Tibetan
ཡིད་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་མིག་དེ་ཡི་བློ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱང་གཟུགས་གསལ་བར་འཛིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ནའང་དེར་མ་ངེས་ཏེ། ཡིད་ནི་ཡུལ་ཀུན་གཅོད་ནུས་པ་ཡིན་ལ་མིག་དབང་མེད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་རྟོག་པའི་ཡིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་སོགས་ལྷག་མ་ཀུན་ལའང་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་དབང་པོ་དང་བཅས་པ་སྟེ་དབང་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ལས་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་དབང་པོ་དེ་མི་འཇུག་པའི་སྐབས་སུ་ཡིད་མེད་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་མིན་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལྔ་ཀ་ཚོགས་པ་ལས་ ཡིད་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་དེ་དག་ནི་སོ་སོའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཐ་དད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་གིས་གཟུགས་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ལ་སྒྲ་འཛིན་མི་བསྐྱེད་པ་སོགས་ཕན་ཚུན་མི་ལྟོས་པར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པས་ན། དབང་པོ་ཀུན་ལས་ཀྱང་ནི་ཡིད་གཅིག་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་དབང་པོ་གཅིག་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་ན་ཡང་ཡིད་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཀུན་འཇུག་པ་ན་ཡིད་སྐྱེ་ལ་དེ་ཡང་ཡུལ་ཀུན་གྱི་གསལ་སྣང་ཅན་དུ་འགྱུར་དགོས་ནའང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་ཀུན་ལ་མི་གསལ་བར་དོན་སྤྱི་འཛིན་པའི་ཡིད་རྟོག་བཅས་དེ་ནི་དབང་ཤེས་གང་ལའང་མི་ལྟོས་པར་ཡོད་པས་ན། ཡིད་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་རྒྱུན་ལས་སྐྱེ་ཡི་དབང་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་ཡིད་བློ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་མེད་པ་སྐྲ་སེན་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབང་པོ་མེད་པ་གཞན་ལས་ཡིད་བློ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ་ཡིད་བློ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ་དེ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་སྐྲ་སེན་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡུལ་ཤེས་པར་དམིགས་དགོས་ནའང་དེ་མི་སྲིད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཡང་མེད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ན། རྒྱང་འཕེན་པ་རང་གི་ཁོང་པའི་ནང་ན་ཡང་ངན་སོང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་འཕོས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡོད་པར་ཡང་ཁས་ལོངས་ཤིག །གཉིས་པ་རྩོད་སྤང་ལ། ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མི་སྲིད་སྤང་། །རྟེན་ལས་བརྟེན་འགྱུར་མི་འཐད་སྤང་། །དང་པོ། འོ་ན་ལུས་སེམས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ངེས་པའང་མེད་དེ་ཉེར་ལེན་དང་ཉེར་ལེན་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་སྣམ་དང་ཤིང་ལ་བྱ་གནས་པ་བཞིན་དེ་དག་རེས་འགའ་ལྷན་དུ་ཚོགས་ཀྱང་མི་ འབྲལ་བར་གནས་པའི་ངེས་པ་མེད་ལ། བློ་ནི་ལུས་ལ་མི་གནས་པ་མ་མཐོང་བས་སོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ལྷན་
Chinese
如果心识的因是眼睛，那么就像眼睛一样，心也只能清晰地执持色法，但情况并非如此。因为心能够决断一切境，即使没有眼根，也有能对色法进行分别的心。同样，其余的耳等根也应类推。因此，心识不是从与根结合，即任何一个根与境相合而不分离时产生的。如果是这样，那么在根不作用的时候，心也应该不存在，但事实并非如此，这是显而易见的。如果说五根聚合产生心，那么，这些根在产生各自的识时，其能力肯定是各不相同的。因为眼睛产生执持色法的识，而不产生执持声音的识等，它们互不依赖地产生不同的果，所以，不可能从所有的根中产生一个心。如果是这样，那么当一个根不作用于境时，心也应该不存在，而当所有的根都作用时，心就产生，并且它也应该具有对一切境的清晰显现，但事实并非如此，因为不清晰地执持一切境，而是执持总相的具有分别的心，它不依赖于任何根识而存在。因此，心是从其自身的同类前一刹那的相续中产生的，而不依赖于根而成立。第二，如果说心识是从没有根的身体中产生的，那么，没有根的头发、指甲等本身就是无心的，因此心识不是从其他的无根中产生的，因为心识是心，而它们没有心。如果它们有心，那么头发、指甲等也应该能缘取境，但这是不可能的，因此没有任何能成立的理由。如果承认没有能成立的理由也存在，那么，外道也应该承认在他们自己的腹中也有从恶趣和来世转移来的众生和阿罗汉。第二，驳斥争论：驳斥不可能同时存在，驳斥从所依转变不合理。第一，那么，身体和心识两者也没有同时存在的必然性，因为它们不是近取因和近取因所生的果，就像瓶子和布匹，以及鸟栖息在树上一样，它们有时会聚集在一起，但没有必然性不分离地存在。因为没有看到心识不依附于身体，所以这样说。这些同时
English
