Tibetan
མངོན་སུམ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་མིན་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་འདྲ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ནི་མི་འདོད་ལ་དོན་དེ་ཉིད་གཟུང་བའི་ཚེ་དོན་གཅིག་འཛིན་པར་མཚུངས་པ་ལ་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་མིན་པའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེ་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་མིག་མ་འཁྲུལ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་དེའི་ཡུལ་གཞན་གྱི་བདེ་སོགས་མིན་ན་དོན་གཞན་གང་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ པ། མ་མཐོང་བ་སྔོན་གྱི་ལས་དང་ཡང་ན་བདེ་སོགས་ནང་དུ་བདག་ལ་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་དང་དབང་པོ་དང་བདེ་སོགས་དང་ལྡན་པའི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་མཉེས་མ་མཉེས་སོགས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་སོ་སོའི་མྱོང་བ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་བདེ་སོགས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་གཞན་དང་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་བདེ་སོགས་གཞན་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་འཛིན་པའི་ལས་སོགས་གཏན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྣམ་མེད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་དམིགས་པར་ནི་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། མ་བླངས་ན་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རང་གི་མྱོང་བ་དང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་འདྲའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པའང་གོང་དུ་བསལ་ཟིན་ཏེ། །དོན་མཚུངས་ཐ་དད་དེ་གང་ལས། །ཞེས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་རྣལ་མངོན་ལ་བརྟེན་ནས་གནོད་པ་སྟོན་པ་ལ། གཞན་ལ་མི་འདོད་ཐལ་བ་བརྗོད། །རང་ལ་ཉེས་པ་དེ་མི་མཚུངས། །དང་པོ། ཐལ་བ་བརྗོད་དང་དེའི་ལན་འགོག །དང་པོ། རྒྱང་འཕེན་པ་དང་དཔྱོད་པ་པ་མ་གཏོགས་རང་དང་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་རྣལ་མངོན་འདོད་པ་གང་དག་གི་ལུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྒྱུད་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་ལ་མྱོང་བ་པོ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཉིས་ཡུལ་རྣམ་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཚུངས་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཕ་རོལ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་པོ་དེ་བཞིན་གདུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ལ་ཡུལ་བདེ་སོགས་དང་དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་དབང་པོ་ཕྲད་དགོས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་འདུས་ཤིང་ཕྲད་པ་མེད་པས་ཡུལ་དབང་འདུས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ་ ཞེ་ན། བདེ་སོགས་ཤེས་པ་རང་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་
Chinese
如果说，因为不是现量，所以不会像体验一样。按照你的观点，既然不承认相，而在取境时，执持为一个境相同，一个成为现量，一个不是现量的差别，那是什么原因呢？就像两个眼睛没有错乱的人，缘取一个蓝色一样。如果那个智慧的对境不是其他的快乐等，那其他的境是什么呢？会成为无境的智慧。第二，没有见到，是以前的业，或者快乐等在内，与我成为一个境聚合，并且具有与根和快乐等的关系吗？或者自在天喜不喜欢等，如果说，每个人的体验是各自决定的，自己的快乐等不会被他人体验。如果是这样，与他人一体相关的快乐等，在任何情况下都不会被另一方执持，因为执持它的业等根本不可能存在。即使那样，无相的你必须承认缘取他相续的快乐等。如果不承认，会成为无境的自证。即使那样，如果认为有自己体验和他人体验的差别。那样的差别也已经在上面遮破了，在“境同他异因何在”中已经说明了。第二，依靠瑜伽现量来显示损害。对他人说不想要的过失，自己所犯的错误不相同。第一，说出过失和遮止它的回答。第一，除了顺世外道和正理派以外，在自宗和他宗中，凡是承认瑜伽现量的人，在哪些人的宗派中，瑜伽现量现量体验他相续的快乐等时，体验者和瑜伽士这两个，以无境相的方式体验相同，因此瑜伽士也会像他人感受痛苦者一样痛苦。第二，如果体验痛苦和快乐，必须是境快乐等和它的有境根相遇，但是瑜伽士没有境和根聚合相遇，因此从境根聚合产生的痛苦，不会在那些瑜伽士身上产生。 如果说，快乐等识是你宗派所承认的与自相异
English
If it is said that it will not be like experience because it is not manifest. According to your view, since you do not admit aspects, and when grasping the object itself, holding it as one object is the same, one becomes manifest, and the difference that one is not manifest, what is the reason for that? Just like two people with eyes that are not confused, focusing on one blue color. If the object of that wisdom is not other happiness, etc., then what is the other object? It will become wisdom without an object. Second, not seeing, is it the previous karma, or happiness, etc. inside, gathering