Tibetan
ས་བུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས། སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་སྤྱི་མཚན་ལ་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་བ་ལས་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གསུམ་པ། གལ་ཏེ་སྒྲ་རྟོག་གིས་རང་མཚན་ཉིད་ལྐོག་གྱུར་དུ་འཇལ་བས་ན་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་རང་མཚན་དངོས་ཡིན་ཀྱང་དབང་པོ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་སུམ་དུ་སླར་ཡང་ཤེས་པའི་དོན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་དབང་པོ་སོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། རྟོག་ཡུལ་དང་དབང་ཡུལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ནི་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་པུ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་དང་སོགས་པ་ཞེས་པས་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་ལས་ཡུལ་རང་མཚན་གཅིག་པོ་དེ་ལ་གསལ་མི་གསལ་འདྲེས་མ་འདྲེས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་བློ་ཡོད་པ་རྒྱུ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་དེ་འདྲའི་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཡུལ་སྒྲ་དང་གཟུགས་སོགས་རང་མཚན་གཅིག་ལ་དེ་འདྲའི་ཁྱད་པར་གང་ལས་ཡིན་ཞེས་སུ་འགྲེལ་བས་བཤད་དོ། །དེ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་རང་མཚན་གཅིག་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པས་སོ། །སྐྱེས་བུའི་དབང་པོ་གསལ་མི་གསལ་སོགས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ལ་དེ་འདྲའི་ཁྱད་མེད་དེ་བུམ་པ་མཐོང་བཞིན་པའི་སྐབས་ཀྱི་བུམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་མཚན་མེད་པ་འདས་མ་འོངས་དང་ལོག་ཤེས་རྣམས་ལ་དེའི་རང་མཚན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཇི་ལྟར་གཞལ་ཏེ་གཞལ་བྱ་རང་མཚན་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་སྤྱི་བློའི་ཡུལ་དེར་རང་མཚན་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཡོད་མི་སྲིད་དོ། ། དེ་ལྟར་རང་མཚན་མེད་ཀྱང་སྤྱི་བློའི་ཡུལ་དེ་ལ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་ནས་གཞལ་བྱར་བྱེད་ཅིང་སྒྲ་རྟོག་གི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་བསླུ་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་སྤྱི་མཚན་ཞེས་པ་དེ་རང་མཚན་ལས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོར་ཡོད་དེ། དེ་མེད་ན་སྒྲ་རྟོག་གི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གཞལ་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ན་བློའི་ཡུལ་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོའམ་རྫས་སུ་མེད་ལ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་ཡུལ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་གཞལ་བྱར་བྱས་པས་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་སྟེ་གནད་འདི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་གཅིག་དང་གཞན་དུ་མེད་ཚུལ་ལ། རྟགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ། རིགས་དང་ལྡན་པའམ་གསལ་བ་དཀར་ཟལ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་མིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡི
Chinese
因此，它只会变成无有。由于执着于声音的真实对象——共相，从而错误地认为它是对象，除了知识之外，没有任何与知识不同的事物存在。第三，如果声音的分别念以隐蔽的方式衡量自相，那么即使声音所表达的是真实的自相，但由于依赖于感官等，仍然有显现并再次被认识的意义，因此感官等不会变得无意义。如果这样说，那么，由于分别念的对象和感官的对象都是唯一的自相，从声音产生的智慧和“等等”所指的从感官产生的智慧，对于同一个自相，为何会有清晰与否、混合与否等不同的显现呢？应该没有这样的差别。或者，对象——声音和形状等，同一个自相，为何会有这样的差别呢？解释中这样说道。这并非是由于对象的差别，因为已经承认对象是同一个自相。也不是由于人的感官清晰与否等，因为智慧没有这样的差别，就像看到瓶子时对瓶子的分别念一样。此外，对于没有自相的过去、未来和颠倒识，如何以其自相隐蔽的方式来衡量呢？因为所衡量的对象没有自相。因此，共相的对象的自相在任何情况下都不可能存在。 虽然没有自相，但由于执着于共相的对象为自相，并将其作为所衡量之物，并通过声音的分别念进行各种命名是无可否认地存在的，因此，所衡量之物——共相，在名言的层面上，似乎与自相不同。如果不是这样，通过声音的分别念来衡量对象的所有命名都不可能存在。因此，如果对此进行考察和分析，它并不存在于智慧的对象的有作用的事物或实体中，但在未经考察和分析的情况下，通过虚构为对象的方式，将其作为所衡量之物，从而成就了所有的命名，这一点非常重要。第二，有无一体和他体的道理。以理证成立无自性。这是为了消除争论。第一，具有种姓或者清晰的白色等不是种姓，因为清晰的自性不是共同的
English
Therefore, it will only become non-existent. Due to clinging to the general characteristic of the sound's real object, mistakenly believing it to be the object, there is no object of meaning that is different from knowledge. Third, if the conceptualization of sound measures the self-characteristic in a hidden way, then even if what is expressed by the sound is the real self-characteristic, since it relies on the senses etc., there is still the meaning of manifesting and being recognized again, so the senses etc. will not become meaningless. If you say so, then, since the object of conceptualization and the object of the senses are both the unique self-characteristic, from the wisdom arising from sound and "etc." referring to the