Tibetan
འདིར་སྡེབ་སྦྱོར་གོ་བདེར་བསྡེབས་ན། དེ་ཚེ་དོན་སྣང་འདི་ཉིད་ནི། །ཚད་ཡིན་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་གཞན་གྱི། ། ཕྱི་རོལ་ལྟོས་པ་མིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུང་རྣམ་ཡང་ཕྱི་དོན་ལ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེས་ཀྱང་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེས་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མི་འཛིན་པར་འདོད་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་དོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་རང་ངོ་ལ་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུར་ཕྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་དོན་འདི་ནི་བློ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དུ་གནས་སོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དོན་སྣང་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ནི་རིག་པ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དོན་རིག་པའམ་ཤེས་པ་ཞེས་སུ་འདོད་དེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བློ་རང་ཉིད་དོན་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་རྗེན་པར་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱི་དོན་དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་དམ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ལ་ནི་གནས་པའམ་སྣང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་རྒྱུའི་དོན་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་སྔོ་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་བློ་ལ་གནས་པ་དེ་ལྟར་ཕྱི་དོན་དེ་ཡང་རབ་ཏུ་གསལ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ཏེ་གཟུང་རྣམ་རང་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྔར་དོན་རྟོགས་ཚད་འབྲས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱ་བ་མི་བྱེད་ན་ནི་དེ་ཚད་མར་ཡང་མི་རུང་སྟེ་དེ་ལ་དོན་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཛིན་རྣམ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེས་ཕྱི་དོན་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པས་ཡིན་ན་རང་རིག་ཀྱང་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་སུ་མི་འགྱུར་ལ། ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པའང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་རང་རིག་ཚད་འབྲས་སུ་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན། ཕྱི་དོན་འཇོག་པ་ནི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཤེས་པ་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་པ་ཙམ་ལས་དོན་དངོས་སུ་རིག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོའི་ཚུལ་དུ་འདོད་པ་དེ་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁ་ཕྱིར་ བལྟས་ཀྱི་དོན་རིག་པར་འདོད་དེ། ཕྱི་དོན་ཁས་ལེན་ཕན་ཆོད་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བློ་ལ་སྣང་བ་འདི་ལས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་ཚད་མ་གཟུང་རྣམ་དང་འབྲས་བུ་རང་རིག་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ཐ་དད་པའང་མིན་ཏེ། གཟུང་རྣམ་གྱིས་ཕྱི་རོལ་སྔོན་པོ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་བྱས་སྙམ་ན། སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་ཅི་ལྟར་མྱོང་ན་སྔོན་པོ་དང་སྔོ་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལྟར་བསླད་པའི་དབང་གིས་སྣང་ཡང་། གཟུང་འཛིན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དཔྱོ༷ད་པ་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་སྔོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གསལ། ཙམ་གྱི་རང་རིག་པ་དེ་ཕྱི་དོན་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད་དེ། སྔོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པའི་བློ་དེས་སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ངོར་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་དང་ནང་བལྟས་ཀྱི་ཚུལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། བསླད་པའི་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ལྟར་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ན་ཡང་ཤེས་པ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཏེ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་མྱོང་བའང་མེད་ལ། གཟུང་རྣམ་ལས་གཞན་པའི་འཛིན་པ་ཡན་གར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་རིག་པར་འདོད་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་རིག་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་དང་དེར་གསལ་ཙམ་གྱིས་རང་རིག་པ་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་ཤན་ལེགས་པར་མ་ཕྱེད་ན་བློ་ཐམས་ཅད་རང་རིག་ཏུ་འགྱུར་ཚུལ་མི་ཕྱེད་པས་ཞིབ་ཏུ་བསམ་པར་བྱ་བ་གལ་པོ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་མི་འཐད་པའི་རྩོད་སྤང་ལ། དོན་ནི་རྒྱུ་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་ཡིན། །རྒྱུ་མིན་སྣང་བས་རྩོད་པ་མེད། །དང་པོ། ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་སུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ལ། དོན་ནི་རྣམ་པ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུ་ཙམ་གཞལ་གྱི་ཕྱི་དོན་ཉིད་གཞལ་བྱར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་གཞལ་ཀྱང་དོན་མ་གཞལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་དོན་རང་མཚན་དེ་དང་འདྲ་བའམ་གཞན་ནང་གི་བག་ཆགས་འཇོག་བྱེད་དང་འདྲའང་རུང་སྟེ་རྒྱུ་ཡི་སྟོབས་ལས་ཤེས་པ་ཉིད་སྔོ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་ནི་བསྙོན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་རྒྱུ་ནི་དོན་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཤེས་པ་ཉིད་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་གཟུང་དོན་ཡོད་ན་དུས་མཉམ་པ་དེ་ཡིན་དགོས་ན་དེས་ཤེས་པ་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་ན་དེ་འདྲའི་དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་ཡང་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་དོན་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་དེའི་རྒྱུར་འདོད་པ་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཡི་ངོར་བྱས་ནས་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་ཟླ་གཉིས་དང་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་རང་དུས་ན་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དངོས་སུ་སྣང་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཅན་དེ་ཇི་ལྟར་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་བཞག་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ་ཁོ་བོས་ཀྱང་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་འདིའི་ངོར་བྱས་ནས་མ་བརྟགས་པར་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་འདིས་ཕྱི་དོན་འཇལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་ཤེས་པས་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་དེ་འདྲ་ངས་ཀྱང་མི་ཤེས་ཏེ། ནམ་ཡང་ཕྱི་དོན་ཤེས་པས་འཛིན་པར་མི་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་དོན་ལ་གནས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་ལ་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལ། གསུམ་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །དོན་ལ་དབྱེ་བས་སྟོང་པར་ བསྒྲུབ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། བསླད་པའི་དབང་གིས་གསུམ་དུ་སྣང་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས། །དང་པོ། ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་པོ་བློ་ཡི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་གཞལ་བྱ་དང་། འཛིན་པ་ཚད་མ་དང་། དེས་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབྲས་བུ་རང་རིག་དག་དང་གསུམ་པོ་ཐ་དད་དུ་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེ་དང་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་ཅིང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དབང་པོ་སྔགས་དང་རྫས་དང་ཏིང་འཛིན་སོགས་ཀྱིས་བསླད་པ་རྣམས་ལ་འཇིམ་པའི་དུམ་བུ་དང་ཤིང་བུ་རྡེའུ་སོགས་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡི་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་འཁྲུལ་སྣང་མ་ཡིན་ཏེ་སྔགས་དང་རྫས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་དེར་སྐྱེས་པའོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དེར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་དགོས་ཀྱང་སྔགས་སོགས་འཁྲུལ་རྒྱུ་དེས་མ་བསླད་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་འཇིམ་དུམ་སོགས་རང་གི་དངོས་པོ་དེ་ལས་གཞན་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་ཐག་རིང་པོའི་མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ན་གཟུགས་ཆུང་ངུ་ཡང་ཆེན་པོར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་དེས་དེ་རིག་པ་གསུམ་དག་སོ་སོར་ཡོད་པ་མི
Chinese
在此，如果将组合简明扼要地组合起来，那么此时此刻，这个事物显现本身，就是作为量而执持的自性。即使存在，也不是依赖于其他事物的外界。因为不是依赖于外界。这就是所说的。那么，所取之相也不会成为外境的量，因为它们也不会真实地执持外境。如果有人问：即使认为它们不真实地执持外境，但因为什么理由呢？就像了知蓝色等事物的自性，像那样安住于自身，像那样由于对外境显现执著的意念的支配，而确定外境就像显现于心识那样安住。而事物显现的自性是觉性，因此，它本身就被认为是事物觉或知识。像这样显现，是心识自身显现为事物，虽然不是事物自性赤裸裸地显现，但却是外境的成立者或量。因为在心识中安住或显现的事物之相，会做通达因的事物之作用。那是因为，就像蓝色等事物安住在心识中那样，外境也能够非常清晰地被通达。第二，这样一来，自证就不会成为果，因为所取之相自身会做通达事物的作用，就像之前所说的事物通达是量果一样。如果不做作用，那么它也不可能是量，因为它没有通达事物的作用。另外，如果说执持之相不会成为量，因为它不将外境作为对境，那么自证也不会成为事物觉的量果。因为量和果也不认为是境不同，那么在事物论者的宗派中，自证是如何安立为量果的呢？安立外境，是因为所取之相是它的自性，因此，知晓事物本身，显现为蓝色等本身，仅仅是知识自身体验的自证，虽然没有真实地觉知事物，但以外境是隐藏的形态来作意，从而认为向外 观察的事物觉。因为在外境的承认范围内，除了显现于心识之外，没有其他的成立者。因此，量，所取之相和果，自证二者的境也不是不同的。所取之
English
Here, if the combination is put together in an easy-to-understand way, then at that time, this very appearance of things is the nature of holding onto it as a valid cognition. Even if it exists, it does not depend on the external of other things. Because it does not depend on the external. That is what is said. So, the apprehended aspect will also not become a valid cognition for external objects, because it also does not actually grasp external objects. If someone asks: Even if it is thought that they do not actually grasp external objects, but for what reason? Just as knowing the nature of blue things and so on, abiding in oneself like that, like that, due to the power of the thought of being manifestly attached to external objects, it is certain that external objects abide as they appear in the mind. And the nature of the appearance of things is awareness, therefore, it itself is considered to be thing-awareness or knowledge. Appearing like this is the mind itself appearing as things, although it is not the naked appearance of the nature of things, it is the establisher or valid cognition of external objects. Because the aspect of things that abides or appears in the mind performs the function of understanding the cause of things. That is because, just as blue and other things abide in the mind, so also external objects can be understood very clearly. Second, in this