Tibetan
རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་ཅེས་བཀག་པ་དེ་ཁྱོད་རང་ལའང་མཚུངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མར་འདོད་པ་དེ་ལའང་དེ་གཉིས་མེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྟོན་པ་དོན་ཀུན་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལྐོ༷ག་གྱུར་གྱི་དོན་སྲིན་བུའི་གྲངས་དང་ཤིང་གི་ལོ་མ་སོགས་མཐའ་དག་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་རྟགས་ཀྱང་མི་སྲིད་ལ་ལྐོག་གྱུར་དེ་ཤེས་པའི་ཚད་མའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐབས་ཀྱང་འདིའོ་ཞེས་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐབས་དེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་སུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཚད་མའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ནི་རྒྱལ་དབོགས་པ་སོགས་མུ་སྟེགས་ཁ་ཅིག་གིས་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ། སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་འདོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཐབས་སྔར་རང་གིས་མི་ཤེས་ཤིང་གཞན་གྱིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཐབས་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེས་འཁྲུལ་བར་དོགས་པ་ཅན་རྟོག་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་དེས་བཤད་པའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐོག་མར་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་གཏན་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཐབས་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ནད་ཀྱིས་ཉེན་པས་སྨན་པ་མཁས་པ་ཚོལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མངོན་འདོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་ཉེར་ཞིའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་དུ་འདོད་པས་ཐབས་མཁྱེན་པ་ཚོལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར། རྟོག་ལྡན་དེ་ཡིས་དོན་དུ་གཉེར་བྱའམ་བསྒྲུབ་བྱ་རུ་གྱུར་པའི་ ཐབས་དེ་འདྲ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བའམ་མི་མངའ་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །སྟོན་པ་འདི་ཡིས་ལུས་ཀྱི་སྲིན་བུའི་གྲངས་མཁྱེན་པ་སོགས་ནི་ཐར་པ་འདོད་པ་ངེད་ལ་དེའི་ཐབས་སུ་འགར་ཡང་ཉེར་མཁོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་མངོན་འདོད་ཀྱི་དོན་དེ་ལ་དཔྱད་པ་ན། བླང་བྱ་འགོག་པ་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ནི་ཐོབ་བྱ་དང་ཤེས་བྱར་བསྟན་ནས། བླང་བྱ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ལམ་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་། དོར་བྱ་སྡུག་བསྔལ་དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཀྱང་བསྟན་པ་ནི་བླང་དོར་དེ་ཐབས་དང་བཅས་པ་སྟོན་པ་གང་གིས་རིག་པའམ་མཁྱེན་པར་མཛད་ནས་གཞན་ལའང་རིག་པར་མཛད་པ་གང་དེ་སྟོན་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་ཀྱི། དགོས་མེད་ཀྱི་སྲིན་གྲངས་སོགས་ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཛད་པ་ཞིག་ཚད་མ་
Chinese
因为没有原因所以不合理这种反驳，对您自己也同样适用。因为您认为的薄伽梵是量，而那两者（原因和方法）也是没有的。如何能说导师对于一切事物都是量呢？这是因为他知道隐蔽的事物，如虫子的数量和树叶等等。但是，知道这些的证据是不存在的，而且也没有知道隐蔽事物的方法，以及知道“这就是衡量的标准”的方法。因此，没有人会认真对待这种方法，所以也没有衡量标准的证据。嘉沃巴等一些外道是这样说的。第二，证明导师薄伽梵是量，并不是没有那两者。原因是什么呢？就像那些被轮回痛苦折磨的人们，他们最渴望的是平息痛苦的方法，但自己以前不知道，别人教导时，也会怀疑那方法是否正确。因此，那些有思考能力的人，为了认真地实践导师所说的方法，首先会寻找一些知道彻底平息痛苦方法的人，就像被疾病困扰而寻找名医一样。因此，因为渴望平息痛苦的方法，所以会寻找知道方法的人。因此，有思考能力的人会分辨，所寻求或要证明的方法，是否具有知晓那种方法的智慧。导师知道身体里的虫子数量等等，对于我们这些想要解脱的人来说，在任何时候都没有用处，所以不需要考察。因此，考察自己的愿望时，应该接受的灭谛和应该抛弃的苦谛，被视为应该获得和应该了解的。并且，导师开示了实现应该接受的灭谛的方法，以及抛弃应该抛弃的苦谛的方法，即抛弃集谛的方法。因此，导师了解或知道应该接受和应该抛弃的事物及其方法，并且也让别人了解，这样的导师才被认为是量。而不是知道所有不必要的虫子数量等等的才是量。
English
