Tibetan
གྱུར་ཏེ། དོན་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྟག་པར་གནས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སྔགས་དེ་ཡང་བཟླས་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་དོན་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། རྐྱེན་དང་མ་ཚོགས་ན་སྔགས་རང་ལ་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཚོགས་ཀྱང་ནུས་པ་མི་འབྱུང་སྟེ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་དུ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་རུང་བའང་མེད་པས་ན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ཞེས་པ་དེ་སྔགས་རྟག་པ་ལ་ནམ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ། ཐལ་བ་དངོས་དང་ཉེས་སྤོང་ལན་འགོག་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་སྐྱེས་བུས་བརྡ་བྱས་པ་མིན་པར་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་ན། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་དེ་ནི་ཟློ་བ་པོ་བྲམ་ཟེ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་མི་ལྟོས་པར་གདོལ་བ་སོགས་སྡིག་ལྡན་ཀུན་གྱི་ཡང་དོན་རྣམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ འགྱུར་ཏེ་མེ་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་དང་། །སྔགས་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །དང་པོ། སྔགས་ཟློ་བར་བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་ལེགས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་དེ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱིན་ལ་གཞན་གདོལ་པ་སོགས་ལ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔགས་རྟག་པས་འབྲས་བུ་འབྱིན་ན་ལེགས་བྱས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལེགས་བྱས་ལ་ལྟོས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔགས་ཟློ་བར་བྱེད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་སོགས་ལ་ཡང་ལྟོས་པར་མི་རུང་སྟེ། རྟག་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ལྟ་ཅི། དངོས་པོ་འདུས་བྱས་པ་ཡི་ཡང་འབྲས་བུའམ་ནུས་པ་ཡི་དངོས་པོའི་ཐ་དད་པ་ཡང་རྒྱུ་ཐ་དད་པས་བྱེད་པ་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་ལས་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མེ་ཡི་ཚ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་མི་ལྟོས་པ་བཞིན་ནོ། །ས་བོན་བཏབ་པར་འདྲའང་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་ཞིང་ལ་མང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡང་རྒྱུ་དེས་དེའི་ངོར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མང་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་མེད་པའི་སྔགས་རྟག་པ་ལ་བྱེད་པོའི་ཁྱད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་འབྱིན་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ངོར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ངོར་བྱེད་པ་ནི་མི་སྲིད་དེ་སྔགས་རྟོག་མེད་ཡིན་ལ་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པ་ཡང་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན། རིགས་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པ་ནི་དབྱིབས་དང་ཡོན་ཏན་ནུས་པ་མི་འདྲ་བར་མཐོང་བ་ལས་རྟ་དང་བ་ལང་དུ་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ
Chinese
因此，成就的因恒常存在。如果说，咒语也依赖于念诵等的条件，所以不是恒常地起作用，那么，如果条件不具备，咒语本身就没有能力，这样的话，即使条件具备，能力也不会产生，因为它是先前自性的恒常，对于恒常来说，条件的效力也是不可能的，因此，依赖于条件而产生结果，对于恒常的咒语来说，是永远不可能的。第三，真实的过失和驳斥过失的答复。第一，如果吠陀的咒语不是人所造作的符号，而是事物本身的能力，那么，吠陀的咒语就不依赖于念诵者婆罗门等的差别，也会为旃陀罗等一切罪人成办事情，就像火和药物等一样。第二，不应依赖于作者，以及咒语的声音不应明显。第一，念诵咒语的婆罗门等，因为很好地进行了祭祀等，所以咒语对他们产生结果，而对其他的旃陀罗等则不然，如果这样说，由于咒语是恒常的，所以产生结果时不依赖于善行的差别，因为不应依赖于善行。因此，念诵咒语者的差别，也不应依赖于婆罗门和旃陀罗等，更何况恒常不依赖于其他。即使是事物所造作的果实或能力的事物差别，也是由不同的因而产生的，对于此，能力不是由作者的差别来决定的，就像火的热的作用，不依赖于婆罗门和旃陀罗的差别一样。虽然类似于播种，但在有福德的田地里生长得多，也不是因为那个因而对它那样做，而是因为生长的因本身聚集了。对于没有因聚集的恒常咒语来说，如果因为作者的差别而有产生或不产生结果，那么就仅仅是对它那样做了。对它那样做是不可能的，因为咒语是没有分别的，而婆罗门和旃陀罗也是由分别念所安立的，本质上没有成立。例如，区分种类，是因为看到形状、功德、能力不同，所以区分马和牛等。
English
