Tibetan
ང་འགྱུར་བ་དག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་ཡིད་བློ་གནས་པ་ཡི་རྟེན་ནི་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་བློ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་སེམས་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་སྟེ་ལུས་ལ་སྲེད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ མིག་སོགས་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་ཡིད་བློ་ལས་དབང་པོ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་བློ་སྔ་མ་ལ་དེ་འདྲའི་འཕེན་བྱེད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཕྱིས་ཀྱང་འཕེན་བྱེད་རྒྱུ་ཡི་ཚུལ་དེ་འདྲར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུང་འགལ་སྤང་བ་ནི། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་མངོན་པར་ལུས་དང་སེམས་ནི་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་མདུང་ཁྱིམ་བཞིན་དུ་བརྟེན་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ལུས་དེ་ཡི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡིད་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པར་མདོ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་མེད་པར་བློ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མ་མཐོང་བས་སོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་དེ་ཡང་བློ་ཡི་རྒྱུར་བྱས་པ་དེ་མེད་པར་ཡང་མ་མཐོང་བས། དེ་ལྟ་ནའང་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་གང་རུང་གཅིག་མེད་པར་གཅིག་མི་འབྱུང་བ་དེ་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་ཐུག་མེད་དུ་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ལུས་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པའི་རྟག་པ་ལས་བློ་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ནི། ལུས་རིམ་ཅན་མིན་པ་རྟག་པ་ལས་བློ་སྔ་ཕྱི་མི་འདྲ་བའི་རིམ་པ་ཅན་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་ལ་རིམ་པ་མེད་ན་འབྲས་བུའང་རིམ་མིན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་བློ་རིམ་ཅན་སྐྱེའོ་ཟེར་ན། རྒྱུ་རང་ཉིད་རིམ་མིན་རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གྱིས་སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་བྱར་རུང་བ་ཅན་མིན་པས་ན་གཞན་ལ་ལྟོ༷ས་པའང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ལུས་རིམ་མིན་གཅིག་ལས་རིམ་གྱིས་བློ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་འབྲས་བུ་བློའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལུས་དེའི་ཡང་རིམ་པ་ཡོད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་ཐ་དད་མིན་ན་འབྲས་བུ་ཐ་དད་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ལུས་དབུགས་དབང་པོ་བློ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མ་ནི་ སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་སྔོན་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་འདྲའི་རྒྱུ་ཡི་སྐད་ཅིག་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བའི་དུས་ཐམས་ཅད་ཚེ་ན་མཐོང་བའམ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་ནི་སྔ་མ་མེད་པར་འབྱུང་མི་སྲིད་ལ་གེགས་མེད
Chinese
因为我看到有变化，所以心识安住的所依是自己同类的先前的识，依靠它，具有业之名的某些心之差别，即与身体相连的贪爱，是眼等诸根的因，因此诸根是从心识产生的。如果先前的识具有那样的牵引作用，那么后来也会以牵引作用之因的方式受生。第二，消除与经文的矛盾：如果说，佛在经藏中说身和心是互相随顺的，像箭筒一样互相依赖，这就有矛盾了。答：因为依靠身体的诸根所生的识能帮助心，所以经中说心是依赖于身体的。如果说，没有具有诸根的身体，识就不会产生，因为没有见到过。那么，以识作为因的诸根，在没有识的情况下也没有见到过。这样的话，也是互相为因，没有任何一方，另一方就不会产生，因此是互为因，所以在没有前后的尽头中，会以常有的方式持续下去。第二，具体驳斥从非刹那的常有之身产生识：从不具次第的常有之身，不可能产生前后不相同的具有次第的识，因为如果因没有次第，那么果也会变成没有次第的。如果说依靠缘而产生具有次第的识，那么，因本身是不具次第的常有，不可能被缘制造出前后的差别，因此也不需要依赖其他。如果从一个不具次第的身体，次第产生各种各样的识，那么，果，也就是识的次第，就清楚地表明了那个身体也具有次第，因为如果因不是不同的，果也不可能不同。这样，身体、气息、诸根、识的每一个刹那，都是产生每一个刹那出现的先前没有的后一个刹那的因。因为这个原因，那样的因的刹那，在出生和死亡的所有时候，在生命中都是可见的或存在的，因为没有先前，果的刹那是不可能产生的，并且没有障碍。
English