The refutation that it is unreasonable because there is no reason applies to you as well. Because the Bhagavan you consider to be a valid cognizer also lacks those two (reason and method). How can the teacher be a valid cognizer for all things? This is because he knows hidden things, such as the number of worms and leaves, etc. However, there is no evidence that he knows these things, and there is no method for knowing hidden things, nor is there a way to know "this is the standard of measurement." Therefore, no one takes this method seriously, so there is no evidence of a standard of measurement. Some non-Buddhists, such as Gyal Wokpa, say this. Second, proving that the teacher, the Bhagavan, is a valid cognizer does not mean that he lacks those two. What is the reason? Like those who are tormented by the suffering of samsara, their main desire is to pacify suffering, but they did not know it before, and when others teach it, they will also doubt whether that method is correct. Therefore, those who have the ability to think, in order to seriously practice the method taught by the teacher, will first look for some people who know the method of completely pacifying suffering, just like looking for a skilled doctor when suffering from illness. Therefore, because they desire the method of pacifying suffering, they will look for someone who knows the method. Therefore, those who have the ability to think will discern whether the method they seek or want to prove has the wisdom to know that method. The teacher knows the number of worms in the body, etc., which is of no use to us who want liberation at any time, so there is no need to examine it. Therefore, when examining one's own wishes, the cessation that should be accepted and the truth of suffering that should be abandoned are regarded as what should be attained and understood. Moreover, the teacher shows the method of realizing the cessation that should be accepted, and the method of abandoning the suffering that should be abandoned, that is, the method of abandoning the origin of suffering. Therefore, the teacher understands or knows what should be accepted and what should be abandoned, and their methods, and also makes others understand, such a teacher is considered a valid cognizer. It is not the one who knows all the unnecessary number of worms, etc., who is a valid cognizer.
Tibetan
ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྱེས་བུ་གང་གིས་རིང་པོ་མཐོང་བའམ་མཐོང་བ་མིན་ཡང་རུང་རང་གིས་འདོད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་སྟོན་པ་ཚད་མར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རིང་པོ་མཐོང་བ་ཙམ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ན་ཀྱེ་གྲོལ་བར་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་བ་སོགས་ཚུར་ཤོ༷ག་བདེན་བཞི་སྟོན་པའི་མཁས་པ་བོར་ལ་རིང་པོ་མཐོང་བ་བྱ་རྒོ༷ད་དང་རིང་པོ་ཐོས་པ་ཕག་རྒོད་དང་གཞན་སེམས་ཤེས་པ་མཁའ་འགྲོ་མ་སོགས་བསྟེན་པར་གྱིས་དང་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་གྲུབ་བོ་ཞེས་མི་རིགས་པའི་སྨྲ་བ་ལ་ཁྲེལ་བའི་ལན་བརྗོད་པ་སྟེ། རིང་པོ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ལ་ཅི་ཡང་མི་ཕན་པས་སྟོན་པ་ཚད་མར་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་འདྲ་དགོས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ནུས་པ་བདེན་བཞི་མ་ནོར་བར་བསྟན་པ་འདི་ཙམ་གྱིས་སྟོན་པ་ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲུབ་ སྟེ་ལུགས་འབྱུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཚད་མའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ལུགས་བཟློག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་གྲུབ་པས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མཐའ་ཡས་པ་མཁྱེན་པའང་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའང་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་རྟགས་སུ་སྲིན་བུའི་གྲངས་ལ་སོགས་པ་ལྐོག་གྱུར་རེ་རེ་ནས་འདི་ལྟར་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་རྟགས་འགོད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པས་མཁྱེན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་སྙེད་བསྟན་ནས་སུ་ཞིག་གིས་བཟུང་ནུས་ལ་དགོས་པ་མེད་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའང་མིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མེད་པ་མིན་ཏེ་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་པའི་ཐབས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་ནན་ཏན་མཛད་པ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་དག་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པ་ལ། བསམ་སོགས་ལུགས་འབྱུང་ལམ་བཞིན་བཤད། །སྐྱོབ་སོགས་ལུགས་བཟློག་ཤེས་བྱེད་བཤད། །དང་པོ་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕུན་ཚོགས་གཉིས། །དང་པོ་ལ། སོ་སོར་བསྟན་དང་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་ཕན་བཞེད་བཤད། །སྦྱོར་བ་ཕུན་ཚོགས་སྟོན་པ་བཤད། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་རྩོད་སྤང་ངོ་། །དང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་དུ་མར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པ་ལས་མཐར་ཕྱིན་པ་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ལན་ལ་མ་
