Tibetan
ངང་ཚུལ་ལས་ཀྱང་འདའ་བའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པ་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་དེ་དོན་སྔ་མས་བཞག་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་རང་དུས་ཀྱི་དེ་ལ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཅིས་ཀྱང་རྣམ་བཅས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྔོན་པོ་མྱོང་བ་བློ་ཡི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཁས་ལེན་པ་ཤཱཀྱའི་རིང་ལུགས་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བསམ་པར་འོས་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་སྤོམ་ཡོར་དུ་བྱས་པས་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུབ་མི་ནུས་སོ། །གསུམ་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་འཐད་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་མེད་ན་མཁས་ནས་བྱིས་པའི་བར་ལ་དེ་གཉིས་སུ་སྣང་ནས་ཁོ་བོའི་བློས་དོན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་པར་ཅི་སྟེ་བརྗོད་ཅེ་ན། དོན་དམ་པར་རིག་བྱ་གཟུང་བ་དང་རིག་བྱེད་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་མིག་བསླད་པ་དག་གི་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་སོགས་ཤེས་པའི་ངོར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཞིང་ཁོ་བོས་སྐྲ་ཤད་འདི་ལྟར་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བརྗོད་པ་བཞིན། གང་གི་ཚེ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ སྣང་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཐ་དད་པ་ལྟར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་པོ་དེ་ཡི་ངོར་བྱས་ནས་གཟུང་བ་ཡུལ་དང་འཛིན་པ་ཡུལ་ཅན་འདི་ཡི་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱས་པ་དེ་ཡི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་འདི་ལ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མི་འཐད་ཅེས་དང་། གཉིས་སུ་སྣང་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་མི་འཐད་ཅེས་བརྩད་བར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་ལམ། ཡང་དག་པའི་དོན་དང་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཚུལ་ལམ། དོན་དམ་པ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ཁས་ལེན་གྱི་རྣམ་གཞག་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ངོར་བྱས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་པའང་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་འདོགས་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་དོན་བསྡུ་བ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་འཐད་པ་བསྒྲུབ། །དང་པོ། གོང་དུ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་ཕྱི་དོན་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པ་དེས་ན་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ཤེས་པས་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། བློ་མྱོང་འཐད་ཀྱི་དོན་མྱོང་མིན། །དེ་ལ་མི་འཐད་རྩོད་པ་སྤང་། །དེ་ཕྱིར་བློ་མྱོང་ཉིད་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ། ཕྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ན་རེ། གལ་ཏེ་བློ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འདི་ཡང་བློས་མྱོང་བར་གྱུར་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མངོན་སུམ་པ་འདི་ཡོད་བཞིན་དུ་དོན་མི་མྱོང་ཞེས་བཀག་པས་ཡོན་ཏན་ལྷག་པོ་གང་ཡང་མི་ཐོབ་ལ། དོན་མྱོང་ཞེས་པ་དང་བློ་མྱོང་ཞེས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དོན་མྱོང་བར་ཁས་ལེན་ནོ་ཟེར་ན་ དོན་བློས་མྱོང་བར་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཞིག་ན་དོན་མྱོང་བར་གྱུར་ཀྱང་ཉེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་མོད། ཁོ་བོས་ནི་དོན་མྱོང་བ་ལ་ཉེས་པ་ཆེ་བ་དང་བློ་མྱོང་བ་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་ནས་དོན་མི་མྱོང་ཞེས་བཀག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་ན་དེ་སུས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་དེ་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་མྱོང་ཞེས་གཞིག་པའི་ཚེ་དོན་མྱོང་བར་མི་འགྲུབ་ལ། ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གསལ་རིག་ཙམ་དུ་མྱོང་བར་ཚད་མས་གྲུབ་པས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན་མོད། ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ནའང་ཅི་དགར་རག་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་ནུས་ཀྱང་དོན་བདེན་པ་ཅི་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་ན་བློ་རྣམ་པ་མེད་པས་ཡུལ་རྗེན་ཅེར་དུ་མྱོང་བ་ཞིག་ན་བློ་ལ་ནི་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པའི་རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་དེས་དེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་དེ་འདི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཚོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་རི་མོ་བྲིས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བདེན་པའི་དོན་གང་ཡང་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་བློ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེ་ན། བློ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གསལ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྲོ་སྟེ། འདི་ནི་རང་གི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ལ་དེ་འདྲའི་མྱོང་ཚུལ་དེ་ཕྱི་དོན་རྗེན་པར་མྱོང
Chinese
也因此超越了状态而成为自生。如果说境、根、识三者聚合是依靠先前的力量而产生此，那么现在的识就仅仅成为先前事物留下的形象，而不会缘于自身时期的事物，因此无论如何也必须承认有相。如果那样，体验蓝色就不是心的本体，境本身又如何被体验呢？承认因果缘起、秉持释迦教义的人们应该对此深思熟虑，如果只是在名言上夸夸其谈，就无法领悟名言缘起的深刻含义。第三，虽然受与能受二者无二，但显现为二者是合理的。如果受与能受不是他体，那么从智者到孩童都会显现为二者，并且会说“我的心识知晓了此事如此这般”，为何会说受与能受是他体呢？虽然在胜义谛中，所知受和能知受的形象并非成立为他体，但对于眼睛被蒙蔽的人来说，就像毛发和双月等在意识面前显现为境和有境的他体一样，并且会说“我看到了这样的毛发”等等，同样，当受与能受显现为二者区分的特征时，这是从无始以来随之而来的习气所造成的蒙蔽所产生的。正如由于错觉而将受与能受视为他体一样，仅仅在那样的显现面前，才安立了受为境、能受为有境的名称，在那时，对于受与能受的这种他体特征，不应该争辩说“如果无二，那么显现为二就不合理”，以及“如果显现为二，那么无二就不合理”，因为安立的范畴是从实情与显现，或者从真实义与非真实之理，或者从胜义谛与名言之理而成立的。因此，应该明白，在显现为二的面前，对外部的色等事物施加名称也是不矛盾的，就像一切法无生，但在名言中施加生等也是不矛盾的。第三，归纳成立的意义，即成立事物及其合理性。第一，如前所述
English
