Tibetan
འགལ་ན་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་བསྟན་བཅོས་དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བསྟན་བཅོས་དེ་དང་ནི་འགལ་བར་སེམས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་འགལ་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་གནས་མིན་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དང་ རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞལ་བྱའི་གནས་དང་པོ་གཉིས་ལ་བསྟན་བཅོས་དེ་ཡང་མི་འགལ་བ་ཡིན་པས་བསྟན་བཅོས་དེ་ལྟ་བུ་དང་འགལ་ན་རིགས་པའི་གནོད་པ་འབའ་ཞིག་གིས་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི་ལུང་གིས་གནོད་ཅེས་བརྗོད་མི་དགོས་ལ་གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་པར་ནི་དཔྱོད་པ་འཕོ་བ་སྟེ་དེ་ལ་དཔྱད་པ་འཇུག་པའི་སྐབས་སུ་ན་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་ཤིན་ལྐོག་གི་དོན་གཞལ་བ་ལ་ཡང་དག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལེན་པ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྤང་བླང་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སོགས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པར་མི་འོས་ལ། རང་གི་རིགས་པས་གཅོད་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་པ་ལས་འོས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་གསུམ་པ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་དེར་ཡང་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དངོས་དང་ནི། ཡང་ན་དེའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་ཆོས་འབྲེལ་བ་ཅན་ལ་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱི་དམ་བཅའ་དང་རྟགས་འགོད་པ་སྤང་བར་བྱ་ཡི་གཞན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ལ་འགལ་མི་འགལ་དཔྱོད་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུང་གི་དོན་མཐའ་དག་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་དེ་ཀུན་གཅིག་ཏུ་བློ་ལ་བཟུང་ནས་དཔྱད་དགོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་མགོན་པོ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་མཚན་བཟུང་ཞིང་དད་འདུན་བསྐྱེད་ན་ཞིང་དེར་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་དེས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་ཞིང་དེར་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ་ན། ཞིང་དེ་ན་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་ལུང་དེས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་གནོད་དོ་སྙམ་པ་དང་། འཕགས་ལམ་ཐོབ་པ་ལ་གྲངས་མེད་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཁྱབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མེད་ན་མི་ འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ལ་ལུང་གཞན་གྱིས་གནོད་དོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་ལུང་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་མི་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ལུང་དེ་དག་དང་སྐབས་ཀྱི་ལུང་དེ་འགལ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་མ་ནུས་ན་ལུང་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་སོ་སྐྱེ་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་ལུང
Chinese
如果相违，则论著会造成损害，因为不应认为正论著与该论著所成立的义相违。如果相违，则因为自己的智慧颠倒，会获得非处。也就是说，对于现量和比量所衡量的最初两个境，论著也不应相违，如果与这样的论著相违，则只会受到理证损害，不必说受到教证损害。对于第三个衡量境，则是转移思择，即在那时进行观察之际，由于现量和比量无法成立，因此对于衡量极隐蔽之义，采取正确的论著是合乎道理的。例如，对于来世之事，如教导因果取舍等，不应置之不理。对于自己的理智无法决断之事，除了依赖正确的教证之外，别无选择。如是依赖教证而思择第三境之际，也应避免对当时的所立之法本身，或者对它的无则不生之法关联者造成损害的宗和立宗，而不应观察其他与当时的所立无关的事项是否相违，如果那样，则观察之事会没完没了。因为教证的意义全部难以获得，如果需要将所有这些都记在心中进行观察，则会太过分。例如，如果受持怙主无量光（藏文：མགོན་པོ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་）之名并生起信心，则会往生彼刹，如果以教证成立此事，则会认为，如果教证说彼刹完全被一次往生所占据，则会损害所立之法。又如，对于获得圣道，必须先有积累无数资粮的意乐行道遍及，如果认为其他教证会损害这种无则不生的关联，那么，该教证就是该所立不成立的障碍。如果不能证明上述教证与当时的教证没有相违，则因为教证的损害，凡夫无法往生极乐世界。
English
If there is contradiction, the treatise will cause harm, because it is not appropriate to think that the correct treatise contradicts the meaning established by that treatise. If there is contradiction, then because one's own wisdom is reversed, one will obtain a non-place. That is to say, for the first two objects to be measured by direct perception and inference, the treatise should not contradict either. If it contradicts such a treatise, it will only be harmed by logical reasoning, and there is no need to say that it is harmed by scriptural authority. For the third object of measurement, it is a shift of thought, that is, when observing at that time, since direct perception and inference cannot establish it, it is reasonable to take the correct treatise for measuring the extremely hidden meaning. For example, for the sake of the next life, such as teaching the cause and effect of acceptance and rejection, etc., it should not be ignored. For things that one's own intellect cannot decide, there is no choice but to rely on the correct scriptural authority. Thus, when relying on scriptural authority to contemplate the third object, one should also avoid the pledge and establishment of the thesis that harms the Dharma itself to be established at that time, or the Dharma related to its non-existence, and one should not observe whether other matters unrelated to the thesis to be established at that time are contradictory. If so, the matter of observation will be endless. Because the meaning of all the scriptures is difficult to obtain, if it is necessary to keep all of these in mind and observe them, it will be too much. For example, if one holds the name of the Protector Amitabha (Tibetan: མགོན་པོ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་) and generates faith, one will be reborn in that realm. If this is established by scripture, then it will be thought that if the scripture says that realm is completely occupied by one rebirth, it will harm the Dharma to be established. Also, for obtaining the noble path, it is necessary to have the practice of accumulating countless accumulations of merit pervading the path of intention. If it is thought that other scriptures will harm this non-existence relationship, then that scripture is an obstacle to the non-establishment of that thesis. If it cannot be proved that the above-mentioned scriptures do not contradict the scriptures at that time, then because of the harm of the scriptures, ordinary people cannot be reborn in Sukhavati.
