Tibetan
མདོར་ན་འགལ་ཟླ་གྲུབ་པ་དང་རང་དང་རང་གི་འབྲེལ་ཟླ་སྣང་རུང་བཀག་པ་མེད་པར་ནི་ཡུལ་གང་ཞིག་དགག་པའམ་མེད་ངེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྟགས་ལྟར་སྣང་བ་བཀོད་ནས་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚད་མར་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་ངག་སྨྲ་བ་དང་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དང་དབང་པོ་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་མཁྱེན་ཡིན་པ་འགོག་པ་དང་། རྟགས་དེ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་གཞན་དང་ལྷ་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཀུན་མཁྱེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་སོགས་ཕལ་པའི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམས་དང་ངག་སྨྲ་བ་སོགས་རྟགས་དེ་དག་དང་འགལ་བ་གཉིས་པོ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ངག་སྨྲ་བ་སོགས་དང་ཀུན་མཁྱེན་པ་ལྟ་བུ་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་དངོས་དང་བརྒྱུད་འགལ་མིན་པ་གྲུབ་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་ཡང་མིན་ཏེ། སྣང་བ་འཕེལ་བས་མུན་པ་འགྲིབ་པ་ལྟར་ཤེས་རབ་འཕེལ་བས་སྨྲ་བ་འགྲིབ་པར་མ་མཐོང་ཞིང་ངག་ཙམ་ནི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་འཇུག་ལ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་འཕེལ་བ་ན་སྨྲ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་ཡང་མཐོང་བས་འདི་གཉིས་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པ་སོགས་ལའང་འགལ་བ་གཉིས་གང་ཡང་མེད་དོ། །འགལ་བ་མེད་ན་ཆོས་ཐ་དད་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཁེགས་ཏེ་བུམ་སྣམ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ངག་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཀུན་རིག་པའང་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་ལ་གནོད་བྱ་ གནོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཡོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ངག་སྨྲ་བ་སོགས་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དང་པོ་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པར་ཅིས་མ་བརྗོད་དེ། འབྲེལ་མེད་དམ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་རྟགས་ལྟར་སྣང་བ་བཀོད་ནས་རང་ཉིད་བླུན་པོར་མཚོན་པར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་དགག་རྟགས་ཀྱི་མཐའ་མི་དམིགས་པ་ལས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་སོགས་རྒྱང་འཕེན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པར་ངེས་བྱེད་མིན་པར་སྔར་རབ་ཏུ་བརྗོད་ཟིན་ཏེ། ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པའི་དངོས་པོ་སྣང་དུ་མི་རུང་བ་དེ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་ཐ་མལ་པའི་དབང་བློ་རྟོགས་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པས་ཡོད་ངེས་དང་མེད་པར་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དགག་རྟགས་འགོད་ཚུལ་ལ། །འགལ་དམིགས་སྣང་རུང་མ་དམིགས་གཉིས། །དང་པོ། འགལ་ཟླ་འགོགཔའི་རྟགས་སྦྱོར་དེ་ཆོས་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དམ་ཡང་ན་ཐ་དད་མེད་པ་ལྟ་བུ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་
Chinese
总而言之，如果对立面成立，并且没有阻止自身和自身相关联的事物显现，那么在否定某个事物或确立其必然不存在时，如果使用相似的理由，并声称其为确立该事物的量，那就不符合正确的理路。例如，用能说话、是人以及具有感官等来否定全知，并且用这些理由来确立其他世界、神和地狱等不存在。第二，全知者和来世等超出凡夫俗子感官的事物，与能说话等理由之间，这两种对立中的任何一种都不成立。也就是说，能说话等和全知者之间，即使成立了并非相互排斥的直接对立或间接对立，也不是不能共存的对立。就像光明增长时黑暗消退一样，没有看到智慧增长时说话会减少，而且仅仅说话是出于表达的意愿，当智慧增长时，也会看到非常擅长说话，这二者之间有什么矛盾呢？同样，是人等也没有任何对立。如果没有对立，仅仅是事物不同也不能否定，就像布匹和毛毯一样。因此，如果既能说话又是全知，那么这二者之间有什么损害者和被损害者的性质呢？什么也没有。如果有人说，因为在能说话者等身上没有发现全知者，那么为什么不一开始就说这种未发现本身就是证明呢？如果使用无关或无理由的相似理由，并以此来显示自己的愚蠢，那又有什么用呢？因此，即使否定的理由最终是通过未发现而成立，但先前已经充分说明，对于那些否定全知者等的人来说，他们自己未发现并不能确定这种事物不存在。由于时间和地点以及事物本身的性质，有些事物在任何时代都无法显现，因此，对于那些极其隐蔽的事物，不可能让普通人的感官和智慧去理解，因此无法确定其存在或不存在。第二，关于如何运用否定的理由：对立的显现和可显现的未发现这两种。第一，用于否定对立面的理由，可以充分地用于事物是不同或相同的情况。
English
