Tibetan
ད་པ་ཙམ་འདི་གོ་བྱ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྤྱི་ཞེས་པ་ཡང་གཞན་སེལ་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་སྟེ། ལེགས་པར་དཔྱད་ན་རྟོག་པས་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་ཕྱི་དོན་ལ་མེད་ན་དེ་བརྗོད་པ་ནི་ཅི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པའམ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ཏེ་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གསལ་བ་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་འཇུག་པའམ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་ན། གཞན་དག་ནི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱང་དེ་ནི་མི་སྲིད་ལ་དོན་གསལ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འདྲ་བ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་གནས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་སྤྱི་བློ་སྐྱེས་པའི་རྟོག་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དེ་ཙམ་ཡིན་པར་གྲུབ་ལ། དེ་འདྲའི་བློ་སྣང་དེ་ནི་ཡུལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དག་མཐོང་ཞིང་གོམས་པ་མཐུ་བརྟས་པས་སྤྲུལ་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་དེའང་དོན་དམ་པར་གསལ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ནང་གི་བློ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་སྣང་བརྟག་ཕྱེ་ན་སྤྱི་དང་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ། དོན་རང་མཚན་དེ་ཡི་ དངོས་པོར་སྒྲོ༷་བཏགས་པའི་རྟོག་ཡུལ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིས་དོན་དེ་ཉིད་གཞན་ཀུན་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ལོག་ལྡོག་གཅིག་གིས་གཅིག་གྲུབ་ཅིང་བློ་ངོར་སྣང་བརྟག་བསྲེས་པ་དེ་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྒྲ་དོན་ནམ་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་ཅེས་བརྗོད་པ་དང་གཞན་སེལ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ། སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་གང་ཞིག་སྒྲ་ཡིས་ངེས་པར་སྤྲུལ་པ་དེ་དག་གཞན་ཀུན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་ཆ་ལ་འདི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལས་ལོག་པ་ནི་དངོས་པོ་རང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་བྱ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུའི་གནད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་གྱི་གཞན་སེལ་ལ་མཐར་ཐུག་ཅིང་བློའི་གཞན་སེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་པས་མཉན་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རང་མཚན་མཐོང་བཞིན་འདིའི་མིང་འདིའོ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་པ་ཡི་དུས་ན་ཡང་དོན
Chinese
僅僅是這個就被證成是能被理解的。而且，這只是名言上的，並非究竟的。不僅如此，所謂的「共相」也終究是排除他者的。如果仔細分析，如果由分別念所執取的形象在外境中不存在，那麼說它如何依賴或關聯於外在的境呢？實際上沒有任何關聯。如果考察普遍適用於所有顯現事物或隨同於所有顯現事物的聲音，那麼隨同於所有特殊能詮釋的又是什麼呢？有些人認為那是所謂的「共相」，但這是不可能的。實際上，所有顯現的事物都依賴於彼此相似的實體存在，因此，產生了一種普遍的意識，即將其果視為同一種類，這僅僅是被證成是分別念的對境的顯現。這種意識的顯現，是由於看到並習慣了外境的實體，力量增強而產生的幻化。實際上，對於所有顯現的事物來說，根本沒有任何隨同性，因為它與自己內在的意識沒有任何差別，所以不會隨同於其他事物。像這樣經過考察和分析，如果區分了顯現和概念，那麼共相和能詮釋的自相實體都無法成立。第二，關於自相境， 以事物假立的對境，由認識而知曉，因為以事物本身是從所有其他事物中區分出來的形態來認識，所以也是一個反覆的過程，一個由另一個來證成，並且在意識中混合了顯現和概念。在這種情況下，當考察聲音的意義或聲音所詮釋的內容是什麼時，如果說那是分別念的顯現對境，那麼與「排除他者是能詮釋的」這種說法並沒有矛盾。任何由聲音所確定的共相執著意識，僅僅因為它顯現為與所有其他事物不同，所以似乎在外部境的層面上是隨同的。因為從他者中區分出來是事物各自的本性，所以是隨同的。因此，所有像能詮釋和隨同這樣的關鍵點，都終究是境的排除他者，並且通過意識的排除他者來連接，所以聽聞就是這樣排除他者的。因此，當看到自相，並說「這個名字是這個」來進行標記時，也是如此。
English
This mere fact is proven to be understandable. Moreover, this is only in terms of convention, not ultimately. Not only that, but the so-called "universal" ultimately ends up being the exclusion of others. If analyzed carefully, if the appearance grasped by conceptual thought does not exist in the external object, then how can it rely on or be related to the external object? In reality, there is no connection whatsoever. If we examine the sound that applies equally to all clear things or accompanies all clear things, then what is it that accompanies all the specific expressibles? Some people think that it is the so-called "universal," but that is impossible. In reality, all