Tibetan
མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་དུ་ནུས་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་དེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དང་ཚོགས་པའམ་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ལས་ནུས་པ་འབྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་ཁ་མའི་དེ་མ་ཐག་པ་ད་ལྟ་མེད་པ་དེ་མཐོང་བ་མེད་ལ། དེས་ན་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་དངོས་སུ་འབྱིན་པ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དེ་ལ་ནུས་པ་དེ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་མ་ངེས་པར་རྨོངས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ནུས་པ་དེ་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་ངེས་པར་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནུས་པ་དེ་དངོས་པོ་ལ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་མེད་པ་མིན་ཀྱང་ཕལ་པས་དེ་བཞིན་དུ་ངེས་མི་ནུས་ཏེ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་མཐོང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་མ་བརྟེན་པར་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གཅོད་མི་ནུས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་བློའི་ ནུས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཐོང་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་འགལ་རྐྱེན་གནས་པའམ་མཐུན་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་དངོས་པོ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པ་མ་ནུས་པར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བྱུང་ན་དེ་ཉིད་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པ་དོན་ཡོད་དེ་དེ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་གཅིག་ལའང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དུ་མ་འཇུག་སྟེ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དུ་མ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཐོང་བས་ངེས་ན་རྗེས་དཔག་དེ་མི་དགོས་པ་ལ། མཐོང་བས་ངེས་པ་སྲིད་པར་བསྟན། །ངེས་ཀྱང་སྒྲ་རྟོག་དུ་མ་འཇུག །རང་གིས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ། མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་མེད་པར་རྟོགས་ནུས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ལྟ་བུ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ནི་དོན་དེ་མཐོང་བ་ཙམ་ཉིད་ལས་མི་རྟག་པ་སོགས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བྱེད་དེ་གོམས་པ་གསལ་ཞིང་འཁྲུལ་པས་བསླད་པའི་རྨོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མིག་གསལ་བས་ཡུལ་ལ་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕལ་པའི་མཐོང་བ་ལས་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པའི་མཐོང་བ་འཕགས་ཤིང་དེ་ལས་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་དང་དེ་ལས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཐོང་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་། དེ་ཡང་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཐོང་བ་གོང་དུ་འཕགས་ལ། ཡོངས་སུ་མཐར་ཕྱིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་པས་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་གཟིགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལ་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ཟད་པར་སྤངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དངོས་པོ་དང་མི་རྟག་པ་ དབྱེར་མེད་པར་ངེས་ཟིན་ན་དངོས་པོ་དང་མི་རྟག་ཅེས་ཐ་དད་ཀྱི་སྒྲ་བློ་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་བློ་ནི་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་མིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ལྡོག་པ་ཡིས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དོན་རང་མཚན་དེ་ལ་ནི་གཞན་གང་དང་གང་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བློ་དང་། བློས་བཟུང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པ་ཡི་སྒྲ་ཐ་དད་པའི་རྟེན་སོ་སོ་བ་ཅན་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟོག་པས་གང་དང་གང་ཤེས་འདོད་དང་བརྗོད་འདོད་དེ་ཙམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མཉམ་གཞག་ཏུ་མྱོང་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་བློས་གཞན་སེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་ལ་འདོམས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་སེལ་བའི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེས་མཚོན་ཏེ་མི་རྟག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་ནུས་ཀྱང་སྒྲ་རྟོག་གིས་དེ་མཚོན་ཏེ་བརྗོད་པ་འཐད་དོ། །གསུམ་པ། གཞན་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མེད་ན་རང་མཚན་མཐོང་བ་ན་དངོས་པོ་དེ་ཡིས་ནི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་གི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དང་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། མིག་མ་འཁྲུལ་བས་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་ན་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་རང་གིས་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་འཇིག་གཞན་འདོད་ཀྱིས་མི་གནོད་པ་ལ། ཞིག་འཇིག་གཅིག་ན་རྗེས་དཔག་ཡིན། །འཇིག་པ་ཆོད་པར་འདོད་པ་འཁྲུལ། །དང་པོ། འགག་ཁ་མའི་སྐད་ཅིག་གི་རྗེས་སུ་མི་རྟག་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་བཅད་ཤེས་ལས་ཡང་ན་འདིར་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་དངོས་པོ་འགགས་པའི་རྗེས་སུ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ ལས་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་འཇིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་གིས་སྔར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཞིག་ནས་མེད་པར་གྱུར་པ་ལ་མི་རྟག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་བས་དངོས་པོ་སྐྱེས་ཙམ་མི་རྟག་མིན་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་འགལ་བས་ཆོས་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བས་སྔར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཕྱིས་ཞིག་པ་ལ་མི་རྟག་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་འགག་པ་མི་སྲིད་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འདོད་ཅིང་། སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པས་མངོན་སུ
Chinese
将会消失。因此，就像火的热量一样，虽然能力已经成为事物的自性或法性，但它必须与共同作用的因缘和合，或者与境相遇，才能产生能力。像这样产生结果的瞬间，现在已经消失，是看不见的。因此，由于无法看到因直接产生果，即使事物具有作为事物法性的能力，对于那些不确定而迷惑的人来说，也无法明确地说明这种能力是什么。因此，虽然在看到事物时能力并非不存在，但凡夫俗子无法像那样确定，因为不依赖于看到产生结果的状态，仅凭看到无法判断，这是因为与事物本身相符的智慧能力尚未完全圆满。第二，因为存在虽然看到但不确定的情况，所以需要进行推论。如果由于外部和内部的错乱因素存在障碍，或者不具备有利条件，导致无法像看到事物一样确定，从而对事物的自性产生虚构，那么为了纠正这种情况，进行推论是有意义的，因为它是确定的原因。因此，对于同一个境，可以进行多种推论，因为可能存在多种虚构。第二，如果通过看到就能确定，那么就不需要推论。已经说明了通过看到就能确定的可能性。即使确定了，也会产生多种概念。这是自己确定的理由。第一，像能够如实无误地理解所见之物的圣者们一样，具有大智慧的人仅凭看到就能确定无常等事物自性如何存在的一切形态，因为他们已经熟悉，并且远离了被错觉所迷惑的愚昧，就像眼睛明亮的人看到事物一样。而且，与凡夫俗子的见解相比，具有禅定的见解更为殊胜，与此相比，小乘的见解更为殊胜，与此相比，大乘的见解更为殊胜。而且，十地差别的见解更为殊胜。完全圆满的佛陀的见解，能够看到事物自性所包含的一切意义。
English
will disappear. Therefore, just as the heat of fire, although the ability has become the nature or dharma of things, it must produce ability from the causes and conditions that act together, or from encountering the object. Such an instant of producing results, which is now gone, is invisible. Therefore, since it is not visible that the cause directly produces the result, even if the thing has the ability as the dharma of the thing, for those who are uncertain and confused, it is not clear what this ability is. Therefore, although the ability is not non-existent at the time of seeing the thing, ordinary people cannot determine it as such, because it cannot be judged only by seeing without relying on the state of seeing the result being produced, because the power of intelligence that accords with what the thing is like is not completely perfected. Secondly, because there are cases where one sees but is not certain, inference is necessary. If, due to the presence of obstacles from external and internal confusing factors, or the lack of favorable conditions, it is not possible to determine as one sees the thing, and a fabrication arises that is different from the nature of the thing, then in order to reverse this, it is meaningful to state inference, because it is the cause of certainty. Therefore, many inferences can be applied to the same object, because many fabrications are possible. Secondly, if one can be certain by seeing, then inference is not necessary. It has been shown that it is possible to be certain by seeing. Even if one is certain, many concepts arise. This is the reason for one's own certainty. First, like the noble ones who are able to understand what is seen as it is without error, those with great wisdom can determine all aspects of how the nature of things such as impermanence exists only by seeing that thing, because they are familiar and free from the ignorance that is corrupted by delusion, just as a person with clear eyes sees an object. Moreover, the seeing with meditative concentration is superior to the seeing of ordinary people, and the seeing of the Lesser Vehicle is superior to that, and the seeing of the Great Vehicle is particularly superior to that. Moreover, the seeing with the distinction of the ten bhumis is increasingly superior. The vision of the fully perfected Buddha sees all the meanings included in how things are and how many things there are.
