Tibetan
། །དང་པོ་ལ། ཁས་བླངས་ཉིད་ལས་ཚད་མར་བསྒྲུབ། །ཚད་མ་མིན་པར་སྒྲུབ་བྱེད་བཀག །དང་པོ་ལ། དགག་པའི་རྟགས་ལས་ཚད་མར་བསྒྲུབ། །སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལས་ཚད་མར་བསྒྲུབ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་ལན་འགོག་པའོ། །དང་པོ། དོན་དམ་པར་གཞལ་བྱ་གཅིག་ཡིན་པས་འཇལ་བྱེད་མངོན་སུམ་གཅིག་ལས་ཚད་མ་གཞན་མི་འདོད་ན། མངོན་སུམ་གཅིག་པུ་ཚད་མར་སྨྲ་བ། རྒྱང་འཕེན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པའང་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་གཞལ་བྱ་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་རང་ཚིག་གིས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་ངེས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ཚད་མས་གཞལ་དགོས་ལ། དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མེད་པར་མ་གཞལ་ན་ཚད་མ་གཞན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་མེད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་ངེས་སུ་འཛིན་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཚད་མས་དེ་ལྟར་གཅོད་དགོས་ལ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་མེད་པ་མི་གཞལ་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལས་མེད་པར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དམ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནི་མེད་པར་ངེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མེད་པ་མི་གཞལ་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་དེ་ཉིད་ངེས་པ་ནི་ཚད་མ་གཞན་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ཡང་མེད་པ་ལ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་པ་མེད་པས་ན་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་འཇུག་པ་མིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དབང་སྐྱེས་ཀྱི་བློ་ནི་གཟུང་དོན་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་དོན་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་དབང་བློ་སྐྱེ་ན་བར་ཆོད་པ་བསྐལ་བའི་དོན་དང་། ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོས་གཟུང་དུ་མི་རུང་བའི་རྐྱེན་ཡོད་ན་ཡང་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པ་གཏོད་པ་མེད་པར་འཛིན་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབང་བློ་འདིས་རི་བོང་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཛིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཡུལ་རང་ཉིད་ལ་སྣང་བའི་དོན་མེད་ཀྱང་དབང་པོས་དེ་འཛིན་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཁའ་སོགས་མེད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་ཞེས་པའང་དགག་གཞི་དབང་པོས་བཟུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་བྱ་མེད་པར་སྤྱི་བློས་བཟུང་བ་ཡིན་ཀྱང་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཤན་ཤོར་ནས་མངོན་སུམ་བཟུང་བར་འཁྲུལ་བ་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཆུ་ལ་ནམ་མཁའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བར་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ན། ནམ་མཁའ་ལ་གཟུགས་མེད་པས་དེའི་གཟུགས་བརྙན་མི་སྲིད་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་དབྱིབས་ལས་བར་སྟོང་པ་ལ་ནམ་མཁའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་
Chinese
第一，从承诺本身来确立量。阻断非量之成立因。第一，从破斥之相来确立量。从成立之相来确立量。第一，是事物和对它的反驳。第一。如果认为究竟上所量是一个，因此衡量者除了一个现量之外不需要其他的量，那么只说现量是量。你这个顺世外道，因为你必然要说没有后世，所以说没有不是所量，这是你自己的话没有确定性。因为必须用量来衡量确定地认为没有后世这件事。如果不是用现量来衡量没有，那么按照你的宗派就没有其他的量了。另外，如果确定地认为没有后世，那么必须用量来确定这个理由，如果现量不衡量没有，那么仅仅是说没有后世这句话，而没有确定没有吗？如果确定没有后世，因为现量不衡量没有，所以确定那个没有本身就成立为其他的第二量了。 而且，因为没有产生执持自己的意识的作用，所以不是从根产生的智慧所进入的。理由是，根生的智慧必然是从具有所取义的力量产生的。如果没有依赖具有所取义的能力，根识也会产生，那么即使有被劫所隔断的事物，以及非常近的事物等等，有根不能取的因缘，根所生的智慧也会产生，因为是无须境设立形象而执持的缘故。因此，这个根识也会执持兔角等等，因为即使境本身没有显现的意义，根也有理由执持它的缘故。因此，说虚空等没有被现量所取，也是以所破的基础被根所取为依据，虽然是以总相的智慧执持所破之没有，但是有分别和无分别的作用混淆，而产生误认为被现量所取，就像认为水中有天空的倒影一样。因为天空没有形状，所以它的倒影是不可能的，但是从境显现的形状上，会认为虚空中是天空的倒影。
English
First, establish validity from the commitment itself. Block the proof of non-validity. First, establish validity from the sign of refutation. Establish validity from the sign of proof. First, it is the object and its refutation. First. If it is thought that ultimately the object to be measured is one, and therefore the measurer does not need other valid cognitions besides one perception, then only perception is said to be valid. You, the Lokayata, because you must say that there is no afterlife, so saying that non-existence is not the object to be measured, this is your own word without certainty. Because it is necessary to measure with validity to determine that there is no afterlife. If it is not measured as non-existent by perception, then according to your system there is no other validity. Furthermore, if one is certain that there is no afterlife, then the reason for this must be determined by validity, and if perception does not measure non-existence, then is it merely the word that there is no afterlife, and it is not certain that there is no non-existence? If it is certain that there is no afterlife, because perception does not measure non-existence, then the certainty of that non-existence itself is established as another second validity. Moreover, because there is no function of generating self-grasping consciousness for non-existence, it is not entered by the mind born from the senses. The reason for this is that the mind born from the senses is certainly born from the power of having an object to be grasped. If the sense mind arises without relying on the power of having an object to be grasped, then even if there are causes that the senses cannot grasp, such as things separated by eons and things that are very close, the mind born from the senses will still arise, because it is one that grasps without the object establishing an appearance. Therefore, this sense mind will also grasp rabbit horns and so on, because even if the object itself has no meaning of appearance, there is reason for the senses to grasp it. Therefore, saying that non-existence such as space is grasped by perception is also based on the basis of refutation being grasped by the senses, although the non-existence of the object to be refuted is grasped by the wisdom of the general characteristic, the functions of conceptual and non-conceptual are confused, and the mistake arises that it is grasped by perception, just like thinking that there is a reflection of the sky in the water. Because the sky has no shape, its reflection is impossible, but from the shape of the appearance of the object, it will be thought that the reflection of the sky is in the empty space.
Tibetan
བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་མེད་པའི་དངོས་པོ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་དེར་ཡིད་གཏད་པའི་མངོན་སུམ་རྟོག་མེད་ལ་མདུན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་སྣང་གི་དེ་ལས་གཞན་སྣང་མི་སྲིད་ཀྱང་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་འདི་ན་འདི་དང་འདི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དུ་མར་རྟོག་པ་ནི་སྤྱི་མཚན་ཡིན་གྱི་རྟོག་མེད་རང་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལན་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མེད་པ་ལ་ནི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ལྡོག་པ་ལས་ཡུལ་དེ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྒྱང་འཕེན་རང་གི་ལུགས་ལ་ འགལ་བའམ་ཡང་ན་མེད་ངེས་སུ་རྟོགས་ནུས་ན་དེ་རྗེས་དཔག་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འགལ་ན་མེད་ངེས་སུ་འཇོག་བྱེད་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ལོག་པ་ན་འཇལ་བྱེད་ཚད་མ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ལ་ཚད་མ་མ་ཞུགས་པར་གཞལ་བྱ་འགྲུབ་ན་ཤིན་ཏུ་འགལ་ཏེ་སྔོན་འཛིན་ཚད་མ་མེད་པས་སྔོན་པོ་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་འཛིན་གྱི་ཚད་མ་ཡོད་པས་གཞལ་བྱ་དེ་འགྲུབ་དགོས་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པས་གཞལ་བྱ་འགྲུབ་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟ་ན་ཚད་མ་མ་ལོག་པ་དོན་གྱིས་དེའི་ཟློག་ཕྱོགས་ཡིན་པས་བུམ་པ་སོགས་མེད་པར་ཐོབ་པས་ན་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའོ། །དེས་ན་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མེད་ན་མངོན་སུམ་ནི་མེད་པ་ལ་དངོས་སུ་མི་འཇུག་ཅིང་མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཙམ་ནི་དགག་བྱ་དེ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འགྲོ་བས་ན་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས་དགག་པར་སྨྲ་བའི་ཐ་སྙད་ཡོད་ཕན་ཆད་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྣང་རུང་གི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མདུན་འདིར་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མངོན་སུམ་ལོག་པས་བསྒྲུབ་ན་ནི་དེ་ཉིད་ལྡོག་པ་དང་རྗེས་འགྲོ་ཅན་གྱི་རྟགས་ཡིན་པ་ལས་འོས་མེད་དེ། དེ་འཇལ་གྱི་མངོན་སུམ་མ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་དགག་མི་ནུས་པ་ལ་སྣང་རུང་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་མེད་པ་ལས་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མེད་ན་མ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་རྟགས་ལས་རྗེས་དཔག་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་ཁྱོད་གཞན་རང་གི་སློབ་བུ་སོགས་ཀྱི་སེམས་དག་ནི་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཚད་མ་གཉིས་ཡོད་པ་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་སེམས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དེ་རྗེས་དཔག་ཡིན་ནོ། །ཇི་ ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་ན། ངག་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་བསྟན་པ་ལ་ཤེས་ཤིང་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་
Chinese
是这样的。因此，虽然眼前的这个地方有很多不存在的事物，但在那里信任的无分别现量中，仅仅显现眼前存在的事物，除此之外不可能显现其他事物，但后来的意识会想“这里没有这个和这个”，这样对很多事物进行分别，这是总相，而无分别本身没有这样的说法。第二，驳斥回答：如果说对于不存在的事物，仅仅是根识现量本身的反转，就能确定那个事物不存在，那么，这与顺世外道自己的观点相违背，或者如果能够确定不存在，那就是比量。如何相违呢？如果说确定不存在的工具——现量 प्रमाण 颠倒了，那么衡量的工具就仅仅是不存在，如果没有进入 प्रमाण，所衡量的事物就能成立，那就非常相违，就像没有先前的执取 प्रमाण，蓝色就能成立一样。而且，因为有自己的执取 प्रमाण，所衡量的事物必须成立，如果没有 प्रमाण，所衡量的事物也能成立，那么寡妇的儿子等也会存在。如果那样，没有颠倒的 प्रमाण 实际上就是它的反面，因此会得到瓶子等不存在，所以非常相违。因此，如果没有比量 प्रमाण，现量 प्रमाण 就不会直接进入不存在的事物，仅仅是现量 प्रमाण 的反转，不能作为所破事物不存在的理由，因此确定不存在的说法就会中断，所以在有说驳斥的说法存在期间，不能没有比量 प्रमाण。如果说像能见的瓶子一样，眼前这里确定不存在的说法，是通过现量 प्रमाण 的反转来证实的，那么这只能是反转和后行之因，除此之外别无选择。仅仅是不产生衡量的现量 प्रमाण，不能否定一切，能见是原因，而它的结果是没有现量 प्रमाण 的心识，因此通过比量得到确定不存在的说法。如果没有后行和反转，仅仅是不见就不能成立不存在，这已经说过了。第二，从成立之因来证实存在比量：顺世外道，你因为能够了知其他自己学生的心识等存在，所以也成立了存在两种 प्रमाण，因为他人的心识不是现量 प्रमाण，而了知它存在就是比量。如何进行比量呢？对于坦诚说话和阐述宗派，能够了解并随之行动的
English
It is like this. Therefore, although there are many non-existent things in this place in front of us, in the non-conceptual direct perception that trusts in it, only the things that are present in front appear, and it is impossible for anything else to appear. However, later consciousness will think, "This and this are not here," and thus distinguish many things. This is a general characteristic, but the non-conceptual itself does not have such a term. Second, refuting the answer: If it is said that for non-existent things, it is only the reversal of the sense-consciousness direct perception itself that determines that the object does not exist, then this contradicts the view of the Cārvākas themselves, or if it can be determined that it does not exist, then that is inference. How does it contradict? If the tool for determining non-existence—direct perception प्रमाण—is reversed, then the measuring tool is merely non-existent. If the measured object can be established without entering प्रमाण, then it is very contradictory, just as blue can be established without the previous grasping प्रमाण. Moreover, because there is one's own grasping प्रमाण, the measured object must be established. If the measured object can be established without प्रमाण, then the son of a barren woman, etc., will also exist. If that is the case, the non-reversed प्रमाण is actually its opposite, so it will be obtained that the pot, etc., do not exist, so it is very contradictory. Therefore, if there is no inferential प्रमाण, direct perception प्रमाण will not directly enter into non-existent things, and merely the reversal of direct perception प्रमाण cannot be the reason for the non-existence of the object to be refuted. Therefore, the term "determined non-existence" will be interrupted, so as long as there is the term of saying refutation, it is impossible to be without inferential प्रमाण. If it is said that, like a visible pot, the term "determined non-existence" here in front is confirmed by the reversal of direct perception प्रमाण, then this can only be a reversal and a subsequent cause, and there is no other choice. Merely not generating the measuring direct perception प्रमाण cannot negate everything. Visibility is the cause, and its result is the absence of the mind of direct perception प्रमाण, so the term "determined non-existence" is obtained through inference. If there is no subsequent occurrence and reversal, merely not seeing cannot establish non-existence, which has already been said. Second, proving the existence of inference from the proof-cause: Cārvākas, you also establish the existence of two प्रमाण because you can know that the minds of other students of your own exist, because the minds of others are not direct perception प्रमाण, and knowing that it exists is inference. How to infer? For speaking frankly and explaining tenets, being able to understand and follow