Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༢༠༡ ནས་ ༣༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༢༠༡ ནས་ ༣༠༠ བར། མ་བྱས་རྟགས་དེ་བསྒྲུབ་བྱར་འཁྲུལ་བའི་ཚུལ། །མ་འཁྲུལ་འདོད་པ་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་བློ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པས་བསླད་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་མེ་དང་ཟླ་འོད་ལ་སོགས་པ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་ལོག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་མེ་འོད་ནི་མཚན་མོ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལ་དམར་པོར་མཐོང་བ་དང་། ཟླ་འོད་ནི་མཚན་མོ་གོས་སེར་པོ་ལ་དཀར་པོར་མཐོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་མ་བྱས་སུ་ཆུག་ཀྱང་མ་བྱས་ན་བདེན་དོན་ཅན་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། མི་བདེན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མར་མེ་སོགས་སྐྱེས་བུའི་ཉེས་པས་མ་བསླད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ། རིག་བྱེད་དེ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པར་འདོད་ན། དེ་ཉན་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་རྟག་པ་དག་ལ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་འགའ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་སྐྱེད་ན་ཅིག་ཅར་བསྐྱེད་དགོས་ལ་མི་བསྐྱེད་ན་ནམ་ཡང་མི་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དང་ཚོགས་ནས་བསྐྱེད་རུང་བར་འགྱུར་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་སྔ་ཕྱིར་ལན་མང་དུ་དཔྱད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ངེས་ཏེ་ནམ་མཁའ་རྟག་པ་ལས་དེ་འཛིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་པས་སོ་ཟེར་ན། ནམ་མཁའ་རྟག་པས་རང་འཛིན་སྐྱེད་སྲིད་ནའང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་ཅིག་ཅར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་སོ་ན་གནས་ཤིང་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའང་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་རྟག་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱི་དོན་བྱེད་པས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནམ་ མཁར་ཤེས་པ་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པ་འདོད་ལ་དེར་ཤེས་པ་ཙམ་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་མེད་ཀྱང་དོན་དུ་སྒྲོ༷་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དག་གོམས་པའི་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་པ་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རང་མཚན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་རྟོག་པ་ལ་དོན་སྤྱི་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ནི་དོན་རང་མཚན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ་སྔར་ལན་བརྒྱ་ཕྲག་དཔྱད་
Chinese
纸页201至300。 纸页201至300。 将非造作的标志误认为所要证明的事物之方式。驳斥他人不误认的意愿之答复。首先，像这样，所谓“非人造”本身，也不是如实了解真实意义的证明，因为由人的贪欲等过失所玷污，无过失的火和月光等，被视为如实认识之因以外，是其他颠倒认识之因。例如，火光在夜晚将蓝色莲花看成红色，月光在夜晚将黄色衣服看成白色之因。因此，即使声音是非造作的，也不能证明如果非造作就是真实的，因为对从不真实中解脱出来感到怀疑。灯火等虽然未被人的过失所玷污，但却是无常的。如果认为吠陀是任何因都未造作的常法，因此是真实的，那么听闻它的知识本身也不会成为因，因为在常法中，没有任何产生自证知识和事物的能力，如果产生，就必须同时产生，如果不产生，就永远不会产生。如果能一起作用或聚集后产生，就会变成无常，因为先前已经多次分析过了。如果说这并不确定，因为虚空是常法，由此产生了对它的认知，那么，即使虚空常法能够产生自证，也如前所述，会变成同时产生，停留在那里逐渐产生也是不合理的。因此，常法只是空无，因为它无法逐步或同时发挥作用。如果认为那么虚空中的知识就会变成无因，那么，我们承认外境无因，但并非因此知识本身就变成无因，而是因为从无始以来习惯于内在的分别念，从觉醒的习气中产生，即使没有实际意义，也虚构为实际意义，成为行境，认识到虚空等的智慧，将仅仅从习惯性的分别念中产生，而不是以外境自相为行境。显现为内在分别念中的一般意义，不一定是以外境自相为因，因为先前已经分析过数百次。
English
Pages 201 to 300. Pages 201 to 300. The way of mistaking the sign of being unmade for the thing to be proven. Refuting the responses of others who wish not to be mistaken. Firstly, like this, the very term "unmade by a person" is not a means of proving that one knows the true meaning as it is. For, the faultless fire and moonlight, etc., which are not tainted by the faults of a person's mind, such as attachment, are seen as causes of distorted knowledge other than the cause of realizing them as they are. For example, firelight at night is the cause of seeing a blue lotus as red, and moonlight at night is the cause of seeing a yellow cloth as white. Therefore, even if sound is unmade, it does not prove that if it is