Tibetan
ཅའ་བ་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་མི་འདྲ་སྟེ། བློ་རང་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཙམ་གྱིས་བློ་མི་འགྲུབ་ལ། བློ་ཉིད་གྲུབ་ན་བློ་དེས་རྣམ་པའམ་གལ་ཏེ་ཕྱི་དོན་འདོད་ན་ཡང་ཚུལ་དེས་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞལ་ བྱ་འགྲུབ་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་མ་འགྲུབ་པར་གཞལ་བྱ་སྔོན་དུ་གྲུབ་ནས་ཚད་མ་ཕྱིས་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བློ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་འདིའི་སྒོ་ནས་སེམས་བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའང་གསལ་པོར་འོང་དགོས་པས་ན་དབུ་མའི་གཞུང་ལའང་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་པའི་གནད་ཅིག་ཡིན་ལ། གང་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གསལ་གྱི་མྱོང་བ་རང་རིག་ལ་འགག་ཐུག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐབས་ན་རང་རིག་མེད་དུ་མི་རུང་བར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་ངེས་བརྗོད་ལ་ཐལ་བ་འཕེན། །དེ་ཡི་ལན་ལས་རང་འདོད་གྲུབ། །དང་པོ་རྣམ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། དོན་རིག་དེ་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དེ་དྲན་ན་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དོན་ཡང་དྲན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་དྲན་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡོད་པས་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཡུལ་དང་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་མཉམ་དུ་དྲན་པ་ན་འདི་ནི་ཤེས་པ་རང་གི་རྣམ་པ་དང་འཛིན་པའོ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་བ་ཡིས་གལ་ཏེ་དོན་དང་ཤེས་པ་སོ་སོར་མི་ཕྱེད་པར་སྲེ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་དྲན་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་སྣང་བ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དྲན་པ་དེར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནམ་དྲན་པ་ན་རང་གི་དངོས་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་པར་འགྱུར་དགོས་པ་དེ་ཕྱིར་རྫ་མཁན་དང་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་མེད་པར་རྫ་ཡི་བུམ་པ་ཡན་གར་བ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ། ཤེས་པ་དྲན་པ་ན་ཡུལ་དྲན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་མི་དྲན་པ་ནི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་མཚུངས་ཀྱང་ཡུལ་གྱིས་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལས་ཤེས་པ་ནི་དོན་ དང་འདྲ་བ་བསྟེན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ལ་དོན་དང་དོན་ལ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བའམ་འདྲེས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ། འདྲ་བ་ལས་འཁྲུལ་བ་ནི་མཚེ་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་མི་འདྲ་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ནི་སྲིད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གཞན་མི་དྲན་ལ་ཡུལ་དྲན་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བས་རྣམ་བཅས་སུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལྷག་པོ་གང་ཡང་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དྲན་པའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་རྣམ་མེད་དུ་འདོད་ན་དྲན་ཤེས་ཕྱི་མའི་དྲན་ཚུལ་དེ་མི་འཐད་པ་ནི། སྔོ་འཛིན་ཤེས་པ་དང་པོའི་རང་བཞིན་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་མིན་ན་དེ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པའི་རང་བཞིན་ནི་འཛིན་རྣམ་ཡན་གར་བ་གཅིག་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས་ཤིང་། དེ་ཕན་ཆད་ཤེས་པ་སོ་སོ་ལ་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་ངེས་པར་སྤུ་རིས་ཕྱེད་ནས་འཛིན་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་པ་གཅིག་ལས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གང་ཡང་བསམ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་སུ་གནས་པ་དེ་ཕྱིར་དོན་སྔོ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རུ་དམིགས་པའི་བློའི་མདུན་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་གྱུར་པའི་བློ་གང་ཞིག །དོན་སྲེ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་དོན་དུ་འཁྲུལ་བ་དེ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལྟ་བུར་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཅན་ཏེ་དོན་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཅན་དེའོ། །དེ་གང་གིས་དམིགས་ན་དྲན་ཤེས་དང་པོའམ་སྔོ་འཛིན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་བློ་གཉིས་པས་ནི་སྔོ་འཛིན་དེ་ཡི་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བློ་ཐམས་ཅད་དོན་སྲེ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་དང་ འབྲེལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དྲན་པ་ལས་གཞན་དུ་རྣམ་མེད་དུ་དྲན་ན་དང་པོ་སྔོན་པོ་མངོན་སུམ་འཛིན་པའི་བློ་གཅིག་པུ་ཉིད་དོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དང་འབྲེལ་བར་འགྱུར་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མའི་གཟུང་དོན་སྔོན་པོ་དང་དངོས་སུ་འབྲེལ་བ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ནི་སྔོན་པོའི་ཡུལ་ཅན་མིན་ཏེ། ནང་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན་འབྲེལ་བ་མིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འདི་དྲན་པའི་སྐབས་སུ་སྔོན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་དྲན་པར་གཏན་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་རང་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་སྔོན་པོ་དང་འབྲེལ་བས་དྲན་པ་ཙམ་དུ་ཁྱོད་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྔོན་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཤེས་པ་དང་པོ་དེ་དྲན་པའི་སྐབས་སུ་འབྲེལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་དྲན་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ཕན་ཆད་སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་ཇི་ལྟར་དྲན་ཏེ་བློ་ལ་ནི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མེད་ལ་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་གཟུང་དོན་དུ་འབྲེལ་བའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་ན་སྔོ་འཛིན་དྲན་པ་དྲན་པ་དང་། ཡང་དེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡང་འབྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲའི་དྲན་པ་མེད་པར་བསྙོན་འདིང་མི་ནུས་ཏེ། ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཙམ་གྱིས་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་དོན་ཁས་མ་བླངས་ནས་བསྒྲུབ་པ་ལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། །དེ་ལ་རྩོད་སྤང་དོན་བསྡུ་གསུམ། །དང་པོ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡུལ་དེ་འཛིན་གྱི་བློ་དབང་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་ཤེས་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་རིགས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་གཉིས་ཡན་གར་དུ་ནམ་ཡང་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་དང་བྲལ་བའི་ ཤེས་པ་ཡན་གར་བ་དང་ཤེས་པས་མ་བཟུང་བའི་ཤེས་བྱ་ཡན་གར་བ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་དམིགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ནམ་མྱོང་བ་ན་ཤེས་པ་ཉིད་དེའི་རྣམ་ལྡན་དུ་གསལ་བ་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གྲུབ་ཅིང་། དབང་ཤེས་ཉིད་སྐྱེས་པ་ན་གང་གཟུང་བྱར་འདོད་པའི་ཡུལ་དེ་ཡང་དེར་གསལ་བར་སྣང་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཅོག་ལ་འདི་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་ཡུལ་གང་ཞིག་རྟོག་མེད་དུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། རྟོག་བཅས་ཀྱིས་མི་གསལ་བར་མྱོང་བ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་ཀྱི་ཡན་གར་བར་སྔ་ཕྱིའི་ཚུལ་དང་ཐ་དད་པར་འབྲེལ་མེད་དུ་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པས་རྫས་གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རིགས་པ་ཡང་དག་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡན་གར་བ་གཞན་དུ་ཚད་མས་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་གར་དུ་མ་དམིགས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བློ་མ་འཁྲུལ་བས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་འདིས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྲུབ་ན་ཀ་བུམ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་རང་རིག་མེད་པའི་ལུགས་ལ་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ཆུག་མོད། དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་མྱོང་སྟེ་མ་མྱོངས་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་དུས་མཉམ་པར་ཀ་བུམ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་ཅི་ལྟར་མྱོང་། གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པའི་དུས་སུ་ནང་ན་གནས་པའི་ཤེས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོ་ཆ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་འདི་མྱོང་བས་གྲུབ་པོ་སྙམ་ན་རང་རིག་ཀྱང་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། ཚུ
Chinese
仅仅是相似，但事物力量所及的论证并不相同。因为，心识本身，对于任何从未体验过的对象，心识都无法成立。如果心识成立，那么这个心识就必须以某种方式，或者如果想要外境，也必须以那种方式来证明。因为，以量度的力量，所量才能成立；如果量度本身不成立，所量先成立，然后量度后成立是不可能的。因此，通过这个具有形象的心识，证明心无实有也必须清楚地显现，所以这也是中观宗需要确定的一个关键。在任何显现的事物都归结为自明的体验，即自证的语境中，自证是不可或缺的。第二，对于不确定的陈述提出诘难，从那个回答中，自己的观点得以成立。第一，主张无相者说：对境之识是境的果，仅仅因为忆念那个知识，就必然普遍忆念作为其因的境，因此忆念的是境，而不是因为知识具有境的形象。然而，当境和知识一起被忆念时，会误以为这是知识自己的形象和执着。如果认为这仅仅是将境和知识混淆在一起，那么，当忆念蓝色之执着的根识时，也会同时忆念其因，即显现、根和作意，因为作为因没有差别。同样，所有的果，无论何时忆念，都必须与其直接因一起执着。因此，如果不忆念陶工和泥土等，陶器的瓶子就不可能被忆念，这是不可能的。第二，忆念知识时，不忆念境的其它因，是因为仅仅作为因是相同的，但境对知识产生了与其它因不同的差别。如果这样认为，那么，仅仅作为因是相同的，但果，即知识，从何得知境所产生的差别呢？那就是依靠与境相似，也就是形象与境，境与形象混淆或混合，那除了生起与境相似的形象之外，还能是什么呢？因为从相似中产生错觉，这在双胞胎等事物中是可以看到的，对于不相似的事物，却错误地认为是一个。
English
They are similar only in a superficial way, but the proofs involved through the power of things are not the same. Because, the mind itself, for any object that has never been experienced in any way, the mind cannot be established. If the mind is established, then that mind must prove it in some way, or if one wants external objects, it must also be proven in that way. Because, the object to be measured is established by the power of valid cognition; if valid cognition itself is not established, it is impossible for the object to be measured to be established first and then valid cognition to be established later. Therefore, through this mind with form, proving the non-existence of mind must also be clearly manifested, so this is also a key point that needs to be determined in the Madhyamaka teachings. In the context of terminology where everything that appears culminates in the self-illuminating experience of self-awareness, self-awareness is indispensable. Second, objections are raised to uncertain statements, and from that answer, one's own view is established. First, those who assert the absence of forms say: The cognition of an object is the result of the object, and merely by remembering that knowledge, it is necessarily and universally remembered that the object is its cause, therefore what is remembered is the object, not because knowledge has the form of the object. However, when the object and knowledge are remembered together, it is mistaken to think that this is the form and grasping of knowledge itself. If it is thought that this is merely mixing the object and knowledge together without distinguishing them, then when the root consciousness grasping blue is remembered, its causes, namely appearance, sense faculty, and attention, will also be remembered together with that knowledge, because there is no difference in being the cause. Similarly, all results, whenever remembered, must be grasped together with their direct cause. Therefore, without remembering the potter and clay, it is impossible to remember the earthen pot independently. Second, when knowledge is remembered, the other causes of remembering the object are not remembered, because they are only the same as causes, but the object creates a difference in knowledge that is different from other causes. If this is thought, then, although they are only the same as causes, how is the difference produced by the object known in the result, knowledge? That is relying on being similar to the object, that is, the form and the object, the object and the form are confused or mixed, what else could that be other than the form that arises as being similar to the object? Because delusion arises from similarity, this can be seen in twins and other things; for dissimilar things, it is mistakenly thought to be one.
