Tibetan
རང་བཞིན་གཅིག་པུ་དེ་ལས་ཐམས་ཅད་སྣང་བས་ན་རིམ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བ་དང་། གནས་སྐབས་དེར་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྔ་ཕྱི་རིམ་པ་བཞིན་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཅི་ཞིག །གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ས་བོན་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའམ། དེ་ལས་གཞན་གྱིས་རིམ་བཞིན་བྱེད་པ་ཡིན། དངོས་པོ་དེའི་ཡིན་ན་ནི་ས་བོན་གྱིས་ཀྱང་རང་གི་མྱུ་གུའི་རྗེས་སུ་བུམ་པ་སོགས་རིམ་བཞིན་བྱེད་པར་འབྱུང་ལ། རིམ་བཞིན་བྱེད་ནའང་དེ་གཙོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མི་རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ནི་ས་བོན་དེས་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། རྫ་མཁན་གྱིས་བུམ་པ་བྱས་པ་བ་ལང་གིས་བྱས་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་འགྲེལ་པ་འགའ་ན། རིམ་པ་དེ་གཙོ་བོ་དེའི་ཡིན་ ནམ་གཞན་གྱི་ཡིན། གཙོ་བོའི་ཡིན་པར་མི་སྲིད་དེ་དེ་ལ་གོ་རིམ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། གཞན་གྱི་ཡིན་པས་གཙོ་བོའི་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་རྫ་བུམ་གྱི་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །ད་ནི་གསུམ་པ་སྤྱི་ལྡན་གསལ་བ་སྒྲ་ཡུལ་དུ་མི་དགོས་པར་བསྟན་པ་ལ། གཅིག་ཐ་དད་བརྟག་སྤྱི་ལྡན་འགོག་པ་དང་། །རིགས་པ་དེས་ནི་ལུགས་གཞན་ཀྱང་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ། རིགས་པ་ཅན་པ་སོགས་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་ནི་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་ལ་འདོད་ཅིང་། དེ་ཡང་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལ་བརྒལ་བ་གལ་ཏེ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཡིན་ན་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་གསལ་བ་རྣམས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་སྤྱི་ཡང་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་གསལ་བ་རྣམས་འབྲེལ་བ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་ནི་ཐ་དད་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། ཡང་སྤྱི་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟ་ན་ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་པ་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བའི་འགལ་བ་གཞི་གཅིག་ལ་འདུ་བའམ། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནང་ཕན་ཚུན་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་འདྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འགལ་བ་ཅན་དུ་ཡང་འགྱུར་ལ། སྤྱི་དང་སྤྱི་ལྡན་གཉིས་པོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དེ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་བློ་དོན་ཐ་དད་མེད་པར་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱི་རྟག་ལ་བྱེ་བྲག་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་ཐ་དད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་རང་བཞིན་གཞི་གཅིག་ལ་འདུ་བར་ཁས་ལེན་པའི་འགལ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཅེ
Chinese
因为一切都从唯一的自性显现，所以次第成为一切果的作者，因此，不会出现一切不从唯一的自性产生，以及在彼时一切都产生的过失。如果有人问：所谓次第地做，那是什么意思呢？是像种子一样，成为主体的自性的事物本身做的呢？还是由其他做的呢？如果是那个事物做的，那么种子也会在自己的苗芽之后次第地做瓶子等。如果次第地做，那么它就不是主体，因为会成为无常。如果是其他做的，如果说是那个种子做的，那就太过分了，因为陶匠做的瓶子会变成牛做的。还有一些注释者说：次第是那个主体本身的，还是其他的？不可能是主体的，因为那没有次第，如果有，就会变成无常。因为是其他的，所以不会成为主体的，就像承认陶瓶的因是虚空一样。现在是第三，显示具有共相的显现不需要成为声音的境。以一异观察遮止具有共相，以那个理路也遮止其他的宗派。第一，胜论师等认为声音的真实境是具有共相的显现，而且他们认为共相显现是同一实体，对此进行驳斥：如果共相显现是同一实体，那么与那个共相具有的显现事物是各别的，因此，与它同一实体的共相也会变成各别的。如果那样，显现事物会变成没有关联而极其各别，而且因为与共相相同，也会像共相一样变成极其没有差别，如果那样，就会变成既各别又没有各别，这两种矛盾会聚集在一个基础上吗？同样，具有共相的事物之间是相似的，而且也会变成以自己的体性不相似的矛盾之体。共相和具有共相二者相同，因此，表达它的声音、心和意义会变成没有差别而只是名称而已，而且因为共相是常，差别是无常，也会变成互相排斥的各别，因此，会变成极其矛盾的自性聚集在一个基础上，这是承认矛盾存在的过失。还有
English
