Tibetan
ངོས་དང་དེ་ལ་རྩོད་སྤང་ངོ་། །དང་པོ། བཤད་ཟིན་པ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བའི་ལམ་དེ་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་སེམས་ལ་བདག་འཛིན་སོགས་གཏན་མི་གནས་པས་ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་མེད་པའི་ངོ་བོར་གནས་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤང་གཉེན་ནུས་སྟོབས་མཚུངས་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་མ་ལུས་མི་འཛད་དང་། །ཉོན་མོངས་གཏན་ཟད་མི་སྲིད་དང་། །ཟད་ཀྱང་སླར་ལྡོག་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། །དང་པོ། གལ་ཏེ་སེམས་རྒྱུད་དྲི་མ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་གནས་གྱུར་ཐོབ་ཀྱང་། སྔར་གནས་མ་གྱུར་པ་ཉེས་བཅས་ཀྱི་སེམས་ལ་ལམ་ཉེས་མེད་འབྱུང་བ་བཞིན་སླར་ཡང་སྐྱོན་ཀྱང་ནི་འབྱུང་བར་སྲིད་པས་གྲོལ་བ་གཏན་དུ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཉེས་བཅས་ཀྱི་སེམས་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་ལམ་ལ་ཡོད་ཀྱང་ལམ་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་ཉེས་བཅས་ཀྱི་སེམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པ་གནས་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། འབད་པ་མེད་པར་ལྡོག་པ་མེད། །འབད་དུ་ཆུག་ཀྱང་མི་ལྡོག་པའོ། །དང་པོ་ལ། མངོན་དུ་གྱུར་ལ་གཏན་ནུས་མེད། །མངོན་གྱུར་མིན་ཀྱང་མི་ལྡོག་པའོ། །དང་པོ། བདག་མེད་པའི་སེམས་མཐར་ཕྱིན་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སླར་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རིག་ཅིང་གསལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཡུལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡི་ཆོས་སམ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཡུལ་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡི་ནི་བདག་ཉིད་དེ་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་འདི་ཡི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའང་ཡིན་ཏེ་བློ་མ་འཁྲུལ་བའི་གཟུང་དོན་རང་མཚན་ཡིན་པས་སོ། །ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་ཡིན་པས་སུས་ཀྱང་བཟློག་པ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་ལས་སེམས་དེ་འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མ་ཞུགས་པར་རྟག་བདག་གཙང་བདེ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་གོལ་བ་ན་འཁྲུལ་བའམ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ལྡོག་པ་ཡང་ནི་ གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ལམ་གོམས་པ་སོགས་ལྡོག་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོ༷ས་པ་ཡིན་གྱི་རང་གར་མི་ལྡོག་སྟེ། དཔེར་ན་འཁྲུལ་རྐྱེན་གཞན་སྦྲུལ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་དོགས་པ་ཟ་བ་དང་ཐག་པ་འཁྱིལ་ལུགས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དང་མུན་པ་ཚབ་
Chinese
对于我和它存在争论的反驳。第一，已经阐述的观无我之道的修习达到极高程度，心中不再有我执等，获得了安住于无有丝毫过患之自性的转变。第二，关于对治和烦恼的力量相等，以及烦恼不能全部断尽，以及烦恼不可能彻底断尽，以及即使断尽也会复发的情况进行驳斥。第一点： 简略地指示和详细地解释两种。第一，如果心相续获得了远离一切垢染的转变，但像先前未转变的有过患的心产生无过患的道一样，仍然有可能产生过失，因此解脱不是永久的。如果这样认为，那是不可能的，因为有过患的心对道有损害的能力，但道对有过患的心没有损害的能力，因此道达到圆满，在转变的心相续中不可能产生过失。第二，不努力就不会退转，即使努力也不会退转。第一，显现之后就永远没有能力，即使不显现也不会退转。第一，当无我的心达到圆满并显现之后，为什么不会退转呢？识是具有能知且明了的自性，并且它是执取对境的法或自性。而且，对境如何存在，它就如实地执取，对境也以其自性作为有境识的生因，因为无错乱之识的所取义是自相。对境和有境的自性或存在方式是事物本身的力量所致，因此任何人都无法改变。即使自性是那样的，由于其他使心错乱的因缘，心不与事物的实相相符，而错误地认为常、我、净、乐等颠倒之见，当这样错误时，错乱或增益的退转也 依赖于由有害的量所引导的道之修习等退转的因缘，而不是自然退转。例如，其他错乱的因缘，如怀疑蛇存在的地方，以及绳索缠绕的方式的对境，以及浓厚的黑暗
English
Refutations of arguments against me and it. First, having explained that the path of contemplating selflessness, when practice reaches the highest level, the mind no longer has clinging to self, etc., and one attains the transformation of abiding in the nature of being without even the slightest fault. Second, refuting the equality of the power of antidotes and afflictions, and that all afflictions cannot be exhausted, and that it is impossible to completely exhaust afflictions, and that even if exhausted, they will relapse. First: Two types: brief indication and detailed explanation. First, if the mind-stream attains