unmade, it is truthful, because there is doubt about being free from untruth. Lamps, etc., although not tainted by the faults of a person, are impermanent. If one believes that the Vedas are eternal, unmade by any cause, and therefore true, then the knowledge of hearing them will not become a cause either, because in eternal things, there is no ability to generate self-cognizing knowledge and objects. If it generates, it must generate simultaneously, and if it does not generate, it will never generate. If it can act together or generate from an assembly, it will become impermanent, because it has been analyzed many times before. If one says that it is not certain there, because the sky is eternal and generates the knowledge that apprehends it, then even if the eternal sky can generate self-apprehension, as just explained, it will generate simultaneously, and it is not reasonable to remain there and generate gradually. Therefore, the eternal is only empty, because it does not perform the function of gradualness or simultaneity. If one thinks that knowledge in the sky will become without cause, then we accept that external objects are without cause, but it does not become that knowledge alone is without cause, because the habitual imprints of internal conceptualization from beginningless time awaken and arise, and even though there is no object, the minds that cognize the sky, etc., which are the objects of imputation as objects, will arise from that mere habitual conceptualization, and not from external objects as objects of their own characteristics. The appearance of general meanings in internal conceptualization does not necessarily have objects of their own characteristics as causes, because it has been analyzed hundreds of times before.
Tibetan
ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཀྱང་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་ལས་བཏགས་དོན་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་དེ་གཞན་རིག་དང་རང་རིག་གང་གིས་ཀྱང་དེའི་རང་མཚན་དམིགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དོན་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་མཐོང་བ་དང་རྟག་པར་རློམ་པ་ཙམ་སྟེ། དཔྱད་ན་མཐོང་རྒྱུ་དང་རྟགས་རྒྱུའི་རང་མཚན་རྡུལ་ཙམ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལྡོག་ཁྱབ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་ལྡོག་པ་ཆིག་རྐྱང་གྲུབ་ཚུལ་གྱི་ལན་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་དག་ཁོ་ན་ལ་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་མ་བྱས་པའི་ཚིག་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྟགས་མ་བྱས་པ་དེ་བཟློག་པ་བྱས་པ་ཞེས་པས་བདེན་པ་དང་འགལ་བ་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ལོག་པའི་དོན་ཅན་དེའི་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བ་མ་བྱས་པ་ནི་བདེན་དོན་ཅན་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱས་པ་དང་མ་བྱས་ པ་འགལ་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བདེན་པ་དེ་ནི་བྱས་པའི་སྒྲ་ལའང་མི་ཁེགས་པས་ན། རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ལ་མེད་པའམ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རམ་ཆེད་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་མ་བསྟན་པ་ནའང་། མ་བྱས་ཀྱང་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཅིས་མི་སྲིད་སྙམ་དུ་རྟགས་དེ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཡོད་པར་དོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཁྱབ་བྱ་གཉིས་ནང་འགལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱབ་བྱ་དངོས་པོ་འགལ་བ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཡང་། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་རྟག་པ་གཅིག་ལྟ་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱབ་བྱ་བྱས་པ་དང་། མ་བྱས་པའི་སྒྲ་འགལ་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཁྱབ་བྱེད་བདེན་པ་གཅིག་གམ་ཡང་ན་ལོག་དོན་གཅིག་ཡོད་སྲིད་པ་ལ་མ་བྱས་པ་ལ་ལོག་དོན་མེད་པར་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མེད་པས་ན་དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀུན་ལ་མེད་པ་ནི་མ་མཐོང་བའམ་མི་དམིགས་པས་མི་འགྲུབ་ཅེས་ནི་སྔར་རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་མི་སྲིད་ནའང་ཕྲུ་བའི་འབྲས་ནི་ཚོས་པར་དཔོག་པ་སོགས་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་བར་སྲིད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་སླད་དུ་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་ཚ
