Tibetan
། །དེས་ན་འབྱུང་བ་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཆགས་སོགས་ཤས་ཆེ་ཆུང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་འཕེལ་འགྲིབ་ཅན་དེ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ལ་ལར་འཆད་སྲིད་པས་མེ་དྲོ་བ་དང་མི་མཚུངས་སོ། །གཉིས་པ། མེ་དང་དྲོ་བ་འབྲལ་མི་ཤེས་པ་དེ་དཔེར་རུང་སྟེ། ས་སོགས་དང་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ནུས་པ་དང་མི་འབྲལ་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་ཐ་མི་ དད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་མི་རུང་ཞེ་ན། ཐ་དད་ཀྱང་འབྲལ་མི་རུང་བའི་དཔེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་གཟུགས་དང་རེག་བྱ་སོགས་འབྱུང་བ་དང་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་འབྲལ་མི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེ་ན། དཔེ་དེས་འབྱུང་བ་ཡོད་ན་ཆགས་སོགས་ཡོད་པར་ངེས་པ་མིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ནི་དུས་མཉམ་པའི་འབྱུང་བ་དེ་དག་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ཆགས་སོགས་དང་འབྱུང་བའང་དབྱེར་མེད་པར་གནས་སོ་ཤེ་ན་མིན་ཏེ། ཆགས་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལུས་གྲུབ་པ་དང་མཉམ་དུ་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་བློ་ཡི་ཆོས་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འབྱུང་དགོས་ནའང་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་སྟེ་ཆགས་པའི་ཡུལ་སོགས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མེད་པས་སོ་སྙམ་ན། ཆགས་པའི་ཡུལ་ཞེས་པ་སོགས་རང་མཚན་པ་གང་ཡང་མེད་དེ་ཡུལ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་། རང་གི་བློས་ཆགས་པའི་ཡུལ་དུ་མ་བཟུང་བར་ཡུལ་ཙམ་ཀྱིས་ཆགས་པ་མི་སྐྱེད་པར་སྔར་ལན་མང་དུ་དཔྱད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་ཆགས་པ་འདི་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་སྡུག་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ཡོད་པ་ཙམ་ཡང་ཆགས་སོགས་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་ངེས་བྱེད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། ཆགས་སོགས་འདི་སྔོན་གོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པར་ལུས་ཙམ་ལས་སྐྱེ་ན་རང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆགས་སྡང་སོགས་ཤས་ཆེ་ཆུང་ཡོད་པར་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་གྱུར་པའམ། ཡང་ན་རྒྱུ་ལུས་ནི་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཆགས་སྡང་སོགས་བློ་ རྣམ་པ་ཀུན་ཀྱང་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་མེད་པར་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རྣམ་པ་ལ། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །དང་པོ། སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཕུང་པོ་དེ་ནི་ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་བར་དམིགས་པའི་
Chinese
因此，作为构成地、水、火、风等元素所具有的贪欲等特质，以及这些特质强弱之原因的，具有增减变化的差别，也可以在某些元素特质中进行阐述，因此它与火的热性并不相同。第二，火与热性不可分离可以作为例子，以此来表示地等元素与贪欲等能力不可分离的方式是相似的。然而，如果认为它们不是同一事物，因此不能作为例子，那么即使是不同的事物，也有不可分离的例子。例如，色和触等与地、水、火、风等元素不同，但却不可分离，元素及其特质也与此类似。如果认为如此，那么这个例子并不能确定只要有元素就一定会有贪欲等，因为色等事物与同时存在的元素在本质上没有区别。如果认为贪欲等与元素也同样没有区别地存在，那是不对的，因为贪欲、嗔恨和傲慢等也与身体的形成同时，所有这些都会毫无先后地一起产生。如果那样的话，作为意识之法的贪欲和嗔恨等就必须持续不断地同时产生，但这是不可能的。如果认为它们不会同时产生，因为贪欲的对象等不会同时存在，那么贪欲的对象等任何自相都不存在，因为人们将对象视为具有功德，并且在自己的意识中没有将对象视为贪欲的对象时，仅仅是对象本身并不会产生贪欲，正如之前多次分析的那样。因此，在意识的范围内产生的这种贪欲，是因为对对象的美丽进行分别观察而产生的，因此仅仅是色等对象的存在，并不能确定贪欲等一定会产生。第三，如果贪欲等不是从先前习惯的因中产生，而是仅仅从身体中产生，那么由于各自的同类前因缺乏相同的因缘，因此也不能确定贪欲、嗔恨等会有强弱之分。或者，由于作为原因的身体总是接近的，因此贪欲、嗔恨等所有意识形态都会在所有众生身上没有差别地、在所有时间里持续不断地产生。第二，关于苦谛的特征或相状：无常、痛苦、空性、无我。第一，具有痛苦的蕴，是由于对境、时间偶尔间断的
English
Therefore, the qualities inherent in the elements—earth, water, fire, and wind—such as attachment, and the differences that cause these qualities to be strong or weak, which are subject to increase and decrease, can also be explained in terms of the specific characteristics of the elements. Thus, it is not the same as the warmth of fire. Secondly, the inseparability of fire and warmth can serve as an example to illustrate how the qualities of earth and other elements are inseparable from attachment and other emotions. However, if it is argued that they are not the same and therefore cannot be used as an example, it can be countered that even distinct things can be inseparable. For instance, form and touch are different from the elements but