Tibetan
་སྒྲ་ཞེས་བྱའོ། །ལུང་དུ་སྟོན་པ་ལ་རྗོད་བྱེད་ལས་སྒྲ་ཡན་གར་དུ་མེད་དོ། །ངག་མེད་པའི་སྒྲ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བས་དོན་རིལ་པོ་མི་སྟོན་ནོ་སྙམ་ན། སྒྲ་མེད་པའི་ངག་གིས་ཀྱང་མི་སྟོན་ཏེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་དྲི་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གོ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ངག་གི་རྫས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ་ཡི་གེའི་རིམ་པ་དུ་མ་ལ་མིང་ཚིག་ངག་ཏུ་བརྡ་སྦྱར་ཏེ་གོམས་པའི་རྟོག་པ་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིམ་པ་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ལ། ཡི་གེ་བཀོད་པའི་རིམ་པ་བཀག་པ་དང་། །རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བའི་རིམ་པ་བཀག་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་མ་བྱས་པ་ཞེས་པ་ཡི་གེ་ཙམ་ནི་མིན་ཏེ་དེས་དོན་གང་ཡང་མི་སྟོན་པས་ན་ཡི་གེ་རིམ་པ་ཅན་དུ་བཀོད་པའི་ཁྱད་ པར་དང་ལྡན་པ་ནི་ངག་ཡིན་ལ་དེ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་བྱུང་བའོ་ཞེ་ན། རིམ་པ་ཞེས་པ་དེ་ཡིག་འབྲུ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་ཡི་གེ་ལ་རིམ་པ་བློས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གོ་རིམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའང་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་རིག་བྱེད་ན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་གོ་རིམ་དེ་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་མི་ཤེས་པའམ་བཞག་ཏུ་མེད་དགོས་ནའང་ཨག་ནི་ལྟ་བུ་ལ་ག་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་གཱ་ནི་ཞེས་སོགས་ཇི་འདོད་བསྒྱུར་བཏུབ་བས་ན་དེ་འདྲའི་གོ་རིམ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བཏུབ་པ་ནི་ཡི་གེ་ལ་ངོ་བོའི་གོ་རིམ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་འགལ་བའི་རྟགས་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཨ་གཅིག་ཀ་གཅིག་ཡིན་པ་སོགས་ཁས་བླངས་ན་དེའི་སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་གོ་རིམ་ཡོད་མི་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་གོ་རིམས་ཕྱོགས་འདི་ན་འདིའོ་ཞེས་པ་ཚོགས་པའི་གྲལ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དུས་ཀྱི་གོ་རིམ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ས་མྱུག་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་དེ་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡི་གེའི་གོ་རིམས་ཞེས་པ་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་དེ་ལྟར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཞིག་ན་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ས་མྱུག་ལྟ་བུའང་སྔ་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་བསྒྱུར་མི་ནུས་ན་རྟག་པའི་སྒྲ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་ངག་རྟག་པ་གོ་རིམས་ཅན་ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་དེར་དོགས་ནས་རྗོད་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ན། དེའི་སྐྱོན་ཡང་། མི་རྟག་ ན་ནི་རྩོལ་བྱུང་ཕྱིར། །སོགས་དང་། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཁྱབ་བྱེད་མིན། །ཞེས་སོགས་སྔར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡི་གེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གོ་རིམས་ཅན་གྱི་ངག་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ནས། ཡི་གེ་རིམ་བཞིན་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བ་དེ་ཉིད་རིམ་པའོ་ཟེར་ན། འདི་ལྟར་བློ་ལ་ཡི་གེ་མངོན་པར་གསལ་བའི་རིམ་པའང་ངག་མིན་ཏེ། ངག་རྟག་པ་ལ་གསར་དུ་གསལ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་སྔར་རིགས་པས་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྒྲ་སྔར་མེད་གསར་སྐྱེ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པ་དང་སྔར་ཡོད་གསལ་བར་འདོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། རྒྱུ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཉིད་ལས་ངག་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡིན་པར་འཐད་དེ། གསལ་བྱ་ཡིན་ན་དེའི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་ནས་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་ལ་གསལ་བྱེད་རང་ཉིད་ཤེས་པའམ་དམིགས་པར་གྱུར་པས་གཞན་གསལ་བྱ་དེའི་བློ་སྐྱེད་པའམ་དེ་འཛིན་གྱི་བློའི་རྒྱུ་ནི་གསལ་བྱེད་དུ་འདོད་དེ། དཔེར་ན་སྒྲོན་མེ་སོགས་དམིགས་པས་བུམ་པ་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་རྒྱུ་དེའི་རྗེས་ལ་དམིགས་ཀྱི་དེའི་སྔར་ནམ་ཡང་གྲུབ་པར་མ་དམིགས་ན་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཡི་རྒྱུ་ལས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འདི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་གིས་འབྱེད་དེ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ལྕེ་རྐན་སོགས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡི་བྱ་བ་ལས་ནི་ངེས་པར་ཏེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་འགྲོ་དང་མེད་ན་མེད་པའི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པར་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ངག་དེ་ནི་རྒྱུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ སྔར་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །སྔར་ཡོད་ཟིན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལོག་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་མི་ལྡོག་པ་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་བཞིན་དེའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་དུས་མཉམ་པར་ཡོད་དགོས་ཀྱང་འདི་ལ་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་པ་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་འདོད་ལྟར་ན། ངག་རྟག་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ནམ་ཡང་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ་རྟག་པ་ནི་རང་གི་ངང་ཚུལ་ལས་ནམ་ཡང་འདའ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་འདྲའི་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་སླར་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ན་ཅི་ཕྱིར་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་འཇུག་པ་དེ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་བསལ་བྱ་མེད་པ་ལ་བསལ་བྱེད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བསལ་བར་བྱ་སྟེ་ནམ་མཁའི་དྲི་མ་འཁྲུད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གསལ་བྱེད་མེད་ཀྱང་ཅིག་ཅར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུར་འདོད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བའི་རྗེས་ཁོ་ན་ལས་སྔར་མ་མཐོང་བཞིན་ཏུ་ད་རུང་ཡང་བྱེད་པ་རྣམས་སྒྲ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་འདོད་ན། སྒྲ་དེ་དང་རྒྱུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་རྫ་བུམ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དག་ཀྱང་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་མིན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དོན་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དོ་ཞེས་ནི་ཁས་ལེན་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་འབྲས་བུ་གང་ཡང་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ནའང་བཤད་མ་ཐག་པ་རྟག་པ་གསལ་ བྱར་གྱུར་པ་མི་རུང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྒྲ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་འཇུག་པས་ན་འགལ་བ་བརྒྱ་འགྱུར་གྱིས་ལྕི་བར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཅན་རིག་བྱེད་རྟག་པ་མི་འགྲུབ་པ་ལ་རྟག་པའི་སྒྲ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མི་སྲིད་ཚུལ། །དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་བསྒྲུབ་གཉིས། །དང་པོ་ལ། སྒྲ་རྟག་བསྒྲུབ་ལ་དཔེ་མེད་རིགས་པ་བསྟན། །རིགས་པ་དེས་མཚོན་རྟགས་གཞན་སུན་ཕྱུང་ཚུལ། །དང་པོ། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པ་གཞི་མ་གྲུབ་པས་ན་དེར་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ལས་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ལ། དེས་ན་ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་སྐྱོན་བསྟན་པ་ལ། ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཨ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་གཅིག་ནམ་ཐོས་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པར་ཨའོ་སྙམ་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ཡོད་པས་ན་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་སྔར་གྱི་དེ་འགགས་ན་སླར་ངོ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པ་ནི་སྒྲ་མ་འགག་པར་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཡང་ཨ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་གོ་བའི་སླད་དུ་སྦྱོར་བས་ན་ལས་དེའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའི་གཞི་ཉིད་དུ་ཨ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟག་པར་ཡོད་པར་ངེས་ཏེ་ནམ་ཡང་སྒྲ་སྦྱོར་དུ་མི་རུང་བ་མེད་པས་སོ། །གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་བྱ་བ་གཞན་ལ་སྦྱོར་དུ་མེད་དེ་ཕྱོགས་ན་གྲི་མེད་པ་ཤིང་གཅད་པ་ལ་སྦྱོར་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཤིང་གཅད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ན་