into one object with me, and having a relationship with the root and happiness, etc.? Or the pleasure or displeasure of the Lord, etc., if it is said that each person's experience is determined separately, and one's own happiness, etc. will not be experienced by others. If that is the case, happiness, etc. that are related to others as one will not be held by the other party in any case, because the karma, etc. that holds it is impossible to exist at all. Even so, you who are without aspects must admit to focusing on the happiness, etc. of other continuums. If you do not admit it, it will become self-awareness without an object. Even so, if you think there is a difference between your own experience and the experience of others. Such a distinction has already been refuted above, and it has already been explained in "What is the reason for the difference between the same and the other object?" Second, relying on yogic direct perception to show harm. Speaking of unwanted faults to others, the mistakes you make are not the same. First, state the fault and prevent its answer. First, except for the Lokayata and the Naiyayikas, among those who admit yogic direct perception in their own and other schools, in whose schools, when yogic direct perception directly experiences the happiness, etc. of other continuums, the experiencer and the yogi, these two, experience the same in a way that is without object aspects, therefore the yogi will also suffer like the one who feels the suffering of others. Second, if experiencing suffering and happiness, it must be that the object happiness, etc. and its object-possessing root meet, but the yogi does not have the object and root gathering and meeting, therefore the suffering arising from the object-root gathering will not arise in those yogis. If it is said that happiness, etc. consciousness is admitted by your school as being different from itself.
Tibetan
ལ་བློ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་མིན་ཏེ། རང་གིས་རང་ཉིད་མྱོང་མི་སྲིད་པར་འདོད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ནི་བློ་རང་ལས་ཐ་དད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཡིན་པར་འདོད་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་མངོན་སུམ་བྱས་པ་དང་མྱོང་བ་པོའི་མངོན་སུམ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་དབང་འདུས་མ་འདུས་ཀྱི་ཁྱད་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཡུལ་དེ་རྗེན་པར་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་རྣལ་མངོན་འདོད་པས་ན་དེས་དེ་མངོན་སུམ་བྱས་པའི་ཚེ་ཉམས་མྱོང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ་ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བློ་རང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པས་མྱོང་པ་མིན་པར་གཞན་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་དམིགས་ཡུལ་དེ་དམིགས་པ་པོ་རང་ལ་གདུང་བ་དང་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ་གང་གི་ཚེ་མྱོང་བྱེད་ཤེས་པ་རང་ཉིད་མྱང་བྱ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་དངོས་སུ་སྣང་བ་ནི་གདུང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནི་གདུང་བ་མྱོང་བ་མིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་གཞན་གྱི་གདུང་པ་དམིགས་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་གདུང་བའི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དམིགས་པ་དང་ཡུལ་དེའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན། དམིགས་པར་བྱ་བའི་དོན་བཞན་པ་དེའི་ངོ་བོར་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དོན་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་དོན་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མྱོང་བྱེད་རང་ཉིད་མྱང་བྱའི་ངོ་བོར་གསལ་བ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེའི་བག་ཆགས་གསལ་བར་མ་སད་པའི་ལྐོག་གྱུར་གྱི་མེའི་སྤྱི་མཚན་འཛིན་པ་ན་སྤྱི་ཙམ་དུ་རང་ རིག་གིས་མྱོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་རང་མཚན་དང་འདྲ་བ་ཙམ་ཡིན་པས་མེའི་ཚ་བ་སོགས་མི་མྱོང་ལ། གསལ་བར་སད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་ན་མེ་ཉིད་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་སྣང་བས་ན་མྱོང་བར་ཅིས་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་གསལ་བར་སྣང་ཡང་རང་སྣང་ཉིད་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ་དེ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་མྱོང་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མྱོང་བ་དང་གཅིག་པའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་ཏེ། བག་ཆགས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུད་སོ་སོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ལུགས་ལ་
Chinese
而且，心识本身转生成为痛苦的自性，这并不是体验痛苦的意思。因为你们认为自己不可能体验自己。然而，你们认为仅仅是生起以与心识不同的痛苦为对境的知识，就是体验痛苦。那么，瑜伽士现量见到它，与体验者的现量知识，在境与根聚合与否上有什么差别呢？因为两者都只是如实地执取了那个境。第二，你也承认瑜伽现量，那么当它现见那个时，体验会变得相同吗？不会相同，因为按照我们的观点，转生成为心识自性的痛苦等等，不是由自证来体验的，仅仅是缘取他者，缘取境对于缘取者自身来说，不是痛苦和利益的原因。当体验者知识自身真实显现为所体验的痛苦的自性时，才是痛苦，而仅仅是生起缘取他人痛苦的知识，并不是体验痛苦。因此，瑜伽士仅仅缘取他人的痛苦，也不会变成那样痛苦。因此，所有知识的缘取境，与转生成为那个境的自性的体验是不同的。为什么呢？即使没有转生成为所缘取的其他事物的自性，仅仅是转生成为与那个事物相似，就叫做缘取那个事物。体验者自身显现为所体验的自性，就叫做体验它的自性。例如，当没有清晰地唤醒火的习气时，执取隐蔽的火的一般相，虽然自证仅仅体验到一般，但那只是与自相相似，所以不会体验到火的热等等。而在清晰地唤醒的现量之时，就像体验到火本身一样。那么，瑜伽现量是现量，因为它是清晰显现的，为什么不会变成体验呢？虽然现量是清晰显现的，但仅仅是自显现清晰显现，那只是变得与他人的体验相似，而不会变成与他人相续的体验相同的自性。因为习气不同的相续是各自不同的。因此，在有相派的观点中，
English
Moreover, the very fact that consciousness itself is transformed into the nature of suffering does not mean experiencing suffering. Because you believe that one cannot experience oneself. However, you believe that merely generating knowledge with suffering different from consciousness as its object is experiencing suffering. Then, what difference is there between the yogi's direct perception of it and the experiencer's direct knowledge, in terms of whether the object and sense faculty are assembled or not? Because both only grasp that object as it is. Secondly, you also admit yogic direct perception, so when it directly perceives that, will the experience become the same? It will not be the same, because according to our view, suffering, etc., which are transformed into the nature of consciousness itself, are not experienced by self-awareness, but merely apprehending others, the object of apprehension is not the cause of suffering and benefit for the apprehender itself. When the experiencing consciousness itself actually appears as the nature of the suffering to be experienced, then it is suffering, but merely generating knowledge that apprehends the suffering of others is not experiencing suffering. Therefore, the yogi merely apprehending the suffering of others will not become so suffering. Therefore, the apprehension of the object of all knowledge and the experience of being transformed into the nature of that object are different. Why? Even if it is not transformed into the nature of the other thing to be apprehended, merely being transformed into something similar to that thing is called apprehending that thing. The experiencer itself appearing as the nature of what is to be experienced is called experiencing its nature. For example, when the habit of fire is not clearly awakened, when grasping the general characteristic of hidden fire, although self-awareness only experiences the general, that is only similar to the specific characteristic, so one does not experience the heat of fire, etc. But at the time of clear awakening of direct perception, it is like experiencing the fire itself. Then, yogic direct perception is direct perception, because it appears clearly, why would it not become experience? Although direct perception appears clearly, merely the self-appearance appearing clearly only becomes similar to the experience of others, but it does not become the same nature as the experience of others' continuums. Because continuums with different habits are different. Therefore, in the view of the Sautrantikas,