Tibetan
་ཡིན་ན་སྲེད་པ་བྲལ་མ་ཐག་ནས་འཁོར་བར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བདག་ལྟ་སྤངས་པས་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་སུ་རེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་དེ་མ་ཐག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་འཁོར་བར་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་གནས་པའམ། ཡང་ན་ལྷག་བཅས་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་ཇི་ཙམ་བར་དུ་འཕངས་པ་དེ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ལས་རྩོལ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་དུ་ལྡོག་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཤིང་ལ་མེ་འབར་བ་བུད་ཤིང་ཇི་ཙམ་བར་འབར་བར་འགྱུར་གྱི་རང་གར་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་ན་ཡང་བདག་ལ་ཕན་དུ་རེ་བ་སོགས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཆི་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །གསོན་པ་ལ་ཡང་དགའ་མི་བྱ། །དཔེར་ན་གླ་པའི་གླ་བཞིན་དུ། །ཁོ་བོ་དུས་ལ་སྡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལས་ཀྱིས་གནས་པར་རྩོད་སྤང་དང་། །བརྩེ་བས་གནས་པར་རྩོད་པ་སྤང་། །གནས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ། འོ་ན་འཁོར་རྒྱུ་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལས་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་ན་ད་རུང་ཡང་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ན་ཡང་ལས་ཀྱི་ནུས་པས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པའི་ལུས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ལས་རྣམ་པར་བརྒལ་བའི་ཆགས་ བྲལ་གྱི་ལས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་མའི་ལུས་གཞན་འཕེན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་སྲེད་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྩེ་བ་སེམས་ཅན་བསྐྱབ་འདོད་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཆགས་བྲལ་དེ་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པར་འགྱུར་ལ་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སྤངས་ན་སྙིང་རྗེའང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གང་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་ན་ཁྲོ་ཞིང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྙིང་རྗེའང་ཉེས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ལ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འཇུག་པས་ན་སྙིང་རྗེ་ནི་རང་གི་འདུ་བྱེད་སྔ་མ་སྔ་མ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་གནས་པའི་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སེ
Chinese
如果这样，那么断绝贪欲之后，就不会在轮回中停留哪怕一瞬间，因为舍弃了我见，所以不会有丝毫期望能帮助我，因此会立刻从痛苦中解脱，是这样吗？不是这样的。断绝贪欲的人停留在轮回中，有两种原因：佛和菩萨们是因为对众生的大慈悲而受生并停留，或者是有余依阿罗汉们是因为之前的业力所决定的寿命长短而停留。因为他们认为是由业力的力量所推动，没有努力也不会自然而然地停止。就像木头上燃烧的火焰，会燃烧到木柴燃尽为止，不会自己停止一样。像这样住留，也不是因为期望对我有所帮助等等，而是因为对我的执着已经 खत्म（藏文：ཟད་པ，梵文天城体：क्षय, 梵文罗马拟音：ksaya，汉语字面意思： खत्म）。如经中所说：不应喜欢死亡，也不应喜欢活着。例如像佣人一样，我只是等待时间到来。就像这样说的一样。第二部分分为：以业力而住留的辩论的驳斥，以慈悲而住留的辩论的驳斥，以及说明住留也没有过失。第一部分：如果断绝了轮回之因的阿罗汉们是以业力而住留，那么因为还能见到业力的力量，未来也会因为业力的力量而再次在轮回中受生吗？不是这样的。因为超越了对未来身体的喜爱的有之贪欲，所以断绝贪欲的业本身无法推动未来的其他身体，因为共同作用的因素——贪欲已经 खत्म（藏文：ཟད་པ，梵文天城体：क्षय, 梵文罗马拟音：ksaya，汉语字面意思： खत्म）。第二部分是：慈悲是想要救护众生，如果是这样，那么断绝贪欲的人就没有舍弃对众生的执着，如果舍弃了对众生的执着，那么慈悲也不会生起。如果对某个慈悲的对象，其他人做了损害，就会生气，也会对众生产生执着，因此断绝贪欲的慈悲也不会没有过失，是这样吗？不是这样的。因为毫不矛盾地了知无常等等痛苦的形态，所以慈悲是自然而然地跟随自己之前的行为而产生的，是存在于心之事物中的一种慈爱生起，这
English
If so, then immediately after detachment from craving, one will not remain in samsara even for a moment, because having abandoned the view of self, there is no expectation of helping oneself, therefore one will immediately pass into nirvana, is that so? It is not so. There are two reasons why a person detached from desire remains in samsara: Buddhas and Bodhisattvas remain by fully embracing birth with great compassion for sentient beings, or remaining Arhats with residue remain for as long as the lifespan has been projected by previous karma. Because it is believed that it is propelled by the power of cause, and without