Chinese
名为语。在经文中显示，表达者除了声音之外别无他物。如果认为没有语言的声音先后出现不能完全表达意义，那么没有声音的语言也不能表达意义，就像虚空中的花香一样。那么，依靠语言来理解意义是什么呢？那不是外在作为实体的语言的物质，而是因为将许多字母的顺序，通过约定俗成结合成名称、词语和语言，从而习惯性的分别念而显现的。第二，显示次第未成立。遮止文字排列的次第，以及遮止因缘显现的次第。第一，如果说“吠陀非作者”不仅仅是文字，因为它不能表达任何意义，所以具有文字次第排列的特点才是语言，而且它是非人造而产生的。那么，次第这个词，因为它与字母没有差别，所以不是以自己的体性作为实体存在，而是因为在文字上假立了次第。那些文字在自己的体性上安立了顺序，这也是不成立的。如果成立，那么在吠陀中如何显示的顺序就不能以其他方式表达或安立，但像阿耆尼（藏文：ཨག་ནི་，梵文天城体：अग्नि，梵文罗马拟音：agni，汉语字面意思：火神）一样，可以随意将“ག་”放在前面变成“གཱ་ནི་”等等，因为可以随意改变这样的顺序，所以这是与在文字上安立体性的顺序相违背的标志。如果你也承认三界的“ཨ་”一个，“ཀ་”一个等等，那么它的先后顺序如何呢？因为不知道顺序。另外，吠陀的语言是遍及一切方位的，并且在一切时间都是常恒的。因此，地域的顺序，比如“这个方位是这个”，就像排列队伍一样，以及时间的顺序，比如先后出现的幼苗，这些差别将不复存在。因此，文字的顺序是先后出现的，如果它是以体性成立的，那么像幼苗这样的无常事物，其先后顺序谁也无法改变，更何况是常恒的声音呢？因此，说语言是常恒且有顺序的是非常不合理的。如果因为怀疑那个过失，而认为陈述是不常恒的且不是遍及一切的。
English
It is called speech. In the scriptures, the expresser has nothing other than sound. If it is thought that sound without speech cannot fully express meaning because it arises sequentially, then speech without sound also cannot express meaning, just like the fragrance of a flower in the sky. So, what is it to understand meaning by relying on speech? That is not the substance of speech that exists as a substance externally, but because the sequence of many letters is conventionally combined into names, words, and speech, it appears as such from habitual conceptualization. Second, showing that the sequence is not established. Refuting the sequence of arranging letters, and refuting the sequence of manifestation by conditions. First, if it is said that "Veda is not made" is not just letters, because it does not express any meaning, so the characteristic of having a sequence of letters arranged is speech, and it arises without being made by a person. Then, the word "sequence," because it is not distinguished from the letters, it does not exist as a substance in its own nature, but because the sequence is imputed on the letters. It is also not established that those letters have a sequence established in their own nature. If it were established, then the sequence as shown in the Veda could not be expressed or established in any other way, but like Agni (藏文：ཨག་ནི་，梵文天城体：अग्नि，梵文罗马拟音：agni，汉语字面意思：Fire God), one could arbitrarily put "ག་" in front and change it to "གཱ་ནི་" and so on, because such a sequence can be arbitrarily changed, this is a sign that contradicts the establishment of the sequence of nature in the letters. If you also admit that there is one "ཨ་" and one "ཀ་" in the three realms, then what is its order of precedence? Because the order is not known. Furthermore, the speech of the Veda is said to be pervasive in all directions and constant at all times. Therefore, the sequence of places, such as "this place is this," like arranging a line, and the sequence of times, such as the difference between seedlings that appear earlier and later, will no longer exist. Therefore, the sequence of letters is that which arises earlier and later, and if it is established by its nature, then even impermanent things like seedlings cannot be changed in their order by anyone, let alone permanent sounds? Therefore, it is very unreasonable to say that speech is permanent and has a sequence. If, suspecting that fault, it is thought that the statement is impermanent and not pervasive.
