Tibetan
་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གསུམ་ པ་རྩོད་སྤང་ལ། རིགས་པ་དང་ནི་ལུང་འགལ་སྤང་། །དང་པོ་ལ། དེ་གསུམ་རྫུན་པར་མི་འཐད་དང་། །འཐད་ན་གསུམ་བཞག་མི་འཐད་རྩོད། །དང་པོ་ལ། རྩོད་པ་དང་ནི་དེ་ཡི་ལན། །དང་པོ། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་ན་བདེན་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་པས་རྫུན་པའི་དཔེ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། རྫུན་པ་ནི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྫུན་པར་བཞག་དགོས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྫུན་པ་ལ་གང་གང་གི་དཔེར་རུང་སྟེ་དེས་ན་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་ཡང་དོགས་པར་འགྱུར་ལ། ཕན་ཚུན་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ལས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་དང་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལྟར་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་མིན་ལ་དེ་ཡི་བདག་ཏུ་ཞེན་པས་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་འཁྲུལ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བདེན་རྫུན་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་བཞག་པའོ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་འདི་ལ་དེ་འདྲའི་རྫུན་པའི་རྣམ་གཞག་དེ་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་མི་སྡོད་པར་འགྲོ་བ་འདི་ལའམ་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་བདེན་པ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་སྣང་བ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་རྫུན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་བརྫུན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཏེ་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུར་རྫུན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ཟའོ་ཟེར་ན། བདེན་པ་སྔོན་སོང་ལ་ལྟོས་ནས་རྫུན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དཔེ་འགོད་མི་དགོས་ཏེ། རང་ཉིད་རྫུན་པའི་དཔེ་རབ་རིབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་སོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པ་ནང་གི་བསླད་པ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་མཐོང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཉེས་པ་ཅན་རྨོངས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བས་ན། རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་ཙམ་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བ་ཅན་འདི་ལྟ་བུའང་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་བདེན་པ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྫུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་ བས་གཞན་ལ་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་ཞེན་པས་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་བ་རབ་རིབ་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ནི་སུས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་
Chinese
应当进入以无漏的智慧各自证悟。第三，破斥诤论，破斥与理和教相违。第一，彼三者不应是虚假的，如果应是，则安立三者不应理，诤论。第一，诤论以及其回答。第一，如果所显现的能取所取都是虚假的，那么一个真实的也不可能存在，因此虚假的例子也不可能存在，因为虚假必须依赖于真实才能被安立为虚假，如果一切都是虚假的，那么以什么为例证呢？因此也会怀疑一切都是真实的。就像从见到相互相似的事物而将海市蜃楼执著为水，将鱼沫执著为银子一样，不是它的自性却执著为它的自性，因此世间人才会产生错觉。如此，真假是相互依赖而安立的。在你的宗派中，没有那样的虚假的分别，因为在这个刹那不住的流逝中，或者说在这个世间，没有见到一个真实的事物，因为凡是显现的，被能取所取所包含的一切，都被认为是虚假的。因此，对于说一切都是虚假，如何相信呢？会怀疑以什么样的例子成为虚假呢？如果这样说，不需要安立依赖于先前存在的真实来成立虚假的例子，因为自己就是虚假的例子，能够以眼花缭乱的显现等来成立。从无始以来，由内在的垢染无明所产生的能取所取二取显现，那是因为没有如实见到事物的自性，而是从颠倒显现的过患所产生的愚昧而来。仅仅是显现为自己的体性，从自己的自性来说，也存在着像这样颠倒显现的情况，不一定非要是从其他真实的事物上增益的虚假。例如，如何从见到相似的事物而将其他事物增益为其他事物，以及像神我等一样，由于特别执著而增益等，不需要依赖于这些，而是由于自己体性的错乱，就像由于眼花缭乱而显现毛发和二月等一样，以正确观察的理智来认识到在意义上没有成立，是谁也无法阻挡的。第二，彼
English
One should engage in realizing individually with undefiled wisdom. Third, refuting disputes, refuting contradictions with reason and scripture. First, it is not appropriate for those three to be false, and if it is appropriate, then establishing the three is not reasonable, dispute. First, the dispute and its answer. First, if all that appears as grasper and grasped is false, then not even one true thing can exist, therefore an example of falsehood cannot exist either. Because falsehood must be established as false in dependence on truth, if everything is false, then what can be used as an example? Therefore, there will also be