Tibetan
་གཅོད་ཀྱི་གཞན་ལྡན་གཅོད་པའི་ཚུལ་གྱི་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དཔེར་གྱུར་པ་བུམ་པ་སོགས་དང་ནི་ཆོས་དེ་གཉིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། མི་རྟག་པ་དེ་ཡི་སྤྱི༷་སྟེ་ལྡོག་པའི་ཆ་སྒྲའི་སྟེང་དུ། སྔར་བློ་ངོར་མ་གྲུབ་པ་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་མི་རྟག་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཁྱད་གཞིར་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གསར་དུ་གཅོད་པ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ཡང་ལྡོག་ཆ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ཡིན་གྱི་སྤྱིར་མི་རྟག་ཙམ་དང་སྒྲ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་མིན་ནོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་བཟུང་མི་དགོས་པར་སྤྱིར་བྱས་པ་ཡིན་ཙམ་གྱིས་མི་རྟག་པ་གྲུབ་པ་དང་། དེ་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའང་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ དེ་ནི་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་མིན་པའི་རིགས་པ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན་ཆོས་དག་གིས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མི་རྟག་པ་དང་། ཆོས་མི་རྟག་པ་དག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་འདྲའི་ཆོས་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན་དེ་འདྲའི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་དང་རྟགས་ཆོས་འགལ་ལོ་ཞེས་པའི་སྒོ་ནས་ལུགས་དེ་འགོག་པ་དག་ནི་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་རང་གི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཆོས་སུ་བཟུང་བ་དང་སྤྱི་དོན་གཞན་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་དེ་ལྟར་རྟགས་ཀྱིས་མི་བསྒྲུབ་པའམ་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གྲངས་ཅན་པ་དག་ན་རེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་ཚེ་མི་རྟག་སྤྱི་ཙམ་བསྒྲུབ་ན་དེས་རྟག་པ་སྤྱི་ཙམ་འགོག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྒྲའི་སྤྱི་རྟག་པ་ཡང་ཁེགས་པས་སྤྱི་ཁེགས་ན་བྱེ་བྲག་སྒྲ་ཡང་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་འགོག་པའི་འགལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ། ལན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས། འགལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྤྱི་རྟག་པ་དོན་གཞན་བསྒྲུབ་འདོད་མེད་པས་ཞེ་འདོད་ལ་ཅི་སྟེ་འགལ། ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་སྤྱི་དོན་གཞན་དང་ལྡན་པའམ་ཚོགས་པ་དག་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ན་ཡང་། སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་རྟགས་དེ་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་པས་སྤྱི་རྟག་པ་དང་། ཚོགས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལྟར་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མིན་པས་ན་འདོད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། འདིར་ཆོས་མི་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ་སྒྲ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་དེ་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ཞེས་པ་རང་རྐྱ་བ་གང་ཡང་མི་སྒྲུབ་བོ། །དེས་ན་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་པ་སྤྱི་རྟག་དངོས་དེ་མ་ཡིན་གྱི་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ མཚན་ཅན་བློ་ངོར་གྲུབ་པའི་སྤྱི་མཚན་དེ་སྒྲ་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། བཟུང་བ་ལྟར་དུ་སྒྲ་ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གནས་པ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ཞེས་པ་ཡན་གར་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚོགས་དོན་ཞེས་པ་སྒྲ་དང་མི་རྟག་དོན་གཞན་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པ་མེད་ལ། མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་ཞེས་དང་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་པ་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་སྒྲུབ་འདོད་མེད་པས་ན་དེ་བསལ་བའི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་རང་ཉིད་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ལ། འཐད་པར་གྱུར་པ་རང་ལུགས་བཞག །མི་འཐད་འགྲེལ་བྱེད་གཞན་ལུགས་བཀག །དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོན་བསྡུ་གསུམ། །དང་པོ། རིགས་པ་ཅན་པ་སོགས་ན་རེ། རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་དང་མི་འགལ་བར་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་དགོས་ཏེ། ལུང་དོན་གང་རུང་གཅིག་ལ་གནོད་ན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལུང་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ་ལུང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དམ་བཅའ་ཡིན་པས་ལུང་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཁེགས་པས་དེ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཁེགས་ལ། ལུང་སྤྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་རང་གི་དམ་བཅའ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་རྣམས་དུ་མ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཀུན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་མི་བཟུང་སྟེ། རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲ་སྨོ༷ས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་སྡེ་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། །རང་སྡེས་ དེ་འདོད་བཀག་པའོ། །དང་པོ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་དང་མི་འཐད་སྟོན། །དང་པོ། གལ་ཏེ་རྒོལ་བས་རང་ཕྱོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱར་བཟུང་བས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དེ་ཡི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་དམ་བཅའམ་གཏན་ཚིགས་དེས་རབ་ཏུ་གནོད་ནའང་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅའ་བ་དག་གི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། རྗེས་དཔག་ཡུལ་ལ་ལུང་མི་
Chinese
由于并非以断除他者的存在方式进行论证，因此，像瓶子等其他例子和法这两者不会变得没有随同性。不常住的那个总的、反面的部分在声音之上。因为以前在意识中没有成立的，需要通过理证来成立，所以并非成立了不常住之后再去论证。而是以声音的特殊性为基础，新地断除增益。而且，是从反面的角度断除增益，并非普遍地论证不常住或者仅仅是声音。总之，不需要抓住各个有法（基）的差别，仅仅是普遍地进行，就成立了不常住，并且当它应用于有法（基）如声音时，也没有成立已成立的说法。第三，像这样，以有法（基）所区分的法，不是具有没有随同于他者的过失的理证，是指以有法（基）和法来区分法和有法（基），即有法（基）如声音的特殊性的法不常住，以及以法不常住来区分的有法（基）如声音。如果像这样的法、有法（基）的特殊性是所立宗，那么像这样的有法（基）未成立，并且理证与法相违，通过这种方式来遮破这种观点是被排除的。因为有法（基）被认为是其自身不共的法，并且普遍意义上的其他事物的集合，不会以理证来论证或者不认为是所立宗。此外，数论派说：当以所作的理证来论证声音是不常住时，如果仅仅论证不常住的普遍性，那么就会遮破常住的普遍性。如果这样，声音的普遍常住也会被否定，因为否定了普遍性，个别声音也会被否定，因此会变成否定有法（基）自性的相违。对此，论师回答说：不会相违，因为没有想要论证普遍常住的其他意义，那么与想要的东西有什么相违呢？因此，对于有法（基）如声音，即使以所作的理证来排除具有普遍意义的其他事物或集合，在佛教的观点中，这个理证也不是相违的。因为佛教徒并不想论证普遍常住和像那样变成集合的有法（基），所以与想要的东西没有相违。这里，法不
English
Since it is not an argument in the manner of cutting off the existence of others, therefore, other examples such as vases and the dharma, these two will not become without concomitance. That general, negative aspect of impermanence is above sound. Because what was not previously established in consciousness needs to be established through reasoning, it is not the case that after impermanence is established, it is then argued. Rather, based on the particularity of sound, new imputation is cut off. Moreover, it is from the negative aspect that imputation is cut off, not generally arguing for mere impermanence or mere sound. In short, without needing to grasp the differences of each subject of dharma (basis), merely by doing it generally, impermanence is established, and when it is applied to a subject of dharma (basis) such as sound, there is also no saying of establishing what has already been established. Third, in this way, the dharma distinguished by the subject of dharma (basis), is not a reasoning that possesses the fault of not being concomitant with others, it refers to distinguishing dharma and subject of dharma (basis) with subject of dharma (basis) and dharma, that is, the dharma of the particularity of the subject of dharma (basis) such as sound is impermanence, and the subject of dharma (basis) distinguished by the dharma of impermanence is like sound. If such a dharma, the particularity of the subject of dharma (basis) is the thesis, then such a subject of dharma (basis) is not established, and the reason is contradictory to the dharma, refuting this view through this way is eliminated. Because the subject of dharma (basis) is considered its own uncommon dharma, and the collection of other things in a general sense, will not be argued by reasoning or not considered the thesis. Furthermore, the Samkhya school says: When arguing that sound is impermanent with the reason of being produced, if only the generality of impermanence is argued, then it will negate the generality of permanence. If so, the general permanence of sound will also be negated, because negating the generality, the individual sound will also be