Tibetan
ཡང་གཟོད་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྲེད་ པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་མི་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱི་ཇི་ལྟར་སྔར་བྱས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལས་སྒྲིབ་འདག་པའི་ཆེད་དུ་གཟུངས་བཟླ་བ་དང་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་པ་མ་འོངས་པའི་མྱོང་བ་སྲབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སྲེད་པ་ལས་ལས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་མ་ཟད་ན་དེ་ལས་ཀྱང་སྲེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལས་ལས་ཆགས་སོགས་ཉེས་པ་སླར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པའི་དབང་གིས་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། བཟློག་པ་སྲེད་པ་མེད་པ་ལས་སྐྱོན་ལྡན་གྱི་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བདེ་སྡུག་རང་དབང་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ན། བདེ་སྡུག་ལས་ཆགས་སྡང་མི་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་ལས་ཅན་ལ་སྲེད་པ་མེད་པ་ཅི་ལ་སྲིད་ཟེར་ན། བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལོག་པའི་རྣམ་རྟོ༷ག་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་མེད་པར་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ལས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཉིད་གཏན་དུ་གྲོལ་བའི་ཞི་སྒོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་འདིས་རིགས་པ་དང་སྒྲུབ་པ་དང་ངེས་འབྱིན་གྱི་ཚུལ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བདེ་གཤེགས་ནི། བདེན་བཞི་སྟོན་པར་མཛད་པའི་སྐྱོབ་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་ལེགས་གཤེགས་དང་། ཡང་དག་པའི་དོན་གཟིགས་པས་ན་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པའི་བརྟན་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏིང་ཕྱིན་པའམ་མ་ལུས་པར་གཟིགས་པའམ་ཡང་ན་དེའི་མཐུས་ཇི་སྙེད་པ་མ་ལུས་པ་གཟིགས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གསུམ་མངའ་བའི་མཁྱེན་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ། དེ་ཡང་སྔར་ སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཅིང་འདིར་ནི་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱོབ་པ་བདེན་བཞི་གསུང་བའི་རྒྱུ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོབ་པ་ལས་བདེ་གཤེགས་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །དེ་འདྲའི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རིམ་བཞིན་ཕྱི་རོལ་པ་དང་འཕགས་པ་སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པ་ལྟར་ཚད་མས་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་དང་། གསུང་རབ་སྡེ་སྣོད་རྣམས་སུ་ཡང་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་བར་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་
Chinese
而且阻止最初的过失，那是因为贪欲所生的业不会产生，才有能力阻止，如何使以前所做的（业）消失呢？不会消失的。因此，为了消除业障，念诵陀罗尼和修习禅定等，要知道对于使心相续的未来体验变弱是有能力的。如果像从贪欲产生业一样，业没有穷尽，那么也会从业产生贪欲吗？不是从业再次产生贪等过失，而是因为贪欲的支配，会造作具有过失的业，相反，没有贪欲而造作具有过失的业是不可能的。如果以前的业产生苦乐是无自主的，那么从苦乐不会产生贪嗔是不可能的，有业者怎么可能没有贪欲呢？没有从我执产生的颠倒分别，不如理作意，那么从感受快乐也不会产生贪欲，因为没有原因。这样，见到无我本身就是永远解脱的寂静之门，以无二之路修持的这种道理，也成立了道理和修持以及决定生起之理。二是善逝：从宣说四谛的救护者，了知如实之善逝，以及因为见到真实之义，所以是其他任何人都无法夺走的稳固，不再退转地逝去，以及如实彻底或完全见到，或者以其威力见到所有的一切，因此成立了具有三种差别的智慧。那也是从先前断除的角度来显示，而这里逝去是指证悟之义，因为救护者宣说四谛的原因就是那样的智慧，因此能从救护者了知善逝。因为具有这样三种特殊的证悟，所以依次比外道和圣者有学以及无学声闻缘觉的阿罗汉还要殊胜。那三种智慧的差别，也如宣说四谛一样，以量非常确定，而且在经律论三藏中也显示为前后不矛盾，意义一致。
English
Moreover, preventing the initial faults is because the karma generated by craving will not arise, and there is the ability to prevent it. How can the previously done (karma) disappear? It will not disappear. Therefore, in order to eliminate karmic obscurations, reciting dharanis and practicing meditation, etc., it should be known that there is the ability to weaken the future experiences of the mind stream. If, just as karma arises from craving, if karma is not exhausted, then will craving also arise from it? It is not that faults such as attachment arise again from karma, but because of the dominance of craving, one will create karma with faults. Conversely, it is impossible to create karma with faults without craving. If the arising of happiness and suffering from previous karma is without autonomy, then it is impossible for attachment and aversion not to arise from happiness and suffering. How is it possible for someone with karma not to have craving? Without the inverted discriminations arising from the belief in self, and without improper attention, then even from experiencing happiness, craving will not arise, because there is no cause. Thus, seeing selflessness itself is the gate of peace of permanent liberation, and this reasoning of practicing on the non-dual path also establishes the reason, practice, and the manner of definite arising. Second, Sugata: From the protector who teaches the Four Noble Truths, the Well-Gone who knows reality, and because of seeing the true meaning, it is a stability that cannot be taken away by anyone else, going without turning back, and seeing reality thoroughly or completely, or seeing all that exists through its power, therefore it is established that there is wisdom with three distinctions. That is also shown from the perspective of previously abandoning, and here going refers to the meaning of realization, because the reason why the protector speaks of the Four Noble Truths is that kind of wisdom, therefore one can know the Sugata from the protector. Because of having these three special realizations, it is successively superior to the heretics, the noble learners, and the Arhats of the Hearers and Solitary Realizers who are non-learners. Those three differences in wisdom are also very certain by measure, just as the Four Noble Truths are taught, and in the Tripitaka scriptures, they are also shown to be consistent in meaning without contradiction.