a state of transformation free from all defilements, but just as a previously untransformed, faulty mind can give rise to a faultless path, it is still possible for faults to arise again, so liberation is not permanent. If one thinks like that, it is not possible, because a faulty mind has the power to harm the path, but the path does not have the power to harm a faulty mind, therefore, when the path is perfected, it is impossible for faults to arise in the transformed mind-stream. Second, without effort, there is no turning back; even with effort, there is no turning back. First, once manifest, there is no permanent power; even if not manifest, there is no turning back. First, when the mind of selflessness is perfected and manifest, what is the reason why it does not turn back? Consciousness is of the nature of knowing and clarity, and it is the dharma or nature of apprehending objects. Moreover, it apprehends the object as it exists, and the object itself is the cause of the arising of the subject-consciousness, because the apprehended object of non-erroneous consciousness is its own characteristic. The nature or mode of existence of the object and the subject is due to the power of things themselves, so no one can reverse it. Even if the nature is such, due to other causes that confuse the mind, the mind does not conform to the reality of things, but mistakenly thinks of permanence, self, purity, happiness, etc., as inverted views. When one is mistaken in this way, the turning back of confusion or superimposition also depends on the causes of turning back, such as the practice of the path led by a harmful valid cognition, and does not turn back on its own. For example, other causes of confusion, such as suspecting the presence of a snake, and the object of the way a rope is coiled, and thick darkness.
Tibetan
ཚུབ་སོགས་རྐྱེན་དུ་གནས་པ་ལས་ཡུལ་ལ་མེད་ཀྱང་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཐག་པ་དེ་སྦྲུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་ལ། ཇི་སྲིད་སྣང་བ་སོགས་ལྡོག་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་སྦྲུལ་ཡོད་སྙམ་པ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །འཁྲུལ་བའི་བློ་དེ་དག་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་མི་ལྡོག་པ་མིན་ཏེ། དེ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ཚད་མས་གནོད་པ་ཅན་དང་གློ་བུར་བ་སྟེ་སེམས་དང་འབྲལ་རུང་ཡིན་པས་ན་མི་བརྟན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་བློ་སྐྱེས་པ་འདོར་རུང་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་གཤིས་སམ་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེས་ནས་འཁྲུལ་བ་དང་འབྲལ་མི་རུང་བ་ཅན་མིན་ཞིང་བློ་གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ན་དེ་དང་འབྲལ་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་ན་རང་གཤིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མུན་པ་དང་བྲལ་བ་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ་བདག་ལྟ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དྲི་མ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པས་གློ༷་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྔར་ཐོས་བསམ་གྱིས་དཔྱད་པའི་དུས་ན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་བློ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ནོར་བར་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐག་པ་ལ་ཐག་པར་ཤེས་པ་ལ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱིས་སླར་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གནས་མ་གྱུར་པའི་སྔར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡང་དག་པའི་ བློ་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པའི་བློ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་གྱུར་པའི་བློ་ལ་ཕྱིས་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་མ་ཐོབ་པས་བག་ཆགས་མ་ཟད་པའི་རྒྱུད་ལ་ལར་སྐབས་དེར་བདག་འཛིན་སོགས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅུང་ཟད་ནུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་། བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་འཛིན་དེ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་སྐྱེད་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་དེ་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཁྱབ་པས་ན་དཔེར་ན་ས་བློན་པ་ལ་ནི་མེ་ཅུང་ཟད་འབར་ཀྱང་ཡུན་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། འབད་པས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ནམ་རིགས་པས་གནོད་པའི་སྐྱོན་མཐོང་ན་འབད་པས་ལྡོག་སྲིད་ཀྱང་འདི་ལ་དེ་མེད་དེ། ཉེས་པ་གང་གི
Chinese
由于粗糙等作为条件，即使在境上没有，有分别的识也将绳索执著为蛇。正如在显现等遣除的条件未生起之前，认为有蛇的想法不会退转一样。这些错乱的心的不退转并非依赖于条件，而是以非实有的力量进入，因此是能被量妨害的、是突发的，即是能与心分离的，所以是不稳固的。譬如，绳索上生起蛇的念头是可以舍弃的一样。因此，心的体性或自性并非生来就具有错乱性，以至于无法与错乱分离，而是在生起为对治之识的体性时，就无法与之分离，因此自性是远离颠倒的黑暗的光明，即我见等颠倒的垢染并非在它上面以自性成立，所以是突发的。因此，以前在听闻思维时进行观察的时候，颠倒之法对于正确的方面也没有损害的能力，因为正确的识是以事物如何存在那样的力量无误地进入，所以称为以事物之力进入，正如认识绳索为绳索时，执蛇不会再退转一样。因此，在未转依之前，颠倒之法没有损害正确之识的能力，更何况这些在后来对于转依为对治正识的自性或体性的识，丝毫没有能力呢？第二，由于未获得究竟的转依，在串习未尽的相续中，有时以我执等现行的方式稍微有能力，但是，因为现见无我，对于错乱执著来说，由于是能够生起妨害之量的具有心要的心相续之事物，所以对于它来说，颠倒之识不具有长久存在的能力，因为相续被正确的见解所遍布，譬如，在地上燃烧少许火焰也不会长久存在一样。第二，以努力来使之退转，即是对治法见到过失的错处或者以理妨害的过失时，以努力可能会退转，但是这上面没有这些，即任何过失的错处。
English
Due to conditions such as roughness, even if it is not on the object, the conceptual consciousness apprehends the rope as a snake. Just as the thought that there is a snake does not revert until the conditions that dispel the appearance, etc., arise. These mistaken minds do not revert by relying on conditions, but enter by the power of non-reality, so they are subject to harm by valid cognition, are adventitious, i.e., can be separated from the mind, so they are unstable. For example, the thought of a snake arising on a rope can be abandoned. Therefore, the nature or essence of the mind is not born with inherent delusion, so that it cannot be separated from delusion, but when it arises as the nature of the antidote consciousness, it cannot be separated from it, so the essence is luminous, free from the darkness of inversion, i.e., the defilements of inverted views such as self-view are not established on it by their own nature, so they are adventitious. Therefore, even when examining during the time of hearing and thinking, inverted phenomena do not have the ability to harm the correct side, because the correct consciousness enters unerringly by the power of how things exist, so it is called entering by the power of things, just as when recognizing a rope as a rope, the apprehension of a snake will not revert again. Therefore, even before the transformation, inverted phenomena do not have the ability to harm the correct consciousness, let alone the fact that these later have no ability at all on the consciousness that has transformed into the nature or essence of the antidote correct consciousness? Secondly, since the ultimate transformation has not been attained, in the continuum where the habits have not been exhausted, sometimes there is a slight ability in the way that self-grasping, etc., manifest, but because of directly seeing selflessness, for the mistaken clinging, since it is the object of the mind continuum that has the essence of being able to generate a valid cognition that harms it, therefore, for it, the inverted consciousness does not have the ability to exist for a long time, because the continuum is pervaded by the correct view, just as a small fire burning on the ground does not last long. Second, to make it revert by effort, that is, if one sees a fault of defect in the antidote or a fault of harm by reasoning, it may revert by effort, but there are none of these on this, that is, any fault of defect.