Tibetan
ས་སྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་དུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དངོས་པོ་རང་མཚན་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཕན་ཚུན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟར་སྣང་བ་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོར་བྱས་པ་ལས་དོན་ལ་མེད་པས་ན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་ མི་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ཐ་དད་གསལ་བ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་རུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྤྱི་མེད་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་འཐད། །ཐ་དད་ན་ཡང་དུ་མས་གཅིག་སྐྱེད་རུང་། །ཐ་དད་ན་ཡང་གཅིག་གིས་ཀུན་མིན་པའོ། །དང་པོ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དེས་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་། དེ་ལས་འགའ་ཞིག་སྟེ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་གཞན་པ་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་དེའི་རྒྱུ་མིན་ནོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡིན་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པའོ། །དེས་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་བྱར་མེད་དེ་མེ་ཚ་བ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཆུ་ཡང་མི་ཚ་བར་བརླན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གཙོ་བོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་ན་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་མ་ཚང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡང་གཅིག་ཡིན་པས་ན་ཤིང་སྐྱེ་བ་ན་བ་ལང་སྐྱེ་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དང་། གཅིག་འཇིག་པ་ན་དེ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་གཞན་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་མོད་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ངོས་ནས་མི་འདྲ་བས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་གཞན་རྣམས་ནི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ངོས་ནས་ཐ་དད་པས་ན་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཅར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གསལ་བ་གང་རུང་གཅིག་འཇིག་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་ནམ་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྤྱིའམ་གཙོ་བོ་དེ་མི་འཇིག་པར་གནས་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་རམ་རྣམ་འགྱུར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གཅིག་འཇིག་ལ་གཅིག་མི་འཇིག་པས་ན་འགལ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ གཅིག་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་མིན་པར་གྱུར་པ་དེས་ན་དེ་དག་ལ་སྤྱི༷་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བློར་ཏེ་བློ་འབྱུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་གཞི་མཐུན་པ་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་དེ་ནི་ལྡོག་པ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་རང་ལའང་མཚུངས་ཏེ་ཤིང་གཅིག་འཇིག་པ་ན་ཤིང་གི་ལྡོག་པ་འཇིག་པ
Chinese
令地增长的作用，在名言中，于士夫的进入和退出的境地，是真实存在的。真实存在的自相事物，也是互不随顺，以各自的体性而安住的。如果看似互相随顺的共相等等，只是假立的，实际上并不存在，因此永远不会从中产生结果。第二，成立他性明显是果的因。虽无共相，然因与非因可安立，虽是他性，然多能生一亦可，虽是他性，然一非一切。第一，如前所说，青稞的种子和稻子的种子，体性各异。其中一些，比如青稞的种子等等，是青稞苗的因，而其他的稻子种子则不是它的因。事物的自性或法性是这样的，这是作用的道理。因此，对于事物的法性是这样的，是不可驳斥和观察的，就像说火是热的，为什么水不是热的，而是安住于湿润的自性中一样。如果这些不是从一个主体的自性中分离出来的，那么所有的因的集合就没有差别，果的体性也是一样的，那么生树的时候，牛犊也会一起出生等等，一切都会同时产生。一个坏灭的时候，和它自性相同的所有其他事物也会坏灭。如果一切在主体的自性中是一体的，只是在形态的变化上不同，所以产生和坏灭，那么其他的那些在形态变化上是不同的，所以不会同时产生和坏灭。如果任何一个显现坏灭的时候，成为它的自性或本体的共相或主体不坏灭而存在，那么它就不是那个差别或形态变化的自性了，因为一个坏灭而一个不坏灭，所以这两个相违的基础相同是不可能的。因为它不是它的，所以对于它们产生共性和个性的心识，也不会产生，因为没有共同的基础。那么，这对于说反体性的你来说也是一样的，一棵树坏灭的时候，树的反体性也会坏灭
English
