Tibetan
པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་སྔར་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གཟུང་བ་དེ་ཙམ་སླར་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བཅད་ཤེས་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ལས་དེའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དུ་མེད་དེ་དཔེར་ན་ཁ་དོག་དེ་ལས་ཁ་དོག་ཉིད་གཞན་དུ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་དེ་སྐད་ཅིག་ལས་མི་སྡོད་པ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་དུ་མེད་ལ་དེ་འདྲའི་ཁ་དོག་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་དབང་པོ་ཉིད་ ཀྱི་མངོན་སུམ་ལས་བཅད་ཤེས་ཀྱིས་སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ན་བཅད་ཤེས་ལ་མི་སླུ་བའི་བྱ་བ་གསར་དུ་བྱེད་པ་མེད་པས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་འཇིག་གཅིག་ལ་གནོད་བྱེད་མེད། །དངོས་འཇིག་གཞན་འདོད་གནོད་བྱེད་མིན། །དང་པོ་ལ། ཐ་དད་སྒྲས་བརྗོད་མི་རུང་དང་། །རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་མི་རུང་སྤང་། །དང་པོ། དངོས་པོ་ལས་མི་རྟག་པ་གཞན་དུ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ལ། དངོས་པོ་དང་འཇིག་པ་གཞན་དུ་འདོད་པ་དག་ན་རེ། དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོ་དང་མི་རྟག་པ་སྒྲ་ཐ་དད་ཀྱིས་བརྗོད་མི་རུང་བ་དང་དངོས་པོ་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ལ་མི་རྟག་པ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་ཁ་དོག་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་སྒྲ་ཐ་དད་འཇུག་པ་ནི་དོན་གྱིས་དེ་གཉིས་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཡོད་པས་དེ་བརྗོད་བྱ་ཉིད་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ། དོན་ལ་སོ་སོར་མེད་ཀྱང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པ་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའམ་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ་རྒྱས་པར་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད། དང་པོ། ཁ་དོག་དང་མི་རྟག་པ་དོན་ལ་སོ་སོར་ཡོད་པ་མིན་ཀྱང་མི་རྟག་པ་རྗེས་དཔག་གིས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་མི་འགལ་ཏེ། དོན་ལ་དབྱེར་མེད་དུ་གྲུབ་ཀྱང་འཁྲུལ་རྒྱུས་ངེས་མ་ནུས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་རྗེས་དཔག་གིས་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྟོག་ངོར་སྣང་བ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི༷་ཡི་རྟེན་སྒྲ་དང་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་རང་མཚན་ནི་གྲུབ་པ་ན་མེ་གྲུབ་པ་དང་ཚ་བ་གྲུབ་པ་ལྟར་རྟོག་ངོ་ན་སྤྱི་མཚན་དུ་སྣང་བ་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་མངོན་སུམ་ གྱིས་མཐོང་བ་ན་ཡང་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མར་ལུས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་གིས་དོན་གྱི་ངོ་བོར་གསར་དུ་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་སྟེ་རྗེས་དཔག་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་མི་རྟག་པ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་དང་མཉམ་དུ་མི་རྟག་པ་གྲུབ་ཀྱང་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་ནས་ཡིད་ངོར་མི་རྟག་པ་དེ་མ་གྲུབ་པའམ་མ་ངེས་པ་ན། སྔར་ནས་གྲུབ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་དེ་དངོས་པོ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཤེས་པའམ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒྲོ་འདོགས་དེ་བསལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་ངེས་པ་ལ་རྗེས་དཔག་འཇུག །འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་དེ་མི་དགོས། །དང་པོ་ལ། མཐོང་ཡང་ངེས་པ་མེད་པའི་ཚུལ། །དེས་ན་རྗེས་དཔག་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཕྱི་དང་ནང་གི་མི་ངེས་ཚུལ། །དང་པོ་ལ། ཕྱི་ན་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡོད་མི་ངེས། །དེ་མེད་ན་ནི་ངེས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ། མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མི་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་འདྲ་བ་གཞན་བར་མ་ཆད་དུ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་མ་དཔྱད་པའི་སྐབས་ལ་ལར་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་སྐྱེ་འགག་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ཏེ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཡིན་པར་བློ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྩེད་མོ་མཁན་གྱིས་གོང་བུ་གཉིས་འདོར་ལེན་མྱུར་བར་འཕངས་པའི་སྒོང་གི་ཐ་དད་པ་མི་ཤེས་པར་ཕན་ཚུན་འཁྲུལ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཐ་དད་པ་དེ་ཙམ་མཐོང་བ་ཡིན་ཀྱང་ཡིད་ངོར་ཐ་དད་དུ་མཐོང་བ་མེད་པར་སྔར་གྱི་དེ་འདིའོ་སྙམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། འདི་ལྟར་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་རྟགས་མེད་ན་ཡང་མཁས་ནས་ བྱིས་པའི་བར་གྱི་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུན་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དང་ནི་འབྲེལ་པའམ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་མར་མེ་དང་སྒྲ་དང་གློག་ལ་སོགས་པ་འགག་ཁ་མ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་པ་ནི་མཐོང་བས་ཡོངས་སུ་གཅོད་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་སོ་སོ་བ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྔ་མའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནང་བློའི་ནུས་པ་ཞན་པས་མི་ངེས་པའི་ཚུལ་ནི། ས་བོན་ལ་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་སོགས་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ངེས་ཏེ་ཕྱི་ན་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ལས་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་ན་དངོས་པོ་དེས་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེད་ཅིང་ནུས་པ་དེ་ཡང་ཐུག་
Chinese
认为“是那个”是指以前现量所取之彼，再次认为“是那个”而执持，故彼是决识，而非认为是量。而且，事物与其无常并非他体，譬如颜色与其颜色本身并非他体一样，颜色不驻留于刹那也非与其是他体，如是之颜色最后刹那等，也由根识之现量，决识已先成立，故决识无有新做不欺惑之作用，故无有获得量之体性的任何理由。第二，事物坏灭为一，无有损害；事物坏灭为异，非为损害。第一，不可用异体之语词表达，以及不应舍弃后比量之运用。第一，在表达事物与无常并非他体时，认为事物与坏灭是他体者说：如是，事物与无常不可用异体之语词表达，以及事物不需以理证成立，而无常需以理证成立不应理。对此，如颜色与无常等，使用异体语词，并非以意义上彼二有多数事物而作为彼之所表达，意义上虽无有各别，然以反体之方式安立为法与有法，乃由分别所生或假立之方式，如异体之法，是语词之所表达，已于先前广说完毕。第二，略说与广说。第一，颜色与无常意义上虽非各别存在，然无常需以比量成立并不相违，意义上虽已无别成立，然为遣除因错乱而未能确定之增益之故。如何呢？如于分别境前显现之无常等总相之所依，如语词与颜色等自相成立时，如火成立与热成立一样，于分别境前显现为总相之无常等之意义，亦以自性而成立，彼以现量见及时，亦因意义上无有异体之故，无有剩余，于彼以比量新成立何种意义之体性呢？比量仅是成为知晓之因，而非事物。
English
The apprehension of "it is that" refers to the fact that what was previously apprehended by direct perception is again apprehended by the thought of "it is that," therefore it is a decisive cognition, not considered to be a valid cognition itself. Moreover, the impermanence of a thing is not different from the thing itself, just as color itself is not different from color. Similarly, the fact that color does not remain for a moment is not different from it. Such a final moment of color, for example, has already been established by the decisive cognition from the direct perception of the sense faculty itself. Therefore, decisive cognition does not perform any new function of being non-deceptive, and there is no reason to obtain the characteristic of a valid cognition. Secondly: There is no harm in considering the destruction of a thing as one with it; there is no harm in considering the destruction of a thing as different from it. First: It is not permissible to express it with different words, and it is not permissible to abandon the application of subsequent inference. First: In expressing that impermanence is not different from a thing, those who consider a thing and its destruction as different say: In that case, it is not permissible to express a thing and impermanence with different words, and it is unreasonable that a thing does not need to be established by a sign, while impermanence needs to be established by a sign. To this, the use of different words such as color and impermanence is not because the two have many things in terms of meaning and are made the object of expression. Although they are not separate in meaning, the way they are established as subject and predicate through the aspect of reversal is a dharma that is generated by or imputed by conceptualization, like a different entity, and is the object of expression by words. This has already been extensively explained earlier. Second: A brief explanation and a detailed explanation. First: Although color and impermanence do not exist separately in meaning, it is not contradictory that impermanence needs to be established by inference, because although it has been established as inseparable in meaning, inference eliminates the superimposition that could not be determined due to the cause of confusion. How is it? Just as when the self-character of words and colors, which are the basis of the general characteristics such as impermanence that appear before the conceptual mind, is established, just as when fire is established and heat is established, the meaning of impermanence, etc., which appears as a general characteristic before the conceptual mind, is also established by its own nature. And when it is seen by direct perception, since there is no difference in meaning, there is nothing left over. What new nature of meaning does inference newly establish in it? Inference is only a cause for knowing, not a thing.
