Tibetan
ན་ཀྱང་། ཡིད་ཙམ་ཞིག་མེད་པའི་གནས་སྐབས་མེད་ལ་དེ་ནི་དབང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་དང་ཚོགས་པ་ལ་མ་ལྟོས་ཀྱང་འབྱུང་བས་ན་ཡིད་བློའི་རྒྱུན་ལུས་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ལ། དེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་མི་སྐྱེ་བར་གྲུབ་ཅིང་སླར་ཡང་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྲུབ་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ལོག་རྟོག་ཟློག་ནུས་པ་ཡིན་ཞིང་། གཞན་ཡང་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན་ལུང་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ལེགས་པར་དཔྱད་ཚེ་གཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་ན་རིམ་བཞིན་ཡིད་རགས་པ་ལོག་ཀྱང་ཕྲ་བ་མི་ལྡོག་པ་དང་། ཕྲ་བ་ལོག་ན་ཡང་ཀུན་གཞི་མི་ལྡོག་ལ་ཀུན་གཞི་ལོག་ན་ཡང་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག་པས་སེམས་གཏན་དུ་རྒྱུན་ཆད་པར་མི་སྲིད་ལ་དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཡོད་པའི་ཁམས་སམ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་དེ་མེད་ན་གྲོལ་འཁྲུལ་འབྱུང་མི་ཤེས་ལ། དེ་དག་གི་ཚུལ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཇེ་བས་ཇེ་གསལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་ལ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདོད། །དེ་ནི་གློ་བུར་ཉེས་པས་མ་རུངས་བྱས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ལས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གོང་བཤད་རིགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐར་གྱིས་གྲུབ་དོན་འདི་ལ་གཏུགས་དགོས་པས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་དུས་མཉམ་གྱི་རྟེན་དགག་པ་ལ། མི་འཐད་པ་ཡི་གཞན་ལུགས་དགག །གྲུབ་དོན་འཐད་པ་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ། བརྟེན་པ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ལ་དགག །བརྟེན་པ་སྐྱེ་འཇིག་བརྟགས་ལ་དགག །དང་པོ་ལ། བརྟེན་པ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ལ་བཀག །ཚུལ་དེས་གཞན་པ་ཁེགས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། བཀག་དང་དེ་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ། ལུས་སེམས་དུས་མཉམ་པར་ལུས་ལ་སེམས་གནས་པའོ་ཞེ་ན། དུས་མཉམ་པར་གནས་པ་ཞེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག །དུས་དེར་ཕན་ཚུན་ཕན་མ་བཏགས་བཞིན་བུམ་སྣམ་ཚོགས་པ་ཙམ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ནི་རྟེན་བརྟེན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ། ཕན་བཏགས་ཏེ་རྟེན་གྱིས་བརྟེན་པ་གནས་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། གནས་པར་བྱ་བའི་རྟེན་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཞིག་གིས་རྟེན་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། མེད་པ་ཞིག་གིས་རྟེན་བྱེད་པ་ཡིན། ཡོད་པ་རང་གྲུབ་ཟིན་ལ་རྟེན་ཅི་ཡང་མི་དགོས་ལ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱར་མེད་
Chinese
然而，沒有一剎那沒有意，這是因為即使不依賴於五根中的每一個和合，意也能產生，因此沒有證據表明意隨着身體的相續而來回。意只有在它自己的同類前念先行時才會產生，並且它也會再次相續產生。僅此一點就能夠遣除外道等認為沒有前後世的邪見。此外，如果仔細分析，如經中所說，仔細觀察，在睡眠等情況下，粗略的意逐漸消失，但微細的意不會消失。即使微細的意消失，阿賴耶識也不會消失，即使阿賴耶識消失，光明心也永遠不會消失，因此心不可能永遠斷滅，因此也證明了智慧的相續不會斷絕。因為如果沒有從無始以來就存在的界或心的種子，就不可能解脫或迷惑。這些道理在不同的乘中以越來越清晰的方式闡述。 《經莊嚴論》中也說：「心恆常意欲自性光明，那是因為突發的過失而變得惡劣。法性心以外的其他心，被稱為非光明的自性。」如是所說，應知心的自性是光明的，但由於普遍的妄想，它在三界中輪迴。因此，上述的這些理路最終也必須歸結於這個成立的結論，因此非常重要。第二，破除同時的所依。破除不合理的他宗，安立合理的成立之義。第一，依靠有或無來觀察而破除。依靠生或滅來觀察而破除。第一，依靠有或無來觀察而破除。以這種方式破除其他宗派的方式。第一，破除和對此的回答。第一，如果說身心同時，心住在身上，那麼，什麼是同時住？如果在那個時候，就像瓶子和布匹的集合一樣，彼此沒有幫助，那麼這也不能成為所依和能依。如果認為通過互相幫助，所依使能依存在，那麼，作為存在的所依，是以它自己的本質實有存在來作為所依呢？還是以不存在來作為所依呢？如果存在，它已經自己成立了，不需要任何所依，如果不存在，就沒有可以依靠的
English
However, there is not a single moment without mind, because even without relying on each of the five faculties and their aggregation, mind can arise, therefore there is no proof that mind follows the continuum of the body back and forth. Mind only arises when its own similar previous thought has preceded it, and it will also arise again in a continuum. This alone is able to dispel the wrong views of outsiders and others who believe that there are no previous or future lives. Furthermore, if analyzed carefully, as stated in the scriptures, upon careful examination, in situations such as sleep, the coarse mind gradually ceases, but the subtle mind does not