Tibetan
་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཅན་མིན་པ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་བྱ་མིན་པ་ཆུ་མི་སྐྱོར་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་གཞན་ལས་ནི་ཐ་དད་པའམ་ལྡོག་པས་བུམ་པ་གཅིག་པུ་དེ་ལ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་ཤེས་ཤིང་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་གཅིག་ལའང་མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཡིན་པ་དང་ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་ཆུ་སྐྱོར་བ་སོགས་ལྡོག་ཆོས་དུ་མར་ཕྱེ་བ་ དེ་གཞི་མཐུན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པ་ལ་རྣམ་རྟོག་དེ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་གཞི་མཐུན་པ་ཞེས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། མཐུན་རྒྱུ་གཉིས་དང་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་གཞི་གཅིག་དང་གསུམ་དུ་མ་ཕྱེས་ན་གཞི་མཐུན་དུ་བཞག་མི་ཤེས་ལ་དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཆོས་གཉིས་སུ་ཡོད་ན་ཕན་ཚུན་ཡིན་པ་མི་སྲིད་ལ། མེད་ན་མཐུན་རྒྱུ་ཡང་མེད་པས་ན་བློ་ངོར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་དག་དོན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ལྡོག་པ་ལ་དབྱེར་མེད་པར་སྣང་བའི་སེལ་འཇུག་གི་དབང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཡི་གྲུབ་དོན་རང་ལུགས་བཞག་པ་ནི། སྒྲ་དོན་ཙམ་གྱི་སྤྱི་འདི་དང་ལྡོག་པ་དུ་མའི་གཞི་མཐུན་ཉིད་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཡང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་ལས་ཇི་ལྟ་བུར་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་ཅིང་བཞག་པ་སྟེ། དངོས་པོ་རང་གི་དོན་ལ་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དངོས་ལ་མི་སྲིད་ན་དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་བཞག་པའང་དོན་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་དང་སྒྲ་ལྟ་བུ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། ཆོས་གཅིག་ལའང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐ་དད་པར་བཞག་པ་དང་། ཆོས་དུ་མ་རིགས་གཅིག་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་མིན་པ་ཅི་འདྲ་བར་བཞག་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེན་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཏེ་གཞན་དུ་མ་བྱས་པར་བརྟེན་པར་བྱས་ནས་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཀུན་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་མི་རྟག་བདག་མེད་སོགས་རང་མཚན་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བྱས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ་དོན་གྱི་སྟེང་ན་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མེད་ལ། དེ་བཞིན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དོན་རང་མཚན་པ་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་གྱི་བརྟག་པ་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པ་མི་བསླུ་བས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་
Chinese
由於它不是有果實的，不是眼識所能把握的，不能盛水等，與其他意義不同或相反，因此知道並說只有一個瓶子具有多種性質。即使是一個瓶子，也能被眼識所把握，並且可以分為腹部膨脹、底部收縮、能盛水等許多相反的性質。 這是產生共同基礎概念的種子，如果沒有它，就不可能產生這種概念。在勝義諦中，共同基礎並未成立，因為如果不將兩個共同因素和成為這兩者的基礎分為一個和三個，就無法建立共同基礎。如果事物上有兩種性質，它們不可能相互存在，如果沒有，就沒有共同因素。因此，在心識中顯現為不同方面的那些，由於消除和包含的作用，在事物的本質中顯現為與顯現的方面沒有區別，因此應該知道這是施加這種名稱的原因。第二，建立其成立的道理的自宗是：僅僅聲音意義的總體和多種方面的共同基礎，雖然在勝義諦中不存在，但就像從概念的力量中顯現出來的那樣說和建立。事物本身的意義上，總體和共同基礎是不可能的。如果事物上不可能，那麼這樣建立也沒有意義，也沒有必要。如果有人問：像無常和聲音這樣建立法和有法，以及即使在一個法上也能從相反的角度建立不同的法，以及從多個法具有相同種類的角度建立不不同的法，這是如何建立的呢？對於真實的意義，如果沒有如理地觀察和分析，僅僅依靠概念的執著，就像世間所說的那樣，完全按照那樣，不做任何改變地依賴，那麼，為了使所有要證成的事物和能證成的事物都如實地存在於無常、無我等自相上，並能進入勝義諦， 造論的智者們這樣做了。例如，以聲音是無常來進行證成，在事物的本質上，沒有作為理由、性質、結論這三者的區別。同樣，雖然所有的名言都沒有事物的自相，但名言符合意義的判斷進入自相是不欺騙的，因此智者們對世間這樣做。
English
Because it is not fruitful, not graspable by eye consciousness, unable to hold water, etc., it is different or opposite from other meanings, therefore it is known and said that only one pot has multiple properties. Even a single pot can be grasped by eye consciousness and can be divided into many opposite properties such as bulging belly, shrinking bottom, and being able to hold water. This is the seed for the arising of the concept of a common basis. Without it, that concept cannot arise. In the ultimate sense, a common basis is not established, because unless the two common factors and the basis that becomes both of them are divided into one and three, a common basis cannot be established. If there are two properties on a