Tibetan
་གིས་སྒྲུབ་པ་དེ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་སོ་སྐྱེ་ཚེ་བརྗེས་མ་ཐག་ཏུ་དེར་སྐྱེས་པས་ལུང་དོན་དེ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིང་དེར་སྐྱེས་ཕན་ཆད་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མི་སྙན་པ་ལོ་སྟོང་དུ་ངེས་པ་དང་ཤི་ནས་རྩ་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དབང་པོའི་དྲུང་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཇལ་བ་ན་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཞིང་དེར་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐབས་རིམ་སྦྱོང་སྔོན་དུ་སོང་ངེས་པ་ཅན་མི་དགོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་འཆི་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དག་ཀྱང་རེ་ཞིག་པདྨའི་སྤུབས་སུ་ལོ་ལྔ་བརྒྱར་སངས་རྒྱས་མཐོང་མི་ནུས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་འདིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་ནས་གཟོད་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པར་མཛད་ལ། གཞན་ཡང་ཆོས་སྤངས་པ་དང་མཚམས་མེད་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་དམིགས་བསལ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་གིས་དུས་ཐུང་ངུས་འབྲས་བུ་རྙེད་ནུས་པ་བཞིན་དུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དུས་ཐུང་ངུས་རྫོགས་ནུས་པར་ལུང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལས་དེ་མི་སྲིད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དཔག་མི་ འཇུག་ལ། ལུང་རང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་ལ་གནོད་པའམ། མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་དོན་གཞན་ལ་གནོད་པའང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ལྟ་བུ་དཔེར་བྱས་ནས་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ཚུལ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བའི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུས་བདེ་འབྲས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལུང་ལས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ལུང་གིས་གནོད་པ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཕྱག་འཚལ་བ་པོ་འདི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་མང་པོར་འགྱུར་ངེས་སོ་ཞེས་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ། ལུང་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་འཇོམས་པར་མ་གྱུར་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བར་གསུངས་པས་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ལུང་གིས་ཁས་བླངས་ལ་གནོད་པ་ལྟ་བུ་སོགས་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན་གནས་གསུམ་པ་ལུང་གིས་གཞལ་ཀྱང་ལུང་དོན་ལ་ལུང་གིས་གནོད་མི་གནོད་དངོས་སྟོ
Chinese
以其所作之业不能成就。虽然说往生极乐世界者皆一生补处，但初生者立即往生彼土，故不违背经义。一旦往生彼土，必一生补处无疑，犹如声音难听者必经千年，死后必生三界。又于菩提树王前见如来，得总持及三摩地之殊胜，得离法眼尘垢。往生彼土，不需事先串习因缘，渐次清净，以如来愿力，临终见佛。心存疑惑者，于莲苞中五百年不见佛，有此障蔽。此说能遣除已得圣道方能往生之疑。又除谤法及作无间罪者外，以作特别之规定，以佛之不可思议力，如咒术之行者能于短时间获得果报，如是信行之位亦能于短时间圆满，经文已成立，故不应以理证成立彼不应理。亦不应以经文本身，成立损害所应成立之法，或损害无则不生之他义，应如是比喻，通达以经文成立所应成立之方式。如是，以供养佛之微小物，能成就广大安乐果报之方式，如经文所示，经文不能成立损害，故如是成立。如经文成立，礼拜者必转为众多转轮圣王。经文说，若善根未被违品摧毁，则必如是转变，故不能成立为一概而定。如是，依经文而观察时，如经文损害所承诺者等，若细分之，则第三者以经文衡量，然经文之义，经文是否损害真实存在。
English
That which is accomplished by it is not accomplished. Although it is said that all those born in Sukhavati are bound by one birth, it does not contradict the meaning of the scriptures that those who are newly born are immediately born there. Once born in that field, there is no doubt that they will be bound by one birth, just as unpleasant sounds are certain to last for a thousand years, and after death, they are certain to be born in the three realms. Moreover, when one sees the Tathagata who resides near the Bodhi tree king, one will obtain the distinction of dharani and samadhi, and one will obtain freedom from the dust of the Dharma eye. To be born in that field, it is not necessary to have necessarily gone through the gradual purification of the stage of causal practice beforehand. By the power of the Tathagata's aspiration, one sees the appearance of the Buddha at the time of death. Those who have doubts are also said to have obstacles that prevent them from seeing the Buddha for five hundred years in the lotus bud for a while. This statement eliminates the doubt that one can only be born after attaining the noble path. Furthermore, except for those who have abandoned the Dharma and committed the five heinous crimes, it is specifically stated that by the inconceivable power of the Buddha, just as practitioners of mantras can obtain results in a short time, the stage of faith practice can be completed in a short time, as established by the scriptures themselves. Therefore, one should not introduce reasoning to prove that it is impossible. Also, one should not use the scriptures themselves to establish harm to the object to be established, or to harm other meanings that do not arise without it. One should use such metaphors to understand how to establish the object to be established by the scriptures. Similarly, just as the scriptures show how a small object offered to the Buddha can accomplish a great result of happiness, the scriptures cannot establish harm, so it is established in this way. For example, the scriptures establish that the one who prostrates will surely become many universal monarchs. The scriptures say that if the root of virtue is not destroyed by the opposing side, then it will surely change in this way, so it cannot be established as an absolute certainty. Thus, when examining based on the scriptures, if one divides in detail such things as the scriptures harming what is promised, then the third one measures with the scriptures, but the meaning of the scriptures, whether the scriptures harm the actual existence.