way, self-awareness will not become a result, because the apprehended aspect itself performs the function of understanding things, just as it was said before that thing-understanding is the result of valid cognition. If it does not perform the function, then it cannot be a valid cognition either, because it does not have the function of understanding things. Furthermore, if it is said that the grasped aspect will not become a valid cognition because it does not make external objects the object, then self-awareness will also not become the result of thing-awareness. Because valid cognition and result are also not considered to be different objects, then in the system of the proponents of things, how is self-awareness established as a valid cognition and result? Establishing external objects is because the apprehended aspect is its nature, therefore, knowing things themselves, appearing as blue and so on themselves, is merely the self-awareness experienced by knowledge itself, although there is no actual knowledge of things, but by intending that external objects are in a hidden form, thereby considering the thing-awareness that looks outward. Because within the scope of the acceptance of external objects, there is no other establisher than this appearance in the mind. Therefore, the object of both valid cognition, the apprehended aspect, and the result, self-awareness, is also not different. The apprehended
Chinese
如果有人认为，识是如何了知外境蓝色的呢？仅仅是清楚地体验到蓝色本身就完成了了知的作用。如果问如何体验，虽然由于显现为蓝色和执蓝二者而显得虚假，但在观察能取所取自性时，会清楚地显现为未成立为境和有境二者的蓝色本身。如果承认仅仅如此的自证是外境存在，也可以说是果。因为生起蓝色之相的识，完成了了知蓝色的作用。因此，在外境存在般的显现面前，虽然可以分为向外看和向内看两种方式，并且相对于虚假的显现，可以分为能取和所取，从而以不同的方式进行描述，但识向外看，也无法体验到与识不同的外境。由于没有独立于所取相之外的能取，因此，认为境是识的观点，实际上也是自证的本性。因此，识所体验的一切都是识本身，仅仅在那时显现，因为在任何情况下都不会超出自证。如果不清楚区分这些，就无法理解一切识如何转变为自证，因此仔细思考非常重要。第二，对于外境不适合作为衡量对象的辩论反驳：境是因，因此是衡量对象。不是因，则显现没有争论。首先，按照有相识的说法，识中的显现不是境，境是该相的因，因此只能衡量自己的因，外境本身不会成为衡量对象。如果这样认为，即使衡量了因，也不会变成没有衡量境，因为该相与外境自相相同或不同，或者与内在习气施加者相同也可以，仅仅是从因的力量中，识本身显现为蓝色等相是不可否认的。这样的因也是境，因为没有其他可以作为在识中施加相的因之外的境。因为不能产生识，就像石女的儿子等一样，也不适合作为境。如果存在不是因的所取境，那么必须是同时的，因为已经证实它对识没有帮助，所以这样的境本身就不是衡量对象。
English
If one wonders, how does consciousness cognize the external blue? Merely clearly experiencing the blue itself accomplishes the act of cognition. If asked how to experience it, although it appears falsely as blue and the grasper of blue, when examining the nature of the grasped and the grasper, it clearly appears as the blue itself, which is not established as the object and the subject. Even if one admits that such self-awareness is the existence of an external object, it can be said to be the result. Because the mind that arises in the form of blue has accomplished the act of cognizing blue. Therefore, in the face of the appearance as if external objects exist, although it can be divided into two ways of looking outward and looking inward, and relative to the false appearance, it can be divided into the grasper and the grasped, thus described in different ways, consciousness looks outward, and cannot experience an external object different from consciousness. Since there is no grasper independent of the grasped aspect, the view that the object is consciousness is actually the nature of self-awareness. Therefore, all that is experienced by consciousness is consciousness itself, merely appearing at that time, because it never goes beyond self-awareness in any way. If these distinctions are not clearly distinguished, it is impossible to understand how all consciousness transforms into self-awareness, so careful consideration is very important. Second, regarding the debate refuting that external objects are not suitable as objects of measurement: The object is the cause, therefore it is the object of measurement. If it is not the cause, there is no dispute with the appearance. First, according to the proponents of consciousness with aspects, the appearance in consciousness is not the object, and the object is the cause of that aspect, so only its own cause can be measured, and the external object itself will not become the object of measurement. If one thinks this way, even if the cause is measured, it will not become not measuring the object, because that aspect is the same as or different from the external object's own characteristic, or it can be the same as the imprinter of inner habits, it is undeniable that consciousness itself appears as blue etc. from the power of the cause. Such a cause is also the object, because there is nothing else that can be called an object other than the cause that imposes aspects on consciousness. Because it cannot produce consciousness, like the son of a barren woman etc., it is also not suitable as an object. If there is a grasped object that is not the cause, then it must be simultaneous, because it has been proven that it does not help consciousness, so such an object is not the object of measurement.