wisdom arising from the senses, for the same self-characteristic, why are there different appearances such as clear or unclear, mixed or unmixed? There should be no such difference. Or, the object—sound and form etc., the same self-characteristic, why is there such a difference? This is explained in the commentary. This is not due to the difference of the object, because it has been admitted that the object is the same self-characteristic. It is also not due to the clarity or unclearness of a person's senses etc., because wisdom does not have such a difference, just like the conceptualization of a vase when seeing a vase. Furthermore, for the past, future, and inverted consciousness that have no self-characteristic, how can they be measured in the way that their self-characteristic is hidden? Because the object being measured has no self-characteristic. Therefore, the self-characteristic of the object of general consciousness cannot exist in any way. Although there is no self-characteristic, since clinging to the object of general consciousness as the self-characteristic and making it the object to be measured, and making various names through the conceptualization of sound is undeniably existent, therefore, the object to be measured—the general characteristic—exists on the level of convention as if it were different from the self-characteristic. If it were not so, all naming of measuring objects through the conceptualization of sound would be impossible. Therefore, if one examines and analyzes this, it does not exist in the functional thing or entity of the object of wisdom, but without examination and analysis, by fabricating it as an object, it is made the object to be measured, thereby accomplishing all naming, and this point is very important. Second, the reason for the existence or non-existence of one and other. Establishing selflessness with reasoning. This is to eliminate disputes. First, having a lineage or clear white etc. is not a lineage, because the nature of clarity is not common.
Tibetan
ན་པས་གཞན་ནག་རྒུར་སོགས་ལ་རྟེན་པ་མེད་པའམ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བས་རིགས་གསལ་བ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་རིགས་ལྡན་ལས་རིགས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་བོ་ཅེ་ན། དེ་གཉིས་ལྟོས་པ་མེད་ན་ནི་རིགས་དང་རིག་ལྡན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ལྟོས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་དེ་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ད་ལྟ་བ་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་ཡང་། སྔར་གྱི་རྒྱུ་དེའི་འབྲས་བུ་འདིའོ་ཞེས་རྟོག་པ་ཡིས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ད་ལྟ་བའི་སྟེང་ན་འབྲེལ་བ་ཞེས་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་གཞན་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་རིགས་དང་རིགས་ལྡན་གྱི་འབྲེལ་བ་ནི་རྟོག་པས་བྱས་པ་ཙམ་ལས་སྤྱི་རང་གཉིས་ཀ་དུས་མཉམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་འབྲེལ་བ་གང་ ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དེ་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་མིན་པར་རྟག་པའི་དངོས་པོར་འདོད་ན་ནི། ཇི་ལྟར་ཡང་གསལ་བ་ལ་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་ལ་དེས་ན་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ལས་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པ་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་སྤྱི་གསལ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་བ་གཉིས་པོ་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་ཕྱིར་སྤྱི་རང་བཞིན་མེད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མེད་པ་རིགས་སུ་ཐལ་བ་མིན། །སྤྱི་རྗེས་འགྲོ་བ་བརྟག་པས་བྱེད། །དང་པོ། སྤྱི་ཞེས་པ་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་བཞིན་སྤྱིར་འཐད་ན་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་རིགས་སུ་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་རིགས་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་མེད་ལ། དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་བློ་ངོར་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་ལ་རིགས་སུ་ཐ་སྙད་བཏགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པར་འདྲ་བས་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་རིགས་སུ་འགྱུར་ན་སྤྱི་དངོས་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་ཡང་བ་ལང་གི་སྤྱི་བུམ་པའི་སྤྱིར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོར་འདྲ་བས་སོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ནི་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་གསལ་བ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མི་ལྟོས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་བློ་ངོར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཀྱང་རི་བོང་གི་རྭ་སོགས་ལ་བུམ་སོགས་སུ་ཞེན་པ་མེད་དོ། །སྤྱི་རང་གི་དངོས་པོ་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པར་མེད་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་སྤྱིར་བཏགས་པ་དེ་གསལ་བ་དང་ཐ་མི་དད་པར་ཞེན་ཞིང་