Chinese
在那一刹那领悟，为了断尽对事物自性无知的障碍。第二，如果确定事物和无常没有区别，那么“事物”和“无常”这两个不同的词就不会进入意识，是吗？不同反体的词进入意识，不是因为在意义上是不同的。任何事物，从所有非自身的事物中，通过反体而没有差别，对于那个自相，具有从其他任何事物中反体的理由的意识，以及被意识所把握的，就像被如何假立的词的不同所依一样进入，因为分别念仅仅显示想要知道和想要表达的。因此，圣者们在等持中体验到各自自己所能认识的、不可言说的法性，但在后得位中，通过语言和分别念的意识，以排除其他的方式来教导他人，这是具有消除增益的需求。由此可以推断，即使能够通过现量以自力确定无常，也可以通过语言分别念来表示和表达。第三，如果没有与他者相混淆的原因，那么在见到自相时，那个事物不依赖于他者，而是以自身的体性，产生与自身状态相符的意识，就像眼睛没有错乱时，看到蓝色时，自然而然地确定为蓝色一样。第二，事物坏灭不被他者所认可不会造成损害。如果坏灭是同一的，那就是比量。认为坏灭是决定的，那是错误的。第一，在停止的刹那之后产生无常的意识，那是决断识，或者在这里，自己宗派的一些声闻部认为，事物停止之后，成为所缘的对境，从非所缘的标志中成立坏灭。他们认为，先前存在的事物消失了，这就被称为无常。而且，他们认为仅仅是事物产生并不意味着无常，因为生和灭是相违的，不会存在于同一个法上，所以先前从因产生的，后来坏灭的，才被称为无常，而没有产生的，不可能有停止，所以认为一切事物都与生灭二者相关联。因为生是事物，所以是现量
English
Having understood that in that instant, it is in order to completely abandon all obscurations of not knowing the nature of things. Second, if it is determined that things and impermanence are inseparable, then the words "things" and "impermanence" will not enter the mind as being different, is that so? The words of different opposites do not enter the mind because they are different in meaning. Any thing, from all things that are not itself, is not different by means of the opposite. For that own-character, there is a reason for the mind that is the reason for turning away from anything else, and what is grasped by the mind enters in the same way as the different supports of the word that is established, because the conceptualization only shows what one wants to know and wants to express. Therefore, the noble ones experience the nature of the Dharma, which is to be known by each individual, and which cannot be expressed, in meditative equipoise, but in the subsequent attainment, they teach others by means of language and conceptual consciousness in a way that eliminates others, which is necessary to eliminate superimposition. From this, it can be inferred that even if impermanence can be determined by self-power through direct perception, it is appropriate to represent and express it through language and conceptualization. Third, if there is no cause for confusion with others, then when seeing the own-character, that thing does not depend on others, but by its own nature, it generates a mind that is in accordance with its own state, just as when the eye is not mistaken, when seeing blue, it naturally determines it to be blue. Second, the destruction of things is not harmed by the acceptance of others. If destruction is the same, then it is inference. To think that destruction is definite is wrong. First, the arising of the mind of impermanence after the moment of cessation is a decisive knowledge, or here, some of the Hearers of one's own school think that after the cessation of a thing, it becomes an object of cognition, and destruction is established from the sign of non-objectification. They say that what was previously a thing has disappeared, and this is called impermanence. Moreover, they think that merely the arising of a thing does not mean impermanence, because arising and ceasing are contradictory and cannot exist on the same Dharma, so what previously arose from a cause and later perished is called impermanence, and what has not arisen cannot have cessation, so they think that all things are related to both arising and ceasing. Because arising is a thing, it is direct perception.