effort, it does not naturally reverse. Just as a fire burning on wood will burn as long as the firewood burns, it will not stop on its own. Even when staying like this, it is not because of expecting to help oneself, etc., but because attachment to self has been खत्म（藏文：ཟད་པ，梵文天城体：क्षय, 梵文罗马拟音：ksaya，汉语字面意思： खत्म）. As it is said in the scriptures: One should not be happy to die, nor should one be happy to live. For example, like a hired worker, I am just waiting for the time to come. Just as it is said. The second part is divided into: refuting the argument that one remains by karma, refuting the argument that one remains by compassion, and showing that there is no fault in remaining. First part: If Arhats who have abandoned the cause of samsara remain by karma, then because the power of karma can still be seen, will they be born again in samsara by the power of karma in the future? It is not so. Because the karma of detachment, which has transcended the craving for existence, which is the delight in the future body, cannot propel another future body, because the co-acting factor—craving—has been खत्म（藏文：ཟད་པ，梵文天城体：क्षय, 梵文罗马拟音：ksaya，汉语字面意思： खत्म）. The second part is: compassion is the desire to protect sentient beings, and if so, then the detached person has not abandoned the view of sentient beings, and if the view of sentient beings is abandoned, then compassion will not arise. If someone harms the object of compassion, one will be angry and attachment to sentient beings will also arise, therefore the compassion of detachment will not be without fault, is that so? It is not so. Because there is no contradiction in directly knowing the aspects of suffering such as impermanence, compassion naturally arises following one's previous actions, and the arising of love that exists as a quality of the mind's object is
Tibetan
མས་ཅན་དང་སྲོག་དང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་འཕེལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་དང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་མ་གྲུབ་ཀྱང་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གྱི་ཆོས་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་འདོད་ཀྱང་སེམས་ལ་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་མིན་པ་སྟེ་གཟུང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཙམ་ལ་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་སྒྲོ༷་འདོགས་པ་ལས་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། བདག་དང་གཞན་དུ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཅན་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་དུ་རིག་པ་ཙམ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེའང་ ཤེས་པར་བྱའོ། །གཏི་མུག་ནི་ཆགས་སོགས་ཉེས་པའི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ནམ་གང་ཟག་གམ་བདག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་བདག་ལྟ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་ངམ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཉེས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཁྲོ་བ་སྐྱེ་བ་མིན་པ་དེས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་དེ་ནི་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ། བརྩེ་བའམ་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་གནས་པར་གྱུར་ན་ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའམ་འཁོར་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་གོས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་ཀྱིས་གནས་པ་ལྷག་བཅས་དགྲ་བཅོམ་དེ་དག་ཚེ་འདིར་གནས་པའི་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་པ་ཟད་ནས་སྲིད་པ་གཞན་དུ་སླར་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྩེ་བའམ་ལས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཟད་ན་གང་དེ་འཁོར་བ་ན་གནས་པ་ཉིད་ནའང་འདམ་གྱི་པདྨ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀས་མནར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་འཁོར་བ་ལ་ཇི་སྟེ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཇི་སྲིད་བར་བཞུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉན་རང་གི་ཆགས་བྲལ་དེ་དག་སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་སྲིད་པར་ཡུན་དུ་གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད་ལ། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས་གང་དག་གཞན་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ངང་གིས་འཇུག་པ་དེ་དག་ནི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཚོགས་གཉིས་ཚད་མེད་པ་སྨོན་ལ
