作来成立无常，如果损害了教证中所说的常法虚空，那么所承诺的教证之义也会损害无常，所以二者都不会成立吗？这是非常不合理的说法。如果像以所作之相成立声音是无常一样，以正确的理性能成立，那么在某些顺世外道等的论典中所说的声音是常法和虚空的功德等，有些不是以理性能成立的，所以像声音是无常一样，与事物实情相符的理智的说法，也会被其他的阻碍，这就像恶劣种姓的国王的行事一样。譬如有些国王，对做一件不合理的事情的人发怒，也惩罚其他做好事的人一样。而且，在法相声音等之上，把所有教证的意义都同样地做，谁也不能说出能立的理由，因为声音是常无常等各自的教证意义有很多不同。如果没有真实的实力，仅仅以教证来成立，那么任何教证的力量都不相等，不仅仅是言辞而已。即使以一个教证为主，也很难指示在那法相上所说的一切法，如上所说。因此，在任何情况下，你所安立的所立和能立的体相都会破灭，因为不可能有找到毫无过失地成立所立的能立的时候。第二，本体和对其连续不断地遮破。第一，即使教证之义被遮破，也不会变成理由有缺陷，那么说有不迷惑于相违的量，又怎么会变成能立有缺陷呢？因为以二量成立常与无常各自在一个基上，以这种方式对于相违
English
Moreover, it is precisely because it speaks of what is to be said in order to establish, and it speaks of the fact that the object to be established, which is posited as an apparent means of establishment, has no meaning whatsoever, so the wisdom of the one who posits such a means of establishment will become a fault, even if it contradicts other scriptures, but stating the correct reason for the means of establishment, because it is able to establish one's own intention, so in this case, there is no time when it becomes a fault for the opponent. Second, the entity and its reason, two. First, if impermanence is established by being made, if it harms the permanent void spoken of in the scriptures, then the meaning of the promised scripture will also harm impermanence, so neither will be established? This is a very unreasonable statement. If, like the sound of being made, it is established that sound is impermanent, then some of the sounds mentioned in some of the treatises of the Lokayatas and others, such as the sound being permanent and the qualities of space, are not established by reason, so like the sound being impermanent, the statement of reason that is in accordance with the reality of things will also be hindered by others, which is like the behavior of a king of bad lineage. For example, some kings, angry at someone who does something unreasonable, also punish others who do good deeds. Moreover, on the Dharma characteristic sound and so on, making the meaning of all the scriptures the same, no one can say the reason for the means of establishment, because the meaning of each scripture is different, such as sound being permanent and impermanent. If there is no real power, and it is established only by scripture, then the power of any scripture is not equal, not just words. Even if one scripture is the main one, it is difficult to indicate all the Dharmas spoken of on that Dharma characteristic, as mentioned above. Therefore, in any case, the nature of the object to be established and the means of establishment that you have established will be destroyed, because it is impossible to find a time when the means of establishment that establishes the object to be established without fault is found. Second, the entity and its continuous refutation. First, even if the meaning of the scripture is refuted, it will not become a defective reason, then how can it become a defective means of establishment to say that there is a valid measure that does not confuse contradictions? Because the two valid measures establish permanence and impermanence separately on one basis, in this way for contradictions.