cannot be separated, and the qualities of the elements are similar. If it is argued that this example does not necessarily mean that the presence of elements implies the presence of attachment, because form and other such things are not different in essence from the simultaneous elements, then it is incorrect to assume that attachment and other emotions exist inseparably from the elements. Attachment, hatred, pride, and so on would all arise simultaneously with the formation of the body, without any sequence. If that were the case, then attachment, hatred, and other mental states would have to arise constantly and uninterruptedly, which is impossible. If it is argued that they do not arise simultaneously because the objects of attachment are not always present, then it must be understood that the objects of attachment have no inherent existence. One regards an object as having qualities, and unless one's own mind perceives the object as something to be attached to, the mere object does not generate attachment, as has been analyzed many times before. Therefore, the attachment that arises within the sphere of mental consciousness is something that occurs because the object is perceived as desirable. The mere existence of objects such as form is not a definitive cause for the arising of attachment and other emotions. Thirdly, if attachment and other emotions arise solely from the body and not from prior habitual causes, then because the prior causes of similar types are absent, there would be no certainty that attachment, hatred, and other emotions would have varying degrees of intensity. Alternatively, since the body, as the cause, is always present, attachment, hatred, and all other mental states would arise constantly and without distinction in all beings at all times. Secondly, regarding the characteristics or aspects of the truth of suffering: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Firstly, the aggregates that are characterized by suffering are due to the occasional interruption of objects and times.
Tibetan
ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་འདྲའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་ཡང་ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་ཉེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཏེ། ནད་དང་འབྲས་དང་ཟས་དུག་ཅན་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། ཡང་སྔོན་གྱི་ལས་ཉོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བས་དེ་ཡི་གཞན་དབང་ཅན་ཏེ་བྲན་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དབང་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཉེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དེ་མི་འདོད་ན་ཡང་རྒྱུ་ཡི་དབང་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ། དེ་འདྲའི་ཕུང་པོ་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ནི་བདག་མིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་གཞན་དབང་ཅན་དང་ཆ་དུ་མར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་གཅིག་རང་དབང་གི་བདག་གམ་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་མེད་ན་མིག་སོགས་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་བའམ་དབང་བསྒྱུར་བའང་མིན་པས་ན་བདག་གི་བའང་མེད་དོ། །བཞི་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་འཐད་པ་གཉིས། །དང་པོ། དེ་འདྲའི་ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་མ་དེའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་བདག་མིན་ཏེ་བདག་རང་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་སོ། །སྐྱེད་བྱེད་མིན་ཀྱང་དེ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའམ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོའི་བདག་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་དེ་མ་གྲུབ་པས་ན་ཕུང་པོ་ནི་བདག་དེས་སྟོང་པའོ། །གཉིས་པ། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། ཕུང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་དེ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་བདག་མེད་དོ་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་བདག་རྟག་པ་ དེ་མེད་ན་ཕུང་པོའང་ཡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་མེད་ན་དེའི་གནས་དང་ཡུལ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་རྟག་པ་དེས་ཕུང་པོ་འདི་ཀུན་སྐྱེད་ཅིང་འདི་ལ་བདག་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་རྟག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཕུང་པོའི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཏེ་རྟག་པ་ལ་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་སོ། །རྟག་པ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱི་ཆ་མེད་པ་གཅིག་པུ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ནི་དུས་ཐ་དད་པར་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་མེད་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་མེད་པས་འདི་ལྟར་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བཞིན་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུ་བདག་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་རྒྱུ་ཡིན་པར་དཔོག་པའི་རིགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ལྟ་བུའི་ཆོས་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་གཞན་དབང་ཡིད་གཉིས་ལྟ་བུ་དག་ནི་ཚོགས་ན་ཡང་། འབྲས་བུ་
Chinese
因此是不恒常。第二，这样的近取蕴刹那，是刹那接刹那，也是因为成为业、烦恼、痛苦三者过患之所依，所以是痛苦，如同疾病、肿瘤和有毒食物一样。而且，又因为是从先前的业和烦恼之因所生，所以是它的他者之自在，如同奴隶一样，所以也是痛苦，如所说“一切他自在皆是痛苦”，即使不想要成为过患之所依，也是因为从因的自在中产生。第三，这样众多和刹那的蕴不是我，因为是不恒常和他自在，并且存在于众多部分中，所以恒常、唯一、自主的我，或者独立自主的物体，连微尘许也没有。如果没有它，那么眼睛等也不是它所加持或控制的，因此也不是我的。第四，关于此，有事物和它的合理性二者。第一，这样刹那蕴的生起之因不是我，因为我本身没有成立。即使不是生起之因，也不是存在于其他地方的控制它或加持者的我，因为它没有成立，所以蕴是空无那个我的。第二，声称有我者说：没有产生蕴或者控制它的我，这是不合理的，因为加持者恒常的我 如果不存在，蕴也不应该存在，如同没有士夫，他的住所和地方也不可能存在一样。因此，恒常的我产生了一切这些蕴，并且成为了它们的主人，如果这样说，那么恒常的我怎么会是蕴的生起之因呢？因为恒常者没有作用的能力。因为是恒常，所以从没有方位和时间部分的唯一者那里，不可能在不同的时间依次产生众多不同的结果。如果没有我，就没有自相续的蕴和享受境者，因此像这样推断正在享受境的蕴的因是我也是不合理的，因为不可能推断恒常是因。那是什么原因呢？因为像眼识一样的法产生时，即使聚集了其他自在的因，比如意和二取等，果
English
Therefore, it is impermanent. Secondly, such momentary aggregates of grasping are painful because they are the basis of the faults of karma, afflictions, and suffering in each moment, like diseases, tumors, and poisonous food. Moreover, because they arise from the causes of past karma and afflictions, they are dependent on others, like slaves, and therefore are also painful, as it is said, "All dependence is suffering." Even if one does not want to be the basis of faults, it arises from the power of causes. Thirdly, such numerous and momentary aggregates are not self, because they are impermanent, dependent on others, and exist in many parts. Therefore, there is not even a particle of a permanent, single, independent self or an independent entity. If it does not exist, then the eyes and so on are not blessed or controlled by it, so they are not mine either. Fourthly, regarding this, there are two aspects: the object and its reason. Firstly, the cause that produces such momentary aggregates is not self, because the self itself is not established. Even if it is not the cause of production, the self that controls or blesses it does not exist elsewhere, because it is not established, so the aggregates are empty of that self. Secondly, those who assert the existence of a self say: It is unreasonable to say that there is no self that produces or controls the aggregates, because the permanent self that blesses If it does not exist, the aggregates should not exist either, just as without a person, his dwelling and place are impossible. Therefore, the permanent self produces all these aggregates and becomes their master. If you say so, how can the permanent self be the cause of the aggregates? Because the permanent does not have the ability to function. Because it is permanent, it is impossible for many different results to arise sequentially at different times from the one that has no parts of direction and time. If there is no self, there is no self-continuum of aggregates and no enjoyer of objects. Therefore, it is also unreasonable to infer that the cause of the aggregates that are enjoying objects in this way is the self, because it is impossible to infer that the permanent is the cause. What is the reason for that? Because when a phenomenon like eye consciousness arises, even if other dependent causes such as intention and dualistic grasping are gathered, the result