Tibetan
སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་རྟགས་གཞན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་སོགས་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་འདྲ་ལ་བློ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ནམ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་པོ་འདི་ཙམ་ཚོགས་ན་སྐྱེ་ཞིང་མ་ཚོགས་ན་མི་སྐྱེ་བར་ངེས་ཀྱི་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་རྟོགས་ན་རྒྱུ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྟགས་དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ནི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། རང་བློ་ཡོད་དེ། དབང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །གཉིད་དང་བརྒྱལ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དབང་པོ་ཡོད་ཀྱང་བློ་ཡོད་པར་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་བཀོད་ན་ཡང་དབང་པོ་དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་ཏེ། གང་དུ་སྔོན་པོ་ཡོད་ཙམ་གྱིས་སྔོ་འཛིན་ཡོད་པར་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་དང་ཡིད་བྱེད་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ཉིད་ནམ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྲུབ་པ་ནི་རྟགས་ཉིད་མིན་ཏེ། རྟགས་རང་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་བློ་རང་དུས་ན་རང་གིས་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མེད་ཀྱང་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་རང་གིས་བརྗེད་པ་སྟེ། རང་དུས་ན་མེད་པ་ཅི་ལྟར་གསལ་པོར་སྣང་ཞིང་དྲན་པ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། དྲན་པར་བྱ་རྒྱུ་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་རང་གིས་མྱོང་མི་སྲིད་པར་ཁས་བླངས་ལ། ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལའང་རྣམ་པ་མེད་པ་དེས་སྔ་མ་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་བྱེད་དེ་མ་བརྟགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་ཆོས་རྟགས་སུ་མི་འཐད་དང་། །བློ་ཆོས་རྟགས་སུ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ལ། རིགས་པ་བརྗོད་དང་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། དོན་གསལ་བློ་དོན་གང་ཡིན་བརྟག །དོན་དེ་ཤེས་སམ་མ་ཤེས་བརྟག །དང་པོ་ལ། བློ་ཡིན་ན་ནི་མ་གྲུབ་ལ། །དོན་ཡིན་ན་ནི་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་དོན་ཙམ་ཞིག་རྟགས་སུ་འགོད་པ་མིན་ཀྱང་ཁྱད་པར་བ་དོན་གསལ་བ་རྟགས་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དོན་གསལ་ཞེས་པ་འདི་བློ་ལ་གསལ་བ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་འདི་ཡིན་ནམ། བློ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། བློ་ལ་གསལ་བ་དེ་ཉིད་བློ་དེའི་རྣམ་པར་གསལ་བ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་མིན་ནམ་ཡིན་ན་ནི་བློ་རང་ཉིད་དེར་གསལ་བ་བློ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་འདིས་ནི་ཤེས་པས་གསལ་བར་གྱུར་པའི་དོན་རྟགས་སུ་འགོད་པ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་མིན་པ་དེ་འདྲའི་གསལ་བ་
Chinese
没有其他能成立的理由，因为自我和意识的结合等不是原因，而且从未见过在这种情况下产生智慧的能力。也就是说，只要这三个条件聚集就一定会产生，不聚集就不会产生，如果认识到除此之外的其他原因，原因就会变得无穷无尽。因为那个理由在成立所要证明的事物上是错误的，所以感官不是正确的理由。如果说：因为有感官，所以有自己的智慧。就像在睡眠和昏厥等情况下，虽然有感官，但不一定有智慧一样。如果陈述事物，感官同样会出错，就像只要有蓝色，就不一定有蓝色认知一样。智慧和作意是知识，而知识在这种情况下是要证明的事物，所以本身是不成立的。因为理由的本质——知识本身，从未被明确地证实，所以它不是理由本身。因为理由本身不成立，所以无法成立其他事物。对此，有人认为，即使智慧在自身存在时没有通过自身认识自身的显现，但可以通过后来的知识来显现。这实际上是自己忘记了自己的宗派。因为自身存在时不存在的事物怎么会清晰地显现，甚至连记忆都没有呢？因为已经承认了要记忆的事物，即之前的知识，自己不可能体验到。而且，后来的知识也没有形象，它如何将之前的知识作为对象呢？这是没有经过考察的。第二，事物作为理由不合理，智慧作为理由不合理。第一，陈述理由和总结。第一，考察什么是事物显现，是智慧还是事物。考察那个事物是被知还是不被知。第一， 如果是智慧，那么就不成立，如果是事物，那么就不合理。第一。如果说，不仅仅是将事物本身作为理由，而是将特殊的事物显现作为理由，那么这个事物显现是指在智慧中显现并通过体验而成立的吗？还是不依赖于智慧的事物自身的本质是什么？如果是前者，那么在智慧中显现的事物，除了在那个智慧的形象中显现之外别无其他，这已经被证实了，那么它不是知识吗？如果是，那么智慧本身在那里显现，因为智慧本身成立，所以会变成自证。这个理由也否定了将通过知识而显现的事物作为理由，因为不是知识的那种显现
English
There is no other reason that can be established, because the combination of self and mind, etc., is not the cause, and the ability to generate wisdom in such a situation has never been seen. That is, as long as these three conditions are gathered, they will definitely arise, and if they are not gathered, they will not arise. If other causes are recognized besides these, the causes will become endless. Because that reason is mistaken in establishing what is to be proven, the senses are not a correct reason. If you say: Because there are senses, there is one's own wisdom. Just as in the case of sleep and fainting, etc., although there are senses, it is not certain that there is wisdom. If things are stated, the senses will also be mistaken in the same way, just as just because there is blue, it is not certain that there is blue perception. Wisdom and attention are knowledge, and that knowledge is what is to be proven in this case, so it is not established in itself. Because the essence of the reason—knowledge itself—has never been explicitly proven, it is not the reason itself. Because the reason itself is not established, it cannot establish other things. To this, some people think that even if wisdom does not have the manifestation of knowing itself by itself at the time of its existence, it can be manifested by later knowledge. This is actually forgetting one's own tenets. Because how can something that does not exist at the time of its existence appear clearly, and there is not even a memory? Because it has been admitted that the thing to be remembered, that is, the previous knowledge, cannot be experienced by oneself. Moreover, the later knowledge also has no image, how does it take the previous knowledge as an object? This has not been investigated. Second, things are not suitable as reasons, and wisdom is not suitable as reasons. First, state the reasons and conclude. First, examine what is the manifestation of things, is it wisdom or things. Examine whether that thing is known or not known. First, If it is wisdom, then it is not established, if it is a thing, then it is not reasonable. First. If you say that it is not just the thing itself that is taken as the reason, but the special manifestation of the thing is taken as the reason, then does this manifestation of the thing refer to what is manifested in wisdom and established through experience? Or what is the essence of the thing itself that does not depend on wisdom? If it is the former, then the thing that is manifested in wisdom is nothing other than being manifested in the image of that wisdom, which has been proven, so is it not knowledge? If it is, then wisdom itself is manifested there, because wisdom itself is established, it will become self-evident. This reason also negates taking the thing that is manifested through knowledge as the reason, because that kind of manifestation that is not knowledge