Tibetan
་ནོ་ཞེ་ན། རྨི་སོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ་ལྡན་མིན་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་རྨི་སོགས་ཀྱི་ཤེས་ཡུལ་དེ་ལ་སྔོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲའི་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྣང་ཡུལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་ཆ་ནས་དེར་འདོགས་པ་ལ་རྩོད་པ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་ཏེ། ཁང་མིག་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་ཉལ་བའི་མིས་ཕྱོགས་ཀྱི་གོ་ས་ཐམས་ཅད་གླང་པོ་ཆེས་གང་བར་རྨིས་ཀྱང་དེས་གཟུགས་ཅན་གཞན་འཇུག་པའི་གོ་མི་འགོག་པས་ན། དེ་འདྲའི་སྣང་བ་དེ་ལ་ཕན་ཚུན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་རང་མཚན་སྔོ་སོགས་མིན་ཏེ་གཟུགས་རང་མཚན་པ་ལ་མི་ཐོགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་ནང་དེར་གླང་པོ་འོངས་པའང་མིན་ལ་ཤེས་པ་ལུས་ལས་ཕྱིར་དོན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དོན་ན་ལུས་ལ་ཤེས་པ་ལྡོག་ནས་ཤི་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་གཞན་ཐོགས་མེད་དུ་མཐོང་བ་མིན་ཏེ་དེའི་ཡུལ་རུང་བར་གནས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་ བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཆ་གཅིག་ལུས་ལ་གནས་ནས་ཆ་གཅིག་ཕྱིར་ཐོན་པ་མིན་ཏེ་རྒྱུད་གཉིས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཡུལ་གཞན་སེམས་ལ་སྣང་པ་གང་ཡང་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡིན་ན། གང་གིས་སྔོ་སོགས་དེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་བློ་གཏད་པའི་གང་ཟག་གཞན་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པས་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་ལྟར་འཛིན་རིགས་ནའང་། དེ་དག་གིས་མི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་འདྲའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་གང་ཟག་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཤེས་ཕྱིར་སྣང་བ་དེ་རང་གི་ཤེས་པ་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེད་པའི་གཟུང་དོན་གཞན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་དེས་ནི་མིང་མཚན་མ་སོགས་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པའང་མི་འཐད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་གཟུང་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཕ་རོལ་པོ་དེ་དག་ན་རེ། གལ་ཏེ་དེ་ནི་གཟུང་དོན་མེད་ན་དབང་སོགས་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བར་མ་མཐོང་ཞིང་། གཟུང་དོན་དེ་ཡོད་པ་ན་དོན་དེའི་ནུས་པས་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གཟུང་དོན་ཅན་གྱི་
Chinese
如果有人问：梦境等的意识不是从不相应行中产生的，因为不相应行中没有显现为色法，但梦境等的意识对境中，有显现为蓝色等的颜色和形状的相状的缘故。如果有人问：那样的显现就是法处所摄之色吗？答：从显现的对境显现为色法的角度来说，安立为法处所摄之色没有争论，但说是与意识相异的色法就稍微不是了，因为睡在小房间里的人，梦见四面八方都充满了大象，但这并不能阻碍其他有色法的进入，所以那样的显现是互相没有阻碍的缘故，不是色法自相蓝色等，因为色法自相是有阻碍是不可能的。因此，大象也不是真的来到房间里，而且意识也不是从身体里出去的缘故。如果出去，那么意识离开身体就变成死亡了。也不是因为睡眠的力量而无碍地看到其他地方，因为如果那样，安住在那个可成为对境的地方的其他人也会看到。也不是意识一部分住在身体里，一部分出去，因为那样就变成两个相续了。因此，除了心的显现之外，其他对境在心中显现什么也没有。另外，如果那是能产生自证意识的实物，那么，以任何方式专注蓝色等作为对境的那个人，如果安住在可成为对境的地方，也应该像另一个人一样执著，但是，那些人不知道，因为只有显现那样相状的人自己才知道，所以显现只是在自己的意识中显现而已，没有产生那个意识的所取义的其他东西。那个理性能说明，认为名称等存在于与意识相异的对境中也是不合理的。第二，如果有人问：眼和耳等的意识认为对所取义没有错乱，以什么理由认为它具有所取义呢？对方回答说：如果它没有所取义，那么即使有根等，也没有见到以它为对境的意识产生。如果有所取义，那么因为那个事物的能力而见到产生意识，所以认为它具有所取义。
English
If someone asks: The consciousness of dreams, etc., is not produced from non-associated formations, because there is no appearance of form in non-associated formations, but in the object of consciousness of dreams, etc., there is an appearance of aspects such as blue color and shape. If someone asks: Is that kind of appearance the form included in the realm of phenomena? Answer: From the perspective of the object of appearance appearing as form, there is no dispute in establishing it as the form included in the realm of phenomena, but it is slightly not the case to say that it is a form different from consciousness, because a person sleeping in a small room dreams that all directions are filled with elephants, but this does not prevent other forms from entering, so that kind of appearance is not the self-characteristic blue, etc., because there is no possibility that the self-characteristic form is obstructive. Therefore, the elephant did not really come into the room, and the consciousness