Chinese
因此，如果认为忆念的对境与不忆念其他事物之间的差别在于认识，那么毫无疑问，这将确立了主张有相的观点。如果认识果时，对境没有带来任何额外的差别，那么忆念所有因的过失依然存在。第二种观点认为，如果不存在其他相，那么后续忆念的忆念方式是不合理的。如果最初的蓝色认知不是具有两种自性的方式，那么忆念的第二个认知的自性就只是将一个独立的执著相作为对境。从那以后，每个认知都会明确地辨别“这是这个，那是那个”，但心却无法区分，因为除了一个无相的认知之外，无法想象出任何差异。因此，认知存在于有相之中，任何在认知面前以显现的方式存在的认知，都将事物（如蓝色等）视为其本质。这种认知会混淆事物，即将相误认为事物本身，并且显现为与对境和有境相关联，即以事物具有相的方式显现。那么，它通过什么来观察呢？通过忆念的第一个认知或蓝色认知之后的第二个认知，来如此观察蓝色认知的状态。因此，所有的认知都与事物相混淆，即与相相关联。如果所有的对境认知都以该对境的相来忆念，而不是以无相的方式忆念，那么最初直接认知蓝色的认知本身就与事物相关联，因为它来自于事物。然而，后续的认知并没有直接看到与先前认知的所取境——蓝色——的关联，因此它不是以蓝色为对境，而是以内在认知为对境，因此它不是关联的。如果是这样，那么后续的认知在忆念时就永远不会被蓝色所区分，因为认知本身没有蓝色的相，并且你认为它仅仅是通过与对境蓝色相关联来忆念。如果是这样，那么与蓝色相关联的第一个认知在忆念时，可以通过关联的力量来忆念蓝色，但之后如何忆念为具有蓝色的相呢？因为认知中没有蓝色的
English
Therefore, if the difference between remembering an object and not remembering other things is considered to lie in cognition, then undoubtedly, this will establish the view that asserts the presence of aspects. If, when cognizing the result, the object does not bring any additional difference, then the fault of remembering all causes remains. The second view holds that if there are no other aspects, then the way of remembering subsequent recollections is unreasonable. If the initial blue cognition is not a way of having two natures, then the nature of the second cognition of recollection is merely taking a single independent grasping aspect as its object. From then on, each cognition will definitely distinguish "this is this, and that is that," but the mind will not be able to differentiate, because apart from a single aspectless cognition, no difference can be imagined. Therefore, cognition exists in the presence of aspects, and any cognition that exists in a manifest way before the mind, cognizing things (such as blue, etc.) as its essence. This cognition confuses things, that is, mistaking the aspect for the thing itself, and appears as being related to the object and the subject, that is, appearing as the way in which things have aspects. Then, through what does it observe? Through the second cognition that arises after the first cognition of recollection or blue cognition, it will observe the state of that blue cognition in that way. Therefore, all cognitions are confused with things, that is, related to aspects. If all object cognitions are remembered as having the aspect of that object, rather than being remembered in an aspectless way, then the initial cognition that directly cognizes blue itself is related to the object because it arises from the object. However, the subsequent cognition does not directly see the connection with the apprehended object of the previous cognition—blue—therefore, it is not blue as its object, but rather the inner cognition as its object, so it is not related. If this is the case, then the subsequent cognition will never be distinguished by blue when remembering, because the cognition itself does not have the aspect of blue, and you think that it is remembered merely through being related to the object blue. If this is the case, then the first cognition related to blue, when remembering, may be able to remember blue through the power of the connection, but how can it then be remembered as having the aspect of blue? Because there is no blue in the cognition.