Because I see that there are changes, therefore, the support where the mind consciousness abides is the previous consciousness of its own kind. Relying on it, some differences of mind with the name of karma, that is, attachment connected with the body, are the cause of the sense faculties such as the eyes. Therefore, the sense faculties arise from the mind consciousness. If the previous mind consciousness has such a pulling effect, then later it will also take birth in the manner of a cause of pulling effect. Second, eliminating contradictions with the scriptures: If you say that the Buddha said in the Sutras that body and mind are mutually compliant, relying on each other like a quiver, then this is contradictory. Answer: Because the consciousness born relying on the sense faculties of the body can help the mind, therefore, the Sutra says that the mind relies on the body. If you say that without a body with sense faculties, consciousness will not arise, because it has not been seen. Then, the sense faculties that take consciousness as the cause have also not been seen without consciousness. In this way, they are also mutually the cause, and without any one, the other will not arise. Therefore, they are mutually the cause, so in the endlessness of before and after, they will continue in a constant manner. Second, specifically refuting the arising of consciousness from a permanent body that is not momentary: It is impossible for a sequential consciousness that is different before and after to arise from a permanent body that is not sequential, because if the cause has no sequence, then the effect will also become without sequence. If you say that sequential consciousness arises depending on conditions, then the cause itself is a permanent thing without sequence, and it is impossible for conditions to create differences between before and after, so there is no need to rely on others. If various kinds of consciousness arise sequentially from one body without sequence, then the effect, that is, the sequence of consciousness, clearly shows that the body also has sequence, because if the causes are not different, the effects cannot be different. In this way, each moment of body, breath, sense faculties, and consciousness is the cause of the next moment that arises without a previous one. For this reason, such a moment of cause is visible or existent in life at all times of birth and death, because without the previous, the moment of effect cannot arise, and there is no obstacle.
Tibetan
་ཅིང་རྒྱུ་ཚང་བའི་སྐད་ཅིག་ལས་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་ངེས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་མཐའ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པར་མདོར་བསྟན་དང་། །དེ་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ། སྲོག་འགག་པ་འཆི་སེམས་སྐད་ཅིག་ཐ་མའི་སེམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་གཞན་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་དང་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་མེད་པས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མཚམས་མི་སྦྱོར་ཏེ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། བཀག་དང་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། དཔེ་མ་གྲུབ་དང་གཏན་ཚིགས་མེད། དང་པོ། རྒྱང་འཕེན་པ་ན་རེ། གང་གང་འཆི་སེམས་དེ་དང་དེ། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་རྗེས་འགྲོ་མེད། །འཆི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དཔེར། །ཉེས་བྲལ་འཆི་ཁའི་རིག་པ་བཞིན། །ཞེས་བརྗོད་དེ། ཐ་མལ་པ་འཆི་བའི་ཡིད་བློ་ཆོས་ཅན། རང་འབྲས་རིག་པ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་དེ། འཆི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་པར་འདོད་པའི་འཆི་སེམས་བཞིན། ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་དཔེ་བཀོད་པ་དོན་མེད་དེ། དགྲ་བཅོམ་པ་འདའ་ཁའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་པས་བཤད་པའི་སྲེད་པ་སྤང་བ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་འདོད་དེ། ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་མེད་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱེད་རང་གིས་ཁས་ བླངས་པས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་རང་གིས་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཅན་གྱི་གཞན་པ་དག་གི་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངམ་ཅི། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་གྲུབ་འདོད་བརྗོད་དེ་འགོག་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁོ་ནས་དཔེ་བསྒྲུབ་པ་མིན་ཏེ། འཆི་བའི་ཚེ་ན་སེམས་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དབུགས་འབྱུང་རྡུབས་དང་དབང་པོ་སོགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་དང་པོ་ནས་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་མི་བརྗོད་པར་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འཆི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད། དེ་ལྟ་ནའང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་མིན་ཚུལ་འདིར་ནི་ཅིས་མ་བརྗོད་དེ་དེས་ན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དབང་བཅས་ལུས་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག །དབང་མེད་ལུས་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག །དང་པོ། གལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཡིད་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དབང་པོ་རེ་རེ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། དབང་པོ་ཀུན་ཚོགས་པ་རྒྱུ་ཡིན། རེ་རེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མིག་ཁོ་ན་
Chinese
因为具备完整原因的刹那一定会产生同类后续，第二，关于后世，无有能立的简略指示，以及对此意义的详细解说。第一，死亡时断绝生命的最后刹那心，与来世之心相连接有什么相违呢？因为二者不是不能同时存在，也没有互相排斥相违的形态，为何不连接而会连接呢？第二，遮破阻碍和争论。第一，譬喻不成和无有理由。第一，顺世外道说：任何死亡之心，都不会随之去往来世，因为是死亡之心，例如，无过失的临终心识。这样说，普通人死亡时的意念，不是产生自身果的后续心识，因为是死亡之心，如同应供者所认为的死亡之心。这样说。对此进行譬喻没有意义，因为应供者临终的心，也认为没有任何理由不连接。佛教徒所说的断除贪欲等理由，你是不认可的，因为你认为世间没有应供者。如果说因为你自己承诺了，那么，你自己是追随那些没有通过量成立的意义的其他宗派吗？仅仅凭此是无法成立没有后世的。第二，遮破未成立的假设陈述。第一，如果说你并非仅仅通过追随宗派来成立譬喻，而是在死亡之时，心与产生的因素，呼吸出入和根等分离的缘故。那么，为何一开始不陈述与因素分离的理由，而陈述不确定的理由“因为是死亡之心”呢？即使如此，为何不在此陈述来世之心不与因素分离的方式呢？因此，这不是能立。第二，遮破与根相关的身体产生，遮破无根的身体产生。第一，如果说与根相关的身体是意念的因素，那么是每个根都是因素呢？还是所有根的集合是因素？如果说是每个根都是因素，那么仅仅眼睛
English
Because a moment with complete causes will definitely generate a similar subsequent one. Second, regarding the afterlife, there is a brief indication without proof, and a detailed explanation of its meaning. First, what contradiction is there in the final moment of consciousness at the cessation of life connecting with another consciousness in the next world? Since the two are not unable to coexist, and there is no mutually exclusive form, why would they not connect and instead connect? Second, refuting objections and disputes. First, the example is not established and there is no reason. First, the Lokayata says: Whatever dying mind, that very one, does not go after to another birth, because it is a dying mind, for example, like the faultless dying consciousness. Thus it is said, the ordinary person's dying mind, does not generate its own result, the subsequent consciousness, because it is a dying mind, like the dying mind believed to be of an Arhat. Thus it is said. To give an example for that is meaningless, because the mind of an Arhat at the time of passing away is also believed to have no reason not to connect. The reasons such as abandoning craving explained by the Buddhists, you do not accept, because you believe there are no Arhats in the world. If you say it is because you yourself have promised, then, do you yourself follow the tenets of others whose meanings have not been established by valid cognition? By that alone, it is not possible to establish that there is no afterlife. Second, refuting the unestablished hypothetical statement. First, if you say that you do not establish the example merely by following tenets, but because at the time of death, the mind is separated from the causes of arising, such as breathing in and out, and the senses, then, why not state the reason of being separated from causes from the beginning, and instead state the uncertain reason "because it is a dying mind"? Even so, why not state here the way in which the mind of the next world is not separated from causes? Therefore, that is not a proof. Second, refuting arising from a body with senses, refuting arising from a body without senses. First, if a body with senses is a cause of mind, then is each sense a cause? Or is the collection of all senses a cause? If you say each sense is a cause, then the eye alone