Tibetan
གནོད། །དེ་ཕྱིར་འགལ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །དང་པོ་ལ། ལུང་གནོད་སྒྲུབ་ལ་ཐལ་བ་འཕེན། །ལུང་གིས་གནོད་མི་གནོད་ཡུལ་བསྟན། །དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་བརྗོད་དང་དེ་ལན་འགོག །དང་པོ། འདི་ལྟར་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ན་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པའི་ལུང་ཁས་ལེན་པའི་ལུགས་ལ་གཏན་ཚིགས་དེས་ལུང་ནས་བཤད་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་འགོག་པའི་ཕྱིར་རྟགས་དེ་དང་དམ་བཅའ་འགལ་སྙམ་པ་གྱི་ན་སྟེ། བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པས་གཞན་མཁའ་ཡོན་དང་འགལ་བས་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་འགྱུར་ན་བྱས་པའི་རྟགས་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པ་དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་དང་འགལ་བའམ་བཟློ༷ག་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་འདི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དང་འགལ་བའི་རྟགས་སུ་ཅིས་མི་འགྱུར་ཞེས་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པའི་ཐལ་བ་འཕངས་པའོ། །དེ་ཡང་ཐལ་བ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བྱས་པ་འདི་རྟག་པ་དང་འགལ་བས་རྟག་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་འགལ་སྙམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རེག་བྱ་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་གཟུགས་མེ་རོ་ཆུ་དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཡང་རྟག་པ་དང་འགལ་བ་མཚུངས་སོ། །མཚུངས་བཞིན་དུ་དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པའི་ལུང་དོན་དང་བྱས་པ་འགལ་བའི་རྒྱུ་ མཚན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་འགལ་ཞེས་བརྗོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་འགལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཞེས་བཤད་དུ་མེད་པ་བཞིན་སྒྲ་ལ་བྱས་རྟགས་འགལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཀྱང་ལུང་ནས་རྟག་པ་མཁའ་ཡོན་དུ་བཤད་དོ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་གཞན་མི་རྙེད་པས་ན་སའི་ཡོན་ཏན་རྟག་པ་དང་འགལ་བ་དང་། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་རྟག་པ་དང་འགལ་བ་གཉིས་སྤྱིར་མགོ་མཉམ་པ་ཙམ་ལས་ཁྱད་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། ལན་གྱི་ཁྱད་པར་རིགས་པས་བཀག །དེ་ཡི་དོན་ནི་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ། དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་ནི་དྲིའི་ཆོས་ཡིན་པས་སྒྲའི་སྐབས་སུ་དཔྱད་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སྣམ་བུའི་ཆོས་རྒྱུ་སྤུན་སོགས་དཔྱད་དུ་མེད་པ་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་དང་འགལ་མི་འགལ་དཔྱོད་པ་རིགས་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐབས་མིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སོགས་ལའང་མཚུངས་ཏེ། སྒྲ་ཉིད་རྟག་མི་རྟག་དཔྱོད་པ་ལ་མཁའ་ཡོན་སྐབས་སུ་ཅི་ལྟར་བབ་སྟེ་དེ་དཔྱད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པ་ལ་རྟག་པ་ལས་འོས་མེད་པས་སྐབས་སུ་བབ་བོ་སྙམ་ན། གོ་འབྱེད་པ་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཙམ་ནི་དངོས་པོའི་ཚོགས་པ་ཚང་ཞིང་སྒྲ་འབྱུང་བ་ན་སྒྲ་ཉིད་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཆ་ལ་ནམ་མཁའ་བཏགས་པ
Chinese
损害。因此，即使相违也是成立的依据。第一，对于以教证损害成立，提出反驳。教证是否损害，指明对象。第一，陈述反驳及对此的回答。第一，如此一来，以“所作”之因成立声无常时，对于承认声是虚空功德的宗派来说，似乎因为那个理由阻碍了教证所说的虚空功德，所以那个因和宗义相违。因为“所作”和“无常”没有相违，而是和虚空功德相违，所以此时的理由不会成为相违。如果成为相违，那么这个“所作”之因，因为和您的论典中所说的香是地的功德相违或者相反，通过那个方式，为什么这个理由不会成为和论典意义相违的因呢？这是抛出了非常不合理的反驳。而且，提出反驳的理由是，因为“所作”和常相违，所以认为常和虚空功德相违。同样，触是风的功德，色是火，味是水，香是地的五种功德，也同样和常相违。同样，不能说因为香是地的功德的教证意义和“所作”相违的理由，理由就相违，因为无法说明这个相违的理由是什么，同样，对于声来说，“所作”之因相违的理由，除了教证中说常是虚空功德之外，也找不到其他的，所以地的功德和常相违，以及虚空的功德和常相违，两者仅仅是普遍相同，没有其他的差别。第二，以理智遮止回答的差别。那个意义是总结。第一，香是地的功德，因为是香的法，所以在声的场合不应该进行分析，就像瓶子上不应该分析毛料的法、原料、绒毛等一样，因此分析是否和它相违是不合理的。如果说，不属于当前情况，那么对于其他的虚空功德等也是同样的，在分析声是常还是无常的时候，虚空功德怎么会成为当前情况呢？因为不需要分析它。如果认为，因为是虚空的功德，所以只能是常，因此成为了当前情况，那么，从理解的角度来说，仅仅是声音产生，就是事物集合完整，并且声音产生时，对于声音本身没有阻碍的部分，就安立为虚空
English
Harm. Therefore, even if contradictory, it is still a basis for establishment. First, a refutation is raised against the establishment of harm by scripture. Whether scripture harms or not, it indicates the object. First, state the refutation and then refute it. First, in this way, when establishing sound as impermanent by the sign of "being made," for the system that accepts the scripture that says sound is a quality of space, it seems that because that reason obstructs the quality of space spoken of in the scripture, that sign and the proposition are contradictory. Because there is no contradiction between "being made" and "impermanent," but it contradicts