Chinese
因此，由于不依赖或不随顺其他的黑葡萄等，这与随顺一切种类的显现相违背。如果说种类从具有种类的事物中成为不同的种类，那么，如果这两者没有依赖关系，就不会成为种类和具有种类的事物。由于有依赖关系，所以必须说总相是显现的果。即使这样，由于是从自己的因中产生的，所以即使果现在完全不依赖于因，也只是通过认为“这是先前那个因的果”的分别念，才将因果联系起来，而在现在的基础上，并不存在作为实体的联系。因此，种类和具有种类的事物的联系只是分别念所作，总相和自相两者之间没有任何同时存在的实体的联系。如果认为总相不是显现的果，而是常有的事物，那么，无论如何与显现有什么联系呢？没有联系，因此，从没有联系的总相进入自相是不合理的。这样考察，如果总相是其他的显现，那么这两者之间没有任何联系，因此，总相成立为无自性或无事物，因为在任何一个或多个方面都不存在。第二，不存在成为种类的过失。通过考察总相的随顺性来完成。首先，如果总相在没有任何事物的情况下普遍成立，那么不存在的兔角等也会成为瓶子等的种类。不会那样，因为没有承诺一切不存在的事物都是种类，即使没有事物，也在心识中建立了联系，并将其命名为种类。如果因为没有事物而相似，那么一切无事物都会成为种类，那么对于说总相是实体的你来说，牛的总相也会成为瓶子的总相，因为在事物上相似。如果说因为没有依赖关系，所以不会那样，那么在这里也是一样的，不存在的兔角等与瓶子等的显现没有任何依赖关系。更何况事物的本体不依赖，即使在心识中虚构，也不会执着于兔角等是瓶子等。总相与自相的事物显现没有差别，但在认识的形态上，将总相命名为与显现无差别，并且执着于
English
Therefore, since it does not rely on or follow other black grapes, etc., this contradicts following all kinds of appearances. If it is said that a class is established as a different class from the thing that possesses the class, then if these two have no dependence, they will not become a class and a thing that possesses the class. Because of dependence, it must be said that the general characteristic is the result of manifestation. Even so, since it is produced from its own cause, even if the result does not depend on the cause at all now, it is only through the discrimination that "this is the result of that previous cause" that the cause and effect are linked, and on the basis of the present, there is no other entity established as a connection. Therefore, the connection between the class and the thing that possesses the class is only made by discrimination, and there is no connection between the general characteristic and the particular characteristic that exists as simultaneous entities. If it is thought that the general characteristic is not the result of manifestation but a permanent thing, then what connection does it have with manifestation in any way? There is no connection, therefore, it is unreasonable to enter the particular characteristic from the unconnected general characteristic. Having examined in this way, if the general characteristic is another manifestation, then there is no connection between these two, therefore, the general characteristic is established as being without self-nature or without thing, because it does not exist in any one or more aspects. Second, there is no fault of becoming a class. It is accomplished by examining the conformity of the general characteristic. First, if the general characteristic is generally established without any thing, then non-existent rabbit horns, etc., will also become the class of vases, etc. It will not be so, because there is no commitment that all non-existent things are classes, and even if there is no thing, a connection is established in the mind and it is named as a class. If because there is no thing, everything without thing becomes a class, then for you who say that the general characteristic is an entity, the general characteristic of a cow will also become the general characteristic of a vase, because it is similar in things. If you say that it will not be so because there is no dependence, then it is the same here, the non-existent rabbit horns, etc., have no dependence on the manifestation of vases, etc. Moreover, what to say of the fact that the essence of the thing does not depend, even if it is fabricated in the mind, there is no attachment to rabbit horns, etc., being vases, etc. The general characteristic and the thing's manifestation of the particular characteristic are not different, but in the form of knowledge, the general characteristic is named as being non-different from the manifestation, and is attached to