Tibetan
ལྟོས་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པར་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ ཅན་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པ་ལས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་ལྡོག་པ་མེད་པར་བློ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། གོམས་པ་མི་སྲིད་རྩོད་པ་སྤང་། །སྲིད་ཀྱང་མཐར་མེད་མི་སྲིད་སྤང་། །དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད། །དང་པོ། རྒྱང་འཕེན་པ་ན་རེ། བློ་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲོན་མེ་དང་འོད་ལྟར་ལུས་ཀྱི་འབྲས་བུའམ་ཆང་དང་མྱོས་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནམ་རྩིག་པ་དང་རི་མོ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཞིག་པ་ན་བློ་རྒྱུན་ཆད་པས་བློའི་ཆོས་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྐྱེ་བ་དུ་མར་གོམས་པས་མཐར་ཕྱིན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཅེ་ན། གོམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་ལྟར་ལུས་བློ་ཡི་རྟེན་ཡིན་པ་ནི་ཚད་མས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། བློ་རྟེན་ལུས་འདོད་སྒྲུབ་བྱེད་མེད། །དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་པར་བསྟན། །དང་པོ་ལ། གཞན་ལུགས་བཀག་དང་རང་ལུགས་བཞག །དང་པོ་ལ། དུས་མི་མཉམ་པའི་རྟེན་འདོད་དགག །དུས་མཉམ་གྱི་ནི་རྟེན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། །ལྡོག་པ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྗེས་འགྲོ་ལྟར་སྣང་བཀག་པ་དང་། །གྲུབ་དོན་རང་ལུགས་རྗེས་འགྲོ་བཞག །དང་པོ་ལ། རང་གི་རིགས་འདྲའི་རྗེས་འཇུག་བསྒྲུབ། །དེ་ཡི་འཐད་པ་རྒྱས་པར་བསྟན། །དང་པོ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ལེན་པ་ན་དབུགས་འབྱུང་རྡུབས་དང་མིག་སོགས་དབང་པོ་དང་བློ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་རང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་ལུས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན། རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ཡང་འབྱུང་བ་ཙམ་ལས་སྐྱེ་ན་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་སྲོག་ཆགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་གང་དེ་ལ་རྒྱུ་ཚང་བ་ཡིན་བཞིན་དུ་མཚམས་མི་སྦྱོར་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཅི་ཞིག་གསར་དུ་ཡོད་དགོས་པར་འགྱུར་བའམ། སྔར་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཕྱིས་མེད་པ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་འཆི་སེམས་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ཕྱི་ནས་གཞན་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདིའི་སྲིད་པ་འགགས་པའི་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མའི་བློ་སོགས་དེ་ལ་རྒྱུ་ལྷག་པོ་གང་ཡང་མི་དགོས་ཤིང་། སྔར་ཡོད་པ་ཞིག་མེད་པའམ་མ་ཚང་བའང་མེད་ན་སྲིད་པ་གཞན་དུ་མཚམས་ཅིས་མི་སྦྱོར་ཏེ་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྐྱེ་བའི་ཡ་མཐའི་རྒྱུན་རྗེས་འཇུག །ཕྱི་མཐའི་རྒྱུན་རྗེས་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་བྱེ་བྲག་རྟག་པ་བཀག །དང་པོ་ལ། དགག་པ་བརྗོད་དང་ལུང་འགལ་སྤང་། །དང་པོ་ལ། ཀུན་ཏུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་དང་། །རྒྱུ་འབྲས་བཟློག་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ། གང་དུ་དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི་སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་དེ་འགའ་ཡང་མེད་པ་དེ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་བློ་ཡི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ་ལ། འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བློ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཚང་བ་དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་སོགས་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལ་ལྟོ༷ས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་གཅིག་ནི་སྲོག་ཆགས་སུ་ ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་བཞིན་འབྱུང་བ་ཀུན་ཀྱང་དེར་འགྱུར་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་རྡོ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྲོག་ཆགས་སུ་ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་མི་འདོད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ལའང་སེམས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་མི་གསལ་བ་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ཡོད་ན་ནི་སྐབས་དེར་མི་གསལ་ཀྱང་སེམས་རྒྱུན་སྔ་མ་གྲུབ་སྟེ་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་སེམས་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་ཞེས་པ་དེ་ཅི་ཞིག །འབྱུང་བ་ལས་ཐ་དད་པ་ཞིག་གམ་འབྱུང་བ་དང་གཅིག་ཡིན། ཐ་དད་ན་འབྱུང་བས་སེམས་སྐྱེད་པ་མིན་ལ། གཅིག་ན་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེད་པར་ཐལ་བ་སོ་ན་གནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་ལ་གནོད་པས་འབྲས་བུ་ལ་གནོད་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནའང་འདི་ལྟར་དབང་པོ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ལ་རབ་རིབ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པའམ་ཞར་བ་སོགས་རྟེན་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་བློ་ལ་ནི་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་ཡུལ་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་རྟོག་ཅིང་གནས་སོ། །གནས་སྐབས་སུ་འདོད་འཇིགས་མྱ་ངན་དང་སྨྱོ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཡིད་འགྱུར་བའི་ཚེ་དབང་པོ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། ཤི་བའི་ཚེ་ཡིད་གཏན་འགྱུར་བ་ན་དབང་པོའི་བྱེད་པའང་ལྡོག་པས་ན་ཡིད་བློ་འདི་འགྱུར་ན་ནི་བློ་དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་དེ་དག་ཀྱ
Chinese
观待一切有情，平等希求离苦之相，是无嗔之自性。如是再三串习，至极圆满时，则无倒地成为彼心之体性。第二，破除不串习之诤论。虽有串习，然破除无有穷尽。第一，总说与广说。第一。顺世外道说，心是依于身，如何如灯与光，是身的果，或如酒与醉，是身的功德，或如墙与画，以自性之方式而依，故身坏时，心则断灭，故心之法如慈悲等，于多生串习而至圆满，则无有成立耶？说无有串习，此不合理，以汝之承许如是身是心之所依，为量所遮止之故。第二，心之所依是身之承许，无有成立之因。显示彼有损害之因。第一，遮止他宗与安立自宗。第一，遮止不同时之所依承许。遮止同时之所依。第一，于彼随行与无有相违而显示。第一，遮止相似随行与安立成立之义自宗随行。第一，成立自之同类随行。广说彼之道理。第一。如是，有情众生于生处受生时，呼吸与眼等诸根与心之识等，非是各自之同类前世所依，唯从身而生。 若生时，则有太过于极之过失，如何？虽无同类前世，然唯从诸大种而生，则一切大种皆应成有情之故。又，见前识能与后识相连接，且具有能力，然说不连接，则不应理，以彼因缘，有何新需具足之不连接之因，或先前连接之何种差别，于后无有，以何种理由死心最后刹那，于后不连接，此生
English
In relation to all sentient beings, the aspect of equally wishing to be free from suffering is the nature of non-anger. Such a thing, through repeated habituation, when it reaches the ultimate perfection, will irreversibly become the very essence of that mind. Second, refute the argument that habituation is impossible. Even if there is habituation, refute the impossibility of it being endless. First, a general statement and a detailed explanation. First. The Lokayata says, the mind depends on the body, how is it like a lamp and light, it is the fruit of the body, or like wine and intoxication, it is the merit of the body, or like a wall and a painting, it depends in a natural way, so when the body is destroyed, the mind is cut off, so the mind's Dharma such as compassion, etc., is habituated in many lives and reaches perfection, then there is no establishment? Saying that there is no habituation is not reasonable, because your acceptance that the body is the basis of the mind is prevented by valid cognition. Second, the acceptance that the mind's basis is the body has no cause for establishment. Show that there is a cause for harm to it. First, refute the other's view and establish one's own view. First, refute the acceptance of the basis of different times. Refute the basis of the same time. First, show that there is adherence to it and no contradiction. First, refute the apparent adherence and establish the meaning of the established self-adherence. First, establish the adherence of one's own kind. Explain the reason for it in detail. First. In this way, when sentient beings take birth in a place of birth, the breath and the senses such as the eyes and the consciousness of the mind are not dependent on their own kind of previous life, but are born only from the body. If born, then there is the fault of being too extreme, how? Although there is no previous life of the same kind, but only born from the great elements, then all the great elements should become sentient beings. Also, seeing that the previous consciousness can connect with the later consciousness and has the ability, but saying that it does not connect is not reasonable, because of that cause, what new cause that needs to be fulfilled for non-connection, or what kind of difference in the previous connection, is not present later, for what reason does the last moment of the dying mind not connect to another later, this life
