Tibetan
རྣལ་མངོན་གྱིས་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་མངོན་སུམ་བྱས་ཀྱང་མྱོང་བ་འདྲ་བར་མི་འགྱུར་ལ། རྣམ་མེད་པའི་ལུགས་ལ་མྱོང་བ་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་བདེ་སོགས་དེ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀས་རྗེན་པར་བཟུང་བ་ལ་ཁྱད་མེད་ཅིང་གཉིས་ཀའི་ཡང་བློའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ནི་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་མངོན་སུམ་དམིགས་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནས་མ་གྱུར་པའི་རྣལ་མངོན་ལ་ནི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་སྣང་འབྱུང་གི་དངོས་སུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་པ་ནི་ཕལ་པའི་བློས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཞེས་རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཟིགས་པ་ལ་རྒྱུད་ཐ་དད་དང་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་བཞིན་ཇི་སྙེད་པའི་སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱང་རོ་མཉམ་པའི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ཕལ་པས་བསམ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དོན་སྔོ་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ་བློ་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་ལྐོག་ན་མོའི་ཕྱི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མི་ཁེགས་ལ་ཁེགས་ན་རྒྱུད་གཞན་ཀྱང་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བདག་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུད་གཞན་གྱི་སེམས་ཅན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲུབས་དང་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུད་ཐ་དད་པ་ནི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་པ་དེས་སྒྲུབ་བོ་ཟེར་ན། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་སེམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་བྱས་པ་ཡིན། རྣལ་འབྱོར་པས་མངོན་སུམ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཟེར་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཕ་རོལ་པོའི་སེམས་སྣང་བ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་མོད་སྣང་བ་དེ་ཙམ་ལས་ཕ་རོལ་པོའི་སེམས་མ་གྲུབ་པ་གང་གིས་འགོག །དོན་ལྐོག་ན་མོ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཀུན་ལ་སྤོས་ནས་འགོག་གོ་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ན་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཕྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མི་སྣང་ཞིང་། རགས་པ་རྫས་སུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་དོན་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཕ་རོལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པའམ། ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་དོན་སྣང་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྟོབས་ལས་སྔོ་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་བཞིན་གཅིག་གི་བག་ཆགས་ལས་རྒྱུད་སོ་སོའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པར་འཆར་བའི་རིགས་པ་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་སྒྲུབས་ད
Chinese
瑜伽现量即使现量见到他人相续的安乐等，也不会变得像自己亲身经历一样。但在无相派的观点中，会变得像自己亲身经历一样，因为境，如安乐等，无论自己还是他人，都是赤裸裸地领受，没有差别，并且双方都不希望它作为心识的体性而生起，就像两个人在现量见到蓝色一样。因此，对于未转依的瑜伽现量来说，只会产生相似的明相，而不是真实显现。而对于完全转依的佛陀的观照，凡夫的心识无法完全了解和言说，如《相续差别成立》中所说。虽然诸法在如实性中显现，没有相续差别和安乐痛苦等戏论，但无论有多少显现都不会停止，也不会动摇如一的味道，因此凡夫无法思议。 那么，即使青色等事物的显现也只是现量清晰地显现，并且与心识成为一体，但就像隐蔽的角落一样，外境仍然存在，就像他人的相续中的安乐等一样，这是无法否定的。如果否定了这一点，那么也会否定他人的相续，这样想的话。 如果你有能证明除了我之外没有其他相续的有情众生的论证，那么你就去证明吧，这样就可以否定了。如果说，相续的差别只是显现而已，并且你的唯识宗的理性能证明一切显现都是心识，那么相续差别的心识是如何被心识现量见到的呢？如果说，是被瑜伽士现量见到的，那么瑜伽士所见到的他人心识的显现，虽然与瑜伽士的心识成为一体，但仅仅是显现而已，如何能阻止他人心识的成立呢？如果认为，将否定隐蔽角落的道理运用到所有事物上就可以否定了，那么就像这样，在显现中，除了显现之外，作为外境体性的极微是不会显现的，并且通过粗大之物并非实有的方式来否定外境的道理，是否适用于他人的心识呢？或者，即使没有外境，但有事物显现的能立，就像一个人的各种习气之力显现出各种青色等一样，如果存在着从一个人的习气中产生出各个相续的各种显现的道理，那么就去证明吧。
English
