Chinese
因为没有形状，而且与蓝色本身和所取对境也没有关联。不能允许，因为如果不是以蓝色的形状来区分，就无法区分蓝色的执取、记忆和回忆等差别。不能否认没有那样的记忆，因为仅仅是口朝内就通过体验而成立。第二，不承认外境而进行论证，以俱时决定之相来论证。其中有辩论、遮破和总结三部分。第一，绝对确定地执取对境的意识，与根识同时，无有先后，刹那间体验到的根识之境，蓝色等，以何种理性的方式能成立与该根识是他体呢？因为这二者从未被单独体验过。因为，与所知分离的单独的能知，以及未被能知所执取的单独的所知，就像石女之子一样，无法缘取。何时体验对境，何时能知自身显现为具有对境之相，无有先后地成立。当根识生起时，所要执取的对境也同样显现，这是周遍的。对于所有显现的对境来说，除此之外，再没有其他的对境显现了。因此，无论是无分别显现而体验的对境，还是有分别不显现而体验的对境，都确定是境与有境俱时缘取，不可能单独地、以先后方式或不同方式、无关联地缘取。因此，要论证是异体，就无法找到正确的理由，因为单独的他体是不可能被量所缘取的。如果说，即使不是单独缘取，但由于俱时无错乱的意识而异体缘取，如果这样都不能成立异体，那么柱子和瓶子也会变成一体了。一般来说，在不承认自证的宗派中，可以允许体验蓝色，但如何能体验到与此同时存在的意识呢？一定会变成没有体验到。因此，如何能像柱子和瓶子一样同时体验到异体呢？如果认为，在体验蓝色的时候，存在于内部的意识和外部的蓝色显现为两个部分，这可以通过体验来成立，那么自证也会成立。因为
English
Because it has no form, and it is not related to the blue itself and the object to be grasped. It is not permissible, because if it is not distinguished by the form of blue, it is impossible to distinguish the differences between the grasping of blue, memory, and recollection. It is impossible to deny that there is no such memory, because it is established by experience merely by the mouth facing inward. Second, to argue without admitting external objects, to argue with the sign of simultaneous determination. There are three parts: debate, refutation, and summary. First, the consciousness that definitely grasps the object, together with the root consciousness, without before or after, experienced instantaneously, the object of the root consciousness, such as blue, by what kind of rational way can it be established that it is other than that root consciousness? Because these two have never been experienced separately. Because, the separate knower separated from the knowable, and the separate knowable not grasped by the knower, like the son of a barren woman, cannot be apprehended. When the object is experienced, the knower itself appears as having the aspect of the object, established without before or after. When the root consciousness arises, the object to be grasped also appears, this is pervasive. For all appearing objects, there is no other object appearing other than this. Therefore, whether it is the object experienced by non-conceptual appearance, or the object experienced by conceptual non-appearance, it is certain that the object and the subject are apprehended simultaneously, it is impossible to apprehend separately, in a before-and-after manner, or in a different manner, without connection. Therefore, to argue that it is a different entity, it is impossible to find the correct reason, because the separate other entity cannot be apprehended by valid cognition. If it is said that even if it is not apprehended separately, but the simultaneous non-erroneous consciousness apprehends differently, if this cannot establish a different entity, then the pillar and the vase will also become one. Generally speaking, in the school that does not admit self-awareness, it is permissible to experience blue, but how can one experience the consciousness that exists at the same time as this? It will certainly become unexperienced. Therefore, how can one experience a different entity at the same time like a pillar and a vase? If it is thought that when experiencing blue, the consciousness existing inside and the blue outside appear as two parts, this can be established by experience, then self-awareness will also be established. Because
Tibetan
ལ་གཉིས་ཀྱང་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དུས་མཉམ་པའི་ཡུལ་དེ་བློ་དེའི་རྒྱུར་མི་རུང་བས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་ལས་འོས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བློ་མ་འཁྲུལ་པས་སྣང་བ་ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་དེ་དག་སྣང་བ་དེ་ དང་དེར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྲུབ་པ་ནི་བདེན་ཏེ་བློའི་སྣང་བ་ལའང་སྔོ་སེར་དང་བདེ་སྡུག་དག་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བློ་གཅིག་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་བློ་དང་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡན་གར་དུ་འབྱེད་ཅིང་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་གར་དུ་མ་དམིགས་ཀྱང་དུས་གཅིག་ཏུ་བློ་ནི་ནང་ན་གནས་པ་གསལ་ཞིང་རིག་པ་དང་། དོན་ནི་ཕྱི་ན་ཡོད་པ་གསལ་རིག་དང་བྲལ་བ་རྡུལ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་དམིགས་པས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དམིགས་ན་དེ་ལས་ཡན་གར་དུ་དམིགས་པ་གཞན་ཅི་ཡོད་ཀྱང་ཕྱི་དོན་གསལ་པོར་མྱོང་བ་འདི་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་མྱོང་བ་ཡིན་ན་འདི་གསལ་རིག་དང་བྲལ་བ་དང་། བེམ་པོ་ཡིན་པར་སུས་ཤེས་པ་ཡིན། ཤེས་པས་ཤེས་པ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་འདོད་མོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། དེ་འདྲའི་སྣང་བ་དེ་ཡང་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཙམ་ཉིད་ནས་རྫས་གཞན་དུ་གྲུབ་སྟེ་དེ་ལྟར་སྣང་བས་སོ་སྙམ་ན། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་བས་ཟླ་བ་གཉིས་མེད་པར་ཡང་ཐ་དད་དུ་མཐོང་བ་བཞིན་གཉིས་སྣང་གི་བསླད་པས་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རིལ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བསླད་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ་གང་བསླད་པས་གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་ཏེ་ཟླ་གཉིས་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཟླ་གཉིས་ཀྱང་ཡན་གར་དུ་དམིགས་རུང་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སུའང་དོན་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཅིག་ལ་ གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེས་འགའ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ཀྱང་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་སྔོ་སེར་ཐ་དད་དག་ལ་ནི་རེས་འགའ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ཀྱང་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བའི་ངེས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡོག་པའི་དཔེས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དེ་
Chinese
那么两种（事物）也会成立。因为同时存在的境，不能作为那个识的因，所以那样的显现，只能是识的行相。而且，不迷乱的识所缘的各种不同的显现，以显现成那个和那个的方式，而成立为不同，这是真实的，就像识的显现中，青色黄色和乐受苦受等不能成为一体一样。然而，一个识在同一时间可以显现为多种，因此识和境不是不同的，因为不可能分开来缘取。如果认为，即使不能分开缘取，但在同一时间，识是安住在内，是明了和觉知的；境是存在于外，是远离明觉，是具有微尘集合的自性，因此是缘取为非常不同的。如果那样缘取，除了那样分开缘取之外，还有什么其他的缘取方式呢？如果说，对外境的清晰体验，是与识不同的体验，那么谁会知道这个是远离明觉和物质的呢？如果是识知道的，那么识显现出那样的行相是可以接受的，但是要成立它与识不同是不可能的，因为那样的显现也只是成立为识的那样显现而已。如果认为，仅仅是境和有境显现为不同，就成立为不同的实体，因为是那样显现的。那么，就像迷乱的意识将不存在的月亮也看到是两个一样，虽然由于二取显现的迷惑而显现为二，但实际上并没有成立为那样不同。如果那样，就会变成一个整体，如果说所有分别显现都是由于迷惑造成的，那么就相同了。如果认为相同，那是不相同的，因为凡是由于迷惑而将一个显现为二，并且实际上没有成立为不同的，那一定是任何时候都一起缘取的，就像两个月亮一样。如果两个月亮也可以分开缘取，那么两个月亮在实际上也会存在。因此，不是将一个误认为二的，有时虽然一起缘取，但在所有时间和地点都不一定是那样，例如，不同的青色和黄色，有时虽然一起缘取，但并没有一定在所有时间和地点都一起体验。这两个例子是用随同和相异的例子来成立周遍，而那样的不同实体的道理是
English
Then two (things) would also be established. Because the object existing simultaneously cannot be the cause of that consciousness, therefore such appearance can only be the aspect of consciousness. Moreover, it is true that the various different appearances perceived by the non-deluded consciousness are established as different by appearing as that and that, just as blue and yellow, pleasure and pain, etc., cannot become one in the appearance of consciousness. However, since one consciousness can appear as many at the same time, consciousness and object are not different, because it is impossible to separate and apprehend them. If it is argued that even if they cannot be separated and apprehended, at the same time, consciousness dwells within, being clear and aware; the object exists outside, being devoid of clarity and awareness, and having the nature of an aggregate of particles, therefore it is perceived as very different. If one perceives in that way, what other way of perceiving is there other than perceiving separately in that way? If it is said that the clear experience of the external object is a different experience from consciousness, then who would know that this is devoid of clarity and awareness and is material? If it is consciousness that knows, then it is acceptable that consciousness appears with such an aspect, but it is impossible to establish that it is different from consciousness, because such an appearance is only established as the appearance of consciousness in that way. If it is argued that merely because the object and the subject appear as different, they are established as different entities, because that is how they appear. Then, just as a deluded consciousness sees two moons where there are none, although they appear as two due to the delusion of dualistic appearance, they are not actually established as different in that way. If that were the case, they would become one whole, and if it is said that all separate appearances are due to delusion, then they would be the same. If it is thought that they are the same, they are not the same, because whatever is deluded into appearing as two from one, and is not actually established as different, must always be apprehended together, like two moons. If two moons could also be apprehended separately, then two moons would also exist in reality. Therefore, what is not mistaken as two from one, although sometimes apprehended together, is not necessarily so at all times and places, for example, different blue and yellow, although sometimes apprehended together, there is no certainty that they are always experienced together at all times and places. These two examples use the examples of concomitance and difference to establish pervasiveness, and the reason for such different entities is that