Tibetan
དེ་ལྟར་འདོད་མི་འདོད་དུ་སྣང་བ་དེ་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོས་རྗེན་ ཅེར་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཅིག་མཐོང་བ་ན་དགྲ་གཉེན་སོ་སོས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་དུ་མཐོང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོའི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ན་དབང་ཤེས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་དང་ཡིད་རྟོག་མེད་ལའང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པ་གྲུབ་ལ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོ་རྗེན་ཅེར་བ་དེ་ལ་གྲུབ་དགོས་པས་ན་བློ་ཡི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཡུལ་རང་ཉིད་རྗེན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲ་བར་སྣང་བ་ལས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བསལ་བ་བརྗོད་དང་དེའི་ལན་འགོག །དང་པོ། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དེ་ལྟར་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་བར་གྲུབ་པར་འདོད་ཅེས་ཁས་བླངས་ན་ཡང་འདོད་མི་འདོད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཅར་སྣང་གི་ཐ་དད་པར་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་སོ་སོའི་སྣང་བ་རེ་རེ་ནི་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དོན་གྱིས། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་རིགས་པ་འགྲོ་ལུགས་གཅིག་ཀྱང་འདིར་དོན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ནི་མ་བཀོད་དེ་དོན་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་སྣང་བ་ཐ་དད་ཡོད་པ་བསྙོན་དུ་མེད་པས་ན་དོན་མྱོང་བ་འདི་ཤེས་པ་ལས་འོས་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོ༷ས་བསྒྲིབས་པ་དང་། །རྟོག་པས་གཉིས་སུ་སྣང་ལན་དགག །དང་པོ། ཡུལ་མཐོང་བ་པོ་དེས་གང་མ་མཐོང་པ་དེ་ནི་རང་གི། ལས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་མཐོང་བ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་དབང་གིས་དེ་དང་དེ་བློས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དབང་ཤེས་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་འདོད་པ་སྣང་བ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡུལ་ཉེ་བ་ན་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་བློས་གང་ རུང་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དག་ཏུ་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ན་མ་མཐོང་བ་དེ་ནི་དོན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་དོན་རང་ཉིད་ཤེས་པས་མཐོང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་རུང་བ་ན་གནས་ཀྱང་དེ་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་དོན་གྱི་སྟོབས་ལས་སྣང་བ་ཡིན་མིན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ་དོན་ཁོ་རང་གི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་
Chinese
如此，显现为喜爱与不喜爱，并非是境本身以赤裸裸的自性显现，因为会有境成为喜爱与不喜爱的多种形态之自性的过失。例如，当一个人被看到时，敌友各自会看到顺心与不顺心，同样，对于色和声等事物，当有境各自的根识看到时，会显现为与根识相符与不相符，并且即使在没有分别念时，也会有如此不同的显现。因为显现的方式必须建立在境本身的赤裸裸的自性上，所以如果没有心的作用，境本身是赤裸裸地显现，那么对于一切都应该显现为相同，不应该有差别。第二，破除辩论和遮止其回答。第一，即使承认境的自性上成立了如此喜爱与不喜爱的不同形态，但喜爱与不喜爱如何存在，这二者不会同时显现为不同的，因为每个人不会各自体验到各自的显现。这实际上是说：事物虽一，心各异，故不成立所欲求。虽然推理方式相同，但这里没有使用无意义的论证，即使假设有意义，因为显现不同是不可否认的，所以体验事物只能通过意识。第二，以业力遮蔽一部分，以分别念显现为二的回答之遮止。第一，如果说境的观看者没有看到的是因为自己的业力遮蔽，所以没有看到全部，那么，如果是这样，凭借外境的存在，就不会通过心来认识它。例如，作为产生根识之因的，具有多种显现之自性的事物，即使在境靠近时存在，以缘取它的心来看到任何一种自性时，即使没有看到的是事实，那么境本身如何能被意识所见呢？即使境存在于适当的位置，它也不会成为产生意识的原因。如此，对于所见之物，也会怀疑是否是从境的力量显现的，从而对境本身的实物产生喜爱与不喜爱。
English
Thus, the appearance of liking and disliking is not the appearance of the object itself in its naked essence, because there would be the fault of the object becoming the nature of many forms of liking and disliking. For example, when a person is seen, enemies and friends each see what is pleasing and displeasing, and similarly, for objects such as form and sound, when the sense consciousness of each object sees them, they appear to be in accordance with and not in accordance with that sense consciousness, and even when there is no conceptual thought, there are different appearances. Because the way it appears must be established on the naked essence of the object itself, if the object itself appears naked without the function