That which is the function of causing the earth to grow is truly existent in the realm of entering and exiting of individuals in name. The self-characterized things that truly exist also do not follow each other, but abide in their own nature as different. Whatever appears to follow each other, such as universals, etc., are merely fabricated, and do not exist in reality, therefore no result will ever arise from them. Secondly, establishing that distinct otherness is the cause of the result: Although there is no universal, it is reasonable to have cause and non-cause. Although they are different, it is possible for many to produce one. Although they are different, one is not all. Firstly, as just explained, the seeds of barley and the seeds of rice have different natures or essences. Some of them, such as the seeds of barley, are the cause of barley sprouts, but the other seeds of rice are not its cause. This is the nature or dharma of things, and this is the reason for action. Therefore, it is impossible to refute and examine that the dharma of things is like this, just as saying that fire is hot, why is water not hot, but abides in the nature of moisture. If these are not separated from the nature of one main thing, then all the collections of causes would have no difference, and the nature of the result would also be the same, then when a tree is born, calves would also be born together, and everything would arise simultaneously. When one is destroyed, all other things that are the same in nature as it will also be destroyed. If everything is one in the nature of the main thing, but different in terms of the changes in form, so they arise and are destroyed, then the others are different in terms of the changes in form, so they will not arise and be destroyed simultaneously. If when any manifestation is destroyed, the universal or main thing that has become its nature or essence does not perish and remains, then it is not the nature of that difference or change of form, because one perishes and one does not perish, so it is impossible for the basis of these two contradictions to be the same. Because it is not its, therefore the mind that arises for them, the universal and the particular, will also not arise, because there is no common basis. Then, this is the same for you who speak of the opposite nature, when a tree is destroyed, the opposite nature of the tree will also be destroyed.
Tibetan
ར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཤིང་མིན་ལས་ལོག་པ་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་ལྡན་གཅིག་འཇིག་པའི་ཚེ་ལྡོག་པ་དེ་གནས་དང་མི་གནས་ཞེས་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པ་བྱར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཤིང་གཅིག་སྐྱེས་པ་ན་དེ་ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་པའང་ཡིན་མོད་ཤིང་གཅིག་ཞིག་པ་ན་ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་ཤིང་གི་རྫས་དེ་ཞིག་པས་ཤིང་གཞན་གྱི་ལྡོག་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཤིང་དེའི་ལྡོག་པ་རང་རྐྱ་བ་ཤུལ་དུ་ལྷག་པའང་མེད་དེ་ལྡོག་པ་རང་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཤིང་གཅིག་ཞིག་པས་ཤིང་གི་སྤྱི་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྤྱིར་ཤིང་མིན་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ལ་སྤྱིར་འདོགས་པས་ན་སྤྱི༷་ཡི་བློ་ཡང་རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་བསླད་པ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་དངོས་པོའི་སྟེང་ན་འཇིག་མི་འཇིག་ཏུ་རྟོག་པ་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པས་དེ་སུན་བྱུང་བ་ཡང་མེད་དོ། །སྤྱིར་སེལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ་མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགག་བྱ་གང་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་གཞན་མི་འཕེན་པ་སྟེ་བདག་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགག་བྱ་དེ་མེད་པའི་དགག་གཞི་འཕེན་པ་སྟེ་བུམ་པ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་དགག་བྱ་མེད་པར་བཀག་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་དགག་གཞི་བཟུང་མ་བཟུང་གི་ཁྱད་པར་ཙམ་མོ། །དེ་འདྲའི་གཞན་སེལ་བ་དོན་གྱི་སྟེང་ ན་ཡོད་ཚུལ་ནི་ཤིང་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡལ་འདབ་ལྡན་པ་དེ་ཤིང་ལས་གཞན་མིན་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་སྒྲ་རྟོག་གི་རྟེན་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་སྒྲས་དངོས་པོའི་གཞན་སེལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ནི་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྗོད་བྱེད་པའི་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་ཏོ། །བློའི་གཞན་སེལ་ནི་འདིས་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཤིང་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་དེ། སྣང་ཡུལ་དེ་ནི་དེ་མིན་བསལ་བའི་ཚུལ་ཅན་དུ་སྣང་བས་ན་དེར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་བཞེད་པ་ནི། ཤེས་ལ་ཡོད་པའི་དོན་དེ་རྣམས། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ཐ་དད་ཡིན་ཡང་དུ་མས་གཅིག་སྐྱེད་རུང་བ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་སོགས་ན་རེ། མྱུ་གུ་དེ་ཡི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ས་བོན་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས། གཞན་