Chinese
不是以具有我所和生命和补特伽罗的观点以及随之增长为特点，即使我和补特伽罗的体性不成立为一，但对于仅仅是刹那生灭的行蕴之法假立为有情，也想要消除其痛苦，也会自然而然地在心中生起。那么，如此这般以有情为对境和以法为对境的慈悲有什么差别呢？就像所执著的那样不是它的自性，即对于不像所执著那样成立的仅仅是法，由于安立我和他而生起贪著。不安立我和他，仅仅是了知刹那生灭的自性、具有痛苦之所依的蕴聚之流仅仅是因缘，由此就能生起无贪的慈爱。同样，也应当了知佛和菩萨的无缘大慈悲。愚痴是贪等过患的根本，那也是执著有有情或者补特伽罗或者我，因为没有我见，所以不会由于自己或有情受到损害的过患之因而生起嗔恨，因此认为无贪的慈爱丝毫没有贪嗔痴三毒的过患。第三，如果以慈爱或业而安住于轮回，那么由于成为业的自在或者仅仅是安住于轮回，就会不能从轮回中解脱。如果那样，就会成为被轮回的过患所染污者吗？并非没有从轮回中解脱，即以业而安住的有余依阿罗汉，那些在此生安住的先前的行蕴灭尽后，由于不再于其他有中重新连接相续，并且慈爱或业的行蕴的力量没有穷尽，那么即使他安住于轮回中，也像莲花出淤泥而不染一样，没有轮回的过患，因为生起和痛苦二者都不能折磨他。如果那样，阿罗汉也会对轮回感到厌倦吗？会安住多久呢？声闻和独觉的无贪，由于慈悲微薄，也没有为了在有中长久安住的巨大努力。国王和诸佛之子，那些对于无边无际的有情不会完全舍弃的自然而然地生起的大慈悲，他们是以方便摄持的无量二资粮的愿力。
English
It is not characterized by having "mine" and the view of life and the person, and the subsequent growth. Even though the nature of "I" and "person" is not established as one, but for the mere phenomenon of the momentary stream of conditioned phenomena, it is designated as sentient beings. Even wanting to eliminate their suffering, it arises spontaneously in the mind. So, what is the difference between compassion that focuses on sentient beings and compassion that focuses on phenomena? Just as what is grasped is not its own nature, that is, for the mere phenomenon that is not established as it is grasped, attachment arises from establishing "I" and "other." Without establishing "I" and "other," merely recognizing the nature of momentary conditioned phenomena, the stream of aggregates that are the basis of suffering, merely as conditions, from this, love free from attachment will arise. Similarly, the unconditioned compassion of Buddhas and Bodhisattvas should also be understood. Ignorance is the root of faults such as attachment. That is, it is grasping that there is a sentient being or a person or an "I." Because there is no view of "I," anger does not arise from the cause of harm done to oneself or sentient beings. Therefore, it is believed that love free from attachment has no faults of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance. Third, if one abides in samsara through love or karma, then because one becomes subject to karma or merely abides in samsara, one will not be liberated from samsara. If so, will one become tainted by the faults of samsara? It is not that there is no liberation from samsara. Those Arhats with remainder who abide by karma, after the previous conditioned phenomena of abiding in this life are exhausted, because they do not reconnect the continuum in another existence, and if the power of the conditioned phenomena of love or karma is not exhausted, then even if they abide in samsara, they are like a lotus in the mud, without the faults of samsara, because neither arising nor suffering can torment them. If so, will Arhats also become weary of samsara? How long will they abide? The non-attachment of Hearers and Solitary Realizers, because of their inferior compassion, they do not have great effort to abide long in existence. Kings and sons of the Buddhas, those who have great compassion that spontaneously arises without completely abandoning infinite sentient beings, they are the aspiration of immeasurable two accumulations seized by skillful means.