Tibetan
དང་དེའི་རྟོག་པ་གང་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་པ་དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ། རིགས་གཞན་ཁས་བླངས་དག་གིས་གནོད། །དེ་དག་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འགྲུབ། །དེ་ལ་གྲགས་པས་སྒྲུབ་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་རྗེས་དཔག་མེད་པའོ། །དང་པོ། རིགས་ནི་རིགས་ལྡན་ལས་ཐ་དད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་འདི་མ་གྲུབ་སྟེ་ཐུན་མོང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་ཚད་མས་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་དོན་དུ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གང་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཚུལ་དང་པོ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་དགག་པ་ནི། གསལ་བ་དུ་མ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྤྱི༷་ཡི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་གསལ་བ་དེའི་མིང་གི་སྒྲ་དང་གསལ་བ་དེའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཇི་ལྟ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་པའི་སྤྱི་དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་ཡིས་སྟོང་པ་ལ་བ་ལང་གི་སྤྱིའམ་བ་ལང་ཉིད་དུ་བརྗོད་དེ་སྤྱི་ནི་རྟག་གཅིག་ཆ་མེད་དུ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་བོར་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་པའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ་དེ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། གང་སྦྱོར་རིགས་ཐ་དད་མ་གྲུབ། །གང་གིས་སྦྱོར་བ་འཕྲོད་འདུ་ཡང་། །དང་པོ། རྟོག་ཡུལ་ན་སྣང་བ་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་ཉིད་རྟོག་ངོར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་དག་གི་ཡུལ་ལ་མཐོང་བ་མེད་དེ། མིག་གིས་ གསལ་བ་མཐོང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྤྱི་དེ་འདྲ་མཐོང་ན་དེ་གཉིས་ཀ་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྣང་དགོས་ནའང་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་སྣང་བ་གཉིས་ནི་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གཉིས་མི་སྣང་བ་དེས་ན་ཡུལ་ཅན་དབང་ཤེས་ལ་རིགས་དང་རིགས་ལྡན་འཛིན་པའི་བློ་ཐ་དད་པ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་ནའང་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ་ཀ་བ་ལ་སྣམ་བུའི་བློ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། དབང་ཡུལ་ལ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མི་སྣང་སྟེ་འཕྲོད་པ་འདུ་བས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མི་སྣང་ཡང་དབང་པོས་འདི་ལ་འདིའོ་ཞེས་འབྲེལ་བ་མཐོང་ན་འཕྲོད་འདུ་ཉིད་དབང་པོས་འཛིན་དགོས་ན་ཡང་། དབང་པོས་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མིན་པར་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་ཁས་བླངས་ལ། དེ་དབང་པོས་མངོན་སུམ་འཛིན་ན་མིང་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་དངོས་པོ་དེའི་ཆོས
Chinese
并且不会产生任何关于它的想法。第二，像这样建立根本的论证，在确立它的同品方面，会被其他宗派的承诺所损害。那些通过现量无法成立。对于那些，名声不能成立。同样，没有比量。第一，种姓与有种姓不同，这种认识是不成立的，因为共同的随行总相量成立。如果这样说，为了证实它在意义上存在，任何量都不可能存在，首先以承诺来反驳：凡是具有在许多显现上随行之总相的境之行相的识，那个也显现为那个显现之名称的声音，以及那个显现的颜色和形状。那不是你所希望的总相，因为你认为空无颜色、形状和文字的行相是牛的总相或牛本身，因为你承诺总相是常、一、无分。因此，抛弃了在识的行相上假立的总相，就没有所谓的随行之事物，那不是总相。第二，任何结合，种姓的差别都不成立。以什么结合，相合相聚呢？第一，如果在分别念的境中显现的那个本身，是成为在所有显现上相同的总相，如果这样说。即使那样，那个本身也只是在分别念面前显现，而没有在眼等根的境中见到。如果眼睛见到显现，并且见到与显现不同的总相，那么两者都必须显现在根的境中，但是现量成立的是，在根的境中没有两个显现。由于两个境不显现，因此无论如何考察，在境之有境的根识中，都难以找到执持种姓和有种姓的不同的心，就像柱子上的布匹的心一样。第二，在根的境中，两者不显现为不同，因为是通过相合相聚而成为一体的，如果这样想。即使两者不显现为不同，如果根看到“这是这个”的关系，那么根也必须执持相合相聚本身。但是，根没有执持相合相聚，因为你也承诺相合相聚不是现量的境，而是比量的境。如果根以现量执持它，那么名称和无常等事物之法。
English
And no thoughts about it arise. Second, like that, establishing the root argument, in establishing its homogeneity, it is harmed by the commitments of other schools. Those cannot be established by direct perception. For those, fame cannot establish. Likewise, there is no inference. First, the understanding that the genus is different from the possessor of the genus is not established, because the common pervasion general measure is established. If you say that, in order to prove that it exists in meaning, no measure can possibly exist, first refuting with a commitment: Whatever is the aspect of the object of the general that pervades many appearances, that also appears as the sound of the name of that appearance, and the color and shape of that