Tibetan
སླུ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པའམ་མིན་པར་བཅད་པ་ལྟར་དོན་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཚན་ཉིད་འདི་ལ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་མེད་པས་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་བྱུང་གི་ཚད་མ་ནི་ཤེས་པ་མིན་ཀྱང་མི་སླུ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་སྒྲ་བྱུང་ཚད་མ་ཞེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཉན་ཤེས་ལ་ཟེར་རམ། དེའི་རྗེས་སུ་སྒྲ་སྤྱི་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་ཟེར་རམ། སྒྲ་རང་ཉིད་ལས་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པ་ལ་ཟེར། དང་པོ་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྗེས་དཔག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡང་རུང་སྟེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཉན་ཤེས་ཀྱི་བློ་ཡང་བརྗོད་ པ་པོས་ཇི་ལྟར་གཞལ་བ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡི་དོན་སྟོན་པ་ལ་རྟགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་དེ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་ཅེ་ན། སྨྲ་བ་པོ་ཡི་ངག་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཁོ་རང་གི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློ་ལ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དེ་ཙམ་ལ་སྒྲ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེའི་འབྲས་རྟགས་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་གློག་དང་རི་མོ་དང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སྡུད་དེ་འདི་རྣམས་ལའང་ཐོབ་པ་མེད་ཀྱང་དེར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་ཡིན་ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་ཟླ་གཉིས་ལའང་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་ཚད་མར་སོང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། རང་རིག་གིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་དེར་སྣང་ཙམ་མེད་པར་མ་བཅད་ལ། དེ་དག་ཐོབ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པར་ཡང་མ་བཅད་དེ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཚད་མས་བཅད་པ་ལྟར་མི་སླུ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལྟར་མངོན་རྗེས་གང་ཡང་མིན་པའི་སྒྲ་ལས་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ལུང་ལས་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་ལ་སྒྲ་ཙམ་ཚད་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ཙམ་དོན་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མིན་ཏེ། སྒྲ་དང་དོན་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་མེད་པར་ལན་མང་དུ་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་ལུང་གིས་འཇལ་བ་དེ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་པས་ལུང་གི་སྒྲ་ཙམ་གཞལ་བྱ་དེ་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་མིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ངག་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་ངག་ལས་ཀྱང་བདེན་པའི་དོན་ཐོབ་པ་དང་། མྱོང་སྟོབས་དང་རྟགས་ ལ་བ
Chinese
因为是欺骗，并且如是或不如是地决断，所以在意义上就那样存在。又，这个定义不具备无有遣余，会变成不遍，如果说：从声音产生的量不是知识，但却是不欺骗的量。那么，一般所说的从声音产生的量是什么呢？是指从声音产生的听觉吗？还是指在那之后执持声音总相的分别念呢？还是指从声音本身了知所说之义呢？如果是第一种情况，则是现量；如果是第二种情况，也可以是比量，因为从声音产生的听觉之识，也是执持说话者如何衡量、显现意欲之义的，成为标帜的声音之识的缘故。从那之中如何进行推测呢？说话者的语言所表达的对境，在说话者自己的有分别念的智慧中非常清晰，仅仅是这样，那个声音就是量，因为那是它的果之标帜。又，用“又”这个词来包括闪电、图画和云彩等显现，即使这些没有获得，仅仅是显现，也就成了对它们的量。那么，梦境的显现和二月也会变成量吗？仅仅在那里显现成为量也不相违，因为是自证所成立的，并且没有断定没有在那里显现，也没有断定它们获得能起作用的事物，就像量断定不能起作用一样，也是不欺骗的。如果是第三种情况，从既非现量也非比量的声音中了知意义，就像从教证中了知隐蔽事物一样，因为仅仅声音是量。那么，仅仅声音成为意义上的量没有任何理由，并且不是了知外境事物真实性的理由，因为声音和意义之间没有无则不生的关系，已经多次分析过了。那么，对于极其隐蔽的事物，用教证来衡量，那不是两种量的对境，但却有不欺骗性，难道不是教证的仅仅声音成了所量，成了对它的量吗？那是从以三种考察清净的语言中进行推测，不是仅仅凭借声音的力量，因为有错乱的可能性。如果从人的语言中也能获得真实的意义，并且凭借经验的力量和
English
Because it is deception, and it is determined as being so or not so, therefore it exists in meaning as such. Moreover, this definition does not possess the absence of exclusion, it will become non-pervasive, if it is said: the valid cognition arising from sound is not knowledge, but it is a non-deceptive valid cognition. Then, what is generally called the valid cognition arising from sound? Does it refer to the hearing consciousness arising from sound? Or does it refer to the conceptual thought that grasps the general characteristic of sound after that? Or does it refer to understanding the meaning expressed from the sound itself? If it is the first case, then it is direct perception; if it is the second case, it can also be inference, because the consciousness of hearing arising from sound is also the consciousness that grasps the sound that has become a sign for showing the meaning of how the speaker measures and manifests what is desired. How is it inferred from that? Whatever object is expressed by the speaker's language, which is very clear in the speaker's own wisdom with conceptual thought, just that sound is a valid cognition, because it is the sign of its result. Moreover, the word "also" includes appearances such as lightning, drawings, and clouds, and even though these are not obtained, just the appearance of them becomes a valid cognition for them. Then, will the appearance of dreams and the double moon also become valid cognitions? It is not contradictory for just appearing there to become a valid cognition, because it is established by self-awareness, and it is not determined that there is no appearance there, and it is not determined that they obtain things that can function, just as valid cognition determines that they cannot function, it is also non-deceptive. If it is the third case, understanding the meaning from sound that is neither direct perception nor inference, is like understanding hidden things from scripture, because just the sound is a valid cognition. Then, there is no reason why just the sound becomes a valid cognition in meaning, and it is not a reason for understanding the reality of external things, because there is no relationship of non-arising without it between sound and meaning, it has been analyzed many times. Then, for extremely hidden things, measuring with scripture, that is not the object of the two valid cognitions, but there is non-deception, isn't just the sound of scripture that becomes the measured object, becoming a valid cognition for it? That is inferred from language that is purified by three examinations, not just by the power of sound, because there is a possibility of error. If true meaning can also be obtained from human language, and by the power of experience and signs,
Tibetan
རྟེན་ནས་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡིད་དཔྱོད་ལས་ཀྱང་དོན་རྙེད་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་ཀྱང་དོན་ཐོབ་པ་ཞིང་ལས་དང་རྒྱ་མཚོར་ནོར་བུ་ལེན་དུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་མི་སླུ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལས་རེས་འགའ་དོན་ཐོབ་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རེས་འགའ་སླུ་བར་སྲིད་ལ་ཚད་མས་བཅད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རང་མཚན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ན་ཕྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་ལ་ཚད་མ་ཇི་ལྟར་སྲིད་སྙམ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་གྲུབ་ཀྱང་བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་ཤེས་པ་དོན་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་ལྟར་མི་སླུ་བ་འདི་ལའང་ཡོད་པས་ན་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་དོན་བྱེད་པའི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་བསྙོན་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་བྱས་པས་ན་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་འདིས་གཞན་ལྡན་མ་བཅད་དེ་བཅད་ཤེས་ལ་ཁྱབ་ཆེས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཚད་མ་སྔ་མས་བཅད་ཟིན་པའི་གཟུང་བ་ཡི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་དོན་དེ་སླར་ཡང་འཛིན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིང་གཞན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པའམ་ངེས་ཤེས་སམ་བཅད་ཤེས་ནི་ཚད་མར་མི་འདོད་དེ་མི་སླུ་བའི་བྱ་བ་ཚད་མ་སྔ་མས་བྱས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ལས་འདི་དོན་མཐུན་གྱི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་དཔྱོད་བདེན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ལ། ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མར་འཐད། །ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་མིན། །མཚན་ཉིད་གཞན་བསྟན་འདིར་དོན་གཅིག །དང་པོ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ཚད་མར་འདོད་པ་བྱེ་སྨྲ་སོགས་ན་རེ། ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མར་བཞག་པ་མི་འཐད་དེ། དབང་པོ་ལ་ཡང་མི་སླུ་ བ་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྲང་གིས་རེག་བྱ་ལྕི་ཡང་ལ་མི་སླུ་བ་སོགས་དང་། ཡུལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རང་གི་ངོས་ནས་ཀྱང་མི་སླུ་བ་ཡོད་པས་མི་སླུ་བ་གཞན་དང་གཞན་དུ་མ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚད་མའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་འཇོག་སྙམ་ན། བློ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་འཇོག་པར་འཐད་དེ། བླང་དང་དོར་བྱའི་དངོས་པོ་ཡི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལ་བློ་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་མ་ནོར་བར་འཇལ་བའི་རྒྱུ་ཇི་སྙེད་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་མེད་པར་དེ་དག་གིས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་གང་དང་གང་གི་རྣམ་པ
Chinese
如果认为，即使没有断除依凭而妄加臆测，也能从执一的臆测中获得意义，也能从犹豫不决中获得意义，就像在田地里劳作和去海里取宝一样，也有不欺骗的情况，难道不是吗？答：从那里面偶尔也能获得意义，但并非在所有情况下都不欺骗，有时也可能欺骗，而由量所决定的，则是在所有情况下都不欺骗的缘故。如果意义在自相上不欺骗，那么不承认外境的瑜伽行派的宗义中，量如何存在呢？答：即使外境没有成立，但对于习气稳固产生的、如实显现的知识，也像如何决断一样，有不欺骗的情况，因此，仅仅凭借此岸所见之境中，成办作用的显现无欺无谬地成立，就做了名言的意义，所以没有任何差别。又如果认为，不欺骗的知识这一法相，没有遮止其他具有者，而是遍及了决断识，答：那是由于先前的量已经决断的、所取的行相没有消失的意义，仅仅是再次执取而已，因此，其他的名称，如世俗的知识、定解或决断识，都不认为是量，因为不欺骗的作用已经被先前的量完成了，因此，这是从它的力量而成为符合意义的知识，而不是依靠自身的力量，就像真实的臆测一样。第三，辩论和回答方面： 知识唯是量方可 量的论典非无义 法相异说此义一 第一，认为有色根是量的有部等说：仅仅安立知识为量是不合理的，因为根也有不欺骗 的情况。同样，秤也能不欺骗地衡量轻重等触觉。并且，境的有和无，从其自身方面来说，也有不欺骗的情况，既然有其他各种不欺骗的情况，那么仅仅对知识安立不欺骗的量，如何安立呢？答：心识安立为量才是合理的，因为对于应取和应舍的事物之意义，心识是主要的，所以唯有它是量。即使有再多不颠倒地衡量意义的根等因素，如果没有从它们产生的意识，也完全无法通过它们来决定取舍，并且，任何境的形相
English
If it is thought that even without cutting off reliance and conjecture, meaning can be obtained from holding on to one-sided conjecture, and meaning can also be obtained from hesitation, just like working in the fields and going to the sea to collect treasures, there are also cases of non-deception, isn't there? Answer: Occasionally, meaning can be obtained from that, but it is not the case that it is not deceptive in all cases, and sometimes it may be deceptive, while what is determined by measurement is because it is not deceptive in all cases. If meaning is not deceptive in its own characteristics, then how can measurement exist in the doctrine of Yogacara, which does not admit external objects? Answer: Even if external objects are not established, there are also cases of non-deception for the knowledge that arises from the stable imprints and appears as real, just like how to make a decision. Therefore, the appearance of accomplishing the purpose in the realm seen on this shore is established as infallible and undeniable, and that alone has made the meaning of the term, so there is no difference. Furthermore, if it is thought that the characteristic of non-deceptive knowledge does not exclude others who possess it, but rather pervades decisive knowledge, the answer is that it is merely the re-grasping of the meaning of the object that has already been decided by the previous measurement and whose function of grasping has not disappeared. Therefore, other names, such as conventional knowledge, ascertainment, or decisive knowledge, are not considered to be measurements, because the function of non-deception has already been accomplished by the previous measurement, and therefore, this has become knowledge that is in accordance with meaning from its power, but not by its own power, just like true conjecture. Third, in terms of debate and response: Knowledge alone is valid The treatises on validity are not meaningless Different definitions, same meaning here First, the Vaibhashikas and others who believe that the visible sense organs are valid say: It is unreasonable to establish only knowledge as valid, because the sense organs also have non-deceptive circumstances. Similarly, the scale can also non-deceptively measure the lightness and heaviness of tactile objects. Furthermore, the existence and non-existence of objects, from their own perspective, also have non-deceptive circumstances. Since there are various other non-deceptive circumstances, how can one establish the non-deceptive measurement only for knowledge? Answer: It is reasonable to establish the mind as the measurement, because the mind is the main thing for engaging in the meaning of things to be taken and abandoned, so only it is the measurement. Even if there are many factors such as sense organs that measure the meaning without error, without the consciousness arising from them, it is completely impossible to determine acceptance and rejection through them, and the appearance of any object