Tibetan
་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཀུན་ལ་མུན་པ་གཏན་བཅོམ་ཞིང་། །འཁོར་བའི་འདམ་ལས་འགྲོ་བ་དྲངས་མཛད་པ། །དོན་བཞིན་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིགས་པ་དེ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས་བསྟན་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོན་པོར་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་མི་འཛིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། གཞན་གྱི་ཚོད་མི་ཟིན་པར་གསུངས་པས་རང་བློ་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་བས་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། ངའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་སུ་སོགས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བསྟན་པ་སོགས་གཞུང་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བར་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་སུམ་ཚད་མ་གསུངས་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་མིན་ནོ་ཞེས་མ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་བཞེད་པ་མིན་ལ། ཚད་མར་བཞེད་པར་ཡང་གསལ་ཏེ། ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཞེས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མར་ནི། རྗེས་དཔག་འདི་ཡི་སྦྱོར་བ་བཀོད་པར་མཛད་པའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོགས་ཁོངས་ནས། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་དང་། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུར་ཤེས་བཞིན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱི། །རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། །ཞེས་སོགས་འབྲས་རྟགས་དང་། ང་དང་ང་འདྲ་བ་མ་གཏོགས་གང་ཟག་གི་ཚོད་གང་ཟག་གིས་གཟུང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། གཞན་ཡང་འགལ་དམིགས་དང་། རྒྱུ་མ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་གི་སྦྱོར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཕྱིར་རྟགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཀོད་པར་མཛད་པས་རྗེས་དཔག་གྲུབ་ཅེ་ན། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟགས་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ནི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཀོད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་རྟགས་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན། འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ལྟ་བུ་བསྒྲུབ་བྱས་གཏན་ཚིགས་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ལྟ་བུ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བའམ་ཁྱབ་པའམ་རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་དེ་ཡང་གསུང་རབ་ཉིད་ལས་གསལ་བར་བཤད་པ་ཡིན་པས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཚད་མ་ཞེས་རང་བཟོར་བྱས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རིགས་ཤིང་ཚད་མ་ཡིན་པས་ཚད་མའི་ཚུལ་ནི་དེ་འབའ་ཞིག་ལས་གྲུབ་པས་ན་གཞན་ཐ་དད་པར་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལེའུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་སྐབས་གྲུབ་པའོ། །༄༅། །ད་ནི་གཉིས་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ལ། །འཇལ་བྱེད་ཚད་མ་རང་ཉིད་བཤད། །ཚད་མ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་བཤད། །དང་པོ་ལ། གྲངས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ལོག་རྟོག་དགག །མངོན་སུམ་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད། ། དང་པོ་ལ། ཚད་མ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་བསྒྲུབ། །དེར་མ་ངེས་པར་འདོད་པ་དགག །དང་པོ་ལ། ཚད་མས་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ངེས། །མཐར་ཐུག་འཇུག་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ། །དང་པོ་ལ། གཉིས་སུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན། །རྟགས་འགོད་དེ་ཡི་ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ཚད་མའི་གྲངས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་མཚན་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཟློག་ནས་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐབས་འདིར་སྟོན་པ་ལ། དང་པོ་གྲངས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པས་ཚད་མ་ནི་མངོན་སུམ་གཅིག་པུར་འདོད་ལ། གྲངས་ཅན་པས་མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་སྒྲ་བྱུང་ཚད་མ་གསུམ་དང་། རིགས་པ་ཅན་པས་དེ་གསུམ་དང་དཔེ་ཉེར་འཇལ་དང་བཞི་དང་། རྒྱལ་དཔོགས་པས་དེ་བཞི་དང་དོན་གྱིས་གོ་བ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་དང་དྲུག་ཟེར། ཙ་ར་ཀ་བས་རིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དང་སྲིད་པ་དང་ཞེས་གྲགས་པ་དང་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རང་ལུགས་ལ་ཡུལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། མངོན་གྱུར་མིན་པའི་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དེ་འཇལ་གྱི་ཚད་མའང་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཁོ་ནར་གྲངས་ངེས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་དེའི་དོན་རང་མཚན་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཞལ་ལ། ལྐོག་གྱུར་དེའི་སྤྱི་མཚན་བཟུང་ནས་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞལ་བ་ལས་འོས་མེད་ཅིང་། དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་དང་ལྡན་ན་ཇི་ལྟར་གཞལ་བ་ལྟར་མི་སླུ་བར་ནུས་ཀྱི་གཞན་མི་སླུ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མི་སྲིད་པས་ན་དེ་གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་གྲངས་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་རྟགས་འགོད་པ་ལ། རྩ་བའི་རིགས་པ་བསྟན་པ་དང་། །རིགས་ པ་གཞན་ཡང་བསྟན་པའོ། །དང་པོ། གཞན་དག་ན་རེ། གཞལ་བྱ་ནི་རང་མཚན་གཅིག་པུ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ན་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་གཅིག་ཡིན་པར་འོག་ནས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་གནས་སྐབས་ཚད་མ་གཉིས་པོ
Chinese
是如教所说的事物实相。何者能断除一切众生的黑暗，从轮回的泥潭中救度众生，如实宣说的导师，我向他顶礼。如是说。因此，确定以上所说的三种道理所包含的事物之真实性，是成立正理的道理。这也是经由佛经所开示的：眼识了知蓝色，但不会执着于“是蓝色”的想法。等等，六种识，以及说他人无法衡量，因为自己的心识对自己来说不是秘密，所以是自证现量。我的智慧之眼在所有十方等等，以此显示瑜伽现量等等，在所有经典的形态中，以明显遍布的方式宣说了现量。因为没有否认比量不是量，所以不是不承认它。也清楚地承认它是量，如：稍微具有生之自性的所有事物，都是坏灭之法。像这样，在多种自性因等等的方式中，也见到他造了此比量的论式。等等之中，如：从烟知道火，从水鸟知道水一样。具有智慧的菩萨，从相知道种姓。等等的果相，以及除了我和像我一样的人之外，不能用人来衡量人。等等的不见不观待因，以及其他的相违观待和无因观待等等，都见到了所有的论式。为什么造了相的论式就能成立比量呢？因为如果所要成立的事物不存在，就不会出现的具有这种特性的相，是比量产生的所依。如果不是这样，因为会错乱，所以造它没有任何理由。因此，相不会错乱地成立所要成立的事物的理由，如坏灭之法是所要成立的事物，生之自性是因，这种周遍性是所教示的，因此相与法的关系或周遍性或随行倒返，也是从佛经本身清楚地说明的，所以说与佛经的意义不同的量，是自己捏造的，什么也没有。佛陀的
English
It is the reality of things as taught. Whoever completely destroys the darkness for all, rescues beings from the mire of samsara, and truly teaches, to that teacher I prostrate. As it is said. Therefore, establishing the suchness of things contained by the three reasons just mentioned is the reasoning that establishes validity. This is also shown in the scriptures: eye consciousness knows blue, but does not grasp the thought "it is blue." And so on, the six consciousnesses, and because it is said that others cannot measure it, since one's own mind is not secret to oneself, it is self-awareness direct perception. With my eye of wisdom, in all the ten directions, etc., thus showing yogic direct perception, etc., in all forms of scripture, direct perception is taught in a way that is clearly pervasive. Since it is not denied that inference is not valid, it is not that it is not accepted. It is also clearly accepted as valid, such as: whatever has a nature of arising slightly, all of those are of the nature of ceasing. Like this, in many ways of nature reason, etc., it is also seen that he has composed the argument of this inference. From among others, like: from smoke one knows fire, and from waterfowl one knows water. A wise Bodhisattva knows the lineage from the signs. And so on, the effect sign, and apart from me and those like me, one should not measure a person with a person. And so on, the non-observation of the invisible cause, and also contradictory observation, and non-cause observation, etc., all the arguments are seen. Why is it that by composing the argument of the sign, inference is established? Because the sign, which has the characteristic of not arising if the object to be proven does not exist, is the basis for the arising of inference. If it were not so, there would be no reason to compose it, because it would be mistaken. Therefore, the reason why the sign does not err in establishing the object to be proven, such as the object to be proven is the law of cessation, the nature of arising is the cause, such pervasiveness is what is taught, therefore the relationship between the sign and the dharma, or pervasiveness, or following and reversing, is also clearly explained from the scriptures themselves, so saying that a valid cognition different from the meaning of the scriptures is self-fabricated is nothing. The Buddha's