Chinese
如果是认为自性存在，那么也有这样的过失：如果是不恒常，那是因为是功用所生。等等，如果那些不是遍及，等等，因为以前已经说过了，所以不是人所造就不能成立。第二，像这样，既然不能成立文字本身的体性具有次第性的语言，如果说次第了解文字，显现的就是次第，那么像这样，心中文字明显显现的次第也不是语言，因为认为恒常的语言有新显现，以前已经被理智驳斥了。另外，声音是以前没有新产生的，有成立的理由，而认为以前存在显现的，有理智的妨害，这二者的第一个，能作为因的舌头、嘴唇等等的活动本身，语言就是从那里成立的，所以会变成从那产生的结果。这样才是合理的，如果是所显现，那么对于它的同类先已成立的意义，显现者自己知道或者成为对境，从而使其他的所显现产生智慧，或者执持它的智慧的因，认为是显现者，例如灯等成为对境，显现瓶子一样。否则，如果对境是在因之后，而它的之前从来没有成立过，那么这个结果和作者的因，显现的因有什么差别呢？会变成没有差别。即使那样，从舌头、嘴唇等作者的集合的活动中，也必定能确定有则有之后的随行，无则无之后的相违，所以语言是那些因的结果，而不是以前就存在的。对于以前存在的进行显现的因，是不可能有刚才所说的道理的，因为即使显现的因消失，它的体性也不会改变，而且显现的因存在的同时，它的体性也必须同时存在，但这方面是不可能有那种道理的。第二，如果按照你们外道所希望的那样，恒常的语言是认为远离自己体性的遮蔽，如果具有自己体性的遮蔽，那么将永远无法看到，因为恒常永远不可能脱离自己的状态。像那样的遮蔽
English
If it is considered to be of its own nature, then there is also the fault that if it is impermanent, it is because it is produced by effort. And so on, and if those are not pervasive, and so on, because it has been said before, it cannot be established without being made by a person. Secondly, in this way, since it is not possible to establish that the nature of the letters themselves has a sequential language, if it is said that the clarity in knowing the letters sequentially is the sequence, then in this way, the sequence of the letters clearly appearing in the mind is also not language, because the idea that there is a new clarity in the constant language has already been refuted by reason. Furthermore, there is a reason to establish that sound is newly produced without being present before, and there is a harm to reason in thinking that it is clear that it existed before. The first of these two is that the activity of the tongue, lips, etc., which are the cause, is the very activity from which the language is established, so it will become the result of that. That is reasonable, because if it is to be revealed, then for the meaning of its kind that has already been established, the revealer himself knows or becomes the object, so that the other to be revealed generates wisdom, or the cause of the wisdom that holds it is considered to be the revealer, just as the lamp, etc., becomes the object and reveals the vase. Otherwise, if the object is after the cause, and it has never been established before, then what is the difference between this result and the cause of the author, the cause of the revealer? It will become no difference. Even so, from the activity of the collection of agents such as tongue and lips, it is also certain that the following of existence and the contradiction of non-existence are established, so the language is the result of those causes, and not what existed before. For the cause of revealing what existed before, it is impossible to have the reason just mentioned, because even if the cause of revealing disappears, its nature will not change, and even though the cause of revealing exists, its nature must exist simultaneously in different times, but it is impossible to have that kind of reason in this regard. Secondly, if according to the wishes of you outsiders, the constant language is considered to be free from the obscuration of its own nature, if it has the obscuration of its own nature, then it will never be seen, because the constant can never deviate from its own state. Such obscuration