Tibetan
་བ་ལ་ཡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ་བློ་དང་ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་བ་མེད་པས་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡང་མྱོང་པ་བསམ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བློ་ལ་རྣམ་པ་མེད་ན་མྱོང་བ་མི་འཐད་དུ་ཆུག་མོད། བློ་ནི་ཡུལ་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ན་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ན་རྣམ་པ་དེ་གང་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཅན་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་དེ་ནི་ངེས་པར་ཡོད་དོ་ ཞེ་ན་རྣམ་པ་ཡོད་ལ་དེ་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བ་ནི་བདེན་ཀྱང་དེ་འདྲའི་རྣམ་པ་བསྙོན་དུ་མེད་པ་དེ་ནི་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེ་བའམ། ཕྱི་དོན་མིན་པའི་རྒྱུ་གཞན་ནང་གི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་ཞེས་འདི་ནི་དཔྱད་པར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་རྒྱུར་ཕྱི་དོན་ཡོད་ངེས་པར་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྒྱུ་གཞན་ནང་གི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་འདི་ནི་ཕྱི་དོན་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེའམ་ནང་བློ་ཡི་འདུ་བྱེད་ལས་འབྱུང་ཞེས་བསམ་པ་ན་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེ་བར་རིགས་པས་ནམ་ཡང་མཐོང་མི་སྲིད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱི་དོན་ཉིད་ནམ་ཡང་བློས་དམིགས་མི་སྲིད་པས་ན་དེ་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མོ་མཐོང་མི་སྲིད་པ་ཡུལ་གྱི་བདག་པོའི་རེག་བདེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཐོང་སྙམ་ན། ཡུལ་གང་དང་གང་ཡིན་ཀྱང་བློས་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ་བ་ན་ཡུལ་ཡན་གར་དུ་ནི་ནམ་ཡང་མི་འཛིན་ལ། ཡུལ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་བློས་ནམ་འཛིན་པ་ན་བློའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་གང་སྣང་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་སྣང་བའམ་བློས་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བློ་ལ་སྣང་བ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་རྡུལ་དུ་གྲུབ་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་ན་རྟག་ཏུ་བརྟན་པར་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་། གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གང་ཅི་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་བརྒལ་བའི་ཕྱི་རོལ་ཡན་གར་བའི་དོན་ཡོད་པ་ནམ་ཡང་སྣང་བ་མིན་ན་ཇི་ལྟར་དོན་མྱོང་བ་དང་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཞེས་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། འདི་ལྟར་སྔོ་སོགས་མྱོང་བ་ནི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་མྱོང་བ་མིན་ཏེ། དབང་པོ་དང་ཡིད་བྱེད་ཚང་ན་ཡང་སྐབས་འགར་ བུམ་འཛིན་ཤེས་པ་སོགས་མི་སྐྱེ་བ་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ན་བུམ་འཛིན་མིག་ཤེས་སོགས་དོན་སྣང་གི་བློ་རྣམས་ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མེ་ཆེན་པོ་འབར་བ་ལ་ཤིང་གི་ར་བ་བསྐོར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ནས་གང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ་བུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བུམ་པ་མི་དམིགས་ལ། ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་དམིགས་པས་དེ་ན་ཕྱི་དོན་བུམ་པ་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་སོ་ནམ་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ན་སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོ་སོ་སོ་མཐོང་ནས་དེ་དང་དེ་ལ་བློ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྔར་མཐོང་བ་སླར་ཡང་མཐོང་ཞིང་རང་གཞན་གཉིས་ཀས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་སོགས་ཉིན་སྣང་ཇི་ལྟ་བར་འཆར་དུ་རུང་མོད་དེས་ཕྱི་དོན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་ཤེས་པ་དོན་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ཅི་འདྲ་བའི་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་མཐུན་པ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པར་སྣང་སྟེ་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་འདི་ཞེས་ཚད་གཟུང་བ་མེད་པས་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཚད་མེད་པ་ལས་གང་དང་གང་སད་པ་དེ་ཙམ་མངོན་དུ་སྣང་སྟེ། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཡུལ་དུས་ངེས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་གི་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་ཡང་ནང་བློ་ཡི་ཁྱད་པར་སྔ་མ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་ནི་དོན་སྣང་གི་བློ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་གི་བག་ཆགས་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་བློ་ནི་ཡུལ་དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་གནས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་ངེས་ པར་ལྟོས་ན་ཡུལ་གཅིག་ལ་སོ་སོའི་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ཡུལ་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཡང་མི་སྲིད་ཅིང་། ཡུལ་ཆུང་ངུའི་གོར་ལས་སྣང་གི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་། དུས་ཐུང་ངུར་རིང་པོར་སྣང་བ་སོགས་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཤཱཀྱ་བློའི་འགྲེལ་བཤད་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་ཤེས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །ནང་གི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་ནུས་པའོ། །རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་
Chinese
如果对于存在于其中的人来说，由于与心智没有紧密联系，无论如何都无法体验到地方的自性。如果心智没有形象，那么体验是不合理的。当心智产生为该境的形象时，不会无因产生，因此，那个形象所追随的，形象的创造者，那个外境是必定存在的。 如果说形象存在，并且它不会无因产生是真实的，但是像这样无可否认的形象是从外境产生，还是从非外境的其他原因，内在的习气产生呢？这应该是值得研究的。但以外境作为它的原因，必定成立并不是，因为它也可以从其他原因，内在的习气觉醒而产生，因为理智对此没有妨碍。这样，这个形象仅仅是从外境的力量产生，还是从内在心智的造作产生呢？如果思考这个问题，那么理智永远不会认为它会从外境产生。其原因是外境本身永远不会被心智所缘，因此，它作为原因，任何量都无法成立，就像不可能看到石女的女儿，却成立为地方主人的触乐之因一样。如果想知道外境如何不能被看到，那么，无论什么境，如果脱离了心智所见的差别，也就是“这是这个”的形象，那么就永远不会执取孤立的境。无论心智何时执取任何境，也会执取心智的形象，因此，显现蓝色等等，无论显现什么，全部都是心智的显现或者仅仅是心智所见，心智所显现的颜色、形状和微粒所组成的，以及在外境中恒常稳固地存在于一个地方，以及动摇等等的任何行为，所有看到的一切都与心智的显现没有差别。如果超越了这些，外境孤立的事物存在，却永远不会显现，那么如何体验事物和事物存在呢？事物存在的原因就无法成立了。 第二，像这样体验蓝色等，不仅仅是体验心智的形象，即使根和作意齐全，有时 不产生瓶子的认识等，是因为所缘的条件不齐全。如果不是这样，那么瓶子的眼识等
English
If, for those who exist within, due to not being closely connected with the mind, it is impossible to experience the nature of the place in any way. If the mind has no image, then experience is unreasonable. When the mind arises as the image of that object, it does not arise without a cause, therefore, that which the image follows, the creator of the image, that external object must exist. If it is said that the image exists, and it is true that it does not arise without a cause, but does such an undeniable image arise from an external object, or from another cause that is not an external object, from internal habit? This should be worthy of study. But it is not necessarily established that the external object is the cause of it, because it can also arise from other causes, from the awakening of internal habits, because reason does not hinder this. Thus, does this image arise solely from the power of the external object, or does it arise from the activity of the inner mind? If one thinks about this, then reason will never see that it arises from the external object. The reason for this is that the external object itself will never be perceived by the mind, therefore, as a cause, no valid cognition can establish it, just as it is impossible to see the daughter of a barren woman, yet establish it as the cause of the pleasure of touch of the lord of the place. If one wants to know how the external object cannot be seen, then, whatever object it may be, if it is separated from the distinction seen by the mind, that is, the image of "this is this," then one will never grasp the isolated object. Whenever the mind grasps any object, it also grasps the image of the mind, therefore, the appearance of blue, etc., whatever appears, all are merely the appearance of the mind or merely seen by the mind, the color, shape, and particles that appear to the mind, and the fact that they constantly and stably exist in one place in the external object, and any actions such as moving, all that is seen is no different from the appearance of the mind. If one goes beyond these, and the isolated things of the external object exist, but never appear, then how can one experience things and things exist? The reason for the existence of things cannot be established. Second, experiencing blue, etc., in this way is not just experiencing the image of the mind, even if the sense faculty and attention are complete, sometimes the cognition of a pot, etc., does not arise because the object condition is not complete. If it were not so, then the eye consciousness of a pot, etc.
Chinese
如果说，显现境的识，在处所和时间上偶尔不会改变，因为瓶子的存在与不存在，在各个方向上也不是确定地产生。这就像大火燃烧时，用木栅栏围起来一样。像这样，以瓶子的存在与不存在的方向等为例，对于凡是所显现的一切都说是唯识的宗义来说，在瓶子不存在的方向上，瓶子是不可见的；在存在的方向上，瓶子是可见的。因此，如果认为外境瓶子是存在的，那就如同在梦中耕田一样。而且，在梦中，会看到以前没有的各种不同的事物，并且对它们产生新的认识；或者，会再次看到以前看到的事物，并且似乎自己和他人都在享用它，等等，虽然可以像白天一样显现，但这并不能证明外境是存在的。具有稳固串习的知识，看起来像是真实的事物，但实际上，它看起来像是以外境的方式起作用的。同样，相似的串习也会让人觉得自己在享用它，这是因为内在的相互依存的力量是不可思议的。因为无法衡量知识的形态，所以串习的差异也是无限的，其中任何一个被唤醒，它就会显现出来。就像在梦中，处所和时间似乎是确定的，但并不是所有事物都会显现一样。因此，在这里，内在意识的一些先前的特殊性，是使一些后来的显现境的识的串习完全觉醒的原因，因此，识是在某些处所和时间上以确定的方式产生的，但它不是依赖于外境而显现的。如果一定要依赖于外境，那么对于同一个外境，就不会有不同的显现了。没有外境，清晰的显现也是不可能的。从微小的物体中，不可能产生有情众生的各种世界结构、梦境的显现，以及短时间显现为长时间等等现象。在此，释迦智的解释中说：所谓的“一些识”，是指任何一种入识。所谓的“内在串习”，是指存在于阿赖耶识中的能力。所谓的“使之完全觉醒”，是指能够毫无阻碍地产生特殊的识。
English
If it is said that the minds of appearing objects sometimes do not change in place and time, because the presence or absence of a pot does not necessarily arise in all directions. This is like surrounding a great fire with a wooden fence. Like this, taking the direction of the presence or absence of a pot as an example, for the tenet that says that everything that appears is only mind, the pot is not visible in the direction where the pot is absent; in the direction where it is present, the pot is visible. Therefore, if one thinks that the external pot exists, it is like farming in a dream. Moreover, in a dream, one sees various different things that one has never seen before, and one develops new knowledge about them; or, one sees things that one has seen before again, and it seems that oneself and others are enjoying it, etc., although it can appear like daytime, this does not prove that external objects exist. Knowledge with stable habitual patterns appears to be real things, but in reality, it appears to function as an external object. Similarly, similar habitual patterns also make people feel that they are enjoying it, because the power of internal interdependence is inconceivable. Because the form of knowledge cannot be measured, the differences in habitual patterns are also infinite, and whichever one is awakened, it will appear. Just as in a dream, places and times seem to be fixed, but not everything appears. Therefore, here too, some of the previous particularities of the inner mind are the cause of fully awakening the habitual patterns of some of the later minds of appearing objects, therefore, consciousness arises in a definite way in certain places and times, but it does not appear in that way depending on external objects. If one must rely on external objects, then there would be no different appearances for the same external object. Without external objects, clear appearances are also impossible. From tiny objects, it is impossible to produce the various world structures of sentient beings, the appearances of dreams, and the phenomena of short periods of time appearing as long periods of time, etc. Here, in Shakya-blo's commentary, it says: The so-called "some consciousness" refers to any entering consciousness. The so-called "inner habitual pattern" refers to the power residing in the alaya consciousness. The so-called "to fully awaken" refers to the ability to generate special consciousness without hindrance.