Tibetan
པ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་བཀོད་པ་ན། འུགས་པའི་ངོར་ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེས་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མིན་པའི་རྫས་ཀྱི་ཚད་ལ་ལུས་ཅན་ཞེས་འདོད་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཚད་མེད་པས་ལུས་ཅན་མིན་པར་འདོད་དོ། །དེའི་ལུགས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མིན་པ་ནི་འབྱུང་བ་བཞི་དང་ཡིད་ཡིན་པར་འདོད་ལ། དེ་ལས་ཡིད་ལ་ཚད་མེད་པས་ན་གཞན་བཞི་ཁོ་ནར་འདོད་ཅིང་། ཚད་ཅེས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་བཞི་ཡི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ལ་ལུས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་པས་ཚད་རྫས་སུ་མི་ འདོད་པས་ཚད་ལ་ལུས་ཅན་ཞེས་མི་བྱ་བར་རེག་བྱ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལུས་ཅན་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལུས་ཅན་ཞེས་པ་འདོགས་ཡུལ་མི་འདྲ་ཡང་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་འགྲོ་རྒྱུ་རེག་བྱ་དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་དང་བུམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་པར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་རེག་བྱ་ཅན་མིན་ན་ཡུལ་གྱི་གོ་ས་ཕན་ཚུན་མནན་ནས་ཚོགས་པ་རྩོམ་མི་སྲིད་པས་ན། ལུས་ཅན་མིན་པའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་པར་རེ་ཞིག་རྩོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་། སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་དོན་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་རེག་བྱ་ཡོད་པ་དེས་མི་རྟག་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གྲུབ་ན་གང་རེག་བྱ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལུས་ཅན་དུ་བཏགས་པའང་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐོགས་བཅས་ཡིན་པའང་འུག་པ་པའི་ངོར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེས་ཆ་ཡོད་པ་ལ་ཐོགས་བཅས་སུ་འདོད་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་གཞན་གྱི་གོར་གཞན་གནས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་དོན་ནི་རྡུལ་ཕྲན་པ་ལ་གྲུབ་པ་དེས་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ན། རྟགས་སུ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཙམ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་འཇུག་པར་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པས་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་འདྲའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་སྐྱོན་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་རྟགས་སུ་འགྲོ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན། སྐྱེས་བུ་འདི་ཆོས་ཅན། འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་ལག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ལྟར་རྭ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་འགྲོ་ལྡན་དང་ལག་ལྡན་ཞེས་པ་འདི་ཡི་མིང་ངམ་སྒྲ་དེ་ཡི་བརྗོད་བྱ་གླང་དང་གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཁོ་ནའི་སྒེར་མིང་དུ་འཇིག་ རྟེན་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་ཡིན་གྱིས་སྐྱེས་བུའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་མིན་ཏེ། བརྗོད་འདོད་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ན་དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ལའང་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ལག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་སོགས་ལའང་མིང་དེ་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་འོན་ཀྱང་གྲགས་པ་དབང་བཙན་པར་བྱས་པའོ། །དེས་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་མེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་མིང་དེ་འཇུག་པ་ཡིན་པ་ལ་མ་འཁྲུལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་སྐྱེས་བུ་དེ་བཙོ་སྲེག་གི་དོན་བྱེད་པར་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་དང་གོང་དུ། ཚིག་གང་སྨྲ་པོས་ཇི་ལྟ་བུར། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་རྣམས་སུ་ཚིག་ལ་མི་རྟོན་དོན་ལ་རྟོན་དགོས་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གནོད་བྱེད་ལ། རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས་པར་ཐལ། །འབྲེལ་མེད་རྒྱུ་རུ་ཐལ་བའི་དཔེ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ། རྟག་པ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དེས་ཐམས་ཅད་བྱས་པར་འདོད་ན་དེ་ལ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་བུམ་པ་མི་བྱེད་པའི་ཡུལ་དང་དུས་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་ཐལ་ལ། མི་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་ན་ནི་བུམ་པ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་བུམ་པའི་རྒྱུ་མིན་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ལས་ནམ་ཡང་འགྱུར་མི་ཤེས་པས་ན་ཐམས་ཅད་དུའང་བུམ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་གང་གི་ཡང་རྒྱུ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་མ་བྱུང་གོང་དང་ཞིག་པའི་འོག་ཏུ་དེ་མེད་པ་གང་གི་ཚེ་ན་དེའི་རྒྱུ་མིན་པའང་ཡིན་དགོས་ ཤིང་། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་མིན་པ་གཉིས་ཀ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཁྱད་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པར་ཡང་འགྱུར་བཞིན་དུ། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་འདོད་ལ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་མི་འདོད་པ་ཅི་ཡིན་ཏེ་དེ་གཉིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གིས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཡུལ་དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བུམ་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ལ། འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་སྐྱེ་བར་ཡང་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཅི་འགལ་སྙམ་ན། སྐྱེ་བྱེད་དང་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་
Chinese
正如作为非永恒的论证所说的那样。例如：极微，有法，不是常恒，因为是有身体的缘故，例如瓶子一样。这样写的时候，在胜论派看来，有身体的声音是不成立的，因为他们认为对于并非完全消失的物质的量度称为有身体，并且认为极微没有量度，所以不是有身体。按照他们的观点，并非完全消失的是四大和意，其中意没有量度，所以只承认其他四者。量度是指功德的差别，即对于显现大小、长短四种形态的存在称为有身体。佛教徒不承认量度是实物，因此不对量度称为有身体，而是将具有触觉的称为有身体。这样，虽然称为有身体的施设对象不同，但是作为论证不常恒的理由，触觉这一点，论敌双方都必须承认在极微和瓶子两者上都存在。因为如果极微没有触觉，就不可能互相挤压占据位置而形成集合。因此，即使暂时允许争论有身体的声音不成立，但是作为能够成立的意义，即作为论证的触觉存在，就能成立不常恒。如果这一点成立，那么凡是具有触觉的，就被称为有身体，这也是没有词语过失的。同样，对于胜论派来说，有阻碍也是不成立的，因为他们认为具有部分的才是有阻碍，但是对于其他有色物来说，阻碍其他事物存在的意思，对于极微派来说是成立的，因此意义就成立了。如果论证的意义与所要论证的事物相混淆，或者被“等等”的声音所表示的不成立和相违背，那么仅仅是作为论证所说的声音，对于那个有法来说是适用的，因为这是普遍公认的，所以没有混淆。但是，应该知道这样的论证是有过失的，因为要作为论证的实物，是从那个实物成立所要论证的实物，而不仅仅是声音无法成立。例如：这个人，有法，因为行走和具有手，所以依次论证为有角和是大象一样。正如刚才所说的，具有行走和具有手，这个名称或者声音的表达
English
Just as it is said as a proof of non-permanence. For example: The atom, the subject, is not permanent, because it has a body, like a pot. When it is written like this, in the view of the Owl School (Vaisheshika), the sound of 'having a body' is not established, because they consider the measure of a substance that is not completely gone to be called 'having a body,' and they consider that atoms have no measure, so they are not considered to have a body. According to their view, what is not completely gone is the four elements and mind, and since mind has no measure, they only acknowledge the other four. 'Measure' is a distinction of quality, that is, what appears in the form of four aspects: large, small, long, and short, is called 'having a body.' Buddhists do not consider measure to be a substance, so they do not call measure 'having a body,' but rather they designate what has tangibility as 'having a body.' Thus, although the object of designation called 'having a body' is different, the tangibility that serves as a reason for proving impermanence is something that both opponents must acknowledge exists in both the atom and the pot. Because if the atom did not have tangibility, it would be impossible for them to press against each other to occupy space and form a collection. Therefore, even if we temporarily allow the argument that the sound of 'not having a body' is not established, the fact that tangibility exists, which has become a reason for establishing the meaning, establishes impermanence. If that is established, then whatever has tangibility is also designated as 'having a body,' and that is also without any fault in terminology. Similarly, being obstructive is also not established for the Owl School, because they consider what has parts to be obstructive, but for other colored objects, the meaning