Tibetan
དངོས་དང་དེ་ལན་འགོག་པ་གཉིས། །དང་པོ། སྤྱི་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་བྱ་ནི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་བློའི་ཡུལ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དེ་ནི་དབང་པོའི་གཟུང་དོན་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོར་ཡོད་ལ་གལ་ཏེ་རང་མཚན་བརྗོད་ན་དབང་སོགས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། འདས་མ་འོངས་སྒྲས་མི་བརྗོད་པར་ཐལ་བ་སོགས་གོང་གི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་འཇུག་པར་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་འཐད་པ་མིན་ཏེ། གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྤྱི༷་ནི་ཡན་གར་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ན་སྤྱི་ཡན་གར་བ་དངོས་པོར་གྱུར་བ་ཞིག་གཞི་མ་གྲུབ་བས་དེ་མེད་པར་སྒྲ་རྟོག་འཇུག་མི་རུང་ན་སྒྲ་རྟོག་འཇུག་པ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་འཛིན་པ་ན་ཡང་ཁྱད་པར་དང་བཅས་ནས་མ་བཟུང་བ་ཞིག་ན་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཉིད་དུ་མ་བཟུང་བས་སྤྱི་ཉིད་དུའང་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྤྱི་ཡན་གར་བ་དེ་བརྗོད་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པར་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་དེ་གསལ་བ་རྣམས་དང་མཚུངས་པའང་མིན་པ་དང་། གསལ་བས་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གསལ་བ་མཐོང་ཡང་ཡན་གར་བའི་སྤྱི་མཐོང་བ་ལ་མི་ཕན་པས་ སོ། །གཞན་ཡང་གསལ་བས་དེ་གསལ་བ་མིན་ཏེ་དེ་ནི་འདིའི་སྤྱིའོ་ཞེས་འབྲེལ་བ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཐ་དད་པ་འབྲེལ་བ་ཅན་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དབང་ངམ། རྟོགས་པ་གཞན་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཞན་དབང་ནི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ས་བོན་སོགས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། སྤྱི་རྟག་པ་ནི་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་གཞན་དབང་ནི་རིང་པོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཐུང་ངུར་རྟོགས་པ་ལྟར་ལྟོས་ནས་བཏགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཀྱང་། སྤྱི་གསལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གསལ་བ་དེ་སྤྱིའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པས་ན་སྐྱེ་བ་གཞན་དབང་ངམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་མིན་ལ། ཀ་བུམ་བཞིན་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་དེ་སྤྱི་དེའི་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་རྒྱུ་ཡང་མིན་པས་རྟོགས་པ་གཞན་དབང་ངམ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའང་མིན་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བ་གང་ཡང་མེད་པས་ན་གསལ་བས་སྤྱི་གསལ་བར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་བ་ལང་གི་གསལ་བས་རང་དང་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ཀ་བའི་སྤྱི་མི་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །ག
Chinese
事物和对该论点的反驳两种。第一， общее говорящие утверждают, что: звуком выражаемое есть общее обособленное, и поскольку оно выражается звуком, то оно также является объектом общего ума. Такое общее вещественное существует только как объект восприятия органами чувств, поэтому звук выражает существующее. Если же выражать индивидуальное, то возникнут вышеуказанные следствия, такие как абсурдность органов чувств и невозможность выражения звуком прошлого и будущего, чего они не желают. На это отвечаем: это не является обоснованным, ибо общее, отличное от явлений, не может быть выражено как обособленное. Почему? Потому что общее обособленное, ставшее вещественным, не имеет основы, и если без него нельзя применять звук и понятие, то применение звука и понятия вообще станет невозможным. Даже при восприятии общего, если не воспринимается вместе с особенностями, то, не восприняв основу особенностей, оно не может быть и общим. Даже если допустить, что общее обособленное выражается, то, будучи отличным от своих явлений и существуя обособленно, оно не будет ни подобно явлениям, ни явлением самого явления, ибо видение явлений не помогает увидеть обособленное общее. Кроме того, явление не делает его явным, ибо нет никакой связи, чтобы сказать: это его общее. Как же различное может быть связанным? Зависит ли это от рождения, зависящего от другого, или от понимания, зависящего от другого? Рождение, зависящее от другого, подобно рождению ростка, зависящего от семени и т. д., поэтому между ними есть причинно-следственная связь. Но общее постоянное не является ни результатом явления, ни его причиной. Понимание, зависящее от другого, подобно пониманию короткого по отношению к длинному, то есть должно быть понято как зависимое и обозначенное, но общее существует как вещь, не зависящая от явления. Поэтому явление не является причиной, порождающей общее, и не является рождением, зависящим от другого или возникающим на его основе. Поскольку это различные вещи, как колонна и кувшин, явление не является причиной установления формы этого общего, и поэтому оно не является пониманием, зависящим от другого или обозначенным на основе зависимости. Поскольку нет никакой связи, как же явление может сделать общее явным, подобно тому, как явление коровы не делает явным общее колонны, не связанной с ней.