appearance. That is not the general that you desire, because you assert that the general of a cow or the cow itself is empty of color, shape, and the appearance of letters, because you have committed that the general is permanent, one, and indivisible. Therefore, abandoning the general imputed on the aspect of consciousness, there is not even a little bit of a thing called pervasion, and that is not a general. Second, whatever combination, the difference of genus is not established. With what combination, congruence and gathering? First, if that which appears in the object of thought is the general that has become the same in all appearances, if you say that. Even if that were the case, that itself only appears in the face of thought, and is not seen in the object of the senses such as the eye. If the eye sees the appearance, and sees a general different from the appearance, then both must appear in the object of the senses, but it is established by direct perception that there are no two appearances in the object of the senses. Since the two objects do not appear, therefore, no matter how you examine it, in the sense consciousness that is the possessor of the object, it is difficult to find a mind that holds the genus and the possessor of the genus as different, like the mind of cloth on a pillar. Second, in the object of the senses, the two do not appear as different, because they have been made one through congruence and gathering, if you think that. Even if the two do not appear as different, if the sense sees the relationship of "this is this," then the sense must also hold the congruence and gathering itself. But the sense does not hold the congruence and gathering, because you also commit that congruence and gathering is not the object of direct perception, but the object of inference. If the sense holds it by direct perception, then the qualities of that thing, such as name and impermanence.
Tibetan
་ཇི་སྙེད་པའང་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པས་ཀྱང་གནོད་དོ། །རིགས་དང་རིགས་ལྡན་ཐ་དད་དུ་མི་སྣང་ཞིང་འཕྲོད་འདུའང་དབང་པོས་མ་བཟུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ན་རིགས་དང་རིགས་ལྡན་གྱི་འབྲེལ་བ་ནི་དབང་པོས་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་མེད་པར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། དངོས་དང་དོགས་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ། སྣལ་མ་འདི་ལ་སྣམ་བུ་ཡོད་ཅེས་པ་དང་བ་ལང་ལ་རྭ་ཡོད་ཅེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་ཤིང་། གྲགས་པ་ལྟར་དོན་ལ་འཕྲོད་འདུའི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པས་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་རྡོ་ལ་སྣམ་བུ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟར་གྲགས་པ་དོན་མཐུན་དུ་མི་འགྱུར་བས་འཕྲོད་འདུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྣལ་མ་འདི་ལ་སྣམ་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲེལ་བའི་སྒྲ་འདི་དག་ཀྱང་རྒྱུ་ མཚན་གཞན་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་བུ་བརྡ་བྱེད་པ་པོ་རང་གི་རྟོག་པ་དག་གིས་དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱི་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ཅིང་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་དབང་གིས་མ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་བ་ལང་ལ་རྭ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་བརྗོད་ཀྱང་རྭ་ལ་བ་ལང་ཡོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་མིན་ན་ཡང་། རྭ་དང་བ་ལང་ཕན་ཚུན་འཕྲོད་འདུའི་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་སྒྲ་དེ་ཞུགས་པ་ཡིན་ན་རྭ་ལའང་བ་ལང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་གཉིས་ཀར་གཉིས་ཀ་འབྲེལ་བ་ལ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་དེ་གཉིས་འབྲེལ་བ་མེད་ན་བ་ལང་རྭ་ཅན་ཅེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད་སྙམ་ན། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲས་ནི་རྭ་ནས་རྨིག་པའི་བར་གྱི་ཆོས་ཅན་ལིང་ལིང་པོ་དེ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། བ་ལང་རྭ་ཅན་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེས་རྭ་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་ནི་ལྷག་མ་གཞན་ཀུན་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ལྷག་