Tibetan
པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ། འདི་ལྟར་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་ཕྱིན་པ་ན་དེ་དང་དེའི་ཡུལ་གྱི་བཀོད་པ་སྔ་ནས་ཡོད་པ་དེ་དག་མཐོང་བ་བཞིན་ཡུལ་ཕྱི་དོན་དུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེ་མེད་ཅེས་ཅི་ལྟར་སྨྲ་བར་ནུས་སྙམ་ན། ཡུལ་ཐ་དད་པ་ནམ་མཁའ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ཞིང་སོ་སོའི་བཀོད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་མཐོང་བའི་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་དེ་ན་གནས་པ་རྣམས་དང་མཐུན་པར་སད་པ་ན་དེ་འདྲའི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་མི་འདྲ་བ་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སད་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་དུ་ཡུལ་ཐ་དད་མང་པོ་འགྲིམ་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་བ་དེས་ཕྱི་དོན་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བློ་ཉིད་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ནང་གི་བག་ཆགས་སད་པ་ཙམ་གྱིས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་དེ་ཕྱིར་བློ་གཅིག་པུ་ལ་ཡང་གཟུང་བ་ཡུལ་ལྟར་སྣང་བ་དང་འཛིན་པ་བློ་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་རང་དུས་ཀྱི་བློ་རྟོག་པ་མེད་པས་དེ་ལྟར་མྱོང་བ་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་ ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ་དྲན་པས་བློ་འདི་ཡི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དེ་འཛིན་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རང་རིག་ཉིད་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་སྐབས་འདིར་མཐོང་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྣང་ཚུལ་དོན་ལ་ལྟོས་པའི་ཚད་འབྲས་ལ། དོན་ཡོད་ཀྱང་རང་རིག་འབྲས་ཡིན། །དེ་ལ་མི་འཐད་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། དོན་ཡོད་ཀྱང་དེ་དངོས་མི་སྣང་། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་འབྲས་བུར་འཐད། །དང་པོ་ལ། གནས་ཚུལ་བློ་ཉིད་མྱོང་བ་ཡིན། །སྣང་ཚུལ་དོན་ལྟར་ཞེན་པ་སྐྱེ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མ་མདོ་ལས། ཡང་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་སྟེ། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལས་དོན་ངེས། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཉིད་དེ་འདིའི་། །ཚད་མ་དེ་ཡིས་འཇལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་ཚུལ་ཕྱི་རོལ་དོན་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལྟར་ན་ཡང་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ་དང་། གཟུང་རྣམ་ཚད་མ། འཛིན་རྣམ་ཀྱིས་གཟུང་རྣམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟར་བློ་ལ་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་ཅི་སྣང་ཅི་མྱོང་ཡང་བློ་ཉིད་ཀྱི་མྱོང་བ་ཙམ་
Chinese
པའོ། །如是说。第三，如此前往不同地方时，如同见到那些地方早已存在的布局一样，如果以外部事物的方式体验而成立，那么怎么能说它不存在呢？如果这样想，那么无论哪个不同的地方，如同无边虚空的各个刹土的布局，与见到相似景象的意义显现的习气相符而苏醒时，就会体验到那样不同的、不一样的显现。因为那样的意义显现的习气苏醒的缘故，就像在梦中游历许多不同地方的显现一样。即使那样，显现也不能成立外境，因为心本身显现为两种方式的缘故。也就是说，不依赖外境，仅仅是内在的习气苏醒，就会显现出各种各样的景象，因此，仅仅在心上，也有显现为所取境和显现为能取心的能取所取两种方式。因为什么理由呢？因为在能取和所取两种方式中，自身同时的心没有分别，所以那样体验到；并且后来的分别念回忆起存在那样的两种方式，所以成立了这个心的两种方式。因为存在两种方式的缘故，能取以所取的方式体验，自证本身就是量（ प्रमाण ，pramāṇa， प्रमाण， प्रमाण量）的果，即在普遍名言的量的情况下，仅仅以体验见闻等来安立名言的意义。第二，显现方式依赖于意义的量果： 意义存在，但自证是果。 对此的非理作驳斥。 第一， 意义存在，但那实物不显现。 因此自证成立为果。 第一， 安住方式是心本身体验。 显现方式产生对外境的执着。 除此之外是不合理的。 第一是， 量经中说： “或者自证是果， 从它的自性确定意义， 境的显现本身， 由此量来衡量。” 如是所说，在显现方式随顺外境显现的情况下，即使按照经部宗的观点，外境也是所量，所取相是量，能取相以所取相体验的自证成为果。正如刚才所说，因为心上成立了两种方式，所以无论显现什么、体验什么，都仅仅是心的体验。
English
Pa'o. Thus it is said. Third, when going to different places in this way, if it is established by experiencing as external objects, just like seeing the arrangements of those places that have existed from before, then how can one say that it does not exist? If one thinks like this, then when any different place, like the arrangement of each pure land in the boundless sky, awakens in accordance with the habits of seeing similar appearances of meaning, one experiences such different and dissimilar appearances. Because the habits of such appearances of meaning awaken, it is like the appearance of traveling to many different places in a dream. Even so, appearances do not establish