If the cause of mind is the eye, then just like the eye, the mind should only be able to clearly grasp forms, but that is not the case. Because the mind is able to discriminate all objects, and even without the eye sense, there is a mind that can conceptualize forms. Similarly, the remaining ear and other senses should also be inferred. Therefore, mind consciousness does not arise from being combined with the senses, that is, when any one sense is combined with an object and not separated. If that were the case, then when the senses are not functioning, the mind should also not exist, but that is not the case, it is obvious. If it is said that the five senses together produce the mind, then these senses must have different abilities to produce their respective consciousnesses. Because the eye produces the consciousness that grasps forms, but does not produce the consciousness that grasps sounds, etc., they produce different results independently of each other, so it is impossible for one mind to arise from all the senses. If that were the case, then when one sense is not functioning on an object, the mind should also not exist, and when all the senses are functioning, the mind arises, and it should also have a clear appearance of all objects, but that is not the case, because it does not clearly grasp all objects, but grasps the general characteristics of the conceptual mind, which exists independently of any sense consciousness. Therefore, the mind arises from the continuity of its own similar previous moment, and is established independently of the senses. Second, if it is said that mind consciousness arises from a body without senses, then the hair, nails, etc. that have no senses are themselves without mind, therefore mind consciousness does not arise from other non-senses, because mind consciousness is mind, and they have no mind. If they had mind, then hair, nails, etc. should also be able to apprehend objects, but that is impossible, therefore there is no reason to establish it. If it is admitted that it exists even without a reason to establish it, then the non-Buddhists should also admit that in their own bellies there are also beings and Arhats who have transferred from the lower realms and the next life. Second, refuting arguments: refuting the impossibility of coexisting, refuting the unreasonableness of changing from dependence. First, then, there is also no necessity for the body and mind to coexist, because they are not the immediate cause and the result produced by the immediate cause, just like a vase and a cloth, and a bird perched on a tree, they sometimes gather together, but there is no necessity to exist without separating. Because it has not been seen that the mind does not depend on the body, so it is said. These together
Tibetan
ཅིག་གནས་པ་ནི་ཉེར་ལེན་དང་ཉེར་ལེན་ཅན་ཡིན་པས་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གཅིག་གིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་སྲིད་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷན་ཅིག་གནས་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་བཞིན་དང་། བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་དང་རོ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་གཅིག་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ནི་འདོད་མི་ནུས་ལ། རྒྱང་འཕེན་པས་ཀྱང་དེ་དག་གཅིག་གཅིག་གི་ཉེར་ལེན་དུ་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ལུས་སེམས་གཉིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་རྟེན་པ་མིན་ན་དུག་ལ་སོགས་པས་ལུས་འགྱུར་བ་ན་ཡིད་འགྱུར་བར་མི་འཐད་ཀྱང་ཡིད་འགྱུར་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་ལུས་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་ཡིད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དེ་ཡིད་ཀྱི་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུའི་རོ་དང་གཞན་གྱི་ཁྲག་མཐོང་བ་སོགས་ལས་བརྒྱལ་བ་བཞིན་ནོ། །བུའི་རོ་དང་གཞན་གྱི་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེས་བུའི་བློའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་ལུས་ལ་བདག་གིར་བཟུང་ནས་དེ་ལ་ནད་སོགས་ཀྱི་འགྱུར་བ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་ཡིད་འགྱུར་གྱི་གཟུང་དོན་དུ་མ་བྱས་པ་ཞིག་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱི་ལུས་ན་བ་ལས་རང་གི་ཡིད་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་ལུགས་བཞག་པ། འབྲས་བུ་གང་ཞིག་དུས་རྟག་ཏུ་རྒྱུ་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའམ་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་མེད་ན་མི་འབྱུང་ བར་ངེས་ཤིང་། རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཕན་འདོགས་ཏེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བདུན་པ་དང་། ཡང་ན་འདི་ལ་འདི་བརྟེན་པའོ་ཞེས་བདུན་པ་དང་། ཡང་ན་ལྔ་པ་སྦྱར་ཏེ་འདི་ལས་འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའོ་ཞེས་ནི་མདོ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལུས་རྟག་དགག །དང་པོ་ལ། ལྡོག་པ་མེད་པའི་དམ་བཅའ་བསྟན། །དེ་ཡི་འཐད་པ་རྒྱས་པར་བསྒྲུབ། །དང་པོ། འདོད་གཟུགས་སུ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ། གོང་བཤད་ལྟར་བརྒྱུད་ནས་ལུས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའང་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། འོན་ཀྱང་བུམ་སོགས་ལ་ནི་མེ་སོགས་ཀྱི་སོ་བཏང་བ་སོགས་ཕན་འདོགས་ཀྱང་
Chinese
如果说，（身体和心识）是近取和具有近取，则不是，因为是由一个能投射的业所投射，所以在业的投射未完结之前，一同存在。例如，如同一个人的五根，又如红糖的形状和味道一同存在。这些例子不能被认为是互相之间是近取的因，而且投射者也不认为这些是互相的近取。第二，如果身体和心识不是以因和果的方式依存，那么毒药等使身体变化时，心识不应变化，但因为见到心识变化，所以成立是因果关系吗？那不是因为因身体变化而果心识变化，而是身体被作为心识的所取义，从而心识变化。例如，如同见到儿子的尸体和别人的血等而昏厥。儿子的尸体和别人的血等，不应是具有者的士夫之心的近取。同样，如果将自己的身体执著为我所，并将发生在身体上的疾病等变化作为所取义，而不是作为心识变化的所取义，则不会变化，如同别人的身体生病，自己的心识不会变化一样。第二，所谓的随行是怎样的呢？答：确立自己的宗派。如果任何果，总是随顺那个因，或者依赖于它，因此没有它就不会产生是确定的。任何因，因为它的存在，而对任何果有所助益，从而产生，那便是随行或因。因此，如果“有此则生彼”，这是因明的第七种因；或者“此依于彼”，这是第七种因；或者也可以用第五种因，“此从彼生，故为因”，这是经部所说的。第二，不相离性中，有总和别，身常的遮破。第一，在其中，显示不相离的立宗，详细地成立它的道理。第一，在欲界受生的某些时候，对于心识的相续，如前所说，身体也会给予帮助，但这是多余的。然而，对于瓶子等，火等的烧灼等也会有所帮助，但
English
If (body and mind) are said to be the immediate cause and possessor of the immediate cause, it is not so, because they are projected by a single karma that can project, so they exist together until the projection of karma is not completed. For example, like the five senses of a person, and like the shape and taste of brown sugar exist together. These examples cannot be considered as the immediate cause of each other, and the projector does not consider these as the immediate cause of each other. Second, if the body and mind do not depend on each other as cause and effect, then when the body changes due to poison, etc., the mind should not change, but since the mind is seen to change, is it established as cause and effect? That is not because the mind changes as a result of the body changing, but because the body is taken as the object of the mind, and thus the mind changes. For example, like fainting from seeing the corpse of a son and the blood of others. The corpse of a son and the blood of others should not be the immediate cause of the mind of the person who possesses them. Similarly, if one grasps one's own body as one's own and takes the changes such as diseases that occur in the body as the object, but not as the object of the mind's change, then it will not change, just as one's own mind does not change when another's body is sick. Second, what is meant by following? Answer: Establish one's own tenet. If any result always follows that cause, or depends on it, so that it is certain that it will not arise without it. Any cause, because of its existence, benefits any result, thereby producing it, that is the follower or cause. Therefore, if "this exists, then that arises," this is the seventh reason of causality; or "this depends on that," this is the seventh reason; or one can also use the fifth reason, "this is born from that, therefore it is the cause," this is what the Sutra says. Second, in inseparability, there is the general and the specific, the refutation of the permanence of the body. First, in it, the proposition of inseparability is shown, and its reason is established in detail. First, at some times when one is born in the desire realm, the body also helps the continuum of mind, as mentioned above, but this is superfluous. However, for pots, etc., the burning of fire, etc. also helps, but