Tibetan
་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལྟར་སྣང་ཞིང་བློས་དེ་རྗེན་ཅེར་དུ་འཛིན་པར་འདོད་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེའི་ལན་བཀག་པ་ལ། རྣམ་པ་དེ་ཤེས་པ་མིན་ཏེ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཡང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དྲན་པ་པོ་བདག་ཁོ་ན་ལ་རྟག་ཏུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རང་གི་དྲན་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་དེ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཁོ་ན་ལ་ འབྲེལ་བའི་ཡུལ་དེ་ནི་ཅི་བྱས་ཀྱང་གཞན་ལ་དེའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་མི་སྲིད་ལ་དེའི་བློ་སྐྱེད་ནུས་ན་བདག་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་མི་འབྲེལ་ཞེས་པ་ཤེས་པ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་མི་འབྲེལ་གྱི་སྐབས་དཔྱད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཚེ་ན་སོ་སོ་རང་རང་གི་བློ་རེ་རེ་དག་དང་རང་རང་གི་བློ་ཡུལ་དེ་འབྲེལ་བས་རང་གི་ཡུལ་དེ་དག་ལ་གོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ནི། རང་ཡུལ་སོ་སོ་བ་རེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་བརྗོད་པས་སོ་སོ་རང་གི་དེ་རྟོགས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་གཉིས་ཀའི་བློ་དོན་གཅིག་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་བདག་ཁོ་ན་ལ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་རྟོགས་སུ་མི་རུང་བ་དེ་བཞིན་བརྗོད་ཀྱང་གཞན་དང་འབྲེལ་བ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལྷ་དབང་བློའི་འགྲེལ་བ་ལྟར་ན། ཅི་ཞིག་མཚམས་མི་སྦྱོར་ཞེ་ན། དོན་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འཆད་པོ་ཉན་པོའི་སེམས་དག་གིའོ་ཞེས་ཡར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་དོན་ལ། རེ་རེ་དག་དང་འབྲེལ་ན་ནི། །འཆད་པོ་ཉན་པོའི་སེམས་དག་གི། །དོན་གཅིག་མངོན་ཞེན་བདག་ཉིད་ཅན། །མཚམས་སྦྱོར་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐོས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། འཆད་པོ་དང་ཉན་པོའི་བཤད་བྱ་དང་གོ་བྱ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་མཚམས་མི་སྦྱོར་བ་ཞིག་ན་སྨྲས་པ་ལས་ཡུལ་ལ་བརྡ་འཕྲོད་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་སོ་སོའི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟག་བྱའི་དོན་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པའི་བློ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དེས་འཆད་ཉན་གྱི་བློ་མཚམས་སྦྱར་ནས་དོན་གཅིག་ལ་བརྡ་འབྱོར་ཏེ། ཐོས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་བློ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་ན་རང་མཚན་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་བཞིན་དུ་རང་མཚན་གཅིག་ལ་འབབ་པ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་འཆད་ཉན་གཉིས་ཀའི་སོ་སོའི་སྣང་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་ནི་བློ་ཡུལ་དེ་གཉིས་འདྲ་བ་ལས་དེ་གཉིས་ཀྱི་བློ་ཡུལ་གཅིག་ པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་དོན་སོ་སོ་སོ་སོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་དོན་གྱི་དངོས་པོ་འདྲ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་རྒྱུད་སོ་སོ་ལ་གནས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་སུ་མི་རུང་བ་དེ་ནི་ཅིག་ཤོས་དེར་ནམ་ཡང་སྣང་བ་མིན་ལ་རྒྱུད་སོ་སོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་གཉིས་ཀས་ཇི་ལྟར་བཟུང་སྟེ་མ་བཟུང་ལ། དེ་ཡི་ཚེ་ན་འདྲ་བ་ཐུན་མོང་བ་འཛིན་པ་ཞེས་པའི་བློ་དོན་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་མི་ཤེས་ལ། འདྲ་བར་འཁྲུལ་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ནི་ཆོས་གཞན་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཞེན་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་འདིར་ཅིག་ཤོས་མ་སྣང་བ་ལ་ཅི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ་འཁྲུལ་མི་སྲིད་དོ། །ཡང་ན་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་དེར་སྣང་བ་མིན་པའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གང་ཟག་སོ་སོའི་ངོར་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་གཟུང་སྟེ་བཟུང་དུ་མེད་ལ། བཟུང་ན་ཐུན་མོང་བའི་དོན་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་མི་རུང་ངོ་། །དོན་རང་ལ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་སོ་སོའི་ངོར་སྣང་བ་ཐ་དད་ཡོད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་བློ་ལ་དོན་གཞན་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དོན་གཅིག་གི་རྣམ་པ་བློ་སོ་སོ་ལ་སྣང་བ་ལ་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་ནས་དོན་གཅིག་ལ་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེས་ན་འཆད་ཉན་གྱི་བློ་མཚམས་སྦྱོར་བ་བསྙོན་དུ་མེད་པ་འདི་རང་བློའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་དེ་ལས་བློ་སོ་སོ་ལ་བློ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་སོ་སོ་བ་རེ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་འཆད་པ་པོས་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་དོན་ལ་དམིགས་པ་འདི་བཞིན་ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལའང་དེ་འདྲའི་རྣམ་ལྡན་གྱི་སེམས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་གཏམ་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི་རང་ལ་ཡུལ་རང་མཚན་པ་ཞིག་སྣང་ཞིང་། གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ན་སུ་ཡང་འདི་ན་འདིའོ་ཞེས་ཡུལ་དེ་བསྟན་མ་ནུས་ཕན་ཆོད་བློ་ལ་དེའི་རྣམ་པ་སྐྱེད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བ་ལྷུར་ལེན་པར་མི་འགྱུར་ནའང་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚུལ་ལུགས་ན་བསྙོན་མེད་དུ་གྲུབ་ཅིང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་བརྡ་ ཡི་དབང་གིས་བློ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ལ། དྲན་ཤེས་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་བསྒྲུབ། །གཞན་དུ་དེ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟགས་འགོད་པ་དང་མ་ངེས་སྤང་། །དང་པོ། འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་གཟུང་རྣམ་དང་འཛིན་རྣམ་ཆ་གཉིས་ལ་ནི་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་དེ་དྲན་བས་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས
Chinese
因为想要让外境的事物显现，并且让心识赤裸裸地执持它，这是合理的。第二，驳斥那个回答：那种显现不是知识，即使是知识的对境，其他人也不会同样地领悟，如果说它总是与记忆者我相关联。即使说自己的记忆的显现是这样的，其他人也不会领悟它，因为与我相关联的对境，无论做什么，也不可能有让其他人生起那个心识的方法，如果能够生起那个心识，就不会只与我相关联了。所谓关联与不关联，是在知识与对境、有境之间关联与不关联的情况下进行考察的缘故。如果那样说，各自自己的每一个心识和各自的心识对境是相关联的，因此会理解各自的对境，如果这样说。即使允许各自有不同的自境，但通过言说，各自会理解各自的，但相互之间两个心识不会在同一个意义上连接，因为之前只与我相关联，所以其他人无法领悟，同样，即使说了，也无法与其他人产生关联。那也像拉旺洛（ལྷ་དབང་བློ།）的解释一样。如果问什么不连接，应该向上连接说，是讲者和听者的心识，具有在一个意义上显现的执著的自性。意义是：如果与每一个都关联，就是讲者和听者的心识，具有在一个意义上显现的执著的自性，不会连接。如果是那样，听闻产生的智慧就会中断，如果讲者和听者的所说和所理解在一个意义上显现的执著不连接，那么从言说中传递到对境的意义一个也不会存在。因此，对于从语言产生的各自心识的显现，将应该考察的意义误认为是自相的心识自性产生，由此连接讲听的心识，从而在同一个意义上传达，听闻产生的智慧才会产生，如果不是心识的其他的对境，就像具有不同自相的对境的心识一样，不可能落入同一个自相。如果讲听双方各自的显现执著于一个，那是因为两个心识的对境相似，而不是那两个心识的
English
Because it is reasonable to want external objects to appear and for the mind to grasp them nakedly. Second, refuting that answer: That appearance is not knowledge, even if it is the object of knowledge, others will not understand it in the same way, if it is said that it is always related to the rememberer, myself. Even if one says that the appearance of one's own memory is like this, others will not understand it, because the object related to myself, no matter what is done, there is no way to make others generate that mind, and if that mind can be generated, it will not be related to myself alone. The so-called relation and non-relation are examined in the case of relation and non-relation between knowledge and object, and object-holder. If one says that, each of one's own minds and each of one's own mind objects are related, so one will understand one's own objects, if one says so. Even if it is allowed that each has its own different object, through speech, each will understand each other, but the two minds will not connect on the same meaning, because before it was only related to myself, so others cannot understand, similarly, even if it is said, it cannot be related to others. That is also like the explanation of Lhawang Lo (ལྷ་དབང་བློ།). If one asks what does not connect, one should connect upwards and say that it is the minds of the speaker and listener, which have the nature of clinging to appearing in one meaning. The meaning is: if it is related to each one, it is the minds of the speaker and listener, which have the nature of clinging to appearing in one meaning, it will not connect. If that is the case, the wisdom arising from hearing will be interrupted, if the speaker and listener's spoken and understood things do not connect with the clinging to appearing in one meaning, then not even one meaning transmitted from speech to the object will exist. Therefore, for the appearance of each mind arising from language, the mind-nature that mistakenly takes the meaning to be examined as self-character arises, thereby connecting the minds of speaking and listening, thereby conveying in the same meaning, the wisdom arising from hearing will arise, if it is not other objects of the mind, like the mind of objects with different self-characters, it is impossible to fall into the same self-character. If the appearances of both speaker and listener cling to one, it is because the objects of the two minds are similar, not the two minds.
