Tibetan
ངག་སྨྲ་བ་དང་གཡོ་འགུལ་ལ་སོགས་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སེམས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་དེ་རྒྱུ་སེམས་ལ་མ་བརྟེན་པར་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་ན་སེམས་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཡང་གཞན་པ་དེའི་རྒྱུད་ན་ངེས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན་རྗེས་དཔག་དེ་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་བ་ལས་མེ་སོགས་དཔོག་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཇི་སྙེད་པའང་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་དེ་འདྲ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཀག་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད། །དང་པོ། གལ་ཏེ་རྗེས་དཔག་ནི་གནས་སྐབས་ལ་ལ་དག་ཏུ་ནི་འཁྲུལ་པར་མཐོང་སྟེ་སྐྱུ་རུ་ར་གཅིག་ཟོས་པ་ལས་ཡུལ་ཀུན་གྱི་སྐྱུ་རུ་ར་རོ་བསྐ་བར་དཔོག་པ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བརྟན་མེད་པས་ཚད་མ་མིན་པར་འདོད་དོ་ཅེ་ན། དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་བ་ཅན་དེ་ནི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རང་གིས་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་རྟགས་ལོག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟགས་ཡང་དག་དེ་ཡང་རྟགས་ལོག་དེ་དང་འདྲ་བར་འཛིན་པ་ཁྱོད་རང་ཉིད་འཁྲུལ་གྱི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པས་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་བ་མེད། །དགག་རྟགས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ། སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཡོད་མི་སྲིད་དེ། དུ་བ་དང་བྱས་པ་ལྟ་བུའི་རྟགས་གང་ལས་ཡུལ་དུས་འགའ་ ཡི་ཚེ་ལ་དང་སྒྲ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འགའ་ལ་མེ་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཡི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་བུའི་བློ་ངོར་གདོན་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་དེ་དང་བདག་གཅིག་པ་ཡི་ངོ་བོར་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་འགྲོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྲུབ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་མེ་ལྟ་བུའམ། རང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་དག་ལོག་སྟེ་མེད་པར་གྱུར་ན་རྟགས་དུ་བ་དང་བྱས་པ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ནི་ཡོད་པར་སྲིད་པ་མིན་པ་ཡིས་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་གི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟ་མཐོང་བའི་གནས་སྐབས་དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཡུལ་དུས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུའང་དེ་ལྟར་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མེའི་ཚ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ལ་དུས་ལ་ལར་མ་འཁྲུལ་ཀྱང་ལ་ལར་འཁྲུལ་སྲིད་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ། བལྟར་རུང་བའི་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་དུ་བ་ལྟ་བུའམ་ཡང་ན་དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་རྒྱུ་མེ་དང་ཁྱབ་བྱེད་བལྟར་རུང་བ་དག་མཐོང་བའི་རྒྱུ་གཞན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཡུལ་དེ་དག་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ་དེའི་བློ་མི་སྐྱེ་ན་ནི་བལྟར་རུང་གི་ངོ་བོ་དེ་དང་། དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱའང་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མེད་ངེས་སུ་འགྲུབ་པས་དགག་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་འདི་ཙམ་གྱིས་དགག་རྟགས་གཞན་ཀུན་ཀྱང་དོན་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་བལྟར་རུང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འབྲེལ་ཡུལ་ལོག་པས་འབྲེལ་ཟླའང་འབྱུང་མི་རིགས་པ་དང་། འགལ་དམིགས་ཀྱང་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པར་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ ཏེ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུ་སྤྱི༷་ཡི་བློ་ནི་ཚད་མ་མིན་པར་འདོད་ན། ད་ལྟ་དབང་བློས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ལས་གཞན་མཐའ་དག་མེད་པ་ཉིད་དུ་དོན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྱོད་རང་གིས་འདོད་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ད་ལྟ་རང་གིས་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ན་མེད་པའི་རང་གི་དོན་སྙིང་དང་ཡོ་བྱད་གནས་གྲོགས་གཉེན་འཁོར་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡུལ་དུས་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་པའང་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་སྤྱི་མཚན་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་རང་མཚན་འཛིན་པ་མིན་ན་དེ་ཀུན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟ་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ད་ལྟ་རང་གིས་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་བཟུང་ཡང་དེ་དག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གཞན་དུ་ནི་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཡོད་པས་སོ་ཤེ་ན། དུས་གཞན་དུ་ན་དབང་བློས་མངོན་སུམ་རྟོགས་ན་ཡོད་ཅིང་མ་རྟོགས་ན་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་མེད་དུ་འཇོག་པ་དེ་འཐད་པ་མིན་ཏེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དང་ས་བོན་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་། རྫས་ཀྱི་ནུས་པ་སོགས་ལ་དུས་ནམ་དུ་ཡང་ཕལ་བའི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ནི་དེ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་རྟོག་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་དབང་བློས་མངོན་སུམ་བྱར་མེད་
Chinese
因为说话和动作等身体语言的表达，所以推测它有心。因为那样的表达不依赖于因心就不会产生，所以那个心的自性也一定在那其他者的相续中成立，因此那样的推测不是错误的。否则，从烟推测火等量有多少，如果没有不产生的关系，就不会欺骗，因此从那样的征相进行推测本身也是量，因此推测量是与现量不同的成立。第二，遮破推测量不是量的论证，分为略说和广说。第一，如果推测在某些情况下被认为是错误的，比如吃了一个余甘子，就推测所有地方的余甘子都是涩的，像这样可能会出错，因此不值得信任，所以认为不是量。像那样具有错误的推测不是推测量，因为你自己见到了不具足三相的颠倒之相，所以将正确的相也当成和那个颠倒之相一样，你自身对推测量有错觉，不是吗？第二，分为：成立之相没有错谬；破斥之相没有错谬。第一，如果成立之相是正确的，那么在任何情况下都不可能有错谬，比如烟和所作性之类的相，从那之中，在某些处所和时间里，以及声音之类的法，在某些有法的事物上，像火和无常之类的所立，那样的证悟在士夫的心识中确定无疑地成立，那是从所立产生的果，或者与那自性一体的体性确定无疑地成立的方式，成立特殊的随行，如果自己的因，比如火，或者与自己体性一体的无常之类的消失不存在了，那么烟和所作性之类的相是不可能存在的，因为成立了遣返，凡是见到像那样自性之相的，不仅仅是现在见到的那个时候，在所有其他处所和时间里也是如此确定的特征，因为是事物自性的火的热性一样。
English
Because of expressions of body language such as speech and movement, it is inferred that it has a mind. Because such expressions cannot arise without relying on the cause of mind, the nature of that mind is also necessarily established in the continuum of that other, therefore such inference is not mistaken. Otherwise, how many valid inferences are there, such as inferring fire from smoke? If there is no relationship of non-arising without it, it will not deceive. Therefore, inferring from such signs is itself a valid cognition, so valid inference is established differently from direct perception. Second, refuting the proof that inference is not valid cognition, divided into brief explanation and detailed explanation. First, if inference is seen as mistaken in some cases, such as eating one emblic myrobalan and inferring that all emblic myrobalans everywhere are astringent, it may be mistaken, so it is not trustworthy and is considered not valid. Such a mistaken one is not a valid inference, because you yourself have seen the reversed sign that does not have the three aspects, so you consider the correct sign to be the same as that reversed sign, you yourself have a delusion about valid inference, isn't it? Second, divided into: there is no error in the sign of establishment; there is no error in the sign of refutation. First, if the sign of establishment is correct, then there can be no error in any way, such as signs like smoke and being made, from which, in some places and times, and on some subjects of phenomena such as sound, the object to be proven, such as fire and impermanence, that realization is undoubtedly established in the mind of the individual, that is the fruit produced from the object to be proven, or the way in which the nature of being one with that nature is undoubtedly established, establishing a special concomitance. If one's own cause, such as fire, or impermanence, which is one with one's own nature, disappears and ceases to exist, then signs such as smoke and being made cannot exist, because the exclusion is established. Whatever is seen as having such a nature is not only at the time it is seen now, but also in all other places and times, it is a characteristic that is so certain, because it is the nature of things, like the heat of fire.