thing, they cannot exist mutually, and if there are not, there is no common factor. Therefore, those that appear as different aspects in the mind, due to the action of elimination and inclusion, appear in the essence of things as indistinguishable from the aspects that appear, so it should be known that this is the reason for applying such a name. Second, establishing the self-system of the reason for its establishment is: Although the generality of the sound meaning alone and the common basis of multiple aspects do not exist in the ultimate sense, they are spoken and established as they appear from the power of concepts. In the meaning of the thing itself, generality and common basis are impossible. If it is impossible on the thing, then such an establishment is also meaningless and unnecessary. If someone asks: How are things like impermanence and sound established as subject and predicate, and how are different dharmas established from opposite angles even on one dharma, and how are non-different dharmas established from the angle of multiple dharmas having the same kind? For the true meaning, if there is no proper observation and analysis, but only reliance on the clinging of concepts, just as it is said in the world, relying entirely on that without making any changes, then, in order to make all the things to be proven and the things that can prove exist as they are on the self-characteristics of impermanence, selflessness, etc., and to be able to enter the ultimate truth, The scholars who make treatises have done this. For example, taking sound as impermanent to prove, in the essence of things, there is no distinction between the three: reason, property, and conclusion. Similarly, although all expressions do not have the self-characteristic of things, the judgment of expressions conforming to meaning entering the self-characteristic is not deceiving, therefore the scholars do this to the world.
Tibetan
གྲགས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་པ་དེ་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་སོགས་ཐ་སྙད་ཀུན་བཞག་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐ་སྙད་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་ན། སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་སྤྱི་མཚན་དང་ཞེན་པས་བརྗོད་བྱ་རང་མཚན། དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་སྒྲར་སྣང་བ་སྒྲ་སྤྱི་དང་། ཞེན་པས་རྗོད་བྱེད་སྒྲར་གྲགས་པ་སྒྲ་རང་མཚན་ནོ། །བརྡ་ལ་འཇུག་པའི་དུས་སུ་ནི་སྣང་བརྟག་མི་ཕྱེ་བར་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་དོན་རང་མཚན་གྱི་ངོ་བོའམ་དོན་རྣམས་ནི་ཐ་དད་པ་དག་རང་གིས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲེ་བ་མེད་པ་དང་། སྒྲ་དང་མི་རྟག་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་མཚན་དེ་ལ་དུ་མ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སེམས་པ་དང་། རང་མཚན་གཅིག་ལ་ཆོས་དུ་མ་སོ་སོར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་བློ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིས་བསླད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ནི་སྤྱིའོ་ཞེས་དང་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གམ་ཁྱད་པར་གྱི་ཐ་སྙད་འདི་ནི་རང་མཚན་མཐོང་བ་ལས་བརྒྱུད་དེ་འོང་བའི་བློ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ནམ་ཡུལ་ཉིད་ལ་འཇུག་གི་རང་མཚན་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་ཡུལ་རྫུན་པ་ལ་ཆོས་ཐ་དད་བཞག་ཏུ་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་ན། རྟོག་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་རང་མཚན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་ ནས་རང་མཚན་གཞན་ཀུན་ལས་ལོག་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་མ་བྱས་པ་དང་རྟག་པ་སོགས་གཞན་ལས་ལྡོག་པར་བཏགས་པས་ལྡོག་ལྡན་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དེ་ལ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་མར་དབྱེ་ཞིང་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲ་མི་རྟག་པའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་དེ་དང་དེ་བྱས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་པའི་རྗེས་དཔག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དངོས་པོ་རང་མཚན་མཐོང་བ་ཉམས་པ་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་མཚན་མི་འཛིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་གཞན་སེལ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དག་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཁྱད་པར་མེ་ལྟ་བུ་དེ་རྟོག་ངོར་སྣང་བའི་སྤྱི༷་དང་འདྲེས་པའམ་བསྲེས་ནས་འཛིན་པ་འདིར་ཞེན་པ་དེའི་ངོར་ཁྱད་པར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དངོས་རྗེས་དཔག་གིས་གཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མིན་ནོ། །རང་མཚན་དེ་ནི་དུ་མ་འདྲེས་པའི་སྤྱི་དང་གཅི