Even if a yogic direct perception directly perceives the happiness, etc., of another's continuum, it will not become like one's own experience. But in the view of the non-image school, it will become like one's own experience, because the object, such as happiness, etc., is perceived nakedly by both oneself and others without any difference, and neither side wants it to arise as the nature of consciousness, just like two people directly perceiving blue. Therefore, for a yogic direct perception that has not been transformed, only a clear appearance of similarity will arise, but it is not a real appearance. And the vision of the Buddha, who has completely transformed, cannot be fully understood and expressed by the minds of ordinary people, as stated in the establishment of other continuums. Although all phenomena appear in suchness, without the elaboration of different continuums and happiness and suffering, etc., no matter how many appearances do not cease, they do not waver from the state of equal taste, therefore ordinary people cannot conceive of it. So, even if the appearance of things like blue is just a clear appearance of direct perception, and it becomes one with the mind, but just like a hidden corner, the external object still exists, just like the happiness, etc., in the continuum of others, which cannot be denied. If this is denied, then the continuum of others will also be denied, if you think so. If you have an argument that proves that there are no sentient beings in other continuums besides me, then prove it, and it can be denied. If you say that the difference of continuums is just appearance, and your reasoning of the Mind-Only school that proves that all appearances are mind, then how is the mind of different continuums directly perceived by the mind? If you say that it is directly perceived by a yogi, then the appearance of the mind of others that appears to the yogi is established as one with the mind of the yogi, but how can it prevent the establishment of the mind of others from just that appearance? If you think that you can deny it by applying the reasoning of denying hidden corners to everything, then like this, in appearance, apart from appearance, subtle particles that have become the nature of external objects do not appear, and does the reasoning of denying external objects by way of the gross not being real apply to the minds of others? Or, even if there is no external object, but there is an establisher of the appearance of things, just like the power of one person's various habits appearing as various blues, etc., if there is a reason for the various appearances of each continuum to arise from one person's habits, then prove it.
Tibetan
ང་རྒྱུད་གཞན་གྱི་བློ་ཡང་དོན་ལྐོག་ན་མོ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་སེམས་ལྐོག་གྱུར་དང་དོན་ལྐོག་གྱུར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་གཞན་སེམས་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་ནི་དོན་སེམས་གཉིས་ཀར་མཚུངས་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རང་བློ་མངོན་གྱུར་མིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ། རང་བློ་ཡོད་པ་རྗེས་དཔག་འགྱུར། །དེ་ཉིད་འདོད་ན་མི་འཐད་ཚུལ། །དང་པོ། གཞན་ཡང་རང་གི་ བློ་རང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་མེད་པས་ན་བློ་ནི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སུས་ཀྱང་རང་བློ་ཡོད་པར་ནི་འདོད་ལ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ལ་རྗེས་དཔག་གིས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ལས་གཞན་མི་སྲིད་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གང་ཡང་མེད་ན་ནི་བློ་ཡོད་ཅེས་པའང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཡོད་པའི་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་པས་རང་རིག་པར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་རང་བློ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ན་དེ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཡིན་དྲིས་པའི་ཚེ་རྟགས་གང་གིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པས་དམ་བཅའ་བས་རང་བློ་ཡོད་པར་ཚད་མས་མ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་ཡོད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་མི་ཟ་བ་འདི་རང་རིག་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྟ་ལ་ཞོན་པར་གྱུར་བཞིན་ཏུ། །རྟ་ཉིད་བརྗེད་པར་གྱུར་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་དམ་བཅའ་མཁན་པོས་རང་གི་བློ་རང་གིས་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ཞེས་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན། གང་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་དེ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཀྱང་། མངོན་སུམ་མ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་རྟགས་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་བློ་ཡང་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་མུན་ཁང་གི་རྫས་བཞིན་དུ་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་ཞིང་། རང་གི་ཁོང་པར་སྨན་གི་ཝཾ་ཡོད་ཀྱང་སྲིད་མེད་ཀྱང་སྲིད་སྙམ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དེ་སྒྲུབ་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད། །རྟགས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་འབྲེལ་བ་མེད། །དང་པོ་ལ། སྤྱིར་དགག་པ་དང་བྱེ་བྲག་དགག །དང་པོ། དེ་ལྟར་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་རྟེན་དབང་པོ་དང་དམིགས་ཡུལ་དོན་ནམ་ཡང་ན་བློ་རང་ཉིད་དང་། ཡང་ན་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིད་བྱེད་སྔ་མར་གྱུར་པ་གང་རུང་རྟགས་སུ་འགྱུར་དགོས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་གསུམ་དང་འབྲས་བུ་བློ་རང་ཉིད་དེ་ཚོགས་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ ལས་བློ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་
Chinese
我也能像对他人相续的智慧，即使在隐蔽处也无法成立一样地进行论证。但由于没有那样的理路，因此他人的隐蔽心和隐蔽事在一切方面都不相同。即使那样，认识到他人有心的智慧是如何产生的呢？应该像在《相续成立》中所说的那样，了解在事物和心两者上相同成立的方式。第二，如果自己的智慧不是现量，则太过分了。自己的智慧存在，会变成是比量。如果承认那样，不合理的道理。第一，另外，由于自己的智慧对自己来说不是现量，因此智慧会变成是从因相来认识的。因为任何人都会承认自己有智慧，而且那也不是通过现量成立的，除了通过比量来证明存在之外，没有其他可能。如果没有能成立的量，那么说有智慧也只会变成像说石女有儿子一样的承诺。因此，不承认识是自证的宗派，如果承认自己有智慧，那么当被问到有什么能成立的因时，由于没有任何因相能够成立，因此以承诺而没有以量来了解自己有智慧，那是极其低劣的。因此，对于自己相续的智慧存在，连一点怀疑都没有，这是通过自证现量成立的。然而，就像“骑在马上的人，却忘记了马一样”所说的那样，就像对方承诺者说自己没有体验过自己的智慧一样。对于现量见到之物，不需要用因相来证明，但是对于没有现量见到的法，要证明其存在，没有因相是无法证明的。如果自己的智慧对自己来说也是隐蔽的，那么就会像黑暗房间里的物品一样，对其存在与否产生怀疑。就像自己的肚子里可能有药丸，也可能没有一样。第二，对于那一点。没有能证明它的因相的体性。作为因相，没有能成立的关联。第一，分为总的遮破和别分的遮破。第一，像那样用因相来证明，也必须是所依根和所缘境，或者智慧本身，或者成为其直接近取因的前一刹那的作意中的任何一个才能成为因相。自己的三因和果，智慧本身，这四种集合中，与智慧有关联的
English
I can also argue that just as wisdom in another's continuum cannot be established even in a hidden place. But since there is no such reasoning, the hidden mind of others and hidden things are not the same in all respects. Even so, how does the wisdom that recognizes that others have minds arise? It should be understood as it is said in 'Establishment of the Continuum' that the way it is established in the same way on both things and mind. Second, if one's own wisdom is not manifest, then it is too extreme. One's own wisdom exists, it will become inferential. If you admit that, the unreasonable reason. First, also, since one's own wisdom is not manifest to oneself, wisdom will become known from signs. Because anyone will admit that they have wisdom, and that is not established by direct perception, there is no other possibility than to prove existence through inference. If there is no valid means of establishment, then saying that there is wisdom will only become a promise like saying that a barren woman has a son. Therefore, the sect that does not admit that consciousness is self-aware, if they admit that they have wisdom, then when asked what can establish it, since no sign can be established, it is extremely inferior to not know that one has wisdom by valid cognition because of the promise. Therefore, there is not even a little doubt about the existence of wisdom in one's own continuum, this is established by self-awareness direct perception. However, just as it is said, 'Like a person riding a horse, but forgetting the horse,' just as the other party who makes the promise says that he has not experienced his own wisdom. For things seen directly, there is no need to prove it with signs, but for things not seen directly, to prove its existence, it cannot be proven without signs. If one's own wisdom is also hidden from oneself, then like things in a dark room, one will doubt its existence or non-existence. It's like thinking that there may or may not be a pill in one's stomach. Second, for that point. There is no nature of the sign that can prove it. As a sign, there is no establishing connection. First, divide into general refutation and specific refutation. First, like that, proving with signs, it must also be either the dependent sense faculty and the object of focus, or wisdom itself, or any of the immediately preceding mental activities that become the cause can become a sign. One's own three causes and effect, wisdom itself, in these four collections, related to wisdom