Chinese
因此，有时不会错乱，但有时可能会错乱，在任何情况下都不可能不发生错乱。第二，对于可见之法，其自性如烟，或者其自身的原因，即火因和周遍的可见事物，即使有其他能见的原因，如根等，如果这些境不显现，即不生起对其的认知，那么可见的自性，以及与之相关的果和周遍，又怎么会有呢？因此，可以确定在任何情况下都不存在，所以对遣除之相没有错乱。仅凭原因和自性，就已实际涵盖了所有其他的遣除之相，即由于可见事物本身的自性和所关联的境相违背，所以关联的对境也不可能产生，并且相违之所缘最终也会变成显现之所缘的未见。第二，如果推论不是量，则会过于极端，对实事和其回答进行驳斥。第一，推论是量是错乱的，因为它是以总相为境的，如果认为总相的认知不是量，那么实际上就会得出结论，除了现在根识所显现的之外，一切都不存在。例如，就像你自己所承认的来世的事物一样。也就是说，现在自己没有在现量境中见到的自己的财产、用具、住所、朋友、亲戚眷属等等，以及其他时间和地点的许多事物，如果认为对它们的执着是总相执着而不是自相执着，那么所有这些都会不存在，因为现在没有被现量所见，而你已经承认通过总相的方式执着存在是错乱的。第二，如果说即使现在自己没有用现量抓住，它们也不会不存在，因为现在隐藏的事物，根识在其他时间是可以现量证知的。那么，在其他时间，如果根识现量证知就存在，没有证知就不存在，这样来安立存在与不存在是不合理的，因为对于有色根和种子产生果实的能力，以及物质的能力等等，任何时候都不可能让由普通根所生的认知作为确定它们存在的依据，所以在其他时间和地点，根识不可能现量见到。
English
Therefore, sometimes there is no confusion, but sometimes there may be confusion, and it is impossible in all cases that confusion does not occur. Second, for visible phenomena, their own nature is like smoke, or their own cause, that is, the cause of fire and the pervasive visible things, even if there are other causes of seeing, such as the senses, if these objects do not appear, that is, if no cognition arises about them, then what is the nature of the visible, and the fruit and pervasion associated with it? Therefore, it can be determined that it does not exist in any case, so there is no confusion about the sign of negation. With just the cause and nature, all other signs of negation are actually covered, that is, because the nature of the visible itself and the associated object are contrary, the associated object cannot arise, and the contradictory object will eventually become the unobserved of the appearing object. Second, if inference is not a valid cognition, it will be too extreme, refuting the entity and its answer. First, inference is a valid cognition is confused, because it is an object of generality, if it is thought that the cognition of generality is not a valid cognition, then it will actually be concluded that everything other than what is now manifested by sense consciousness does not exist. For example, like the objects of the afterlife that you yourself admit. That is, now one's own property, utensils, residence, friends, relatives, and so on, which are not seen in the present direct perception, and many things of other times and places, if it is thought that the attachment to them is an attachment to generality and not an attachment to particularity, then all these will not exist, because they are not seen by direct perception now, and you have admitted that clinging to existence through generality is confused. Second, if you say that even if you have not grasped them with direct perception now, they will not cease to exist, because the senses can directly perceive the hidden things at other times. Then, at other times, if the senses directly perceive it, it exists, and if it does not perceive it, it does not exist, it is not reasonable to establish existence and non-existence in this way, because for the colored senses and the ability of seeds to produce fruits, and the ability of matter, etc., it is impossible at any time to allow the cognition produced by ordinary senses to be used as a basis for determining their existence, so in other times and places, the senses cannot directly perceive.