external objects, because the mind itself appears in two ways. That is, without relying on external objects, just by the awakening of internal habits, various appearances arise. Therefore, even in the mind alone, there are two ways of appearing: as the object to be grasped and as the grasping mind. For what reason? Because in the two ways of grasping and being grasped, the mind at the same time does not have conceptualization, so it is experienced that way; and later conceptual thought remembers that there are such two ways, so the two ways of this mind are established. Because there are two ways, the self-awareness that the grasped is experienced by the grasper is itself the result of valid cognition (pramāṇa), that is, in the case of universally conventional valid cognition, the meaning of convention is established only by experiencing seeing, hearing, and so on. Second, the way of appearance depends on the measure of the result of meaning: Meaning exists, but self-awareness is the result. Refuting the unreasonable in this. First, Meaning exists, but that object does not appear. Therefore, self-awareness is reasonably the result. First, The way of abiding is the mind itself experiencing. The way of appearing gives rise to attachment to external objects. Other than that is unreasonable. The first is, In the Sutra of Valid Cognition it says: "Or self-awareness is the result, From its nature, meaning is determined, The appearance of the object itself, Is measured by this valid cognition." As it is said, in the case where the way of appearance follows the appearance of external objects, even according to the view of the Sutra School, the external object is the object to be measured, the grasped aspect is valid cognition, and the self-awareness experienced by the grasping aspect becomes the result. Just as it was said, because two ways are established in the mind, whatever appears and whatever is experienced is only the experience of the mind.
Tibetan
སྟེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་སྔོ་སོགས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡི་རྣམ་པ་འདི་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་ཡུལ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་འདོད་པའམ། མི་འདོད་པ་ནང་གི་བག་ཆགས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་གཉིས་ཀས་ཀྱང་བློས་ཡུལ་ནམ་འཛིན་པ་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེ་ཡི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་པོ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མྱོང་བ་ལས་འོས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་བཅད་འདི་འགྱུར་འདི་ལྟར་ན་འདི་འདྲར་འཆད་དགོས་ཀྱང་བློ་རྣམ་གཉིས་འགྲེལ་པ་དང་ཅུང་མི་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །ཡང་ན་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པའི་རྒྱུ་ ཡུལ་དེ་ཉིད་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བར་མཐོང་བ་དེ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་གང་རུང་ཁོ་ན་དེའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་བློ་རྣམ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱང་བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་ཤེས་པ་དོན་ལྟར་སྣང་བ་ལས་དོན་དུ་ཞེན་པ་སྐྱེ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་ཤེས་པའི་ཆ་གཟུང་རྣམ་ལ་དོན་དུ་ནི་བཞག་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དེ་ཡི་ཚེ་གནས་ཚུལ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དག་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བློ་འཁྲུལ་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་བརྟགས་ཤིང་། རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཞེན་པར་འགྱུར་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་ངོར་བྱས་ན་དོན་རིག་པའམ་དོན་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཚད་འབྲས་སུ་བཞག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དོན་འདྲ་ཞེས་པ་གཟུང་རྣམ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། ཐལ་བ་འགོད་དང་འདོད་མི་ནུས། །དང་པོ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