negated, therefore it will become a contradiction of negating the nature of the subject of dharma (basis). To this, the teacher replies: It will not be contradictory, because there is no intention to argue for other meanings of general permanence, then what contradiction is there with what is desired? Therefore, for the subject of dharma (basis) such as sound, even if other things or collections with general meaning are eliminated by the reason of being produced, in the Buddhist view, this reason is not contradictory. Because Buddhists do not want to argue for general permanence and the subject of dharma (basis) that has become a collection in that way, so there is no contradiction with what is desired. Here, the dharma is not
Chinese
仅仅是常，即声音不住于第二刹那，这仅仅是所要成立的，而“总”这个独立的任何东西都不成立。因此，所谓成立不常的总，并非是常的总的实体，而是具有仅仅是反面的理由，在心中成立的总相，将其施加于声音上而执持。如所执持的那样，声音也不住于第二刹那，而“总”这个随意的任何东西都没有。因此，所谓集合意义，声音和不常的其他意义没有集合在一起。所谓不常所区分的声音，以及声音所区分的不常，因为在有法声音上没有成立的意愿，所以不可能变成排除它的相违。第二，关于说自己的必要。安立合理者为自宗，遮止不合理之解释者为他宗。第一，有总说、广说、义摄三者。第一，理智者等说，必须使自己所承诺的论典的意义与一切都不相违，作为当下的所成立，如果损害了任何一个经文意义，就会损害当下所成立的成立。其理由是，经文被承诺为量，并且向他人展示经文的一个方面是誓言，因此那个经文的一个方面被否定，就否定了它是量。如果经文总体没有成立为量，那么它的一个方面，自己的誓言和理由也会变成有缺陷，因此不能成立。像这样，即使在一个有法声音上，也有从论典中分别安立的它的差别之法众多，但所有这些都不被执持为当下的所成立，为了知道仅仅是论敌自己所意愿的才是所成立，所以在宗的体相中说了“自己的”之语。第二，有他宗经文意义为所成立，自宗遮止彼意愿。第一，有陈述意愿和显示不合理。第一，如果论敌因为承诺了自己一方的论典，而执持论典的一切意义为所成立，即使誓言或理由对论典意义的那个方面极度损害，也会变成理由和立誓者的过失，如果这样认为。第二，推理的对境上没有经文。
English
It is only permanence, that is, sound does not stay in the second moment, this is only what is to be established, and the independent anything called "general" is not established. Therefore, the so-called establishing the general of impermanence is not the entity of the permanent general, but the general characteristic that is established in the mind with the reason of only the opposite, which is applied to the sound and held. As it is held, sound also does not stay in the second moment, and there is no arbitrary anything called "general." Therefore, the so-called collection meaning, sound and impermanent other meanings are not collected together. The so-called sound distinguished by impermanence, and the impermanence distinguished by sound, because there is no intention to establish on the subject sound, it is impossible to become a contradiction that excludes it. Second, about the necessity of saying oneself. Establishing the reasonable as one's own system, preventing the unreasonable explanation as another's system. First, there are three: summary, detailed explanation, and meaning collection. First, logicians and others say that it is necessary to make the meaning of the scriptures that one has promised not contradict everything, as the current establishment, if it harms any scripture meaning, it will harm the establishment of the current establishment. The reason is that the scripture is promised as a measure, and showing one aspect of the scripture to others is a vow, so one aspect of that scripture is denied, and it is denied that it is a measure. If the scripture as a whole is not established as a measure, then one aspect of it, one's own vow and reason, will also become flawed, so it cannot be established. In this way, even on one subject like sound, there are many characteristics of its differences that are separately established from the scriptures, but all of these are not held as the current establishment, in order to know that only what the opponent himself intends is the establishment, so in the definition of the subject, the word "own" is said. Second, there is the scripture meaning of other schools as the establishment, and one's own school prevents that intention. First, there is stating the intention and showing the unreasonableness. First, if the opponent, because he has promised the scriptures of his own side, holds all the meanings of the scriptures as the establishment, even if the vow or reason extremely harms that aspect of the scripture meaning, it will become the fault of the reason and the vow maker, if you think so. Second, there is no scripture on the object of inference.