Chinese
因此，对于诸如死亡时最后的心识等，不需要任何额外的因。如果不存在先前存在的事物，或者不完整，那么为什么不将相续连接到另一个存在呢？它只会连接。第二，关于出生的终结相续和死亡的终结相续的后续。第一，一般地展示，特别地驳斥常恒。第一，避免陈述和经文相违的驳斥。第一，会得出一切都出生的结论，以及因果颠倒的结论。第一，在任何地方，如果不存在诸如从温暖和潮湿中出生的生物等不会出生的土等元素的部分，那么一切元素都会成为心识种子的自性。由于一切元素都具备产生心识的因，因此，如果仅仅是从元素中产生，而不需要依赖于感官等先前的同类，那么，就像土等元素的一部分完全转变为生物一样，一切元素都会转变为生物，因为没有区别。如果是这样，石头和水等也会变成生物，这是对方也不希望的，并且被现量所否定，因此不合理。如果说，即使在这些事物中，心识没有显现，但仍然以不明显的能力的形式存在，那么，如果存在心识的近取因，那么即使在那个时候不明显，也成立了先前的心识相续，就像睡眠和昏厥等时候的心识一样。如果说，即使没有心识的近取因，元素也具有心识的能力，那么，能力是什么？是与元素不同的事物，还是与元素相同？如果是不同的，那么元素就不能产生心识。如果是相同的，那么仅仅是存在元素就会产生心识，这仍然存在。第二，即使因受到损害，果也会受到损害是规律，但即使感官，如眼睛等，各自受到模糊等损害，或者失明等所依受到损害，意的心识也不会受到损害，它仍然像以前一样认知和存在于一切境的行境中。当意在暂时的情况下被欲望、恐惧、悲伤和疯狂等改变时，感官也会颠倒。当死亡时，意完全改变时，感官的作用也会停止。因此，如果意的心识改变，那么包括心识在内的那些感官也...
English
Therefore, for things like the final consciousness at the moment of death, no additional cause is needed. If something that existed before is not absent or incomplete, then why wouldn't the continuum connect to another existence? It will only connect. Second, regarding the continuation of the ultimate continuum of birth and the subsequent continuation of the ultimate continuum of death. First, generally showing, particularly refuting permanence. First, avoiding refutations that contradict statements and scriptures. First, it would lead to the conclusion that everything is born, and to the reversal of cause and effect. First, in any place, if there is no part of the elements such as earth that does not transform into beings that are born from warmth and moisture, then all elements would become the nature of the seeds of consciousness. Since all elements possess the cause for generating consciousness, therefore, if it arises merely from the elements without relying on previous similar kinds such as the senses, then, just as a part of the elements such as earth completely transforms into a living being, all elements would transform into that, because there is no difference. If that were the case, stones and water, etc., would also become living beings, which is not desired even by the opponent and is refuted by direct perception, so it is unreasonable. If it is said that even in those things, consciousness has not manifested, but still exists in the form of an unmanifested capacity, then, if there is an immediate cause of consciousness, then even if it is not manifest at that time, the previous continuum of consciousness is established, just like the consciousness during sleep and fainting, etc. If it is said that even without the immediate cause of consciousness, the elements have the capacity of consciousness, then what is that capacity? Is it something different from the elements, or is it the same as the elements? If it is different, then the elements cannot generate consciousness. If it is the same, then merely the existence of the elements would generate consciousness, which remains the case. Second, even though it is a natural law that the effect is harmed when the cause is harmed, even if the senses, such as the eyes, etc., are each harmed by blurring, etc., or the basis such as blindness is damaged, the mind's consciousness is not harmed, it still cognizes and abides in the sphere of all objects as before. When the mind is temporarily changed by desire, fear, sorrow, and madness, etc., the senses also become inverted. When the mind is completely changed at the time of death, the function of the senses also ceases. Therefore, if the mind's consciousness changes, then those senses, including consciousness, also...