Chinese
依赖于那样的名声，将显现和推测混合为一，在这种影响下，安立了所要成立的、能成立的等等一切名相。除此之外，没有其他成立名相的方法。因此，如果进行区分和分析，声音的实际表达对象是共相，而执着所表达的对象是自相。实际的表达者是显现为声音的声音共相，而执着所表达的是显现为声音的声音自相。在学习词语的时候，不区分显现和推测，错误地认为它们是一体，从而成立了表达对象和表达者之间的关系。胜义谛自相的体性或事物，各自是不同的，它们自身，也就是体性本身，是不会混合的。像声音和无常一样，体性相同的事物，在意义上没有差别。认为自相是多个体性相同的事物，以及认为一个自相具有多个不同的法，这是被分别念所迷惑。因此，所谓“那是共相，这是特殊”的差别或特殊的名称，是从见到自相之后传递过来的分别念的意义或对境本身，而不是实际应用于自相。如果认为在虚假的分别念对境上如何安立不同的法，那么，对于分别念的对境本身，更加执着于自相，就像从其他一切自相中分离出来一样，在这里也安立了未作和常等与其他的相违，因此，对于显现为具有相违的事物，就区分和详细分析了所作、无常等多种法的差别。因此，对于“声音是无常”这样的分别念，以及“因为它是所作，所以能成立”这样的比量分别念，由于失去了见到事物自相的机会，也就是没有见到自相，所以要知道，不会执着于被无常等所区分的自相。那么，如果正理学家陈那说，比量是执着于通过排除他者而区分的特殊，这是什么意思呢？那是指像火一样的特殊，在分别念面前显现的共相混合或混合在一起而执着，在这里是指在这种执着面前称为特殊，而不是说特殊这个词是指比量实际把握自己的体性。自相是不与多个混合的共相，并且是唯一的。
English
Relying on such fame, the appearance and inference are mixed into one, and under this influence, all the terms such as what is to be established, what establishes, etc., are established. Apart from this, there is no other way to establish terms. Therefore, if we distinguish and analyze, the actual object expressed by sound is the general characteristic, and the object expressed by attachment is the specific characteristic. The actual expresser is the sound that appears as sound, which is the general sound, and the sound that is expressed by attachment is the sound specific characteristic that appears as sound. When learning words, without distinguishing between appearance and inference, we mistakenly think they are one, thus establishing the relationship between the object expressed and the expresser. The nature or things of the specific characteristic of the ultimate truth are different from each other, and they themselves, that is, the nature itself, will not be mixed. Like sound and impermanence, things with the same nature have no difference in meaning. Thinking that the specific characteristic is multiple things with the same nature, and thinking that one specific characteristic has multiple different dharmas, is deluded by conceptual thought. Therefore, the difference or special name of "that is general, this is special" is the meaning or object of conceptual thought that is transmitted from seeing the specific characteristic, but it is not actually applied to the specific characteristic. If you think about how to establish different dharmas on the false object of conceptual thought, then for the object of conceptual thought itself, you are more attached to the specific characteristic, just like being separated from all other specific characteristics, and here also establish the opposite of what is not done and permanent, etc., so for the thing that appears as having the opposite, the differences of various dharmas such as what is done and impermanent are distinguished and analyzed in detail. Therefore, for the conceptual thought that "sound is impermanent", and the inferential conceptual thought that "because it is made, it can be established", because the opportunity to see the specific characteristic of things is lost, that is, the specific characteristic is not seen, so you should know that you will not be attached to the specific characteristic that is distinguished by impermanence, etc. Then, if the logician Dignāga said that inference is attached to the special that is distinguished by excluding others, what does this mean? That refers to the special like fire, which is mixed or mixed with the general characteristic that appears in front of conceptual thought, and here it is said to be special in front of this attachment, but it does not mean that the word special refers to the inference actually grasping its own nature. The specific characteristic is the general characteristic that is not mixed with multiple, and it is unique.