Chinese
如果问是否会改变，仅仅是从非树木中分离出来的“分离”，由于其本身并不具备实体，因此当一个具有“分离”的事物消失时，去思考和探究这个“分离”是存在还是不存在是没有意义的。当一棵树生长时，它也与非树木分离，但是当一棵树消失时，因为树木的实体消失了，所以它也不会变成与其他树木的分离不存在。那棵树的分离也不会独立地留下，因为分离本身没有实体，所以它不会以自己的实体产生和消失。因此，一棵树的消失不会导致树木的共相消失，因为共相被附加在仅仅是从非树木中分离出来的“分离”上，所以认为共相的意识也只是由概念所设定的虚假，因此在事物的基础上，通过思考是否会消逝等方式进行的分析也不会推翻它。共相的排除有两种：无遮和非有遮。第一种是：将所要排除的对象完全区分开来，而不涉及其他，例如“无我”。第二种是：涉及排除对象不存在的排除基础，例如“瓶子不是我”。这两种方式在排除对象不存在方面没有区别，仅仅在于是否把握排除的基础的区别。像这样的排除他者，在事物的基础上存在的形式是，因为树木没有其他的非树木，所以具有枝叶的树木存在于非树木之外的自性中，这在关于一切事物的章节中已经阐述过了。那是声音和概念的基础，但实际上声音无法像事物排除他者那样表达事物，这在关于以那种方式表达的章节中已经阐述过了。意识的排除他者是指，通过它来排除他者，即在对树木等进行分别念的意识中所显现的对境。显现的对境以排除非它的方式显现，因此仅仅在那里显现就能排除他者，这是著作者认为是声音的实际表达，即存在于知识中的那些意义，等等，已经清楚地阐述过了。第二，虽然是不同的，但多个事物可以产生一个事物：数论派等认为，作为苗芽的产生者的自性，例如种子，仅仅是一个，而其他
English
If asked whether it will change, the "separation" that is merely separated from non-trees, since it does not have its own entity as substance, it is meaningless to think and investigate whether that "separation" exists or does not exist when one thing with "separation" disappears. When a tree grows, it is also separated from non-trees, but when a tree disappears, because the entity of the tree disappears, it will not become the separation from other trees nonexistent. That tree's separation will not remain independently either, because separation itself has no entity, so it will not arise and cease with its own entity. Therefore, the disappearance of one tree will not cause the universal of trees to disappear, because the universal is attached to the "separation" that is merely separated from non-trees, so thinking that the consciousness of the universal is also just a fallacy set by concepts, therefore, on the basis of things, the analysis performed by thinking about whether it will perish, etc., will not refute it either. There are two kinds of exclusion of universals: non-affirming negation and affirming negation. The first is: completely distinguishing the object to be excluded without involving others, such as "no-self." The second is: involving the basis of exclusion where the object of exclusion does not exist, such as "the pot is not self." These two methods have no difference in excluding the non-existence of the object of exclusion, only the difference of whether or not to grasp the basis of exclusion. The way such exclusion of others exists on the basis of things is that, because trees have no other non-trees, the tree with branches and leaves exists in the nature outside of non-trees, which has been explained in the chapter on all things. That is the basis of sound and concept, but in reality, sound cannot express things in the same way that things exclude others, which has been explained in the chapter on expressing in that way. The exclusion of others by consciousness refers to that which excludes others through it, that is, the object that appears in the consciousness of discriminating thoughts about trees, etc. The appearing object appears in the way of excluding non-it, so merely appearing there can exclude others, which the author considers to be the actual expression of sound, that is, those meanings that exist in knowledge, etc., have been clearly explained. Second, although they are different, multiple things can produce one thing: the Samkhya school, etc., believes that the nature of the producer of the sprout, such as the seed, is only one, while others