Tibetan
།གཉིས་པ། རྨོངས་པ་དང་ལས་ཀྱང་སྲིད་པ་ཀུན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་ཅི་ཕྱིར་སྲེད་པ་ཁོ་ན་ཀུན་འབྱུང་དུ་བཤད་ཅེ་ན། བདག་མེད་པར་མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡང་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་སྐབས་འདིར་དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མ་བརྗོད་པར་སྲེད་པ་ཉིད་རྒྱུ་རུ་བཤད་པ་ནི། སྲིད་པ་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུན་ནི་བར་མ་ཆད་པར་དངོས་སུ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་དེ་དང་བར་མ་ཆོད་པའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་རིག་པ་ནི་སྤྱིར་བཏང་རྒྱུར་གནས་ཀྱང་སྲིད་པ་གང་དང་གང་འཛིན་པའི་ཉེ་རྒྱུ་སྲེད་པ་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བཟོ་འདྲུབ་པ་ལ་བཟོ་བོ་དང་ཁབ་སྐུད་བཞིན་ནོ། །མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྲེད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ནི་དངོས་སུ་སྲིད་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། མི་ཤེས་པས་དངུལ་དུ་འཁྲུལ་ཀྱང་སྲེད་པ་མེད་ན་མི་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །ལས་ཀྱང་མིན་ཏེ་ལས་དེ་ཡོད་ན་སྲིད་པ་དེ་ཡོད་པའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྲེད་པས་གསོས་མ་བཏབ་པས་ལས་ཀྱིས་སྲིད་པ་དངོས་སུ་མི་འགྲུབ་པ་ནི་ས་བོན་ན་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ནོ། །ལས་ཀྱང་སྲེད་པ་ལ་རག་ལས་ནས་འགྲུབ་སྟེ། སྲེད་པ་མེད་ན་ལས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་འདོར་ན་ཆེད་དུ་སླར་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་སྲེད་པའི་དབང་གིས་ལས་བྱེད་ཅིང་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའང་སྲེད་པ་ལ་རག་ལས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྲེད་པ་ནི་སྲིད་པ་འགྲུབ་པ་ལ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ འཐད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུའི་རྣམ་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པས་རབ་སྐྱེ་དང་ཀུན་འབྱུང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་རིགས་པ་དེས་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་མ་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་འགོག་པ་ལ། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ། །དེ་མི་སྲིད་པའི་དོགས་པ་དགག །དང་པོ། སྲིད་པ་སྡུག་བསྔལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ནི་གཏན་དུ་བ་རྟག་པ་མིན་ཏེ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་དང་སོགས་པའི་སྒྲས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དུས་སུ་དེ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་མེད་པ་ལ་བཅིང་ཐར་འཐད། །བདག་ཡོད་པ་ལ་དེ་མི་འཐད། །དང་པོ་ལ། བདག་དེ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མིན། །བདག་འཛིན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་རུ་བཤད། །དང་པོ། བདག་གམ་སེམས་ཅན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་མེད་དོ་ཅེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཡོད་ཅིང་དེ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཐར་པ་མེད་པར་འདོད་པ་དང་། བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
第二，如果说无明和业也是轮回的生起之因，为何只说贪爱是生起之因呢？虽然不了解无我的无明也是轮回之因，但此处并未将无明说成是因，而是将贪爱说成是因，因为贪爱能无间断地直接投生到前后世，并且是该生的紧随因。虽然无明普遍是因，但执取何种轮回，取决于贪爱这个近取因，就像工匠需要工具和针线一样。如果没有无明的支配而生起贪爱，实际上是无法成就轮回的，就像因为不认识而误以为是钱，但如果没有贪爱就不会去拿一样。业也不是，因为有了业，不一定就有轮回。如果贪爱没有滋养，业就无法直接成就轮回，就像种子没有油一样。业也依赖于贪爱才能成就，如果没有贪爱，即使是业所获得的王位也会舍弃，更何况是特意再次进入国土呢？因此，在贪爱的支配下造业，并且该业的果报产生也依赖于贪爱。因此，贪爱是成就轮回的主要原因，所以这样说是合理的。
English
Second, if ignorance and karma are also the causes of arising in samsara, why is only craving said to be the cause of arising? Although ignorance, which does not understand selflessness, is also a cause of samsara, here it is not said that ignorance is the cause, but rather that craving is said to be the cause, because craving directly projects into the continuity of previous and subsequent lives without interruption, and because it is the immediate condition without interruption from that birth. Although ignorance is generally the cause, which samsara is grasped depends on craving, the proximate cause, just as a craftsman needs tools and thread. If craving does not arise under the influence of ignorance, samsara cannot actually be accomplished, just as if one mistakes something for money because one does not recognize it, but if there is no craving, one will not take it. Karma is also not the cause, because if there is karma, there is no certainty that there will be samsara. If craving does not nourish it, karma cannot directly accomplish samsara, just as a seed is without oil. Karma also depends on craving to be accomplished; if there is no craving, even the kingdom obtained by karma will be abandoned, let alone deliberately entering the country again. Therefore, karma is created under the influence of craving, and the production of the fruit of that karma also depends on craving. Therefore, craving is the main cause for the accomplishment of samsara, so it is reasonable to say so.