Since everything appears from the single nature, it is the agent of all fruits in succession. Therefore, there is no fault of everything not arising from the single nature, and everything arising at that time. If someone asks: What does it mean to do things in succession? Is it done by the thing itself, like a seed, which has become the nature of the main thing? Or is it done by something else in succession? If it is done by that thing, then the seed will also successively make pots and so on after its own sprout. If it does it in succession, then it is not the main thing, because it would become impermanent. If it is done by another, if it is said that it is done by that seed, then it is too much, because the pot made by the potter would become made by the cow. Also, some commentators say: Is the succession that of the main thing itself, or of another? It cannot be that of the main thing, because there is no succession in that, and if there is, it will become impermanent. Because it is of another, it will not become the main thing, just like admitting that the cause of the clay pot is space. Now, the third is to show that the clarity with generality does not need to be the object of sound. Examining one and different, refuting the generality with generality, and with that reasoning, other systems are also refuted. First, the Vaibhashikas and others believe that the real object of sound is the clarity with generality, and they also believe that the clarity with generality is one substance. The refutation of this is: If the clarity with generality is one substance, then the clear objects that have that generality are different, so the generality that is the same substance as it will also become different. If that is the case, the clear objects will become extremely different without any connection, and because they are the same as the generality, they will also become extremely non-different like the generality. If that is the case, will the contradiction of becoming both different and non-different gather on one basis? Similarly, the things that have generality are similar to each other, and they will also become contradictory entities that are dissimilar by their own nature. The generality and the generality-having are the same, so the sound, mind, and meaning that express it will become mere names without difference, and because the generality is permanent and the particular is impermanent, they will also become mutually exclusive differences. Therefore, the extremely contradictory nature gathers on one basis, which is the fault of admitting the existence of contradiction. Also,
Tibetan
ར་བུ་པ་སོགས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པས་ན་ སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དང་གསལ་བ་དེ་ཡང་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་དང་གསལ་བ་རྟག་མི་རྟག་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་ཆ་མེད་ཆ་ཡོད་ཁྱབ་བྱེད་ཁྱབ་བྱ་སོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གང་གིས་སྤྱི་གསལ་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་བྱས་ཏེ་ཁྱད་པར་ནི་གསལ་བ་རྣམས་སོ་ཞེས་དང་། གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི༷་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གཞག་པ་དེ། གལ་ཏེ་འཇོག་བྱེད་དེ་དག་ཐ་དད་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་ཡིན་ན་ནི། རྒྱུ་མཚན་ཅན་སྤྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། འཇོག་བྱེད་ཡང་དག་མིན་ན་ནི་དེས་བཞག་པ་ལྟར་སྤྱི་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ནའང་ཇི་ལྟར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དག་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་འདི་ལ་ཡང་སྤྱི༷་དང་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པའང་དོན་ལ་སྤྱི༷་དང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱི་མེད་པ་ལ་ནན་གྱིས་དེ་ཡོད་པར་བརྟག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་དགོས་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་མེ་རང་མཚན་གང་གི་བདག་ཉིད་མདུན་དུ་སྟེ་བློས་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་མེ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་བཙོ་སྲེག་སོགས་འདོད་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ཡུལ་དམིགས་བྱ་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་དགོས་པ་དེ་ཡི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐ་དད་པ་རང་མཚན་ཡིན་ནམ། ཐ་དད་མེད་པ་སྤྱི་ཙམ་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་གང་ལས་མངོན་འདོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཚ་ཞིང་སྲེག་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་རང་མཚན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྤྱི་མ་ཡིན་ལ། མེའི་རང་མཚན་དེ་དག་ལ་མེ་མིན་ལས་ལོག་པའི་ ལྡོག་པ་མཚུངས་པ་ཙམ་འདི་དག་ནི་མེ་ཡི་རང་མཚན་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་བློ་ངོར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པར་དངོས་པོའི་སྟེང་ན་རང་མཚན་གཅིག་གི་ཆོས་གཞན་ལ་ཡོད་མི་སྲིད་པས་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ནི་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཐུན་མོང་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ཆོས་གཞན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཆུ་ལ་འཇུག་པ་དང་། སྣམ་བུ་འདོད་པ་བུམ་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཅར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པ་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རིགས་པ་དེས་ལོག་པར་རྟོག
Chinese
由于兔角等是常与无常等相异的体性， 总相和显现不是一个实体。如果说，总相和显现也是不同的，那么，以什么来区分能力和显现的常与无常、遍与不遍、无分与有分、能遍与所遍等体性，从而区分出差别是显现呢？并且，显现的总相是这样的，如果这样安立，如果安立者们安立的理由是正确的，那么，有理由的总相和差别也必然是不同的。如果安立的理由不正确，那么，按照它所安立的，总相也不会成立。如果成立为不同，那么，如同瓶子和氆氇等互相不同，不会成为总相和差别一样，对于此，认为总相和差别，实际上也不会成为总相和差别者，因为没有关联的缘故。因此，对于没有总相，强行考察它存在有什么用呢？因为对于它没有任何必要。其理由是，以火自相的任何体性，在面前，即以意识作为对境，想要成就火的煮烧等果实的人，会趋入于对境，像这样的所求之必要所依赖的是不同的自相呢？还是没有差别的仅仅是总相呢？应该进行考察。如果这样考察，那么，从中产生显现欲求的果实，能够行持热和燃烧作用的，是火自身的体性，不同的自相，而不是总相。对于火的那些自相，从非火中返回的 仅仅是相同的反体，这些在火的所有的自相上存在，在意识中成立。除了这些之外，在事物之上，一个自相的法不可能存在于其他事物上，因此，对于自相的事物，互相随行共同的法尘埃也没有。如果存在，那么，因为其他事物的法存在于其他事物上，所以，为了火而寻求的人会趋入水中，想要氆氇的人会趋入瓶子，以及以“等”字所包括的同时产生和毁灭等，会成为诸多过失。第二，以理智颠倒认识。
English
Since rabbit horns and the like have different characteristics such as permanence and impermanence, generality and clarity are not one entity. If it is said that generality and clarity are also different, then what distinguishes the characteristics of ability and clarity, such as permanence and impermanence, pervasiveness and non-pervasiveness, indivisibility and divisibility, pervader and pervaded, so as to distinguish the difference as clarity? And, the generality of clarity is like this. If it is established in this way, if the reasons for the establishers to establish are correct, then the generality and difference with reasons must also be different. If the reason for establishing is not correct, then according to what it establishes, generality will not be established either. If it is established as different, then just as pots and woolen cloth and the like are different from each other and do not become generality and difference, so too, considering generality and difference in this case will not actually become generality and difference, because there is no connection. Therefore, what is the use of forcibly examining the existence of something that has no generality? Because there is no need for it. The reason is that, with whatever characteristic of fire itself in front, that is, with consciousness as the object, the person who wants to achieve the result of cooking and burning of fire will enter into the object. Is what such a necessary thing to seek depends on different self-characteristics? Or is it just generality without difference? It should be examined. If examined in this way, then what produces the fruit of manifest desire, the ability to perform the function of heat and burning, is the nature of fire itself, the different self-characteristics, and not generality. For those self-characteristics of fire, the merely the same reverse entity that returns from non-fire, these exist in all the self-characteristics of fire and are established in consciousness. Apart from these, it is impossible for the dharma of one self-characteristic to exist on other things, so for things with self-characteristics, there is not even a dust of common dharma that follows each other. If it exists, then because the dharma of other things exists on other things, the person who seeks fire will enter the water, the person who wants woolen cloth will enter the pot, and the simultaneous arising and destruction included in the word "etc." will become many faults. Second, to recognize wrongly with reason.