Therefore, it transcends conditions and becomes self-arisen. If the aggregation of object, faculty, and consciousness arises due to the power of the previous, then the present consciousness merely becomes the image left by the previous object, and it will not focus on the object of its own time. Therefore, it must be admitted that it is with aspects. If that is the case, experiencing blue is not the essence of the mind, so how can the object itself be experienced? Those who accept the interdependence of cause and effect and uphold the teachings of Shakya should deeply contemplate this. If they merely boast about terms, they will not be able to comprehend the profound meaning of conventional interdependence. Third, although the object and the subject are non-dual, it is reasonable for them to appear as dual. If the object and subject are not different entities, then from the wise to the child, they appear as two, and they say, "My mind knows this thing in this way." Why do they say that the object and subject are different entities? Although in the ultimate truth, the aspects of the knowable object and the knowing subject are not established as different entities, for those whose eyes are deceived, just as hairs and double moons appear as different entities of object and subject in the face of consciousness, and they say, "I see such hairs," etc., similarly, when the object and subject appear as characteristics distinguished as two, this arises from the obscuration caused by the habits that have followed from beginningless time. Just as due to illusion, the object and subject are seen as different entities, only in the face of such appearance are the names of object as object and subject as subject established. At that time, for this different entity characteristic of object and subject, it should not be argued that "If it is non-dual, then it is not reasonable to appear as dual," and "If it appears as dual, then it is not reasonable to be non-dual," because the category of establishment is established from the reality and appearance, or from the truth and the non-truth, or from the ultimate truth and the conventional truth. Therefore, it should be understood that it is not contradictory to apply names to external forms and other things in the face of appearing as two, just as all phenomena are unborn, but it is not contradictory to apply birth and other terms in convention. Third, summarizing the established meaning, establishing the thing and its reasonableness. First, as explained above.
Chinese
因此，外境不能通过量成立，因为识之外的他境不能被识所认知，所以自证识被认为是量的结果。第二，识的体验是合理的，而境的体验则不然。对于此，要消除不合理的争论。因此，识的体验本身是成立的。第一，对外境执着的人说：如果像你们所认为的那样，识本身被体验，那么外境也被识所体验，有什么过失呢？既然体验境是显而易见的，却阻止说不体验境，也不会获得任何额外的功德。体验境和体验识会变得相同，因此我们承认体验境。如果境被识体验能被量成立，那么体验境也没有任何过失。但我们认为体验境有过失，而体验识是功德，所以才阻止说不体验境。即使有过失，如果通过事物本身的力量成立，那么谁也无法反驳。然而，如果遵循事物本身力量所产生的理路，来分析识如何体验与识不同的境，那么体验境就不能成立。识本身只是以明晰觉知的形式体验境，这能被量成立，所以我们才这样说。即使你承认体验境，也可以随意。然而，仅仅用“外境被体验”这句话，只能做出承诺，而不能表达任何真实的意义，这是应该思考的。这样思考时，如果识没有形象，而直接体验境，那么识就没有境所产生的形象，并且境与识成为不同的事物，两者之间没有任何联系，因此说“它知道它”，也应该说“它是这样知道的”，就像在天空中用各种颜色画出非常美丽的图画一样，仅仅这样说并不能表达任何真实的意义。那么，你们是如何体验识的呢？识只是以蓝色等形象显现的方式被体验。这由自己的识本身成立，而那样的体验方式并非直接体验外境。
English
Therefore, since external objects cannot be established through valid cognition, because objects other than consciousness cannot be cognized by consciousness, self-cognition is considered to be the result of valid cognition. Second, the experience of consciousness is reasonable, while the experience of objects is not. To this, the unreasonable disputes should be eliminated. Therefore, the experience of consciousness itself is established. First, those who are attached to external objects say: If, as you believe, consciousness itself is experienced, then what fault is there if external objects are also experienced by consciousness? Since experiencing objects is obvious, yet you prevent saying that objects are not experienced, no additional merit will be gained. Experiencing objects and experiencing consciousness will become the same, therefore we admit experiencing objects. If the experience of objects by consciousness can be established by valid cognition, then there is no fault in experiencing objects. But we see fault in experiencing objects, and merit in experiencing consciousness, so we prevent saying that objects are not experienced. Even if there is fault, if it is established by the power of things themselves, then no one can refute it. However, if we follow the reasoning that arises from the power of things themselves, and analyze how consciousness experiences objects that are different from consciousness, then experiencing objects cannot be established. Consciousness itself is only experienced as the clear and knowing form of objects, which can be established by valid cognition, so we say this. Even if you admit experiencing objects, you can do as you please. However, merely with the phrase "external objects are experienced," you can only make a promise, but you cannot express any real meaning, which is what should be considered. When thinking in this way, if consciousness has no form and directly experiences objects, then consciousness has no form produced by objects, and objects and consciousness become different things, and there is no connection between the two, so saying "it knows it" should also say "it knows it in this way," just like drawing very beautiful pictures in the sky with various colors, merely saying that does not express any real meaning. Then, how do you experience consciousness? Consciousness is only experienced in the way that blue and other forms appear. This is established by one's own consciousness itself, and that kind of experience is not directly experiencing external objects.