Chinese
完成了。因此，即使没有它们的名称也不会改变，但仅仅是有假立的名称而已，除此之外，没有任何作为假立之义的实体成立，因为无论他识还是自识，都无法确定它的自相。经中也说：‘虚空可见，众生语中常说，虚空如何可见，应考察此义。’如是说，仅仅是分别念妄加安立而认为可见和常恒而已。如果进行分析，连可见之物和常恒之因的自相微尘许都没有。第二，对于这样反向周遍不成之过失的辩驳，对方提出了成立单方面反向的答复：如果仅仅因为所做之事本身就被认为是虚妄之义，那么它的反面，未做之事的言辞就是真实的意义。因为未做之事的标志，即反面所做之事，遍及与真理相违背的虚妄之义，那么与虚妄之义的遍及者相反的未做之事，就会成立为真实的意义。如果这样说，即使已做和未做相互矛盾，但未做之事的所立宗的真实，也不会被已做之声所排除。因此，即使没有指出该标志不存在于或不适用于异品虚妄之义，或者特意指出该标志适用于异品而有损害的理由，也会怀疑未做之事怎么不可能具有虚妄之义，从而怀疑该标志也存在于异品中。仅仅是两个遍及者相互矛盾，并不能成立遍及者的矛盾。因为对于遍及者事物相互矛盾，如勤作所生和非勤作所生等，也会见到遍及者无常是相同的。因此，即使遍及者已做和未做的声音是矛盾的，但遍及者真实是同一个，或者可能存在同一个虚妄之义，因为没有阻止未做之事没有虚妄之义的理路，所以仅仅是誓言而已。该标志在一切异品中都不存在，这是因为没有见到或不可得，所以不能成立。之前已经说过，即使该标志不可能在异品中见到，但也可能像通过花蕾来推测果实是否成熟一样产生错觉。因此，为了该标志在异品中不存在，如果标志和所立宗不存在就不会产生的
English
It is done. Therefore, even without their names, they will not change, but there is only the imputed name, and nothing of the imputed meaning is established as a substance, because neither other-consciousness nor self-consciousness can ascertain its own characteristics. As it is said in the sutra: 'It is often said in the language of sentient beings that the sky is visible. How is the sky visible? Examine this meaning.' As it is said, it is only a matter of imputation by conceptual thought that it is seen and regarded as permanent. If analyzed, there is not even a particle of the self-characteristic of what is to be seen and the cause of permanence. Secondly, in response to the criticism that the inverse pervasion is not established in this way, the other party presents an answer on how to establish a single inverse: If it is only because what is done by a person is seen as having the meaning of falsehood, then the opposite of that, the word of what is not done, is the meaning of truth. Because the sign of what is not done, that is, what is done in reverse, pervades the meaning of falsehood that contradicts the truth, then what is not done, which is the opposite of the pervader of the meaning of falsehood, will be established as the meaning of truth. If you say so, even if what is done and what is not done contradict each other, the truth of the probandum of what is not done will not be excluded by the sound of what is done. Therefore, even if the reason that the sign does not exist or does not apply to the opposite side of the meaning of falsehood is not pointed out, or the reason that the sign applies to the opposite side with harm is not specifically pointed out, it will be suspected that what is not done cannot have the meaning of falsehood, and thus it will be suspected that the sign also exists in the opposite side. The mere contradiction between the two pervaders cannot establish the contradiction of the pervader. Because even for the pervader things that contradict each other, such as what is produced by effort and what is not produced by effort, the pervader impermanence is seen as the same. Therefore, even if the sounds of the pervaders what is done and what is not done are contradictory, the pervader truth is the same, or there may be the same meaning of falsehood, because there is no reason to prevent what is not done from not having the meaning of falsehood, so it is only a vow. That the sign does not exist in all the opposite sides is because it is not seen or unattainable, so it cannot be established. It has been said before that even if the sign cannot be seen in the opposite side, it is possible to have illusions, such as inferring whether the fruit is ripe by the bud. Therefore, in order for the sign not to exist in the opposite side, if the sign and the probandum do not exist, it will not arise.