the quality of space, therefore the reason in this case does not become contradictory. If it becomes contradictory, then this sign of "being made," because it contradicts or opposes the quality of earth, which is said to be smell in your treatises, why wouldn't this reason also become a sign that contradicts the meaning of the treatises through that way? This is throwing out a very unreasonable refutation. Moreover, the reason for raising the refutation is that because "being made" contradicts permanence, it is thought that permanence contradicts the quality of space. Similarly, touch is the quality of wind, form is fire, taste is water, and the five qualities of smell are also the same in contradicting permanence. Similarly, one cannot say that the reason is contradictory because of the meaning of the scripture that says smell is the quality of earth and the reason that "being made" contradicts it, because it is impossible to explain what this reason for contradiction is. Similarly, for sound, the reason for the contradiction of the sign of "being made" cannot be found other than the mere statement in the scripture that permanence is the quality of space. Therefore, the contradiction between the quality of earth and permanence, and the contradiction between the quality of space and permanence, are only generally the same, without any other difference. Second, the difference in the answer is blocked by reason. That meaning is a summary. First, the quality of smell is the quality of earth, because it is the nature of smell, so it should not be analyzed in the case of sound, just as one should not analyze the nature of wool, raw materials, fluff, etc. on a vase. Therefore, it is unreasonable to analyze whether it contradicts or not. If you say that it is not relevant to the current situation, then it is the same for other qualities of space, etc. When analyzing whether sound itself is permanent or impermanent, how does the quality of space become relevant to the current situation? Because it does not need to be analyzed. If you think that because it is the quality of space, it can only be permanent, therefore it has become relevant to the current situation, then, from the perspective of understanding, the mere occurrence of sound is the completion of the collection of objects, and when sound occurs, space is designated as the part that does not obstruct sound itself.
Tibetan
་ལས་ནམ་མཁའ་རྐྱང་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སྒྲ་ནི་མི་སྲིད་པས་ཞེ་འདོད་ཀྱི་མཁའ་ཡོན་དེ་རྒོལ་བས་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་པས་ན་དེ་སྐབས་སུ་བབ་པ་མིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པ་སོགས་ལུང་ནས་བཤད་མོད་ཆོས་ཅན་སྒྲའི་ཆོས་སུ་བཤད་པ་མིན་ལ། སྒྲ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་འདིར་མཁའ་ཡོན་སོགས་སྒྲའི་ཆོས་སུ་ལུང་ནས་བཤད་པས་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་ལུང་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གནོད་ན་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ལ་གནོད་པ་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་ཡང་སྐབས་འདི་ཉིད་ཀྱི་འགལ་ བར་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀ་ལུང་ནས་བཤད་པ་ཡིན་པ་ཙམ་ལས་མཁའ་ཡོན་ལ་གནོད་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་མི་འགྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལྷག་པོར་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མགོ་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐབས་འདིར། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་འགོག་ཚུལ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན་དྲི་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་རྟག་པ་འགོག་པ་ཞེས་རྟག་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་དང་། ཆོས་ཅན་སྒྲའི་སྟེང་དུ་དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་འགོག་ཅེས་དང་། རིགས་པས་འཕུལ་ན་རྟག་པར་འགྱུར་དགོས་པའི་ཚུལ་ལས་གནོད་པ་སྟོན་པ་དང་། སའི་ཡོན་ཏན་དང་བྱས་རྟགས་འགལ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་བཞིན་སྒྲ་མཁའ་ཡོན་ཡིན་པ་ལ་རྟགས་དེ་འགལ་བའི་རིགས་པ་ཡང་དག་སྟོན་དུ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་སྐྱོན་སྟོན་པ་སོགས་རིགས་པའི་འཇུག་མཚམས་ཀྱི་གོ་ལུགས་སྣ་ཚོགས་འགྲེལ་བ་རྣམས་ན་ཡོད་ཀྱང་མཐར་གཏུགས་ན་གནད་མི་མཐུན་པ་ཆེན་པོ་མེད་མོད། གང་ལྟར་ཡང་དོན་དུ་ཕ་རོལ་གྱི་སྨྲ་བ་འབྲེལ་མེད་སྟོན་པའི་སླད་དུ་ཐལ་བ་འཕེན་པར་གོ་བ་གལ་ཆེའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཡིན་པ་དང་། སོགས་པའི་སྒྲས་དེའི་བྱེ་བྲག་དང་སྤྱི་ཡིན་པ་དག་ནི་ལུང་ཁས་ལེན་པ་པོ་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཆོས་ཅན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་སྟེ་རྒོ༷ལ་བས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་དགོས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་མི་འཐད་དེ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་དྲིས་པའི་གནས་སྐབས་འགའ་ཡིས་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྒོལ་བས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དེ་དེས་ཁས་བླངས་པའི་འདོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡང་དངོས་སུ་སྨྲས་པ་དང་སྐབས་ཀྱི་དོན་དེ་དག་གིས་ཤེས་ཀྱི། དཔག་འདོད་ཀྱི་ནུས་པ་ཙམ་ལས་ནི་དཔག་བྱའི་བྱེ་བྲག་གི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་བྱེད་མེད་པར་ནན་གྱིས་ཕ་རོལ་པོ་རང་གིས་ཁས་མ་ བླངས་བཞིན་དུ་ཁྱོད་འདི་འདོད་དོ་ཅེ
Chinese
由于声音不可能变成仅仅是虚空的体性，因此，所希求的虚空属性并未被反驳者确立为共许，所以，这并不切题。如果说，从经文中已经阐述了气味的土地属性等，但并未阐述为作为有法之声音的属性。而在此处，将声音作为有法，是因为经文中阐述了虚空属性等作为声音的属性，所以是切题的，如果这样说。那么，气味的土地属性也同样是从经文中阐述的，如果损害了它，就必然会损害论典的意义，那么，这又怎么不会变成此时的相违呢？仅仅因为两者都是从经文中阐述的，就认为损害了虚空属性，从而无法成立声音是无常的，这是无法更进一步地阐述的，因此会变得势均力敌。在此处，以所作性之因来遮止气味的土地属性的方式，即在有法气味上附加了土地属性是常法的常法差别，以及在有法声音之上遮止气味的土地属性，并且，如果以理智来推断，就必须变成常法的方式来显示损害，以及如同土地属性和所作性相违一样，无法成立声音是虚空属性，也无法正确地显示那个因相违的道理，通过这些关键点来显示过失等，各种各样的理智介入方式的解释在各种论述中都有，但最终归结起来，并没有太大的关键点不一致。无论如何，重要的是要理解，实际上是为了显示对方的言论不相关联而抛出反驳。如果说，诸如作为有法之声音的法，以及“等”字所包含的它的差别和总相，都是经文所承认的，那么，为什么辩论者必须认为那个经文承认者的所立有法变成了能立呢？这不合理，因为在某些情况下，当反驳者询问能立时，反驳者会认为那是所立。反驳者如此认为所立，也是通过他所承诺的意愿来理解的，或者通过直接陈述以及当时的意义来理解，而不仅仅是通过推测的推断能力，无法成立所推测的差别之果，因为会混淆因成立果。如此，在没有认识方法的情况下，强行说对方没有承诺，就说“你认为这个”，
English
Since sound cannot become the nature of mere space, the desired space attribute is not established as a common agreement by the opponent, so it is not relevant. If it is said that the qualities of smell and earth, etc., have been explained in the scriptures, but they have not been explained as attributes of sound as the subject. And here, sound is taken as the subject because the scriptures explain space attributes, etc., as attributes of sound, so it is relevant, if you say so. Then, the qualities of smell and earth are also explained in the scriptures, and if they are harmed, it will inevitably harm the meaning of the treatise, so how can this not become a contradiction at this time? Just because both are explained in the scriptures, it is thought that the space attribute is harmed, and thus the impermanence of sound cannot be established, which cannot be further explained, so it will become a stalemate. Here, the way to prevent the qualities of smell and earth with the reason of being made is to add the difference of permanence to the subject of smell, the permanent quality of earth, and to prevent the qualities of smell and earth on the subject of sound, and if reasoning is used to infer, it must become a way of showing harm in the form of permanence, and like the qualities of earth and being made contradict each other, it is impossible to establish that sound is a space attribute, and it is also impossible to correctly show the reason why that reason contradicts, through these key points to show faults, etc., various explanations of the way reason intervenes are in various discourses, but in the end, there is no great inconsistency in the key points. In any case, it is important to understand that in fact, it is to throw out rebuttals in order to show that the other party's words are irrelevant. If it is said that the dharma such as the sound as the subject, and its differences and generalities contained in the word "etc.", are all acknowledged by the scriptures, then why must the debater think that the proponent subject of that scripture acknowledger has become the proof? This is unreasonable, because in some cases, when the opponent asks for the proof, the opponent will think that it is the proponent. The opponent thinks so of the proponent, and it is also understood through his promised intention, or through direct statement and the meaning of the time, and not only through the inferential ability of speculation, it is impossible to establish the result of the difference that is speculated, because it will confuse the cause with the establishment of the result. Thus, without a method of knowing, forcibly saying that the other party has not promised, and saying "you think this",