of the mind, then everything should appear the same, and there should be no difference. Second, refuting the debate and preventing its answer. First, even if it is admitted that the different forms of liking and disliking are established on the nature of the object, how liking and disliking exist, these two will not appear simultaneously as different, because each person will not experience their own appearance. This actually says: Although things are one, minds are different, so what is desired is not established. Although the reasoning method is the same, meaningless arguments are not used here, even if it is assumed to be meaningful, because the difference in appearance is undeniable, so experiencing things can only be done through consciousness. Second, the prevention of the answer that one part is obscured by karma and the other appears as two by conceptual thought. First, if it is said that what the viewer of the object does not see is because their own karma obscures it, so they do not see everything, then, if this is the case, by virtue of the existence of external objects, it will not be recognized by the mind. For example, the object with the nature of multiple appearances, which is considered to be the cause of generating sense consciousness, even if it exists when the object is close, when the mind that takes it as its object sees any one nature, even if what is not seen is a fact, then how can the object itself be seen by consciousness? Even if the object exists in the appropriate position, it will not become the cause of generating consciousness. Thus, for what has been seen, there will also be doubt as to whether it appears from the power of the object, and thus liking and disliking will arise for the object itself.
Tibetan
ཆ་སོ་སོར་དབྱེར་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ། དེའི་རྣམ་པ་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་དེ་དོན་རང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་བ་མིན་པར་གྲུབ་པས་ན་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ངེས་པར་ཡོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེ་འགའ་ན་མ་མཐོང་བ་ཞེས་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བ་དེ་ལས་གཞན་བསྒྲིབས་སོ་ཞེ་ན། ལས་དེས་དོན་དེ་ཉིད་རང་ངོར་སྣང་བ་དེ་གཅིག་པུའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་བྱེད་ན་མ་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ལས་དེ་ཇི་ལྟར་ཕྱི་དོན་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་དངོས་སུ་མི་སྣང་བར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཁྲུལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་རང་ལ་སྣང་བ་དེ་ཡང་སོ་སོའི་ལས་སྣང་ཙམ་ལས་དོན་ཐུན་མོང་བ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་དོན་དུའང་བཤད་དོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཅིག་ལ་འདོད་དང་མི་འདོད་པར་སྣང་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་ལྡན་དང་ཡིད་ལོག་གིས་བུད་མེད་མཐོང་བ་བཞིན་ཡིན་གྱི་དོན་རང་ཉིད་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་བློ་ལ་འདྲ་མི་འདྲར་སྣང་བ་མིན་ཏེ་དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་རྗེན་པར་འཇལ་ལོ་སྙམ་ན། དབང་ཤེས་དེ་ལའང་འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་མིག་སེར་དང་སྲོག་ཆགས་སོ་སོའི་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པར་གཅིག་གིས་མཐོང་བ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་པར་གང་རུང་གི་མཐོང་བའམ་སྔར་མཐོང་བ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པའམ་མི་མཐུན་པའི་སེམས་གཞན་དང་གཞན་མཐོང་བ་ཡིན་པས་དབང་ཤེས་ལའང་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་རྗེན་པར་སྣང་བར་མ་ངེས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་ལ་རབ་རིབ་སོགས་ཀྱིས་བསླད་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་མཐོང་བ་མི་འདྲ་བ་དང་སོ་སོའི་དབང་ཤེས་ལ་བདེ་བ་དང་ སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པའི་རྣམ་ལྡན་དུ་འགྱུར་བ་དུ་མར་མཐོང་སྟེ། འཆི་ལྟས་སུ་སྔར་རང་གི་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བ་ཕྱིས་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་གཅིག་ལའང་ཉན་ཤེས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་སོགས་དང་། སྲོག་ཆགས་འགའ་ཞིག་གི་དབང་པོ་ལ་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་དེས་ལ་ལར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ཡིད་ཀྱིས་འདོར་ལེན་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཏེ་དུད་འགྲོ་སོགས་ལའང་སྔར་བཟའ་མ་མྱོང་བའི་ཟས་བྱིན་པ་ན་ལྕེ་ཤེས་བདེ་བའི་རྣམ་པས་མྱོང་ཞིང་བཟའ་བ་དང་འགའ་ཞིག་འདོར་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ཆ་བསྟུན་ནས་གསུངས་ཀྱང་དེས་མཚོན་པར་དཔྱད་ན། མིག་སེར་ཅན་གྱིས་དུང་སེར་པོར་དམིགས་པའང
Chinese
对于各个部分不可分割且本体存在的，如果显现出与其形态不符的现象，那并非是事物本身的力量所显现，而是像二月等现象一样，因此也不会变成事物必定存在。有些人说，所谓“未见”，是因为业力的作用而遮蔽了其他事物。如果业力使事物本身显现的只是单一的形态，那么“未见”又怎么能成为见到外在事物的因呢？它实际上会成为将具有多种性质的事物错误地显现为其他形态的因。这样一来，自己所见到的也只是各自的业力显现，而不会变成具有共同性质的事物。这也是为了说明这个道理。第二，如果认为对同一事物显现出喜欢和不喜欢，那只是意识的分别而已，就像由于习惯的力量，贪恋者和厌恶者看到妇女一样，而不是事物本身作用于根识而显现出相同或不同，因为所有未错乱的根识都会如实地照见事物本身。那么，即使是根识，也会因为死亡的预兆、黄疸病以及各种生物的根识差异等原因，而无法确定像一个人所见到的那样，而是见到某种景象，或者与之前所见到的不相符，或者与其他的想法相违背，因此根识也未必能如实地显现事物的本来面目。即使根没有被白内障等疾病所损害，所见到的事物也各不相同，而且还会看到各自的根识产生快乐和痛苦等多种形态。例如，在死亡的预兆中，之前看到自己可爱的儿子，后来却看到不喜欢的形态等等。同样，对于同一个声音，也会产生听觉随后进入或背对着的状态等等。有些生物的根识会产生快乐，而另一些生物的根识则会产生痛苦。这些不一定只是意识的选择，即使是家畜等，当给予它们以前没有吃过的食物时，舌识会以快乐的形态来品尝并吃掉，有些则会舍弃。这里只是按照这个程度来讲述，但如果以此为代表进行思考，那么黄疸病患者看到海螺是黄色的
English
For that which is indivisible into separate parts and exists by its very nature, if a phenomenon appears that is inconsistent with its form, it is established that it does not appear by the power of the thing itself, but like the appearance of two moons, etc. Therefore, it will not become that the thing necessarily exists. Some say that "not seeing" means that other things are obscured by the power of karma. If that karma causes the thing itself to appear in its own form as a single form, then how can "not seeing" be the cause of seeing external things? In fact, it will become the cause of mistakenly appearing as other forms of things that have multiple natures. In that case, what appears to oneself is only the appearance of each person's karma, and it will not become a common thing. This is also explained to illustrate this point. Secondly, if it is thought that the appearance of liking and disliking towards the same object is only the discrimination of the mind, just as a person with attachment and aversion sees a woman due to the power of habit, and it is not that the sense consciousness that grasps the object itself appears the same or different, because all non-erroneous sense consciousness directly perceives the object itself. Then, even that sense consciousness is not certain to see things as they are, as one person sees them, due to the signs of death, jaundice, and the differences in the sense faculties of various beings, etc. Rather, one sees some kind of appearance, or it does not match what was seen before, or it contradicts other thoughts. Therefore, even sense consciousness is not necessarily certain to reveal the true nature of things. Even if the senses are not damaged by cataracts or other diseases, the things seen are different, and one also sees that each person's sense consciousness produces various forms of happiness and suffering. For example, in the signs of death, one previously saw one's beloved son, but later sees an undesirable form, and so on. Similarly, for the same sound, there will be states of hearing followed by entering or turning away, and so on. The sense consciousness of some beings produces happiness, while the sense consciousness of others produces suffering. These are not necessarily just choices of the mind, even when livestock, etc., are given food that they have not eaten before, the tongue consciousness tastes and eats it in a happy form, and some discard it. Here, it is only spoken according to this extent, but if one thinks by taking this as an example, then a person with jaundice sees a conch shell as yellow.