Chinese
如果说，仅仅因为世间存在对同一个境进行命名的现象，就认为每个人的境都是各自不同的，那么，即使承认这两个境的本体是相同的，但由于它们存在于各自不同的相续中，他人无法证知，因此，它们永远不会在彼此的相续中显现，并且，与各自相续相关的不同境的自性，两者无论是否执取，在这种情况下，认为执取相同共同之物的想法将变得毫无意义，并且永远无法认识到相同之处，也不会产生对相同的错觉，因为错觉是指对其他事物产生对其他事物本质的执着，但在这里，由于彼此没有显现，怎么会错认为一呢？因此，不可能产生错觉。或者，对于没有显现为各种各样的不同之物的同一个境的本体，怎么能以不同个体的角度执取为不同的自性呢？这是不可能的。如果执取，就不能对同一个共同之境产生作用。即使境本身没有不同，但如果从不同个体的角度显现为不同，那么，心识将变得没有其他意义，因为境的同一种相在不同的心识中显现，却错误地认为是境，最终只是理解为同一个境。因此，这种无可否认的讲授和听闻的心识连接，正是因为自己的心识的显现与境相同，并且每个心识都没有与心识不同的各自不同的境，所以讲授者才会认为，正如我所缘取的境一样，听闻者的相续中也会产生具有相同显现的心，才会这样说话，如果自己显现的是具有自相的境，并且无法向他人展示，那么，如果不能向任何人指出“这就是它”，就不会努力说出能在心识中产生这种显现的语言，但由于这在世间法中是无可否认地成立和广为人知的，所以应该知道，这是通过语言的力量，在心识中产生境的显现。第二，通过了知这一点来成立两种方式：通过存在忆念和智慧的差别来成立，否则，这是不合理的。第一，关于这一点：立宗和遣除不定。第一，例如，曾经体验过蓝色的识，它也依赖于自性的所取相和能取相这两个部分，这是通过忆念和智慧的方式来了解的。如何了解呢？曾经体验过蓝色的识
English
If it is said that merely because there is a phenomenon of naming the same object in the world, it is assumed that each person's object is different, even if it is admitted that the essence of these two objects is the same, but because they exist in their respective continuums, which others cannot realize, therefore, they will never appear in each other's continuums, and the nature of different objects related to each continuum, whether or not both grasp, in this case, the idea of grasping the same common thing will become meaningless, and the same will never be known, and the illusion of the same will not arise, because illusion refers to the arising of attachment to the essence of other things to other things, but here, since they do not appear to each other, how can they be mistaken for one? Therefore, illusion is impossible. Or, for the same object that does not appear as various differences, how can it be grasped as different natures from the perspective of different individuals? This is impossible. If grasped, it is not permissible to act on the same common object. Even if the object itself is not different, but if it appears differently from the perspective of different individuals, then the mind will become meaningless, because the same aspect of the object appears in different minds, but is mistakenly thought to be the object, and ultimately it is only understood as the same object. Therefore, this undeniable connection of teaching and listening minds is precisely because the appearance of one's own mind is the same as the object, and each mind does not have its own different object that is different from the mind, so the teacher will think that, just as the object I have apprehended, a mind with the same appearance will arise in the continuum of the listener, and will speak in this way, if one's own appearance is a self-characterized object, and cannot be shown to others, then if one cannot point out to anyone "this is it", one will not strive to say the language that can generate this appearance in the mind, but since this is undeniably established and widely known in worldly customs, it should be known that this is through the power of language, generating the appearance of the object in the mind. Second, establishing two ways through knowing this: establishing through the existence of the difference between memory and wisdom, otherwise, this is unreasonable. First, regarding this: establishing the sign and eliminating uncertainty. First, for example, the consciousness that has experienced blue also relies on the two parts of the self-nature's grasped aspect and grasping aspect, which is known through the way of memory and wisdom. How is it known? The consciousness that has experienced blue