Tibetan
དེ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ནམ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཆད་ཚུལ་གཞན་ཡང་། འཁོར་བ་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་མེད་ཅེ་ན། འཁོར་བ་རྟག་ན་ཐར་པ་མེད་པར་འདོད་ཀྱང་འཁོར་བ་རྟག་པ་ཡིན་པར་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་དང་། ཡང་འཁོར་བཞིན་པ་ལ་ཐར་བ་མེད་པ་འདོད་པ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ནམ་ཡང་མི་ཐར་བ་མ་གྲུབ་ཅེས་དང་། ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འདོད་དང་། རྒྱུན་ལ་བསམ་ན་མ་གྲུབ་ཅེས་དང་། ཡང་དོན་དམ་པར་འདོད་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ཅེས་དང་། ཡང་བདག་ཡོད་ཅིང་དེ་འཁོར་བར་འདོད་པ་ཕྱི་རོལ་པ་ཁྱེད་ལྟར་ན་འདོད་དང་། བདག་མེད་སྨྲ་བ་ནང་བའི་ལུགས་ལྟར་ན་ཐར་པ་མེད་པ་མ་གྲུབ་ཅེས་སོགས་ སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་དོན་ལ་གནད་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ། བདག་མེད་ན་སུ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ལ་སུ་ཞིག་གྲོལ་བར་འགྱུར། དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་སུ་ཡང་སློབ་པར་མི་འགྱུར་བས་བདག་ནི་བཅིང་གྲོལ་གྱི་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། བདག་ཡོད་ན་གྲོལ་བ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་ལ། བདག་མེད་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡོད་དེ། ཇི་སྲིད་བདག་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་མཐོང་བར་བདག་ཏུ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་མ་བཅོམ་ཞིང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པར་བརྒྱུད་མར་འཕྱན་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་བཟུང་ནས་བདག་དེ་བདེ་འདོད་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྲལ་འདོད་ཀྱི་སྲེད་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ༷་བཏགས་ནས་བདག་མེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྣལ་མའི་དོན་དུ་ནི་གནས་པ་མེད་དེ་སྦྲུལ་མེད་ཀྱང་སྦྲུལ་འཛིན་སྐྱེས་པ་ན་ཇི་སྲིད་སྦྲུལ་མེད་པར་མཐོང་གི་བར་དུ་སྦྲུལ་ཡོད་པ་ལྟར་འཇིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གྲོལ་བ་པོ་ཡི་བདག་བདེན་པ་ཞིག་ནི་མེད་ན་ཡང་བདེ་སྡུག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་སྒྲོ༷་འདོགས་པ་དེ་གཞོམ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པ་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་ཤིང་དོན་དེ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ན་བདག་མེད་པ་ལས་གྲོལ་བ་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཆགས་བྲལ་འཁོར་བར་མི་གནས་དང་། །ལམ་དང་པོར་ནི་སྲིད་མེད་སྤང་། །དང་ པོ་ལ། །དངོས་དང་དེ་ལ་དོགས་པ་སྤང་། དང་པོ། སྲེད་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུ
Chinese
因为那轮回的自性永远没有成立的缘故。还有其他的解说方式：如果说因为轮回是常有的，所以没有解脱，即使承认轮回是常有的就没有解脱，但是轮回是常有的这个论据并没有成立。还有，认为正在轮回就没有解脱，但是从轮回中永远无法解脱也没有成立。还有，如果认为是刹那，如果认为是相续，就没有成立。还有，如果认为是胜义谛，在世俗谛中就没有成立。还有，如果认为有我，并且那个我是轮回，像你们外道那样就承认，如果按照说无我的内道宗义，没有解脱就没有成立等等。 虽然有各种各样，但是在意义上是相符的。第二，有正文和对此的辩驳两种。第一，如果没有我，谁会受苦，谁会解脱？因此，为了从痛苦中解脱，谁也不会学习道，所以我是束缚和解脱的所依，一定是这样，如果这样说：如果存在我，那么解脱就根本不可能，这已经论证完毕了。即使没有我，也会因为执着于我的缘故而受苦。只要没有看到无我，仍然执着于我，没有断除贪恋，因为执着于我的缘故，在轮回中不断漂泊，那就是即使没有我，也像有我一样执着，因为那个我想要快乐，想要脱离痛苦的贪欲的驱使，在轮回中被各种各样的痛苦所折磨，只要那个我仍然以分别念虚构地认为我在受苦，那么就不会安住在无我和没有痛苦的真实自性中，就像没有蛇，但是产生了蛇的执着，只要没有看到没有蛇，就像有蛇一样，被恐惧等等所折磨一样。因此，即使没有真实的解脱者的我，为了破除认为有作为安乐和痛苦的所依的我存在的颠倒执着，佛陀才教导要努力修持真实无我的意义，并且从对那个意义的串习达到究竟才能获得解脱，因此从无我中获得解脱是完全合理的。第二，贪离不居轮回中，最初道断有不存在，第一，正文和对此的疑惑消除。第一，贪爱是轮回的因