cease. Even if the subtle mind ceases, the alaya consciousness does not cease, and even if the alaya consciousness ceases, the mind of clear light never ceases, therefore it is impossible for the mind to be completely cut off, and therefore it is also proven that the continuum of wisdom does not cease. Because if there were no element or seed of mind that has existed since beginningless time, it would be impossible to be liberated or deluded. These principles are explained in increasingly clearer ways in different vehicles. The Ornament of the Sutras also states: "The mind always desires the nature of clear light, it is made bad by sudden faults. Another mind other than the mind of Dharma-nature, is said to be a nature that is not clear light." As it is said, it should be known that the nature of the mind is clear light, but due to universal delusion, it revolves in the three realms. Therefore, these above-mentioned reasonings must ultimately lead to this established conclusion, therefore it is very important. Second, refuting simultaneous support. Refuting the unreasonable views of others, and establishing the reasonable meaning of establishment. First, refuting by examining whether there is or is not reliance. Refuting by examining whether there is arising or ceasing of reliance. First, refuting by examining whether there is or is not reliance. The way to refute other schools in this way. First, refuting the refutation and its answer. First, if it is said that body and mind are simultaneous, and mind dwells in the body, then what is this simultaneous dwelling? If at that time, like a collection of a vase and cloth, they do not help each other, then this cannot be a support and supported. If it is thought that through mutual help, the support causes the supported to exist, then, does the support that is to be existed rely on its own essence that exists substantially? Or does it rely on non-existence? If it exists, it is already established by itself and does not need any support, and if it does not exist, there is nothing to rely on.
Tibetan
པས་ན་ཡོད་མེད་གང་ཡིན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་མཉམ་པར་ཕན་མི་འདོགས་པས་བརྟེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་མི་འཐད་ཀྱང་གྲུབ་ཟིན་ཡོད་པའི་གནས་རྒྱུ་དེ་ནི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་འདི་ལ་རྟེན་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་དགོས་པ་མེད་དེ། རྒྱུ་མཚན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གནས་པ་པོ་རང་ཉིད་གྲུབ་ཟིན་པ་དེ་ལས་གཞན་མིན་པ་སྟེ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་གྱིས་གནས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མ་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་གནས་པ་པོ་དེ་ལས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ཡིན་ན་ཡང་གནས་པ་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ཉིད་བརྟེན་པ་དེ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། བརྟེན་པ་དེས་ནི་བརྟེན་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་བྱས་ཏེ་ཅི་ཡང་མ་བྱས་པར་ཐལ། དེ་ལས་དོན་གཞན་བྱས་པ་དེ་རྫ་མཁན་གྱིས་བུམ་པ་བྱས་པས་བ་ལང་གནས་པར་མ་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་མེད་ན་དེ་མི་གནས་པར་འགྱུར་ལ་རྟེན་གྱིས་དེ་གནས་པར་བྱས་སོ་སྙམ་ན། གྲུབ་ཟིན་དེ་ནི་གནས་མི་དགོས་ལ་དེ་མི་འཇིག་པར་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་རྟེན་གྱིས་མི་འཇིག་པར་བྱས་པས་ན་བརྟེན་པ་དེ་ནམ་ཡང་འཇིག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ནམ་ཡང་མི་འཇིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བརྟེན་པ་དེ་འཇིག་པ་ནི་ཕྱིས་བྱུང་གི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་དོ་ཅེ་ན། འཇིག་པ་དེ་ལའང་གོང་གི་ཐལ་བ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ་འཇིག་རྒྱུ་དེས་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཡོད་པ་འཇིག་གམ་མེད་པ་འཇིག །ཡོད་པ་འཇིག་མི་ནུས་ལ་མེད་པ་འཇིག་པར་བྱར་མེད་དོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་དེ་དང་འཇིག་པ་གཉིས་གཅིག་ན་འཇིག་རྒྱུ་མི་དགོས་ལ་གཞན་ན་དངོས་པོ་མི་འཇིག་པ་ཡང་མཚུངས་སོ། །འཇིག་རྒྱུས་འཇིག་ན་ཡང་གནས་པའི་རྒྱུས་ཀྱང་དེ་གནས་པར་ཅི་ཞིག་བྱས་ཏེ་འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་ན་གནས་པར་བྱེད་མི་དགོས་ལ་འཕྲད་ན་གནས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པས་སོ། ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་བར་དུ་རྟེན་དེས་གནས་པར་བྱས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་པར་དུ་དེས་གནས་པར་མ་བྱས་ན། དེ་ཉིད་དུ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡིན་ན་འཇིག་པ་རྒྱུ་གཞན་མེད་ཀྱང་རང་ཉིད་འཇིག་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་འདི་ལ་གེགས་བྱེད་པའམ་གནོད་པར་བྱེད་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་པའི་རྒྱུས་ནི་དེ་མི་འཇིག་པའི་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་གང་ཡང་བྱེད་མི་ནུས་པས་དགོས་པ་མེད་དོ། །ནུས་ན་འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད
Chinese
因此，无论是有还是没有，因为它们都不是这些的所依，所以同时不能提供帮助，因此不存在所依。如果说，依赖不存在是不合理的，但已经成立的存在的住处因就是所谓的所依。那么，对于这个存在来说，没有必要依靠所依来存在，理由是，所谓的存在，不是存在者自身已经成立之外的其他，即不是不同的，因此所依没有任何存在的差别。如果说，存在者之外的存在是其他的，即使存在者之外的所谓存在的原因就是所依，但所依对所依的物体做了什么存在的行为呢？什么也没做。做了其他的事情，就像陶匠做了瓶子，但没有让牛存在一样。如果认为没有所依，它就不会存在，而所依使它存在。那么，已经成立的就不需要存在，如果它不毁灭而长久存在，那么所依使它不毁灭，因此所依将永远不会毁灭。如果说，永远不毁灭不是，而是所依的毁灭是从后来产生的因产生的。那么，对于毁灭也同样有上述的过失，即毁灭因毁灭与自身同时的有，还是毁灭没有？不能毁灭有，也不能毁灭没有。或者，物体和毁灭二者是一，那么不需要毁灭因，如果是其他的，那么物体不毁灭也是一样的。即使毁灭因毁灭，那么存在的因也使它存在了什么呢？如果没有遇到毁灭因，就不需要使之存在，如果遇到了，就不能使之存在。如果说，在没有遇到毁灭因之前，所依使之存在。如果这样，在没有遇到毁灭因之前，它没有使之存在，那么它就会立即毁灭。如果是这样，即使没有其他毁灭因，也成立了自身毁灭，因此对于毁灭是物体自性的存在，没有任何阻碍或损害，因此存在的因对于它不毁灭这件事能做什么呢？什么也做不了，所以没有必要。如果能，就遇到毁灭因了。
English
Therefore, whether they exist or not, since they are not the basis for these, they cannot help simultaneously, so there is no basis. If it is said that it is unreasonable to rely on non-existence, but the existing dwelling cause that has already been established is called the basis. Then, for this existence, there is no need to rely on the basis to exist, because the so-called existence is not other than the existing self that has already been established, that is, it is not different, so the basis does not make any difference in existence. If it is said that existence other than the existing is other, even if the cause of the so-called existence other than the existing is the basis, what act of existence does the basis do to the object of the basis? Nothing at all. Doing other things is like a potter making a pot, but not making a cow exist. If it is thought that without a basis, it will not exist, and the basis makes it exist. Then, what has already been established does not need to exist, and if it does not perish but exists for a long time, then the basis makes it not perish, so the basis will never perish. If it is said that it is not that it never perishes, but that the destruction of the basis arises from a later cause. Then, for destruction, the above fault is the same, that is, does the cause of destruction destroy the existing that is simultaneous with itself, or does it destroy the non-existent? It cannot destroy the existing, nor can it destroy the non-existent. Or, if the object and destruction are one, then there is no need for a cause of destruction, and if they are other, then it is the same that the object does not perish. Even if the cause of destruction destroys, then what does the cause of existence do to make it exist? If it does not encounter the cause of destruction, there is no need to make it exist, and if it encounters it, it cannot make it exist. If it is said that the basis makes it exist before it encounters the cause of destruction. If so, if it does not make it exist before it encounters the cause of destruction, then it will immediately perish. If so, even if there is no other cause of destruction, it is established that it perishes itself, so there is no obstacle or harm to the fact that destruction is the nature of the object, so what can the cause of existence do for the fact that it does not perish? It cannot do anything, so there is no need. If it can, it will encounter the cause of destruction.