Chinese
並非是證明「是」的。因此，無論是誰，只要能看見遠方，或者看不見遠方，只要能看見自己所希求的真實，僅僅憑藉這一點，就認為導師是可靠的。如果僅僅看見遠方就是可靠的人，那麼，想要解脫的修行者們，過來！拋棄宣說四諦的智者，去依止能看見遠方的禿鷲、能聽見遠方的野豬，以及能知他人心識的空行母等等，這樣你們的目的就能達成了。這是對於不合情理的言論，以羞愧的回應來駁斥。僅僅看見遠方等等，對於尋求解脫沒有任何幫助，因此，在證明導師是可靠的這件事上，並不需要那樣的條件。因此，僅僅憑藉以真實力量能夠證明，毫不錯誤地宣說四諦，就能夠成立導師是可靠的。順向地證明是可靠性的原因，逆向地宣說則是了解是可靠的標誌。由於這一點成立，也能夠推測出知曉無邊的隱蔽事物，因為有能成立的，且沒有能破壞的，所以也能夠成立知曉一切所知。但是，並不需要以他是全知者的標誌，來一一列舉隱蔽的事物，例如昆蟲的數量等等，說他是這樣知曉的。即使導師已經知曉，但說出這麼多，又有誰能夠掌握，而且也沒有必要，所以也不是應該掌握的。並非沒有全知者的證明，而是將會闡述以大悲心習慣於斷除二障的方法，並極其努力地達到究竟。第二，關於宣說真實的證明。思考等順向的道路如實宣說，救護等逆向的了解方式宣說。第一部分有，原因和結果的圓滿二者。第一部分有，分別宣說和總結。第一部分有，意樂圓滿利益意樂宣說，加行圓滿導師宣說。第一部分有，正文和對此的辯駁。第一，請問：世尊成為可靠者的證明是什麼呢？回答：證明就是大悲心，在無數次的轉生中反覆習慣，最終達到圓滿，並成就其自性。那麼，什麼是大悲心呢？回答：沒有
English
It is not proving "is." Therefore, whoever sees the distance, or does not see the distance, as long as he sees the reality that he desires, just by that much, he considers the teacher to be reliable. If just seeing the distance is a reliable person, then, O practitioners who desire liberation, come here! Abandon the wise man who teaches the four truths, and rely on the vulture who can see the distance, the wild boar who can hear the distance, and the dakini who knows the minds of others, etc., and your purpose will be accomplished. This is a shameful response to unreasonable speech. Just seeing the distance, etc., is of no help to the pursuit of liberation, so there is no need for such a condition to prove that the teacher is reliable. Therefore, just by being able to prove with real power, and teaching the four truths without error, it can be established that the teacher is reliable. Proving in the forward direction is the cause of reliability, and teaching in the reverse direction is also a sign of knowing that it is reliable. Because this is established, it is also possible to infer that he knows the infinite hidden things, because there is something that can be established and there is nothing that can be destroyed, so it can also be established that he knows all knowable things. However, it is not necessary to list each hidden thing, such as the number of insects, etc., as a sign that he is omniscient, saying that he knows it in this way. Even if the teacher already knows it, who can grasp it after saying so much, and there is no need, so it is not something to be grasped. It is not that there is no proof of the omniscient, but it will be explained that the method of being accustomed to great compassion to abandon the two obscurations, and making great efforts to reach the ultimate. Second, on explaining the true proof. Thinking and other forward paths are explained as they are, and saving and other reverse ways of understanding are explained. In the first part, there are two perfections of cause and effect. In the first part, there are separate explanations and conclusions. In the first part, there is the explanation of the perfection of intention and the intention to benefit, and the explanation of the teacher's perfection of action. In the first part, there is the text and the refutation of it. First, what is the proof that the Blessed One has become reliable? Answer: The proof is great compassion, which has been repeatedly accustomed to in countless rebirths, and has finally reached perfection, and has achieved its own nature. So, what is great compassion? Answer: No