Tibetan
པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དང་། ས་བོན་གྱི་ནུས་པ་སོགས་གཏན་ནས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་དབང་པོའི་བློ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དབང་པོ་དང་ས་བོན་གྱི་ནུས་པ་གཏན་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ ལས་སྐྱེ་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་མེད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷ་དབང་བློའི་འགྲེལ་བར་དབང་པོའི་ནུས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་རྟོགས་པས་དབང་བློ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐབས་འདིར་ས་བོན་གྱི་ནུས་པ་ས་བོན་རང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་འདི་ལ་ནུས་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདུག་གོ་ཞེས་གཅོད་མི་ནུས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ད་ལྟ་མ་མཐོང་ཡང་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་མཐོང་བས་ཡོད་ན་འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་ཡང་སྔོན་གྱི་དབང་པོས་རྟོག་སྟེ། དཔེར་ན་རང་བྱིས་པའི་དུས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ཡང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྣང་སྟེ། དཔེར་ན་རང་ཉིད་སང་གི་དུས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོ་རྣམས་ནི་ཕལ་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མིན་ཀྱང་མིག་ཕྱེ་བཙུམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བློ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ས་མྱུག་ལྟ་བུའང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་གྱི་ས་མྱུག་དུས་གཅིག་ཏུ་མེད་པས་ན་དབང་བློས་མཐོང་བ་ཙམ་ནི་རང་ཡུལ་དེ་ཙམ་ལས་སྔ་ཕྱི་སྦྲེལ་ནས་མཐོང་བ་མེད་དོ། །མདོར་ན་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱི་འཛིན་པའམ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་རུང་གི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡུལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པས་གཟུང་དོན་ཡོད་པའི་ཡུལ་ད་ལྟ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། མངོན་སུམ་སྣང་བ་དེ་ཙམ་ལས་འཇུག་ལྡོག་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །འདས་མ་འོངས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་སེམས་པ་ནི་སྤྱི་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་འདྲེས་སུ་རུང་བའི་དོན་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོ༷ག་མེད་པར་ནི་སྤྱི་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་མིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་མངོན་ སུམ་མིན་པའི་དོན་ཡོད་མེད་དུ་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ཉིད་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་མང་མཐའ་འགོག་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་ནི་ལན་གཉིས་སོ། །དང་པོ། གཞན་དག་ན་རེ། གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཚད་མས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་རང་མཚན་དང་མི་རྟག་པ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ལ་དེ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཚད་མ་གཞན་ཕུང་གསུམ་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་སྤྱི་འདྲེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པའང་མེད་དེ་མར་མེ་འགག་ཁ་མའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་འགག་ཁ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་རྟག་པར་ངེས་པས་རྟགས་མེད་པར་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁང་ནང་དུ་ཙན་དན་གྱི་མེ་ཡི་རང་མཚན་ནམ་ཁྱད་པར་མཐོང་ནས་ཁང་རྒྱབ་ཏུ་སོང་ཚེ་དུ་བ་ལས་ཁྱད་པར་ཙན་དན་གྱི་མེ་རྟོགས་པ་ལ་རྟགས་དུ་བ་དང་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་པའི་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྗེས་དཔག་མིན་ལ་དེ་དུས་རང་མཚན་མ་མཐོང་བས་མངོན་སུམ་མིན་ཀྱང་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་ནི་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པ་གཞན་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་འཇལ་གྱི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པ་མང་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དམ། གཞལ་བྱ་གཅིག་ལ་ཡང་ཚད་མ་དུ་མ་ཉིད་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེས་ན་གཅིག་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་དག་ཀྱང་སེལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཡི་བློ་བཞིན་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཚད་མ་དུ་མ་འཇུག་པས་ན་ཚད་མ་གཉིས་ ཞུགས་པས་གཞལ་བྱ་གཅིག་གི་གྲངས་མི་སེལ་ལ། ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ་རང་མཚན་ཀྱང་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་དང་། མི་རྟག་པའི་སྤྱི་མཚན་ཡང་རྟགས་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་མིན་པའི་གཞན་ཕུང་གསུམ་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རབ་སྦྱོར་ཚད་མ་ཕུང་གསུམ་མིན། །ཡང་ཡང་ཤེས་པའི་ཕུང་གསུམ་དགག །དང་པོ་ལ། རྟགས་ལས་རྟོགས་ན་རྗེས་དཔག་ཡིན། །གཞན་དུ་ངེས་ཤེས་ཚད་མ་མིན། །དང་པོ་ལ། མདོག་འཇིག་རྟོག་ཡུལ་སྤྱི་མཚན་ཡིན། །དེ་ལ་མི་འཐད་རྩོད་པ་སྤང་། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། དེ་ལ་རབ་སྦྱོར་ཕྱིར་ཚད་མ། །གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་པོས་རང་མཚན་མཐོང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ཚད་མ་ཕུང་གསུམ་པའོ་ཞེས་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པར་རྩོད་པར་ཟད་དེ། དེས་ན་རབ་སྦྱོར་ཚད་མ་གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་འདྲེས་པའི་ཕུང་གསུམ་ཡིན་པར་རློམ་ནས་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་
Chinese
如果认识到一切皆为空性，那么有形的根（官能）和种子的力量等将完全不存在。如果这样，根的智慧和结果的产生将变成无因的，因为根和种子的力量完全不存在。如果从无因而生，则将永远陷入存在与不存在的极端。在《天授智慧释》中说，由于无法直接认识到根的力量，因此根的智慧的产生将变成无因的。这里，种子的力量是种子自身的本性，但仅仅通过看到它，就无法断定它具有这样的力量。此外，即使现在没有看到，但在其他时间和地点看到它，如果存在，那么前世也可以通过以前的根来认识，例如，就像认为自己存在于童年时代等状态一样。来世也将显现为未来根的境，例如，就像认为自己存在于明天一样。因此，根虽然不是普通人直接认识的对象，但就像眼睛的睁开和闭合等一样，通过与智慧的随行和返回来推断而成立。像幼苗一样，也是通过看到随行和返回来推断因果关系，而不是幼苗同时不存在，因此根的智慧所见仅仅是其自身境，而没有连接前后地看到。总之，一切直接认识都是普遍的执着，或者没有与声音意义混淆的分别念，因此对于境自身的特征来说是直接认识，所以仅仅是进入到具有所取义的现在境而已。除了直接认识的显现之外，没有任何进入、返回、否定、肯定的分别念。思考以过去未来为代表的各种否定和肯定的词语是普遍执着的分别念，如果没有与声音混淆的具有意义的分别念，那么普遍执着的智慧永远不会产生。因此，思考非直接认识的意义的存在与不存在，一切都是对该境的推断，而不是直接认识。第二，遮破多边。有辩论和回答两种。第一，其他人说，如果所量被确定为两种，那么蓝色等的颜色和声音等就是无常的。
English
If it is realized that everything is emptiness, then the tangible senses and the power of seeds, etc., will completely cease to exist. If this is the case, the wisdom of the senses and the arising of results will become causeless, because the senses and the power of seeds will not exist at all. If arising from no cause, then it will always fall into the extreme of existence and non-existence. In the commentary on 'Heaven-Given Wisdom,' it is said that since the power of the senses cannot be directly perceived, the arising of the wisdom of the senses will become causeless. Here, the power of the seed is the nature of the seed itself, but merely by seeing it, one cannot determine that it has such power. Furthermore, even if it is not seen now, but is seen in other times and places, if it exists, then the previous life can also be known through the previous senses, just as one believes that one exists in childhood, etc. The future life will also appear as the object of the future senses, just as one believes that one will exist tomorrow. Therefore, although the senses are not the object of ordinary people's direct perception, they are established by inference through following and returning with wisdom, just like the opening and closing of the eyes, etc. Like a sprout, it is also inferred as cause and effect by seeing the following and returning, but since the sprout does not exist simultaneously, the wisdom of the senses only sees its own object, and does not see it connected before and after. In short, all direct perception is a universal clinging, or without the conceptual thought of mixing sound and meaning, therefore it is direct perception for the characteristic of the object itself, so it is only entering into the present object that has the object to be grasped. Apart from the appearance of direct perception, there is no conceptual thought of entering, returning, negating, or affirming. Thinking about various terms of negation and affirmation, represented by the past and future, is the conceptual thought of universal clinging, and without the conceptual thought of having meaning that can be mixed with sound, the wisdom of universal clinging will never arise. Therefore, thinking about the existence or non-existence of meanings that are not directly perceived is all inference about that object, and not direct perception. Second, refuting multiplicity. There are two: debate and answer. First, others say, if the object to be measured is determined to be two, then colors such as blue and sounds, etc., are impermanent.