In short, if the opposite is established and there is no obstruction to the appearance of oneself and what is related to oneself, then when negating something or establishing its necessary non-existence, if one uses a seemingly valid reason and claims it as the measure for establishing that thing, then it does not accord with correct reasoning. For example, using the ability to speak, being a person, and having senses, etc., to negate omniscience, and using these reasons to establish that other worlds, gods, and hells, etc., do not exist. Secondly, there is no establishment of either of the two oppositions between things like omniscience and the afterlife, which are beyond the senses of ordinary people, and reasons like being able to speak. That is, even if it is established that there is no direct or indirect opposition that mutually excludes things like being able to speak and omniscience, it is also not an opposition of non-coexistence. Just as darkness diminishes as light increases, it is not seen that speech diminishes as wisdom increases, and merely speaking is due to the desire to express, and when wisdom increases, one also sees that one is very skilled at speaking, so what contradiction is there between these two? Similarly, there is no opposition in being a person, etc. If there is no opposition, merely being different things cannot negate, like cloth and blankets. Therefore, if one is both able to speak and omniscient, then what nature of harmer and harmed is there between these two? There is nothing. If someone says that because omniscience is not found in those who can speak, etc., then why not say from the beginning that this non-discovery itself is proof? If one uses irrelevant or unreasonable seemingly valid reasons and uses them to show one's own foolishness, what is the use? Therefore, even if the ultimate reason for negation is established through non-discovery, it has already been fully explained that for those who deny omniscience, etc., their own non-discovery does not determine that such a thing does not exist. Due to the nature of time, place, and things themselves, some things cannot appear in any era, therefore, for those extremely hidden things, it is impossible to allow the senses and wisdom of ordinary people to understand, so it is impossible to determine their existence or non-existence. Secondly, regarding how to apply negative reasons: the appearance of opposition and the non-discovery of what can appear. First, the reason used to negate the opposite can be fully applied to situations where things are different or the same.
Tibetan
ཏེ། དཔེར་ན་ཁ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མེ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་གཟུགས་སོགས་གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལ་རྒྱུ་དུས་ནས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་བཀོད་པས་གནོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་སྲིད་སྙམ་ན་བདེན་ཀྱང་རྒོལ་བའི་ཞེ་འདོད་དང་བསྟུན་ཏེ་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྲིད་པས་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་པས་འབྲས་བུ་སྔར་ཡོད་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་ཀྱང་གང་སྔར་ཡོད་ན་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་ཅིང་སྐྱེ་ཡང་མི་སྲིད་ལ་སྔ་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ནི་སྔ་ན་ཡོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དོན་ལ་སྔར་ཡོད་དང་སྔར་མེད་འགལ་ལ། སྐྱེ་བ་ནི་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་འབྱུང་བས་ན་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱིར་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་དང་ཐ་མི་དད་ཡིན་ཀྱང་ཡོད་ཟིན་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་སྟེ་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ཐ་ དད་པ་ཁོ་ན་ལས་བརྗོད་ཚུལ་མེད་དོ་སྙམ་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སོ་སོར་བཤད་དང་དོན་བསྡུ་བ། །དང་པོ་ལ། འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་རྟགས་ཡིན་ཚུལ། །ངོ་བོ་མ་དམིགས་རྟགས་སུ་འཐད། །དང་པོ་ལ། དངོས་པོའི་འབྲེལ་ལས་རྟགས་སུ་འགྱུར། །དེས་དངོས་འབྲེལ་མེད་རྟགས་གཞན་ཁེགས། །རྟགས་དེས་རྟགས་ཅན་གོ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ། ཇི་ལྟར་མེ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་དུ་བ་དང་བྱས་པ་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་རང་ལྡོག་པ་ན་དུ་བ་དང་བྱས་པ་སོགས་འབྲེལ་ཟླར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པ་ལྟར་འབྲེལ་བ་ཅན་ལྡོག་པའང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་དངོས་པོ་ལ་མ་གྲུབ་པར་རང་གི་རྟོག་པས་སྦྱར་བའི་ཆོས་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་རྟགས་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་སོགས་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་རྟོག་པས་སྦྱར་བ་རྟགས་སུ་འགྱུར་ན་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་དེ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་རུང་བ་ལ་རྟགས་དེ་འདྲ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་པ་དག་ན་རེ། སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲ་རྟག་པ་ཕྱོགས་སམ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་མེད་ལ། ནམ་མཁའ་རྟག་པ
Chinese
例如，为了证明没有雪而将火作为标志，以及数论派认为形等从主产生，却又承认因在时间上存在，这就像一种损害。如果有人认为，对于不相异的事物，怎么会有矛盾呢？虽然这是真的，但为了顺应论敌的意愿而陈述矛盾，这是有可能的。数论派承认果早已存在，并认为它的显现就是产生，但如果早已存在，那么再次产生就没有意义，即使产生也是不可能的。如果存在先前没有的差别，那么就与先前存在相矛盾，因此实际上先前存在和先前不存在是矛盾的。产生是对先前不存在的事物发生的，因此是矛盾的。因此，总的来说，即使产生本身与存在不相异，但已经存在的事物再次产生也是矛盾的。这样说，即陈述矛盾，是为了消除认为只有在 相异的事物中才能陈述矛盾的观点。第二部分包括：分别解释和总结要点。第一部分包括：关联对境未见是标志的方式。自性未见可以作为标志是合理的。第一部分包括：从事物的关联中成为标志。这排除了其他没有事物关联的标志。这个标志理解标志的方式。第一，就像在证明火和无常等事物时，烟和所作等事物被认为是证明事物的手段一样，当原因和遍及的事物本身消失时，烟和所作等成为关联对境的事物也会消失，这是事物的本性。第二，就像证明是依靠事物的力量一样，显示有关联的事物消失也是依靠事物的力量，这排除了那些没有在事物上成立，而是用自己的分别念附加的，与法方相似的任何一方作为标志的说法。如果那样用分别念附加的成为标志，那么任何想要证明的事物和与它不同的事物都可以有这样的标志。例如，外道说：声音是常，因为它是与常的证明方相似的任何一方。虽然声音是常的一方或想要了解的有法，但这本身并没有成立的意义。虚空是常
English
For example, setting fire as a sign to prove the absence of snow, and the Samkhyas asserting that form etc. arise from the Pradhana, yet admitting that the cause exists from the time, this is like a harm. If one thinks, how can there be contradiction in non-different things? Although this is true, it is possible to state contradiction in accordance with the opponent's intention. The Samkhyas admit that the effect already exists, and consider its manifestation as arising, but if it already exists, then arising again is meaningless, and even arising is impossible. If there is a difference that did not exist before, then it contradicts what existed before, so in reality, what existed before and what did not exist before are contradictory. Arising occurs to what did not exist before, so it is a contradiction. Therefore, in general, even if arising itself is not different from existence, it is contradictory for something that already exists to arise again. Saying it that way, i.e., stating a contradiction, is to eliminate the idea that there is no way to state it except in different things. The second part includes: explaining separately and summarizing the points. The first part includes: how the related object not seen is a sign. It is reasonable for the nature not seen to be a sign. The first part includes: becoming a sign from the relation of things. This excludes other signs that have no relation of things. The way this sign understands the sign. First, just as when proving fire and impermanence etc., smoke and what is made etc. are considered as means of proving things, when the cause and the pervading thing itself disappear, the things that become related objects such as smoke and what is made also disappear, this is the nature of things. Second, just as proving is by the power of things, showing that related things disappear is also by the power of things, this excludes those who say that anything that is not established on things, but is attached by one's own conceptualization, and is similar to the dharma side, is a sign. If such a thing attached by conceptualization becomes a sign, then anything that one wants to prove and anything different from it can have such a sign. For example, the outsiders say: sound is permanent, because it is any side that is similar to the proving side of permanence. Although sound is a permanent side or a subject that one wants to know, this itself has no meaning of establishment. Space is permanent