of obstructing the existence of others is established for the atomists, so the meaning is established. If the meaning of the reason is confused with what is to be proven, or is contradicted by the unestablished and contradictory meanings expressed by the word 'etc.,' then the mere sound that is stated as the reason is applied to that subject, because this is universally known, so there is no confusion. However, it should be known that such a proof is flawed, because the object that is to serve as the reason is what establishes the object to be proven from that object, and the mere sound cannot establish it. For example: This person, the subject, because of walking and having hands, is proven to have horns and be an elephant in that order. Just as it was said earlier, the expression of the name or sound of 'having walking' and 'having hands'
Chinese
所诠为牛和象，仅仅是因为这二者作为专有名词在世间广为人知，而不是因为人的表达意愿。如果表达意愿占据主导，那么对于不是牛和象的事物，因为它们也具有行走能力和手，那么对于人和事物等，有什么理由不适用这个名称呢？然而，这是因为名声占据了主导地位。因此，当称呼人为“火”时，即使不会错误地认为这个人就是火，但这并不能使这个人具有燃烧的功能。如同这和前面所说，“说话者如何说”等等情况，都表明不应依赖言辞，而应依赖意义，这是通过实力的推理来证明的。第二，关于损害：推论原因和非原因相同，推论无关之物为原因的例子，这是在陈述非常过分的推论。第一，如果认为常恒不变的自在天创造了一切，那么对于他来说，是否存在像瓶子一样，有制造和不制造的状态？如果不存在，因为没有不制造瓶子的时间和地点，那么就会推论出一切事物在一切时间都存在。如果存在不制造的状态，那么在不制造瓶子的时候，他也会变成非原因。如果那样，因为无法知道从不制造瓶子的状态中何时会改变，那么在所有时间里都会变成不是瓶子的原因。按照这种方式，他也会变成任何事物的非原因。因此，如果事物存在时，自在天是它的原因，那么当事物在未产生之前和毁灭之后不存在时，他也必须是非原因。如果那样，原因和非原因两者是矛盾的，并且因为在原因和非原因的状态上没有区别，他是常恒的，所以也会变成一切事物的非原因。既然如此，有什么理由认为自在天是一切事物的原因，而不认为他不是原因呢？因为这二者在所有方面都是相同的。第二，如果自在天预先考虑，在某个时间和地点制造瓶子，也在某个时间和地点不制造瓶子，那么有什么矛盾呢？制造和不制造
English
The objects to be expressed are cow and elephant, which is only because these two are widely known in the world as proper nouns, not because of the speaker's intention. If the intention of expression dominates, then for things that are not cow and elephant, because they also have the ability to walk and have hands, then for people and things, what reason is there not to apply this name? However, this is because fame dominates. Therefore, when a person is called "fire," even if one does not mistakenly think that this person is fire, this does not make the person have the function of burning. Just as in this and the previous case, "How the speaker speaks," etc., it is shown that one should not rely on words, but should rely on meaning, which is proved by the reasoning of strength. Second, regarding harm: it is inferred that cause and non-cause are the same, and it is inferred that irrelevant things are examples of cause, which is stating a very excessive inference. First, if it is thought that the permanent and unchanging Ishvara created everything, then for him, is there a state of making and not making, like a vase? If it does not exist, because there is no time and place where the vase is not made, then it will be inferred that all things exist at all times. If there is a state of not making, then at the time of not making the vase, he will also become a non-cause. If so, because it is impossible to know when it will change from the state of not making the vase, then at all times it will become not the cause of the vase. In this way, he will also become the non-cause of anything. Therefore, if Ishvara is the cause of the thing when it exists, then when the thing does not exist before it is produced and after it is destroyed, he must also be a non-cause. If so, the two, cause and non-cause, are contradictory, and because there is no difference in the state of cause and non-cause, he is permanent, so he will also become the non-cause of all things. Since this is the case, what reason is there to think that Ishvara is the cause of all things, and not think that he is not the cause? Because the two are the same in all respects. Second, if Ishvara considers in advance and makes a vase at a certain time and place, and also does not make a vase at a certain time and place, then what is the contradiction? Making and not making