Chinese
哦，这是产生无常的因。因此，事物成立的同时，无常也成立，但由于被错觉所迷惑，心中没有成立或不确定无常时，为了知晓或确定先前已经成立的无常在那事物上完全成立，所以才运用随后的推论，为了消除颠倒的执着。第二，对不确定运用推论。没有错觉的因就不需要它。第一，虽然看见却没有确定的情况。因此才运用推论。第一，外在和内在的不确定情况。第一，外在有错觉的因，不确定。没有它就确定的情况。第一，即使已经用现量看见，但仍然有不确定的理由。因为前后相似的刹那没有间断地存在，所以在没有考察理由的时候，有时不能完全知晓前后刹那生灭的自性是不同的，因为心会错觉前后是一体的。例如，像玩耍的人快速抛接两个球，无法分辨蛋的不同而互相错乱一样，事物前后刹那虽然不同，但即使现量看见了那个不同，心中也没有看见不同，反而产生“这就是之前的那个”的想法，执着为一体。第二，像这样，如果没有错觉的因，即使没有征相，从智者到孩童的众生也能完全断定灯、声音和闪电等，与自己的延续在后来产生没有关联或连接的，所有灭尽的毁灭。因此，因为没有错觉的因，所以仅凭现量就能产生确定无常的经验，因为每个刹那的自性都不同，所以之前的刹那也和看见的方式相同。第二，因为内在心的能力弱而不确定的情况是，种子有产生苗芽的能力等，如果用现量来把握事物的能力，为什么不确定呢？因为外在没有错觉的因吗？如果这样问，能力不是和事物不同而存在的，如果不同，那个事物就永远不会产生果，那个能力也
English
Oh, this is the cause of generating impermanence. Therefore, impermanence is established simultaneously with the establishment of things, but when the mind does not establish or is uncertain about impermanence due to being misled by illusion, in order to know or ascertain that the previously established impermanence is fully established in that thing, subsequent inference is applied to eliminate the inverted clinging. Second, inference is applied to uncertainty. If there is no cause of illusion, it is not needed. First, the situation of seeing but not being certain. Therefore, inference is applied. First, the uncertain situation of external and internal. First, there is a cause of illusion externally, uncertain. If it is not there, then the situation of certainty. First, even though it has been seen with direct perception, there is still a reason for uncertainty. Because similar moments before and after exist without interruption, sometimes the nature of the arising and ceasing of moments before and after is not fully known when the reason is not examined, because the mind is mistaken that before and after are one. For example, like a juggler quickly throwing and catching two balls, unable to distinguish the difference between the eggs and confusing each other, although the moments before and after things are different, even if that difference is seen directly, the mind does not see the difference, but rather the thought "This is the previous one" arises, clinging to it as one. Second, like this, if there is no cause of illusion, even without a sign, beings from the wise to the children can completely determine the destruction of lamps, sounds, and lightning, etc., which have no connection or connection with their own continuation in later generations, all of which are extinguished. Therefore, because there is no cause of illusion, only direct perception can generate the experience of certainty of impermanence, because the nature of each moment is different, so the previous moments are also the same as the way they are seen. Second, the situation of uncertainty due to the weakness of the inner mind is that seeds have the ability to produce sprouts, etc. If the ability of things is grasped with direct perception, why is it uncertain? Because there is no cause of illusion externally? If asked in this way, the ability is not different from things and exists, if it is different, that thing will never produce fruit, and that ability will also