Therefore, the cause of accomplishment remains constant. If it is said that the mantra also depends on the conditions of recitation, etc., so it does not always work, then, if the conditions are not met, the mantra itself has no power, and if so, even if the conditions are met, the power will not arise, because it is the constant of the previous nature, and for the constant, the effect of the conditions is also impossible, therefore, relying on the conditions to produce results is never possible for the constant mantra. Third, the actual fallacy and the refutation of the fallacy. First, if the Vedic mantra is not a symbol made by man, but the power of the thing itself, then the Vedic mantra does not depend on the difference of the reciter Brahmin, etc., and will also accomplish things for all sinners such as Chandalas, just like fire and medicine, etc. Second, it should not depend on the author, and the sound of the mantra should not be obvious. First, the Brahmins who recite the mantra, etc., because they have performed sacrifices, etc. well, so the mantra produces results for them, but not for other Chandalas, etc., if so, since the mantra is constant, it does not depend on the difference of good deeds when producing results, because it should not depend on good deeds. Therefore, the difference of the mantra reciter should not depend on Brahmins and Chandalas, etc., let alone the constant does not depend on others. Even the difference of the fruit or power of the thing produced by the thing is also produced by different causes, for this, the power is not determined by the difference of the author, just like the function of the heat of fire does not depend on the difference of Brahmin and Chandala. Although it is similar to sowing seeds, growing more in the field of merit is not because that cause did it for it, but because the cause of growth itself gathered. For the constant mantra without the gathering of causes, if there is production or non-production of results due to the difference of the author, then it will only be done for it. It is impossible to do it for it, because the mantra is without distinction, and Brahmins and Chandalas are also established by distinction, and are not established in essence. For example, distinguishing kinds is because seeing different shapes, qualities, and abilities, so distinguishing horses and cows, etc.
Tibetan
་བུ་ཡིན་ན་མི་རྣམས་ལ་འདི་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་འདི་ནི་གདོལ་པའོ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པ་མེད་པས་རིགས་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་ལ། བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་ནས་མིང་དང་བརྡས་བྲམ་ཟེ་སོགས་སུ་བཏགས་པ་ནི་འཚོ་བྱེད་ དང་ཚོང་པའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་ནི་བྲམ་ཟེ་གཙང་མ་སོགས་ཀྱིས་བཟླས་ན་འབྲས་བུ་འབྱིན་ལ་གཞན་གདོལ་བ་སོགས་ཀྱིས་བཟླ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུས་བརྡ་བྱས་པ་ཡིན་ན་ནི་བྱེད་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་རུང་སྟེ་སྔགས་བྱེད་པ་པོའི་བྲམ་ཟེ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སྔགས་སུ་བརྡ་བྱས་པ་ལས་དེས་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མིན་པར་སྔགས་རྟག་པ་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ན་སྔགས་སྒྲུབ་པ་པོས་ལེགས་བྱས་སོགས་ཐབས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ནས་སྔགས་རྟག་པ་འབྲས་བུའི་བྱེད་པོར་འགྱུར་བར་བྱ་ནུས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་ཐབས་ཅི་བྱས་ཀྱང་མེ་ཏོག་སྐྱེ་བར་མ་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་སྔགས་ཙམ་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་མིན་ཏེ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བ་དེ་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གོང་དུ་རྟག་པ་ལ་སྔར་མེད་ཕྱིས་གསལ་བ་ཡོད་པར་མི་འཐད་པར་རིགས་པས་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་རང་མཚན་གང་ལས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉན་ཤེས་ཀྱི་བློ་དེ་སྔགས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཞི་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུར་གལ་ཏེ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། སྨྲ་བ་པོ་བྲམ་ཟེ་ལྟ་བུ་ནི་སྔགས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྨྲ་བ་པོ་རང་ལ་ཉན་ཤེས་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ་ཉན་པ་པོ་གདོལ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་ཉན་པ་པོ་དེ་སྔགས་དེའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་སྔགས་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བ་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེ་སྨྲ་ཉན་གཉིས་ཀར་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་མངོན་པར་གསལ་བ་མིན་པའི་སྒྲ་དག་གི་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཤུབས་བཟླས་བྱས་ པའམ། བྱེད་པ་ལ་གཏན་མི་ལྟོས་པར་ཡིད་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱས་པ་ནི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ནི་རྣ་བའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ནི་སྔགས་བཟླས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤུབས་བཟླས་སོགས་ལ་སྒྲ་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་བརྒྱུད་པས་ཡོད་དེ་སྒྲ་རང་མཚན་དེ་ལས་བ
Chinese
如果是儿子，因为人们不会将“这是婆罗门，这是旃陀罗”这样以自性来区分，所以种姓不是以自性成立的。依靠行为的差别，用名称和术语将人称为婆罗门等，就像生活方式和商人的称谓一样。因此，认为只有纯洁的婆罗门等念诵《吠陀》的咒语才能产生结果，而其他旃陀罗等念诵则不行，这种说法是不合理的。如果是人所造的术语，那么依靠作者的差别，咒语也可能产生结果，因为咒语被创造出来是为了实现那些具有“咒语作者婆罗门”称号的人的目的，因此它会像他们所期望的那样实现。如果不是这样，咒语是恒常的，不能被因缘所改变，那么修持咒语的人通过行善等方式，如何才能使恒常的咒语成为结果的制造者呢？就像无论对天空做什么，都无法让它长出花朵一样。第二，如果仅仅依靠咒语不能实现结果，而是通过舌头、上颚等发出的清晰的咒语声音才能与结果相联系，那么，正如前面所说，恒常的事物不可能有先前没有而后来显现的情况，这已经被理智所否定了。此外，咒语的声音的自相是什么？从哪里产生了以其为对象的听觉意识，并称之为咒语的清晰显现？如果这与寂止等结果相关联，那么，说话者如婆罗门是使咒语清晰显现的原因，就像说话者自己产生听觉意识一样，听者如旃陀罗也同样具有听觉意识，因此听者也会与该咒语的结果相关联并获得结果，因为咒语的声音清晰显现是原因，而原因在说话者和听者之间没有差别，所以结果不可能不跟随原因。此外，那些没有清晰显现的声音，通过舌头、上颚等的作用而进行的低声念诵，或者完全不依赖作用而进行的心念，都将变得毫无意义，因为声音只是听觉意识的对象，没有声音就不能算是念诵咒语。如果说低声念诵等虽然没有实际的声音，但通过间接的方式存在，因为声音的自相是从那里...
English
If it is a son, since people do not distinguish "this is a Brahmin and this is a Chandalas" by their own nature, caste is not established by its own nature. Relying on the difference in actions, people are named Brahmins etc. by names and terms, just like the terms for livelihood and merchants. Therefore, it is unreasonable to think that only pure Brahmins etc. reciting the mantras of the Vedas can produce results, while other Chandalas etc. cannot recite them. If it is a term made by a person, then depending on the difference of the maker, the mantra may also produce results, because the mantra is created to achieve the purpose of those who have the title of "mantra maker Brahmin", so it will be realized as they wish. If it is not like this, if the mantra is constant and cannot be changed by conditions, then how can the practitioner of the mantra make the constant mantra a maker of results by doing good deeds etc.? Just like no matter what you do to the sky, you cannot make it grow flowers. Second, if it is not only by mantra that results are achieved, but the clear sound of the mantra produced by the tongue, palate, etc. is connected to the result, then, as mentioned above, it has already been refuted by reason that it is impossible for constant things to have something that did not exist before and then appears later. Furthermore, what is the self-characteristic of the sound of the mantra? From where does the auditory consciousness, which is its object, arise, and is called the clear manifestation of the mantra? If this is related to the results of pacification etc., then the speaker, such as a Brahmin, is the cause of the clear manifestation of the mantra, just as the speaker himself produces auditory consciousness, the listener, such as a Chandalas, also has auditory consciousness, so the listener will also be related to the result of that mantra and obtain the result, because the clear manifestation of the sound of the mantra is the cause, and there is no difference between the speaker and the listener, so it is impossible for the result not to follow the cause. Furthermore, those sounds that are not clearly manifested, the whispering recitations performed through the actions of the tongue, palate, etc., or the mental recitations performed without relying on actions at all, will become meaningless, because sound is only the object of auditory consciousness, and without sound, it cannot be considered reciting a mantra. If it is said that although there is no actual sound in whispering recitations etc., it exists indirectly, because the self-characteristic of the sound is from there...