did not go out of the body. If it goes out, then the consciousness leaving the body would become death. It is also not because of the power of sleep that one sees other places without obstruction, because if that were the case, other people who are dwelling in that place that can become an object would also see it. It is also not the case that one part of consciousness dwells in the body and one part goes out, because that would become two continuums. Therefore, apart from the appearance of the mind, there is nothing else that appears in the mind. Furthermore, if that is a real thing that can generate self-awareness, then in whatever way the person who focuses on blue, etc. as an object, if he dwells in a place that can become an object, he should also grasp it like another person, but those people do not know, because only the person who has that kind of appearance knows it himself, so the appearance is only appearing in his own consciousness, and there is nothing else that produces that consciousness. That reasoning can explain that it is also unreasonable to think that names, etc. exist in an object that is different from consciousness. Second, if someone asks: The consciousness of the eye and ear, etc., thinks that there is no confusion about the object of apprehension, for what reason do you think that it has the object of apprehension? The other party replied: If it does not have the object of apprehension, then even if there are roots, etc., we have not seen the consciousness that takes it as an object arise. If there is an object of apprehension, then because of the power of that thing, we see consciousness arise, so we think that it has the object of apprehension.
Tibetan
ཤེས་པ་ལ་དོན་གྱིས་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མཐོང་བ་དེ་མིང་སོགས་ལ་མེད་པའམ་ལྡོག་པས་ན། གཞན་པ་མིང་སོགས་འཛིན་པའི་སྤྱི་བློ་ནི་གཟུང་དོན་མེད་པ་ཅན་དུ་དོན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དོན་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་དེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འགྲུབ་པར་དོན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་རང་གིས་གང་འདོད་དུ་སྤྲུལ་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་ཀུན་གཟུང་དོན་ཅན་ཡིན་ན་འཁྲུལ་ཤེས་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་བས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་སྟོང་པས་ཤེས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། བློ་དང་དོན་གང་ལ་ཡང་མིང་སོགས་དེ་འབྲེལ་བ་མེད་ན་ཡང་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་བྱ་མིང་སོགས་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་སུ་ཆུག་ཀྱང་། སྒྲ་དེ་དོན་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འབྲེལ་མེད་གཞན་བརྗོད་པས་གཞན་ལ་འཇུག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ་ཀ་བ་བརྗོད་པས་བུམ་པའང་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ། གལ་ཏེ་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་མིང་སོགས་དེ་དོན་རང་མཚན་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ནམ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། འདས་མ་འོངས་ཀྱི་དོན་དང་དེ་ལ་འབྲེལ་བའི་མིང་སོགས་དེ་ནི་ཟད་པ་སྟེ་འགག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་བ་ཅན་མེད་པར་ནི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པར་མི་རིགས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་ལ། གལ་ཏེ་འདས་མ་འོངས་ཀྱང་རྫས་སུ་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན། ཡོད་ན་ཅི་ཕྱིར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར། འདས་མ་འོངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཡོད་པས་ད་ལྟ་མི་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་དེ་བསྒྲིབས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྒྲིབ་བྱེད་ལ་གནོད་པ་བྱུང་ན་དངོས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་ཡང་གཟུགས་འདས་པ་ལ་སོགས་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོད་ན་ནི་མི་ཐོགས་པ་མི་སྲིད་ལ། དེ་འདྲའི་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡུལ་དུས་གང་ཞིག་ན་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཡིན་ཚད་ཀྱི་གོ་ན་ནི་གནས་པ་མི་སྲིད་ལ། འཇིག་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་གོ་སྐབས་གཞན་ནི་མི་སྲིད་དོ། །གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་མེད་ན་ནི་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བཏགས་པ་དོན་མེད་ཅིང་། གལ་ཏེ་དེ་ ལྟར་བཏགས་རུང་ན་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དངོས་པོར་ཁས་བླང་པར་བྱོས་ཤིག །དེས་ན་འདས་མ་འོངས་སོགས་སུ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོར་གང་ཡང་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་སྤྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ། སྤྱི་རྐྱང་བརྗོད་བྱར་མི་འཐད་དང་། །འཐད་ན་རྣམ་སོགས་མི་སྣང་ཐལ། །དང་པོ་ལ།