Chinese
因此，佛陀的一切言论都非常合理且是量，因为量的规律唯有从佛陀的言论中才能成立，所以不应认为其他是不同的。在《释量论》的偈颂中，在名为“量成立”的第二品释文中成立了。༄༅། 现在是第二，现量。解释衡量的量自身。解释那个量的结果。第一，破斥对数量和行境的邪分别。解释现量自身的体性。第一，确定量为二。破斥不确定为二的观点。第一，量所衡量的事物确定为二。确定最终的行境为一个。第一，说明确定为二的理由。安立因，确定它的周遍。第一，一般来说，通过遣除对量的数量、行境、定义和结果的邪分别，在此处展示量的真实性。首先，对数量和行境的邪分别是：顺世外道认为量只是现量；数论派认为有现量、比量、圣教量三种量；正理派认为有那三种量以及譬喻，共四种量；胜论派认为有那四种量以及意义推断和非有量，共六种量。声明派认为有理智、非观察、存在和所谓的名声以及思考等等，还有其他的量。自宗认为，由于所量境确定为显现和不显现两种，因此衡量的量也确定为现量和比量两种。现量以见到境的自相的方式衡量，隐蔽境以执取其共相的方式衡量，除此之外别无他法。而且，如果具备比量，就能像衡量的那样不欺骗，否则不可能有不欺骗的理由，因此确定只有这两种量。第二，为了安立确定为二的因，说明根本的道理，以及说明其他的道理。第一，其他人说：所量境只是自相，因为只是士夫进入和离开的境，所以不确定所量境为二。进入的境是自相，这将在后面解释。仅仅如此，暂时的两种量
English
Therefore, all the words of the Buddha are extremely reasonable and valid, because the rules of validity are established only from the Buddha's words, so it should not be thought that others are different. In the verses of the Commentary on Valid Cognition, it is established in the explanation of the second chapter called "Establishment of Validity." ༄༅། Now is the second, direct perception. Explaining the measuring validity itself. Explaining the result of that validity. First, refuting wrong conceptions about number and object. Explaining the nature of direct perception itself. First, establishing validity as two. Refuting the view that it is not certain as two. First, the object to be measured by validity is determined as two. Determining the ultimate object of engagement as one. First, explaining the reason for determining as two. Establishing the sign and establishing its pervasion. First, in general, by eliminating wrong conceptions about the number, object, definition, and result of validity, the reality of validity is shown here. First, the wrong conceptions about number and object are: the Lokayatas believe that validity is only direct perception; the Samkhyas believe that there are three validities: direct perception, inference, and scripture; the Naiyayikas believe that there are those three validities and analogy, a total of four; the Vaisheshikas believe that there are those four validities and implication and non-existence, a total of six. The Carakas say that there are reason, non-observation, existence, and so-called fame, and thinking, etc., and there are other validities as well. Our own system believes that since the object to be measured is determined as two types, manifest and non-manifest, the measuring validities are also determined as only two, direct perception and inference. Direct perception measures by seeing the own-character of the object, and the hidden object measures by grasping its universal-character, and there is no other way besides that. Moreover, if it possesses inference, it can be non-deceptive as it measures, otherwise there is no reason for non-deception, so it is certain that there are only these two validities. Second, in order to establish the sign that is determined as two, explaining the root reason, and also explaining other reasons. First, others say: the object to be measured is only the own-character, because it is only the object of engagement and disengagement of a person, so it is not certain that the object to be measured is two. The object of engagement is the own-character, which will be explained later. Just so, the temporary two validities