Tibetan
དང་། ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེས་བུའི་མངོན་འདོད་ཀྱི་དོན་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཚང་ཞིང་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བསྟན་པ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྟོན་པ་ནི། དེ་འདྲའི་མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མངའ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཐབས་མཁྱེན་པ་ལ་སྦྱོར་བའམ་བརྩོན་པར་མཛད་པ་རྟོགས་ནུས་ཏེ་གཞན་ལ་སྐྱོབ་ངེས་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ན་ལམ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་སྔོན་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ན་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡོད་པར་ཡང་ཤེས་སོ། །ཡང་ན། རང་གིས་མཁྱེན་པ་ཙམ་མིན་པར་གཞན་དོན་དུ་མཁྱེན་པ་དེ་སྦྱོར་བ་སྟེ་མཁྱེན་པ་གཞན་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་སྟོན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་དེས་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པ་གཞན་ལའང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཕན་བཞེད་ཀྱི་བརྩེ་བ་ནི། སྟོན་པ་དེ་ལས་བརྩེ་བ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ནི་གཞན་དོན་གྱི་ངོར་བྱས་ནས་རང་གི་དོན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་མཛད་པ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྐྱོབ་ངེས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་དེ་ལ་དཔག་ན་དེ་སྟོན་པ་ པོ་མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་རང་དོན་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་ཡང་གྲུབ་ལ། དེ་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལམ་དེ་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་དེས་བརྩེ་བ་ཅན་དུའང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མཇུག་བསྡུ། སྟོན་པ་འདིས་ཡང་དག་པའི་ལམ་བསྟན་པས་ན་སྟོན་པ་པོ་འདི་ཉིད་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་མཁྱེན་བརྩེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡོད་པ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་བརྩེ་བ་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ་བརྩེ་བས་གདུལ་བྱ་ལ་མི་ལེགས་པའི་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལེགས་པ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་། མཁྱེན་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་མི་བདེན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་བདེན་པ་གསུངས་པར་མཛད་པས་ན་ཐར་པའི་ལམ་སྟོན་པ་པོ་ནི་དེ་ལྟར་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་དེ་འདྲའི་མཁྱེན་བརྩེ་དེ་ཡང་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འབྱུང་བས་ལམ་དུས་ཀྱི་ཕན་བཞེད་དང་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པ་དང་བཅས་པས་ན་དེ་འདྲ་ཡོད་པར་སྲིད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལེགས་ཤིང་བདེན་པའི་ལམ་དེ་གདུལ་བྱ་ལ་གསུང་བར་ཡང་མངོན་པར
Chinese
而且，通过无量方便之门，圆满且彻底地显示了众生愿望的意义和方法，由此可以推断。第三是导师：因为具有如此殊胜的智慧，所以能够理解为了他人的利益而运用或努力于方便智慧，因为在向他人展示必定救护的道路时，必须具备通达道路的智慧。而且，这不可能在之前没有亲自实践的情况下发生，因此也知道存在因时的导师。或者，不仅仅是自己了知，而是将为了他人利益的了知付诸实践，即因为具有将了知用于他人利益的能力，所以知道他是导师，因为他会将自己所知传授给他人。第四是利他的慈爱：从导师那里可以成就慈爱，因为如此示导是为他人利益而做，即使自己的利益已经完全成就，也不会舍弃宣说所证悟之法的行为。如此衡量所示的必定救护之道，那么他就是导师
English
Moreover, it can be inferred from the complete and thorough demonstration of the meaning and methods of beings' aspirations through the gate of limitless means. Third is the teacher: because he possesses such special wisdom, it can be understood that he applies or strives for skillful wisdom for the sake of others, because when showing the path of certain salvation to others, he must have the wisdom to know the path. Moreover, this cannot happen without having personally practiced it before, so it is also known that there is a teacher of the causal time. Or, it is not just knowing for oneself, but applying that knowledge for the benefit of others, that is, because he has the ability to apply knowledge to the benefit of others, it is known that he is a teacher, because he will teach others what he knows. Fourth is loving-kindness for the benefit of others: love can be accomplished from the teacher, because such teaching is done for the benefit of others, and even though one's own benefit has been completely accomplished, he will not abandon the act of teaching the Dharma that he has realized. If we measure the path of certain salvation shown in this way, then he is the teacher
Tibetan
