Tibetan
ཅན་བློ་ཡང་སྐད་ཅིག་མར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་སྐད་ཅིག་མར་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ནི་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་རིམ་མིན་དུ་རྟོགས་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཕྱིར་ཡི་གེ་སོགས་སྒྲ་ཐོས་པ་དང་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་དྲི་བསྣམ་པ་སོགས་དབང་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཡུལ་མཐོང་བ་ལ་ཡུལ་མྱོང་བའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ཡུལ་ཅན་མྱོང་བའི་བློ་གཞན་གྱིས་ནི་ཆོད་ན་ཡང་ཆོད་པ་མེད་པར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། སྣང་བ་གསལ་ཕྱིར་ཡིད་རྟོག་མིན། །རྒྱུན་མི་འཆད་ཕྱིར་དེ་མིན་པའོ། །དང་པོ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བ་ལས་གཞན་དུ་སྔ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མཚོན་པ་མེད་པ་སྟེ། མི་འབྱེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་བརྗོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་ཡུལ་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་རང་མཚན་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ་མེད་ཅིང་། དབང་པོས་གཟུང་བའི་དོན་རང་མཚན་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་མིན་པ་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་སྔར་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོགས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། བར་མ་ཆོད་ལ་གནོད་བྱེད་མེད། །ཆོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ། དབང་པོས་སྒྲ་སོགས་ བར་ཆོད་པ་མཐོང་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་རྟོག་པས་བར་མ་ཆད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཡུལ་དོན་གྱི་སྣང་བ་དང་དེ་ཡི་མྱོང་བ་ཤེས་རིག་གཉིས་ཀ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྣང་བ་དག་ལ་རིགས་པ་དམ་པ་སྟེ་རིགས་པ་ཡང་དག་པས་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་མཐོང་བ་བར་ཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་ལུང་འགལ་དོགས་པ་སྤང་། །དང་པོ། གལ་ཏེ་བློས་རང་མི་རིག་ཅིང་གཞན་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔོ་སོགས་དོན་རིག་གི་རྒྱུན་མཐར་ཤེས་པ་སྔ་མ་རིག་པའི་བློ་གཅིག་ཁོ་ནས་བློ་སྔ་མ་རྣམས་རིག་མི་ནུས་པས་ཡུལ་མྱོང་བའི་བློ་རེའི་རྗེས་སུ་དེ་མྱོང་བྱེད་རེ་སྐྱེ་དགོས་ཀྱི་དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་སྟེ། བློ་སྔ་མ་རྣམས་ཕྱི་མ་རེ་རེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བློ་རེ་རེ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ངེས་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་འདོད་ཅེས་དྲིས་པ་ན། ཅིག་ཅར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མྱོང་བའི་བློ་དུ་མ་མ
Chinese
而且，能知之识也是刹那产生的。由于所知和能知二者都是刹那次第产生，因此文字是通过听觉逐渐理解的，不可能以非次第的方式理解。因此，听到文字等声音、看到形象、嗅到气味等，当根识见到自己的对境时，在体验对境的前后刹那之间，即使有其他体验能知之识的意识介入，所有的根识仍然显得没有间断，这都变成了具有虚妄意义的根识。第三， 显现清晰故，非为意识分别念。 相续不断故，非是彼。 第一，除了根识的错乱之外，先前的事物都是连接在一起的，没有分别显示各自不同的体性。不分别的错乱之识是记忆，而记忆是与分别念相关的言说，因此，在记忆中，对境声音等的自相清晰显现是不可能的，根本不存在。先前在建立根识非分别的场合等处已经说过，根识所取的对境自相不是声音的真实对境，因此不存在声音的结合。第二， 无有间隔故，无有损害者。 遮破间隔之立宗。 第一，即使根识见到声音等 有间隔，如果后来的分别念将它们连接起来，那么，对境事物的显现和对它的体验，这二者知识的相续不断显现，却不存在以正理损害的量，那么，所谓见到事物有间隔，这又是什么原因呢？这只不过是立宗而已。第二， 断除与现量和教证相违之顾虑。 第一，如果意识不认识自己，仅仅认识其他，而且，在蓝色等对境知识的相续尽头，仅仅依靠一个认识先前意识的意识，无法认识先前的意识，因此，在体验对境的每个意识之后，必须产生一个体验它的意识，这二者不可能同时产生。因为确定了先前的意识具有产生后后意识的能力。如果这样认为，那么，当被问及确定了每个意识都具有产生后后意识的能力，这是什么原因时，如果回答说，不可能同时产生多个体验所知和能知的意识。
English
Moreover, the knowing consciousness also arises momentarily. Since both the object of knowledge and the knowing consciousness arise momentarily in succession, letters are gradually understood through hearing, and it is impossible to understand them in a non-successive manner. Therefore, hearing sounds such as letters, seeing forms, smelling odors, etc., when sense consciousnesses see their own objects, even if other consciousnesses that experience the knowing consciousness intervene between the prior and subsequent moments of experiencing the object, all sense consciousnesses that appear uninterrupted become only sense consciousnesses with false meanings. Third: Because the appearance is clear, it is not conceptual mind. Because the continuum is not interrupted, it is not that. First, apart from the confusion of sense consciousnesses, prior objects are connected together, without separately showing their different natures. The non-discriminating confused consciousness is memory, and memory is speech related to conceptual thought, so it is impossible for the self-characteristics of objects such as sounds to appear clearly in it, and they do not exist at all. It has already been said in the past, in the context of establishing that sense consciousness is non-conceptual, that the self-characteristic of the object taken by sense consciousness is not the real object of sound, so there is no combination of sounds. Second: Because there is no interruption, there is no harm. Refuting the establishment of interruption. First, even if sense consciousness sees sounds, etc. as interrupted, if later conceptual thought connects them, then, the appearance of the object and the experience of it, both of these continuums of knowledge appear uninterrupted, but there is no valid cognition that harms them with valid reasoning, so what is the reason for saying that seeing objects is interrupted? It is just an assertion. Second: Eliminating the concern of contradicting direct perception and scripture. First, if consciousness does not know itself, but only knows others, and at the end of the continuum of object knowledge such as blue, relying solely on one consciousness that knows the previous consciousness, it is impossible to know the previous consciousnesses, so after each consciousness that experiences the object, a consciousness that experiences it must arise, and these two cannot arise simultaneously. Because it is certain that the previous consciousnesses have the ability to generate subsequent consciousnesses. If you think so, then, when asked what is the reason for determining that each consciousness has the ability to generate subsequent consciousnesses, if you answer that it is impossible for multiple consciousnesses that experience the object of knowledge and the knowing consciousness to arise simultaneously.