English
There are two aspects: the object and the refutation of that. First, the generalizers say: What is expressed by sound is a general abstraction, and since it is expressed by sound, it is also the object of general thought. Such a general entity exists only as an object of sense perception, so what is expressed by sound exists as an entity. If individual characteristics are expressed, it would lead to absurdities such as the senses being meaningless, and the past and future not being expressed by sound, etc., which they do not want to accept. The response to this is: it is not reasonable, because a generality that is different from the particular cannot be expressed as an abstraction. Why? Because a general abstraction that has become an entity has no basis, and if sound and concept cannot be applied without it, the application of sound and concept will become completely impossible. Even when grasping the general, if it is not grasped together with the particular, then without grasping the basis of the particular, it cannot be the general itself. Even if it is assumed that the general abstraction is expressed, being different from its own clear aspects and existing as an abstraction, it will neither be the same as the clear aspects, nor will it be the clarity of the clear aspects, because seeing the clear aspects does not help to see the general abstraction. Furthermore, the clear aspect does not make it clear, because there is no connection to say, "this is its general." How can the different be related? Is it dependent on birth, which is dependent on another, or on understanding, which is dependent on another? Birth that is dependent on another is like the birth of a sprout, which is dependent on the seed, etc., so there is a cause-and-effect relationship between them. But the general, which is permanent, is neither the result of the clear aspect nor its cause. Understanding that is dependent on another is like understanding something as short in relation to something long, that is, it must be understood as dependent and designated, but the general exists as an entity independent of the clear aspect. Therefore, the clear aspect is not the cause that produces the general, and it is not a birth that is dependent on another or arises based on it. Since they are different entities, like a pillar and a vase, the clear aspect is not the cause for establishing the form of that general, and therefore it is not an understanding that is dependent on another or designated based on dependence. Since there is no connection, how can the clear aspect make the general clear, just as the clear aspect of a cow does not make clear the general of a pillar that is unrelated to it.
Tibetan
སལ་བ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པ་དེས་ན་དེའི་ངོ་བོ་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་རང་བློ་སྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཞིག །དེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཡང་གསལ་བ་རྣམས་ལས་སྤྱི་ཡན་གར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་ལ་གསལ་བ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་ཐལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དེས་བདག་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཞིག་ན། དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་སྐྱེད་ནུས་ པ་གང་དེ་རྟག་ཏུའང་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་མེད་པའི་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ན་དེ་ལ་རང་བློ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ན། སྤྱི་དེ་ནི་གསལ་བ་ཡོད་ཀྱང་རུང་མེད་ཀྱང་རུང་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་ནའང་རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྤྱི་དེ་ཡིས་རང་བློ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའམ་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གནས་པ་དེ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་སུ་ཡོད་པ་མིན་ན་དེའི་མི་ནུས་པའམ་ནུས་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐུན་རྐྱེན་ནམ་འགལ་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་འཇུག་པ་གང་ཡོད་དེ་ཡོད་པར་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་རྣམ་སོགས་མི་སྣང་བར་ཐལ་བ་ནི། སྤྱི་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆ་ནི་བསྙོན་མེད་དུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱི་འཛིན་པའི་བློའི་ཡུལ་དེ་ལ་གང་གིས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བློས་སྤྱི་ཡན་གར་དུ་འཛིན་པར་ཁས་བླངས་ལ། སྤྱི་ཙམ་ནི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྟག་དངོས་གཅིག་པུ་བ་ཡིན་པར་འདོད་པས་དེ་ལ་དེ་སྣང་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་བུམ་པའི་སྤྱི་མཚན་སྣང་བའི་ཚེ་ན་མདོག་དང་ལྟོ་ལྡིར་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་མི་རིགས་ཏེ། སྤྱི་ལ་རྣམ་པ་དེ་དག་མེད་བཞིན་མདའ་ལ་སྒྲོ་ལྟར་སུ་ཞིག་གིས་སྤྲུལ་པ་ཡིན། དེ་བུམ་གསལ་གྱིས་སྤྲུལ་ལོ་སྙམ་ན། སྤྱི་ཡན་གར་བ་འཛིན་པ་དེས་བུམ་གསལ་གཏན་མ་བཟུང་བས་དེའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། ཀ་བ་འཛིན་པའི་བློ་ཡུལ་དུ་བུམ་པའི་རྣམ་པ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དེ་བརྗོད་བྱའི་དོན་གང་ཡིན་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་ཞིག་ཡིན་པར་ གྱུར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་ལ་དེ་བརྗོད་བྱ་གང་ཡིན་པའི་རང་མཚན་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་དབང་པོ་སོགས་འབྲ
Chinese
既然不需要清晰，那么它的自性就应恒常成为目标。它产生自识的作用是什么呢？因为它恒常存在。第二，如果说，从清晰的事物中，总体的独立自性也显现在显现的意识中，因此不会出现恒常成为目标的过失。如果总体产生缘于我的意识的作用，那么它产生自性知识的能力，也应恒常具有这种能力，不应依赖于清晰。如果有些时候在没有清晰的情况下，它没有产生自识的能力，那么无论清晰与否，这个总体在任何时候都将无法产生自执意识。原因是，总体产生自识的能力或无能，其自性所住之处是恒常的，因此无法被因缘所改变，那么为了消除其无能或能力的状态，顺缘或违缘的力量介入是不可能的。第二，过失是现象等不显现。与总体的意识在自性上相关联的蓝色等颜色和形状等现象的部分，是无可否认地确定的，那么它是由什么在总执意识的对境中变幻出来的呢？因为总执意识承认执持总体的独立性，并且认为总体仅仅是空无形状和颜色等的常有事物，因此不应显现这些。这样一来，当瓶子的总体显现时，颜色和鼓起的腹部等现象就不应显现。既然总体没有这些现象，那么是谁像箭上的羽毛一样变幻出来的呢？如果认为是瓶子的清晰显现变幻出来的，那么执持总体独立性的意识根本没有执持瓶子的清晰显现，因此它的现象不可能出现在那里，就像执持柱子的意识中不会出现瓶子的现象一样。因此，如果声音的实际所表达之物是与所表达的意义不同的自相事物，那么永远不可能涉及外境，如果它是所表达的意义的自相本身，那么感官等...
English
Since it does not need clarity, its own nature should always be the object. What is the function of it generating self-awareness? Because it is always present. Secondly, if it is said that from clear things, the independent self-nature of the general is also clear in the manifest mind, so there is no fault of always being the object. If the general produces the function of generating the consciousness that focuses on me, then its ability to generate knowledge of its own nature should always be the ability, and it should not depend on clarity. If at some time when there is no clarity, it does not have the ability to generate self-awareness, then whether there is clarity or not, this general will not be able to generate self-grasping consciousness at any time. The reason is that the ability or inability of the general to generate self-awareness, where its own nature resides, is constant, so it cannot be changed by conditions, then in order to eliminate its inability or ability, the intervention of favorable or unfavorable conditions is impossible. Secondly, the fault is that phenomena etc. do not appear. The part of the phenomena such as blue color and shape etc., which are inherently related to the consciousness of the general, are undeniably certain, then by what are they transformed in the object of the mind that grasps the general? Because the general-grasping mind admits to grasping the independence of the general, and thinks that the general is only a permanent thing empty of shape and color etc., therefore these should not appear. In this way, when the general characteristic of the vase appears, the phenomena such as color and bulging belly should not appear. Since the general does not have these phenomena, then who transforms them like feathers on an arrow? If it is thought that it is transformed by the clear appearance of the vase, then the consciousness that grasps the independence of the general has not grasped the clear appearance of the vase at all, so its phenomena cannot appear there, just as the phenomena of the vase do not appear in the object of the mind that grasps the pillar. Therefore, if the actual object expressed by the sound is a self-characteristic thing different from the meaning expressed, then it is never possible to involve external objects, and if it is the self-characteristic of the meaning expressed itself, then the senses etc...