Chinese
因为在知觉中，能够看到由事物产生作用的能力，而名称等没有或相反，所以，执持其他名称等的总相之识，实际上就成了没有所取义的识，因为随事物有无的行止在任何情况下都不能成立，因为不依赖于事物，知觉自身可以随意变现。 因此，如果一切知觉都有所取义，那么错觉就会完全消失，就像二月显现一样，因为外境在实际上是空虚的，所以知觉才能成立。第二，名称等与心和事物都没有关系，即使声音能够让人理解名称等所表达的意义，声音也不会指向事物的自相，因为表达无关的他物，如果指向他物，那就太过分了，因为表达柱子也会理解瓶子。第三，如果声音所表达的名称等与事物的自相有关联或具有关联，那么过去和未来就不应该成为声音所表达的对象，因为过去和未来的事物以及与之相关的名称等都已经耗尽，即已灭或未生。已经证明，没有关联就不能有关系。如果认为即使过去和未来也存在实体，所以没有过失，那么如果存在，为什么不会被觉察到呢？如果说因为具有过去和未来的特征，所以现在不会被觉察到，那么这样就只是被遮蔽了，如果遮蔽物受到损害，就会真实显现。此外，如果过去之色等存在于色的实体中，那么无碍是不可能的。这样的过去和未来的事物存在于哪个处所和时间呢？如果存在于世间，那是不可能的，如果存在于非世间的其他处所，那也是不可能的。如果不存在于色等的实体中，那么说它存在就是毫无意义的。如果那样假立可以，那么也应该承认石女的儿子等是实体。因此，对于过去和未来等，只是心中假立，而没有任何能够发挥作用的实体，更何况是妄加增益，这是绝对不行的。第二，关于认为总相是所表达的对象：总相单独作为所表达的对象是不合理的，如果合理，那么形相等等就不应该显现。第一点：
English
Since the ability to perform actions generated by things is seen in cognition, but names etc. do not have it or are the opposite, therefore, the general consciousness that holds other names etc. actually becomes a consciousness without an object of apprehension, because the going and stopping according to the presence or absence of things cannot be established in any way, because without relying on things, consciousness itself can manifest whatever it wants. Therefore, if all cognitions have an object of apprehension, then illusions will completely disappear, just like the appearance of two moons, because the external world is actually empty, so cognition can be established. Second, even if names etc. have no relation to either mind or things, even if sound can make one understand that names etc. are the only things expressed, the sound will not refer to the self-character of things, because expressing unrelated others, if it refers to others, it would be too extreme, because expressing a pillar would also understand a pot. Third, if the names etc. expressed by sound are related to or possess the self-character of things, then the past and future should not be the objects expressed by sound, because the things of the past and future and the names etc. related to them have been exhausted, that is, ceased or not yet born. It has already been proven that without a relationship, there cannot be a relationship. If you think that even the past and future exist as substances, so there is no fault, then if they exist, why are they not perceived? If you say that because they have the characteristics of the past and future, they are not perceived now, then in that case, they are only obscured, and if the obscurer is damaged, they will actually appear. Furthermore, if past forms etc. exist in the substance of form, then non-obstruction is impossible. In what place and time do such past and future things exist? If they exist in the world, it is impossible, and if they exist in other non-worldly places, it is also impossible. If they do not exist in the substance of forms etc., then saying that they exist is meaningless. If such imputation is possible, then you should also accept the son of a barren woman etc. as substances. Therefore, for the past and future etc., there is only imputation in the mind, and there is no substance that can perform actions, let alone adding exaggerations, which is absolutely unacceptable. Second, regarding the view that the general characteristic is the object to be expressed: It is unreasonable for the general characteristic alone to be the object to be expressed, and if it is reasonable, then forms etc. should not appear. The first point: