Tibetan
ལ་བརྟེན་པའི་ལས་དེ་དག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་བཅོམ་པ་ན་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་བདག་མ་ལོག་པ་སྲིད་དུ་འཁོར་བའང་མི་ལྡོག་པས་དབང་བསྐུར་སོགས་ལས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་པ་རང་གི་ཁས་ལེན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་ལ། གཞན་ཡང་བདག་རྟག་པ་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་ལེན་པ་ཡིན་ལ་རྟག་པ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དང་། དེར་མ་ཟད་ལས་དེ་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་དག་གི་གནས་སྐབས་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་བདག་གཅིག་པོ་དེ་ནི་ལས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་འགལ་ཏེ། དེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་སྔར་མི་བྱེད་པའི་དུས་སུའང་བྱེད་པར་ཐལ་ཏེ་ད་ལྟའི་བྱེད་པོ་འདི་དང་གཅིག་ཡིན་པས་སོ། །ད་ལྟ་བྱེད་པའི་དུས་ནའང་མི་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་སྔར་མི་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་བའི་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འདོད་པའི་བདག་རྟག་པ་དེ་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་འགལ་ལོ། །ཡང་རྒྱུ་ལས་བྱེད་པ་པོ་སྲོག་གཅོད་པའི་མི་ལྟ་བུ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་པོ་དམྱལ་བའི་གང་ཟག་དེ་གཉིས་ཀའང་གཅིག་པར་འགྱུར་ཏེ་བྱེད་པོ་སྤྱོད་པོ་གཅིག་ཡིན་པར་འདོད་པས་སོ། །རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་བདག་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་འདོད་ན་བདག་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཟ་བ་པོ་ཡིན་པའང་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་གང་ཡང་མ་བྱས་ལ་གང་ཡང་ལོངས་མ་སྤྱད་དེ་ རྒྱུད་གཞན་གྱི་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་དངོས་སུ་ལས་བྱས་པ་མིན་ཀྱང་དེ་ཡོད་པ་ལས་དེའི་ནུས་པས་ལས་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། རྟག་པ་ལ་ནུས་པ་ཡང་ནི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མེད་པར་སྔར་མང་དུ་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདག་རྟག་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་ནས་དེ་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་བརྗོད་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་རྟག་པ་མེད་ན་ཕུང་པོ་ཙམ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རང་གིས་སྔར་མྱོང་བ་དྲན་པ་ན་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་དྲན་པར་ཐལ་བ་དང་། ལས་བྱེད་པ་པོ་ཞིག་པས་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཆུད་ཟ་བ་དང་། སོགས་ཁོངས་ནས་སྔར་མཐོང་བ་ཕྱིས་ངོ་ཤེས་པ་ན་མ་མཐོང་བ་གཞན་མཐོང་མ་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་རྒྱུ་མེད་དུ་ངོ་ཤེས་པར་ཐལ་བ་སོགས་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
如果说，依靠这些业是因，摧毁业力后，因为因不齐全，即使有心识也不会受生。如果是这样，如果因，也就是“我”没有颠倒，那么流转于轮回也不会停止，因此想要通过灌顶等方式断绝轮回的受生，就与你自己的承诺非常矛盾了。此外，常我根本不是轮回的因。因为轮回的受生是逐渐领受的，而常我不需要依赖因缘，因此逐渐产生果是相违的。不仅如此，做业和不做业的阶段，这个在任何情况下都相同的自性，这个唯一的“我”是业的作者，这也是相违的。如果它是作者，那么以前不做的时候也应该做，因为它与现在的作者是同一个。现在做的时候也应该不做，因为它与以前不做的是同一个。因此，认为前后没有差别，没有任何变化的常我，却认为是作者，这是非常矛盾的。而且，因，比如造业者杀生的人，和果，比如感受果报的地狱众生，这两个也会变成同一个，因为你们认为作者和受者是同一个。如果认为这些因果与“我”是不同的，那么“我”是作者和果报的享受者也会消失，因为它什么也没有做，什么也没有享受，就像其他相续的众生一样。如果认为“我”没有直接造业，但因为它的存在，通过它的力量造业，那么，常有也不可能成立力量，因为没有随之而来和离去，之前已经多次分析过了。这样，在指出了常我是轮回的因的妨害之后，驳斥了其他人提出的看似对它的妨害：如果常我不存在，那么仅仅是蕴在瞬间毁灭，因此自己回忆起以前的经历时，就会变成别人经历别人回忆，造业者死后，别人造的业别人享受，因果会浪费，等等。从“等”字中包括，以前见过后来认出来，就会变成没见过的人看到，没经历过的人无缘无故地被别人认出来等等，这些对佛教的观点来说，并不是妨害。
English
If it is said that these actions, relying on which, are the cause, and when the power of karma is destroyed, one will not take rebirth even if there is consciousness because the cause is incomplete. If that is the case, if the cause, which is the 'self,' is not reversed, then wandering in samsara will not cease either. Therefore, the desire to cut off rebirth in samsara through empowerment and the like is highly contradictory to your own commitment. Furthermore, the permanent self is not at all a cause of samsara. Because rebirth in samsara is gradually taken, and the permanent self does not need to rely on conditions, it is contradictory to gradually produce results. Moreover, the state of doing and not doing that action, that single 'self' whose nature is the