doubt that everything is true. Just as from seeing mutually similar things, one clings to mirages as water and fish foam as silver, it is not its own nature but clings to it as its own nature, therefore worldly people give rise to illusions. Thus, truth and falsehood are established in mutual dependence. In your system, there is no such distinction of falsehood, because in this momentary, non-abiding flow, or in this world, not even one true thing is seen, because everything that appears, encompassed by grasper and grasped, is considered false. Therefore, how can one believe that everything is false? One might doubt, with what kind of example does it become false? If one says so, it is not necessary to establish an example of falsehood by relying on a previously existing truth, because one's own self is an example of falsehood, able to establish it with dazzling appearances and so on. From beginningless time, the appearance of the two graspers and grasped arising from the inner defilement of ignorance, that is because the nature of things is not seen as it is, but comes from the fault of appearing upside down, from that ignorance. Merely appearing as one's own nature, from one's own nature, there are also cases of appearing upside down like this, it does not necessarily have to be a falsehood that is superimposed from other true things. For example, how does one superimpose other things onto other things from seeing similar things, and like the self and so on, due to special clinging, superimposing and so on, without relying on these, but due to the confusion of one's own nature, just as due to dazzling, hairs and a double moon and so on appear, realizing that it is not established in meaning by the reason of correct observation, cannot be prevented by anyone. Second, that
Tibetan
གསུམ་རྫུན་པ་ཡིན་ན་འཛིན་རྣམ་གྱིས་གཟུང་རྣམ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་འཛིན་རྣམ་རང་རིག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་བཞག་ནས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མཐར་རང་རིག་པའི་མྱོང་བ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡང་རྫུན་པ་སྟེ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དེ་གསུམ་དུ་མ་གྲུབ་པས་རྫུན་པ་ཡིན་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་བཞག་པ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ནི་སྣང་ཚུལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་རྫུན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་པའི་ཐ་སྙད་འཇོག་པ་དེ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དེར་སྣང་བའི་བློ་གཟུང་རྣམ་ཙམ་དུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་ལ། དེ་ནི་རང་གི་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འདོད་པ་སྟེ། འདི་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་བློ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་མྱོང་བ་ནི་ཕྱི་དོན་མྱོང་བ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་འདྲ་བར་མྱོང་མི་སྲིད་པས་ན་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རིག་བྱ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་འཛིན་རྣམ་དེ་ནི་རང་རིག་དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་སོ། །དཔེར་ན་དོན་སྨྲ་བ་དག་གི་ཡང་འདོད་ཆགས་སོགས་ཤེས་པ་རང་གིས་མྱོང་བར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡུལ་དུ་བཞག་པ་སྟེ། སྔོན་ པོར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པ་ལས་འོས་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གཟུང་རྣམ་གྱི་ཆ་གཞལ་བྱ་དང་། དེ་འཛིན་པ་ལྟར་སྣང་བའི་འཛིན་རྣམ་འཇལ་བྱེད་དང་། དེས་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པའི་རང་རིག་འབྲས་བུར་གནས་པ་ཡི་ཚུལ་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་འདི་ནི་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་ཡུལ་གཟུང་ངོ་ཅོག་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡུལ་གང་དང་གང་ཤེས་པ་དེ་ལའང་ཤེས་པ་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དེ་དག་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་མྱོང་བར་རུང་བ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་བརྟག་ཏུ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་མྱོང་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཡུལ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཡིན་པས་ཚད་མ་དང་། ཤེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་གཞལ་བྱའང་ཡིན་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་དོན་ལ་བློ་དེའི་རྣམ་པར་གསལ་ཙམ་གྱི་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ནས་རང་རིག་པ་དེ་འབྲས་བུའང་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་དེ་ལྟ