English
Because the very nature of samsara is never established. There are also other ways of explaining it: If it is said that because samsara is permanent, there is no liberation, even if it is accepted that if samsara is permanent, there is no liberation, the proof that samsara is permanent is not established. Also, it is assumed that there is no liberation while in samsara, but it is not established that one can never be liberated from samsara. Also, if it is considered momentary, and if it is considered continuous, it is not established. Also, if it is considered ultimately, it is not established conventionally. Also, if it is assumed that there is a self, and that self is in samsara, like you outsiders, it is admitted, but according to the inner Buddhist doctrine that speaks of no-self, it is not established that there is no liberation, and so on. Although there are various kinds, they are consistent in meaning. Secondly, there are two: the actual point and the refutation of objections to it. First: If there is no self, who will suffer and who will be liberated? Therefore, no one will study the path for the sake of liberation from suffering, so the self is the basis of bondage and liberation, it must be so. If so: If there is a self, then liberation is absolutely impossible, which has already been proven. Even if there is no self, there is suffering due to clinging to a self. As long as one does not see that there is no self, one still clings to a self, has not abandoned attachment, and wanders continuously in samsara due to clinging to a self, that is, even though there is no self, it is grasped as if there is a self, and because that self is driven by the desire for happiness and the desire to be separated from suffering, one is tormented by various kinds of suffering in samsara. As long as that self still conceptually fabricates that "I am suffering," then one does not abide in the true nature of no-self and no suffering, just as when there is no snake, but the perception of a snake arises, as long as one does not see that there is no snake, one is tormented by fear and so on as if there were a snake. Therefore, even if there is no truly existent self of the liberated one, in order to destroy the inverted imputation that there is a self that is the basis of happiness and suffering, the Buddha taught to strive for the true meaning of no-self, and liberation is obtained from perfecting the habituation to that meaning, therefore liberation from no-self is perfectly reasonable. Second, detachment does not remain in samsara, and the first path abandons non-existence. First, the actual point and the elimination of doubts about it. First, craving is the cause of samsara.