་དག་གི་ངོ་བོའམ་བདག་ཉིད་དེ་དག་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བ་པོའི་འདོད་པ་སྟེ་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་མྱོང་བ་དང་། རྣམ་པ་གཞན་མི་འདོད་པ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དུ་མྱོང་བར་གྱུར་ན། འདོད་པའམ་མི་འདོད་པ་དག་ཏུ་སྣང་བ་དེས་ཀྱང་དོན་རིག་པར་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི་གང་རུང་རེས་མ་མཐོང་ཞེས་ནི་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། གཉིས་ཀ་དོན་རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་རང་གིས་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དེ། ཡུལ་དེ་དག་དེ་ལྟ་བུར་གནས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་ལ།
Chinese
即，如此在任何时候，对于蓝色等各种显现的觉识，对于产生显现之因的对境，无论是想要外境有别于觉识，还是不想要而只说是内在习气的这两种宗派，当以心识执持对境时，外境之事物未成立，仅仅是觉识的显现，也只能如此体验。此偈颂如此翻译，应该如此讲解，但两种心识的解释似乎略有不同。或者，想要与不想要，是显现之因，对境本身被视为合意与不合意，这两种情况都体验到未成立为事物本身的觉识显现。第二，如此仅仅是体验心识，但由习气稳固产生的觉识，从看似事物而生起对事物的执着。任何时候，由习气稳固产生的觉识之部分，被认为是事物，因此，感官的觉识看起来像是与外境的对境相关联，在这种情况下，实际上感官和对境都只是觉识的显现，除此之外别无他物，但由于心识的错乱，将体验到的觉识本身视为外境，并且随后的觉识也如此确定并产生执着，就像梦中的感官和对境一样。那时，如果从那个角度来看，将事物觉识或事物认知本身视为量果，但如果正确分析，则是自证果，因为所谓的事物相似性，除了所取显现之外是不合理的。第三，驳斥和无法承认。第一，如果这些外境事物的本质或自性，体验为符合观察者的意愿，即与心意相符的显现，或者体验为另一种不想要而背离的显现，那么，显现为想要或不想要的事物，也必然成为事物觉识，不能说没有轮流看到任何一种，因为两者在作为事物自相的对境方面没有区别。因此，即使外境事物存在，也只是自己所体验的那样，认为对境以那种方式存在。
English
That is, at any time, for the various manifestations of consciousness such as blue, for the object that is the cause of generating the manifestation, whether one wants an external object different from consciousness, or does not want it and only says it is an internal habit, both of these schools, when the mind grasps the object, the external object is not established, and it is only the manifestation of consciousness, and one can only experience it in this way. This verse is translated in this way, and it should be explained in this way, but the explanation of the two kinds of consciousness seems slightly different. Or, wanting and not wanting are the cause of manifestation, the object itself is seen as agreeable and disagreeable, and both of these situations experience the manifestation of consciousness that is not established as the object itself. Second, in this way, it is only the experience of consciousness, but the consciousness that arises firmly from habit gives rise to attachment to things from what appears to be things. At any time, the part of consciousness that arises firmly from habit is considered to be a thing, therefore, the sensory consciousness appears to be related to the external object, in which case, in reality, the senses and the object are only the manifestation of consciousness, and there is nothing else besides that, but due to the confusion of the mind, the consciousness itself that is experienced is regarded as an external object, and the subsequent consciousness also confirms it in this way and gives rise to attachment, just like the senses and objects in a dream. At that time, if viewed from that perspective, the thing-consciousness or thing-cognition itself is regarded as the result of valid cognition, but if analyzed correctly, it is the result of self-cognition, because the so-called similarity of things is unreasonable except for the apprehended manifestation. Third, refuting and unable to admit. First, if the essence or nature of these external objects is experienced as a manifestation that conforms to the wishes of the observer, that is, a manifestation that conforms to the mind, or is experienced as another manifestation that is unwanted and deviates, then the things that appear as wanted or unwanted must also become thing-consciousness, and it cannot be said that one has not seen either of them in turn, because the two are no different in terms of being the object of the self-characteristic of things. Therefore, even if external objects exist, they are only as one experiences them, and one believes that the object exists in that way.