མ་དེ་ཀུན་ཀྱང་རྭ་དང་རྣམ་པར་བཅད་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མིག་སོགས་ཡན་ལག་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་གོང་བུ་དེ་ཡི་སྟེང་དུ་རྭ་ཡང་འབྱར་བ་ལྟར་སྣང་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུ་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་བ་ལང་ལས་ཐ་དད་པར་ཡོད་ཅིང་དེ་གཉིས་འཕྲོད་འདུས་མི་གྱེས་པར་འབྲེལ་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་ལ་མིག་ཡོད་ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་མིག་ལས་གཞན་པ་བ་ལང་གི་སྒྲས་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་སོགས་བ་ལང་གི་ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱར་ཀྱང་ཚུལ་དེ་འདྲ་བས་ན་ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བ་ལང་ཞེས་པ་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྟེ་འདི་དག་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་བརྡ་བྱས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཉིས་པ། འབྲེལ་བ་དོན་ལ་མེད་པ་མི་འཐད་དེ། སྔར་གྱི་སྣལ་མ་གང་ན་ཡོད་དྲིས་པ
Chinese
如果仅仅是看见就能知道一切，那么理智也会受到损害。种类和具有种类的事物，如果不能显现为不同，并且结合也不被感官所感知，因此，种类和具有种类的事物之间的关系，只能存在于感官无法直接看到的地方。第三部分：消除实际和怀疑两种。第一点：世间流传着“这块棉布里有毛料”、“牛有角”的说法。之所以这样说，是因为像流传的那样，实际上存在着结合的关系。否则，就像“石头里有毛料”一样，流传的说法就不会符合实际，结合也就无法成立。如果有人这样认为，那么，像“这块棉布里有毛料”等等，这些表示关系的词语，也是依靠其他各种原因，由表达者自己的分别念所造成的，并不是因为这两者是不同的，并且结合在一起。另外，即使世间说“牛有角”，但世间并没有流传“角有牛”的说法。如果因为角和牛之间存在结合的关系，所以才使用这个词语，那么角里也会有牛，因为两者在关系上没有区别。如果实际上两者没有关系，那么为什么会说“有角的牛”呢？“牛”这个词所表达的是从角到蹄子的具有属性的活生生的东西。而在“有角的牛”的情况下，“牛”这个词只是想表达除了角以外的其他部分，也就是剩余的所有肢体。而所有这些剩余的肢体，与角之间并没有明确的区分，因为眼睛等所有肢体都附着在那个整体上，角也像是附着在上面一样。这只是表达者想要表达的方式，并不是说牛和角是不同的，并且将两者结合在一起，使之不可分离。就像说“牛有眼睛”的时候，除了眼睛以外，牛这个词可以用于牛的各种肢体，比如行走等，但方式都是一样的。因此，如何能成立与所有肢体都不同的“牛”呢？这些都只是分别念所做的表达而已。第二点：如果实际上没有关系，那是不合理的。如果有人问以前的棉布在哪里
English
If everything could be known just by seeing, then reason would also be harmed. If the type and the thing possessing the type do not appear as different, and their combination is not perceived by the senses, then the relationship between the type and the thing possessing the type exists only where it cannot be directly seen by the senses. Third part: Eliminating the actual and the doubtful. First point: It is said in the world that "this cotton cloth has wool" and "cows have horns." The reason for saying this is that, as it is said, there is actually a relationship of combination. Otherwise, like saying "stones have wool," the saying would not conform to reality, and combination would not be established. If someone thinks this way, then these words expressing relationships, such as "this cotton cloth has wool," are also caused by the other various reasons, by the expresser's own discriminations, and not because these two are different and combined together. Furthermore, even though the world says "cows have horns," the world does not say "horns have cows." If the word is used because there is a relationship of combination between the horn and the cow, then the horn would also have a cow, because there is no difference in the relationship between the two. If in reality the two have no relationship, then why would one say "a cow with horns"? The word "cow" expresses the living thing with attributes from the horn to the hoof. In the case of "a cow with horns," the word "cow" only wants to express the other parts besides the horn, that is, all the remaining limbs. And all these remaining limbs have no clear distinction from the horn, because the eyes and all the other limbs are attached to that whole, and the horn also seems to be attached to it. This is just the way the expresser wants to express it, and it is not that the cow and the horn are different, and the two are combined together, making them inseparable. Just like when saying "a cow has eyes," the word cow can be applied to the various limbs of the cow other than the eyes, such as walking, but the way is the same. Therefore, how can the "cow" that is different from all the limbs be established in reality? These are just expressions made by discrimination. Second point: If there is no relationship in reality, it is unreasonable. If someone asks where the previous cotton cloth is