same in all respects, is contradictory to being the agent of action. If it is the agent, then it should also act when it did not act before, because it is the same as the current agent. It should also not act when it is acting now, because it is the same as the one that did not act before. Therefore, it is highly contradictory to consider that permanent self, which is considered to have no difference between before and after and no change whatsoever, to be the agent. Moreover, the cause, such as the agent who commits killing, and the result, such as the hell being who experiences the result, will both become the same, because you consider the agent and the experiencer to be the same. If you consider these causes and results to be different from the 'self,' then the 'self' being the agent and the enjoyer of the result will also disappear, because it has done nothing and enjoyed nothing, just like the beings of other continuums. If you think that the 'self' did not directly perform the action, but because of its existence, the action is performed through its power, then it is not possible to establish power for the permanent, because there is no coming and going, and it has been analyzed many times before. Thus, after pointing out the harm of the permanent self being the cause of samsara, the refutation of expressing what appears to be harm to it by others: If the permanent self does not exist, then since the aggregates alone are destroyed in an instant, when one remembers one's previous experiences, it will become others experiencing and others remembering, and when the agent of action dies, others will enjoy the actions done by others, and cause and effect will be wasted, and so on. Including from 'etc.,' when one sees something before and recognizes it later, it will become someone who has not seen it seeing, someone who has not experienced it being recognized by others for no reason, etc., these are not considered to be harmful to the Buddhist view.
Tibetan
རྟག་གཅིག་རང་དབང་བའི་སྐྱེས་བུ་འགའི་ཡང་དྲན་པ་མེད་པར་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་ཐེབས་པའི་ཕྱིར། རྟག་བདག་ལ་དྲན་སོགས་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བློ་ཡི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་ཕྱིས་དྲན་པ་འབྱུང་སྟེ་བདག་མེད་པའི་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པའི་རྒྱུན་ཙམ་ལས་དེ་ལྟར་དྲན་དང་མྱོང་དང་ངོ་ཤེས་པ་སོགས་འབྱུང་རིགས་ཀྱི་གཞན་དུ་དེ་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རང་ལུགས་གནས་ཚུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་བརྟན་པའམ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་། ང་དང་ངའིའོ་ཞེས་སུ་འཛིན་པ་སོགས་ ཡང་དག་མིན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དག་ཏུ་རྨོངས་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ནི་ཀུན་ཉོན་ཕྱོགས་ལ་ཡོངས་སུ་སྲེད་ཅིང་ལས་བསགས་པས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་བཞིའི་དེ་ཉིད་ལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་དོན་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཅུ་དྲུག་གི་ཆ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་འཇོམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་སྟོང་པ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སོགས་ལེགས་པར་བསྒོམས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྲེད་པ་དང་དེ་ཡོད་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའམ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སེར་སྣ་སོགས་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་སོགས་འཁོར་བར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཀུན་དང་བཅས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལས་ལུས་ཟད་པས་གྲོལ་བ་དགག་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལན་འགོག་པ་གཉིས། དང་པོ། གཅེར་བུ་པ་ན་རེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་དང་ལུས་ཟད་པ་ན་གྲོལ་བ་ཡིན་གྱི་ལས་མ་ཟད་ན་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་དེ་ལས་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དབང་བཙན་པས་སླར་འཁོར་བར་དབང་མེད་དུ་འཕེན་པ་ཡིན་པས་ན་ལས་དང་ལུས་མ་ཟད་པ་དེ་སྲེད་པ་སྤངས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཅིས་མི་ལེན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་དང་ལུས་དག་གནས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ལུས་ལེན་པ་དེའི་རྒྱུ་གཅིག་ནི་སྲེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་ན་ལས་ལུས་སྲེད་པ་སྟེ་རྒྱུ་གསུམ་ཚང་དགོས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་འབྱུང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ས་བོན་མེད་པར་ཆུ་ལུད་ས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་ཀྱང་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལས་དང་ལུས་ཟད་ན་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མཚུངས་པས་སྲེད་པ་མ་སྤངས་ཀྱང་དཀའ་ ཐུབ་ཁོ་ན་ཐར་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལས་དང་ལུས་དག་ནི་སྤོང་བར་རིགས་པ་མིན་ཏེ་
Chinese
因为一些常一自在的士夫也认为没有忆念能够符合意义。因为常我的话不可能有忆念等，因此从以前经历的智慧习气苏醒后，后来才产生忆念，除了无我的蕴体仅仅是无常的相续之外，像这样忆念和经历以及认识等等产生，其他方面是不合理的。第二，自宗如实安住的四谛颠倒增益，执著稳固或者常恒和安乐，以及我与我所等等。 因为愚昧于十六种不真实之相而妄加增益，因此对于一切烦恼方面完全贪恋并且积作业，所以在轮回中流转。对于四谛的真如，由与其相违之义的十六种颠倒之分所生的贪爱，是以正确的见解所摧毁的。如何摧毁呢？具有随顺通达四谛之真如的无常、痛苦、无我、空性、因、集起等等善加修习就是正确的见解。它能够摧毁从颠倒增益所生的贪爱，以及如果有它，就从它所生或者随顺它的悭吝等等和有漏之业等等，以及一切抛入轮回的过患。第二，破斥以业和身体穷尽而解脱。分二：正文和遮破其回答。第一，裸体外道说：以苦行的力量，业和身体穷尽时就是解脱，如果业没有穷尽就不可能有解脱，因为业本身非常强有力，不由自主地再次抛入轮回，因此业和身体没有穷尽，即使断除了贪爱，为什么不会受生呢？不是这样的，即使业和身体存在，受生的一个因是贪爱，因为没有它，所以因不齐全，因此业、身体、贪爱这三者是必须齐全的，这样的受生是不可能产生的。因为因不齐全就不会产生果。比如没有种子，即使聚集了水、肥料、土地等等，也不会生出苗芽。如果苦行穷尽了业和身体，也同样不会受生，因此即使没有断除贪爱，仅仅苦行就是解脱道吗？业和身体等是不可能断除的，
English
Because some permanent, singular, and independent individuals also believe that there is no memory that can conform to meaning. Because it is impossible for a permanent self to have memory, etc., therefore, from the awakening of the habitual imprints of wisdom experienced in the past, later memory arises. Apart from the aggregates of no-self, which are merely an impermanent continuum, it is not reasonable for memory, experience, and recognition, etc., to arise in this way. Secondly, the self-nature of one's own system, the four truths, are falsely superimposed with perverted views, clinging to stability or permanence and happiness, as well as to "I" and "mine," etc. Because of being deluded by the sixteen aspects of non-reality, they are falsely imputed, and therefore they are completely attached to all afflictive aspects and accumulate karma, thus wandering in samsara. The attachment that arises from the sixteen perverted aspects, which have meanings contrary to the suchness of the four truths, is destroyed by correct view. How is it destroyed? Having well cultivated impermanence, suffering, no-self, emptiness, cause, arising, etc., which are in accordance with the realization of the suchness of the four truths, is the correct view. It destroys the attachment that arises from falsely imputing perverted views, and if it exists, it destroys stinginess, etc., which arise from it or follow it, as well as defiled actions, etc., and all the faults that throw one into samsara. Secondly, refuting liberation by the exhaustion of karma and body. There are two parts: the main text and refuting its answer. First, the naked ascetics say: Liberation occurs when karma and body are exhausted by the power of asceticism, but liberation is impossible if karma is not exhausted, because karma itself is very powerful and involuntarily throws one back into samsara. Therefore, if karma and body are not exhausted, even if attachment is abandoned, why would one not take rebirth? It is not like that, even if karma and body remain, one cause of taking a body is attachment, and because it is absent, the cause is incomplete. Therefore, karma, body, and attachment, these three must be complete, and such a rebirth is impossible to arise. Because if the cause is incomplete, the result will not arise. For example, without a seed, even if water, fertilizer, soil, etc., are gathered, a sprout will not grow. If asceticism exhausts karma and body, it is the same as not being reborn, so even if attachment is not abandoned, is asceticism alone the path to liberation? Karma and body, etc., cannot be abandoned,