Chinese
如果这三者是虚假的，那么因为能取相执取所取相，所以认为能取相是自证的成立者，并且在安立量、果、所量三者之后，将所有显现最终都成立为仅仅是自证的体验，这也是虚假的，会变成错乱吗？答：胜义中这三者没有成立，所以即使是虚假的也没有相违。但在世俗中，安立量、果、所量三者，以及所有体验都安住于仅仅是自证，这在显现方式的世俗方面不会变成虚假。因为安立自证的名称时，这种显现如何，在此显现的心，仅仅是所取相，以事物之力而成立。那就是自己的知识完全决断的，认为是能取相。这也是在世俗中以现量成立的。能取和所取二者，也因为心识不同而体验不同，就像对外境的体验进行观察一样，不可能体验，所以能取也是所知事物的自性，因此是自性觉，所以能取相就是自证的成立者。因为那是安立为彼的原因。例如，有宗论者也认为贪欲等是自己所体验的知识一样。像这样，将知识的自性安立为对境，例如，显现蓝色的相，是成立为除了知识之外别无选择的方式，如果那样，相对于此，所取相的部分是所量，以及那显现为能取的能取相是能量，以及由此体验而成立的自证安住于果的这三种方式，这是具有二取相的心识，应当应用于所有对境所取，因为一切都以那种方式显现。像这样，无论了知什么对境，对于那个对境，知识也仅仅不超出自己体验的自性。那些知识能够体验自己的自性，这是事物的法性，所以没有必要考察其他原因。像这样，以能够体验的自性，由量成立，那就是能量的意识，所以是量。那个知识的自性也是所量，虽然显现为二，但实际上仅仅是意识在那相上的明现体验的部分，自证也是果。这些对于不欺骗显现的名称来说是这样。
English
If these three are false, then because the grasping aspect grasps the grasped aspect, it is considered that the grasping aspect is the establisher of self-awareness, and after establishing the three of valid cognition, result, and object of measurement, all appearances are ultimately established as merely the experience of self-awareness, is this also false, will it become confused? Answer: In the ultimate sense, these three are not established, so even if they are false, there is no contradiction. But in the conventional sense, establishing the three of valid cognition, result, and object of measurement, and all experiences abiding in merely self-awareness, this will not become false in terms of the conventional aspect of appearance. Because when establishing the name of self-awareness, how this appearance is, the mind appearing therein, is merely the grasped aspect, established by the power of things. That is what one's own knowledge completely determines, which is considered to be the grasping aspect. This is also established manifestly in the conventional sense. The two, grasper and grasped, also experience differently because of different minds, just like examining the experience of external objects, it is impossible to experience, so the grasper is also the nature of the object of knowledge, therefore it is self-nature awareness, so the grasping aspect is the establisher of self-awareness. Because that is the reason for establishing it as such. For example, the proponents of substantiality also think that desire and so on are experienced by their own knowledge. Like this, establishing the nature of knowledge as an object, for example, the appearance of blue is established as a way that there is no choice other than knowledge, if so, relative to that, the part of the grasped aspect is the object of measurement, and the grasping aspect that appears as the grasper is the measuring, and the self-awareness established by experiencing it abides in the manner of the result, these three ways, this is the consciousness with dualistic appearance, it should be applied to all objects of measurement, because everything appears in that way. Like this, no matter what object is known, for that object, knowledge also does not exceed its own nature of experiencing. Those knowledges are able to experience their own nature, this is the nature of things, so there is no need to examine other reasons. Like this, with the nature of being able to experience, established by valid cognition, that is the consciousness of measuring, so it is valid cognition. The nature of that knowledge is also the object of measurement, although it appears as two, but in reality it is merely the part of the clear experience of that consciousness in that aspect, self-awareness is also the result. These are like that for the name of non-deceptive appearance.