clear things rely on the fact that they exist as similar entities to each other, and therefore, a general consciousness arises that perceives their result as being of the same kind, which is merely proven to be the appearance of the object of conceptual thought. Such an appearance of consciousness is a mere illusion that arises because of seeing and becoming accustomed to the entities of the external object, and the power of this habit increases. In reality, there is no accompaniment whatsoever for all clear things, because it is not different from one's own inner consciousness, so it will not accompany other things. Having examined and analyzed in this way, if we distinguish between appearance and concept, then neither the universal nor the self-characterized entity of the expressible can be established. Second, regarding the self-characterized object, The object of conceptual thought that is falsely imputed to things, is known through cognition, because it is cognized in the form of the thing itself being distinguished from all other things, so it is also a repetitive process, one proven by the other, and appearance and concept are mixed in consciousness. In this case, when examining what the meaning of sound or what is expressed by sound is, if it is said that it is the object of appearance of conceptual thought, then there is no contradiction with the statement that "the exclusion of others is the expressible." Any consciousness that grasps the universal, which is definitely an illusion created by sound, merely because it appears to be different from all other things, seems to be accompanying on the level of the external object. Because being distinguished from others is the nature of each thing, it is accompanying. Therefore, all the key points such as the expressible and the accompanying ultimately end up being the exclusion of others of the object, and they are connected through the exclusion of others of consciousness, so hearing is what excludes others in this way. Therefore, when seeing the self-character and saying "this name is this" to make a designation, it is also so.
Tibetan
་རང་ཉིད་མཐོང་བའམ་ཤེས་ཤིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུའམ་དགོས་པ་ཅན་དེ་དེའི་ཆེད་དུ་བརྡ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་དོན་དེ་དང་མིང་དེ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རང་མིན་བཅད་པའི་གཞན་སེལ་ཉིད་སྒྲ་དང་འབྲེལ་བར་འགྱུར་གྱི་རང་མཚན་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱིས་དངོས་སུ་ཤེས་པ་སོགས་བྱར་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་དུ་འགག་པས་ན་མིང་དང་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། །མིང་བཏགས་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་འདྲའི་དོན་ལ་འབྲེལ་ཞིང་མིང་ལས་དོན་དེ་ཤེས་ཤིང་འཇུག་པའང་ཡོད་དོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གང་བརྟེན་ནས་མིང་བཏགས་པ་ན་མིང་དེ་དེ་མ་ཡིན་པའི་རིགས་ གཞན་དུ་འཇུག་པར་མ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་མི་འཇུག་པ་ཐོབ་དགོས་པ་དང་། རང་དང་རིགས་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལར་མིང་དེ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་རིགས་མཐུན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། མདོར་ན་མིང་དེའི་འཇུག་པ་དང་མི་འཇུག་པ་ནི་རིགས་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྟོས་པ་དེ་སོ་སོ་ནས་བསྟན་མི་དགོས་པར་རིགས་མཐུན་ལ་འཇུག་རིགས་མི་མཐུན་ལ་མི་འཇུག་པ་ཅིག་ཅར་གྲུབ་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དེའི་གཞན་སེལ་བ་ཙམ་སྒྲ་དང་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་འགྱུར་གྱི་ལ་ལར་འཇུག་ལ་ལར་མི་འཇུག་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་རང་མཚན་དང་འབྲེལ་བ་ལ་མི་རུང་སྟེ། བུམ་པའི་རང་མཚན་གཅིག་ལ་མིང་ཐོགས་ན་འདི་མ་ཡིན་པ་གཞན་བ་ལང་སོགས་ཀྱང་བུམ་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་ཡང་མི་ཁེགས་ལ། ཡང་ན་མཐོང་བ་འདི་ཁོ་ན་བུམ་པའོ་ཞེས་པ་ལས་བུམ་པ་གཞན་ལ་མིང་དེ་འཇུག་