་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་མཐར་ཕྱིན་པར་མངའ་བ་གང་གི་ཕྱིར་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོབ་པར་མཛད་པས་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་མཁྱེན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་བསྟན་ན་གདུལ་བྱ་སྐྱོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པར་མཛད་པས་ན། སྟོན་པ་དེ་འདྲ་བ་རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་རྣམས་ལ་མི་སླུ་བ་དེས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་འདི་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ནི་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མིན་པར་དངོས་པོ་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ། སོགས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མཛད་པའི་དགོས་པ་ནི། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡི་བསྟན་པ་གསུང་རབ་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་མ་ནོར་བར་འཇལ་བའི་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པར་སྟོན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ནས་མ་གྲགས་པ་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་བཟོས་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ནི་ཡུལ་མ་ནོར་བར་འཇལ་བའི་མི་སླུ་བའི་བློ་ཡིན་ལ། མ་ནོར་བར་འཇལ་ནས་དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་བློ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྟན་པའི་ལུགས་ལ་མེད་པས་ན་མི་སླུ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལས་གྲུབ་བོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུ་གང་གིས་འབྲས་བུ་གང་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་གང་རྒྱུ་གང་ལ་ལྟོས་པ་དང་། ཆོས་གང་གི་ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མ་ནོར་བར་བསྟན་པ་དེ་ཙམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདུ་ལ། མ་ནོར་བ་དེ་ལ་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་འདྲ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་གཞན་དུ་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྟན་པ་མེད་དེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པའི་ཆེད་དུ་མདོ་ལས་ཕ་རོལ་པོ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་གསོག་སྟེ། ང་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་གསུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཟིགས་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པས་དངོས་པོ་མ་ནོར་བར་གཟིགས་པས་ན་དེས
Chinese
具有精进和合的圆满，因为什么缘故呢？救护众生，应当非常恭敬，即使已经知晓，如果不教导，就不能救护所化之众生。如是，因为示现了不舍弃所化之众生的精进之道。这样的导师对于寻求解脱者来说是不欺骗的，因此，佛陀薄伽梵是真实的量。第三，如此宣说的必要是：佛陀虽有无量功德，但以量的方式赞叹，是因为这是佛陀功德之首要。此外，以如是之方式，不作增益，而是以安住于事物之方式，对导师佛陀薄伽梵，“已成正量，欲利有情”等偈颂所作的赞颂，是导师陈那所作的必要是：量士夫佛陀薄伽梵之教法，唯从经藏本身，才能成立衡量事物实况之无谬之真实性，为了显示此义，那么，何为量，并非是佛陀经藏中未曾宣说，而是导师自己造作的。量是不错乱地衡量对境的不欺骗之识。不错乱地衡量而见到事物真相之识，如佛陀经藏一般，存在于智慧之修习中，而在其他颠倒宣说的宗派中则没有，因此，不欺骗之真实性是从佛陀经藏中成立的，应当知晓。如何以何因产生何果之作用，以及何果依赖于何因，以及何法的名言和胜义之法性如何，无谬地宣说，仅此而已，佛陀所说之义也全部包含其中。不谬误者，称之为正理，如是之理，在佛陀之语之外，没有如实宣说者。为了遮止从声音产生的量等，经中说，辩才无碍的他宗是积聚者，我独自宣说。如是宣说，如是观见极为清净，因此不错乱地观见事物，因此。
English
Because of having perfect diligence combined with effort, why? Because of protecting sentient beings, one should be extremely respectful, because even if one knows, if one does not teach, one will not be able to protect those to be tamed. Thus, because he showed the path of diligence that does not abandon those to be tamed. Such a teacher is not deceptive to those seeking liberation, therefore, the Buddha Bhagavan is the very measure. Third, the necessity of teaching in this way is: Although the Buddha has immeasurable qualities, praising him in terms of measure is because it is the chief of the Buddha's qualities. Furthermore, in such a way, not making additions, but in the way of abiding in things, to the teacher Buddha Bhagavan, "Having become a measure, wishing to benefit beings," etc., the necessity of the verses of praise made by the teacher Dignāga is: The teaching of the measure-person Buddha Bhagavan, only from the scriptures themselves, can the non-erroneous reality of measuring the reality of things be established, for the sake of showing this meaning, then, what is called measure, is not something that has not been declared in the Buddha's scriptures, but is composed by the teacher himself. Measure is the non-deceptive mind that measures objects without error. The mind that sees the truth of things by measuring without error, like the Buddha's scriptures, exists in the practice of wisdom, but not in other sects that teach in a reversed way, therefore, the non-deceptive truth is established from the Buddha's scriptures, it should be known. How, by what cause, what effect is produced, and what effect depends on what cause, and what is the conventional and ultimate nature of what dharma, is taught without error, only this, and all the meanings spoken by the Buddha are completely included in it. That which is not mistaken is called reason, and such a reason, outside the Buddha's words, there is no one who teaches as it is. In order to prevent the measure arising from sound, etc., the sutra says that those of other sects who speak eloquently are accumulators, I alone speak. Thus it is said, thus seeing is extremely pure, therefore seeing things without error, therefore.