Chinese
因为量不能了知，颜色是自相，无常是共相。了知颜色是无常，那是量，了知它的心识会变成他量第三蕴，因为是自共相混合的境。了知颜色是无常，也不一定就是比量，就像油灯熄灭的时候，仅仅没有见到颜色熄灭，就确定为无常，因为没有标志也能如此了知。又如在房间里见到旃檀木火的自相或特点，走到房间后面时，从烟中辨认出旃檀木火，因为没有了知作为标志的烟和具有特点的火之间不混淆的关系，所以不是比量，而且那时没有见到自相，所以不是现量，但因为是不迷惑境的量，所以那是一个他量。这样，因为所量不是确定的自共二者的情况有很多，所以衡量它们的量也不是确定的二者的情况有很多吗？因为对一个所量也会有多个量介入，因此一和三的数字也不会消除，例如像见到特点的心识一样，因为一个境有多个量介入，所以两个量介入不会消除一个所量的数字，而且两个量的境也不是分别确定的，因为自相也能通过标志来了知，无常的共相也能在没有标志的情况下了知，并且存在不是所量自共二者的他蕴第三种情况，他们这样说。第二，分别量不是第三蕴。驳斥一再认识的第三蕴。第一，如果从标志了知就是比量，否则就不是确定识的量。第一，颜色毁灭是分别的境，是共相。对于此不合理的争论要避免。第一是，经中说：因此分别是量，其他则不存在。就像这样所说的那样，对方明明见到自相，却将无常的共相强加于上，说这是量第三蕴，这是没有区分有分别和无分别的境而白白争论。因此，认为分别量是所量自共混合的第三蕴，从而认为量衡量所量不是二者的过失，这不合理。
English
Because valid cognition cannot realize it, color is a self-characteristic, and impermanence is a common characteristic. Knowing that color is impermanent is valid cognition, and the mind that knows it will become another valid cognition, the third aggregate, because it is a mixture of self and common characteristics. There is no certainty that knowing color as impermanent is inferential valid cognition, just as when an oil lamp goes out, merely not seeing the color extinguished is enough to determine impermanence, because it is possible to know it that way without a sign. Also, if one sees the self-characteristic or special feature of sandalwood fire in a room, and then goes behind the room, one recognizes the sandalwood fire from the smoke, because there is no understanding of the non-confusion between the smoke as a sign and the fire with the special feature, so it is not inference, and since the self-characteristic is not seen at that time, it is not direct perception, but because it is a valid cognition that does not confuse the object, it is another valid cognition. In this way, since there are many cases where the object to be measured is not definitely self and common, are there also many cases where the valid cognitions that measure them are not definitely two? Because multiple valid cognitions can engage with one object to be measured, therefore the numbers one and three will not be eliminated. For example, like the mind that sees a special feature, because multiple valid cognitions engage with one object, the engagement of two valid cognitions does not eliminate the number of one object to be measured, and the objects of the two valid cognitions are not separately determined, because self-characteristics can also be known through signs, and the common characteristic of impermanence can also be known without signs, and there is a third aggregate that is not the self and common of the object to be measured, so they say. Second, conceptual valid cognition is not the third aggregate. Refuting the third aggregate of repeated cognition. First, if it is known from a sign, it is inference, otherwise it is not a valid cognition of ascertainment. First, the destruction of color is a conceptual object, a common characteristic. Avoid unreasonable disputes about this. The first is, as it is said in the sutra: Therefore, conceptualization is valid cognition, others do not exist. Just as it is said, the opponent clearly sees the self-characteristic, but imposes the common characteristic of impermanence on it, saying that this is the third aggregate of valid cognition, which is merely arguing without distinguishing between conceptual and non-conceptual objects. Therefore, it is unreasonable to assume that conceptual valid cognition is the third aggregate of the object to be measured, a mixture of self and common, and thus to consider the fault that valid cognition does not measure the object as two.