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་ལ། འདི་ནི་འདི་འདྲའི་མཐུན་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལ་འཇུག་ཅེས་རིགས་མཐུན་པ་མཐའ་དག་སྟོན་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་མཐའ་དག་བསྟན་ནས་འདི་ལ་མི་འཇུག་ཅེས་བསྟན་པར་ནི་སུས་ཀྱང་མི་ནུས་པས་སྒྲ་དང་རང་མཚན་འབྲེལ་མི་ནུས་ཏེ། རང་མཚན་ལ་བརྡ་སྦྱར་ཡང་མིང་ཐོགས་ཡུལ་གཞན་སེལ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཉིས་མཐོང་བ་མེད་པར་འཇུག་ལྡོག་ཅིག་ཅར་འགྲུབ་པའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་མཐོང་ངོ་། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ། གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཕྱིར་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དེ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར།
Chinese
因为能够见到、知晓或获得自身之果或所需，所以是为了那个目的而作表示。正如所显示的那样，意义与名称相关联，因此，通过排除非自身来排除他者本身就与声音相关联，而不是与自相相关联。因为在那之后，实际上无法进行知晓等行为，因为其在瞬间就会消逝，所以与名称无关。命名的事物在之后也与那样的意义相关联，并且也能从名称中知晓和运用那个意义。因此，当依赖于某物而命名时，如果未曾见到该名称被用于其他类别，则需要依赖于不适用的方面，即需要获得其不适用的方面。并且，在某些与自身同类的物体上见到该名称，则需要依赖于该同类，即依赖于其适用。总之，名称的适用与不适用依赖于同类与异类的两个方面。因为不需要分别显示这些依赖关系，所以同时成立了适用于同类，不适用于异类。这仅仅是因为该物体的排除他者与声音相关联所致，而适用于某些，不适用于某些则不能与物体的自相相关联。如果以瓶子的一个自相来命名，那么是否会认为非此的其他牛等也会变成瓶子呢？对不一致方面的适用也无法阻止。或者，仅仅说见到这个才是瓶子，那么该名称自然无法适用于其他瓶子。因为没有人能够显示所有此类一致的方面，并显示所有不一致的方面，然后说不适用于此，所以声音无法与自相相关联。即使对自相进行表示，由于命名的对象仅仅成立为排除他者，因此通过理性的方式可以见到，在没有见到两个方面的情况下，适用与不适用同时成立就是这样的道理。三、意义总结。因为以上所说，所以与种类和功德等不同的“具有彼”并不存在于意义之上，因为在意义上不会显现为不同。
English
Because it is possible to see, know, or obtain the fruit or need of oneself, it is to indicate for that purpose. Just as it is shown, the meaning is related to the name, therefore, excluding others by excluding non-self is related to sound, but not to self-character. Because after that, it is actually impossible to perform actions such as knowing, because it will disappear in an instant, so it is not related to the name. The named thing is also related to that kind of meaning afterwards, and it is also possible to know and use that meaning from the name. Therefore, when naming something based on something, if it has not been seen that the name is used for other categories, it is necessary to rely on the inapplicable aspect, that is, it is necessary to obtain its inapplicable aspect. And, seeing the name on some objects of the same kind as oneself, it is necessary to rely on that same kind, that is, relying on its applicability. In short, the applicability and inapplicability of the name depend on the two aspects of similar and dissimilar. Because it is not necessary to show these dependencies separately, it is established simultaneously that it applies to the similar and does not apply to the dissimilar. This is only because the exclusion of others of that object is related to the sound, and applying to some and not applying to some cannot be related to the self-character of the object. If naming with one self-character of the bottle, then would it be thought that other cows, etc. that are not this would also become bottles? The application to the inconsistent aspect cannot be prevented either. Or, just saying that seeing this is the bottle, then the name cannot naturally apply to other bottles. Because no one can show all such consistent aspects, and show all inconsistent aspects, and then say that it does not apply to this, so the sound cannot be related to the self-character. Even if the self-character is indicated, because the named object is only established as excluding others, therefore, it can be seen through reasoning that the reason why applicability and inapplicability are established simultaneously without seeing the two aspects is like this. Three, summary of meaning. Because of what was said above, the "having that" which is different from the kind and merit, etc., does not exist on the meaning, because it does not appear as different in meaning. Pages 401 to 500.