Tibetan
་དྲུག་སྒྲས་བསྟན་པ་ལྟར་གཞན་དུ་ཡོད་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པའང་མེད་ལ། ཐ་མི་དད་ན་ཁྱབ་པའང་ནམ་མཁའ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་དེ་ལྟར་དྲུག་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བའང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་དུ་མ་ལ་གཅིག་གི་སྒྲ་བློ་མི་འཐད་པར་རྩོད་པ་ལ། གཅིག་སྒྲ་འཇུག་རྒྱུ་སྤྱི་ནི་སེལ་བར་བསྟན། །དེ་ཡི་དོགས་པ་སྤངས་ནས་འཐད་པར་བསྒྲུབ། །རྩོད་པ་གཉིས་པོ་སྤོང་བའི་མཇུག་སྡུད་གསུམ། །དང་པོ། གསལ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ལ་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་མེད་པས་ན། ཤིང་དུ་མ་ལ་ཤིང་ཞེས་གཅིག་གི་སྒྲ་བློ་འཇུག་པ་མི་འཐད་པས་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཟེར་ན། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་སྤྱི་མེད་ཀྱང་རྟོག་པས་རྣམ་པར་བཏགས་ནས་བཞག་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཤིང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། ཤིང་ཙམ་གྱི་དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་རིལ་པོར་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཡིས་གཞན་ཤིང་གསལ་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྒྲིབ་བྱེད་རྟོག་པ་ལ་ཤིང་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པ་དེས་བསྒྲིབ་བྱ་ཤིང་གསལ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་། ཐ་དད་པ་ཉིད་བསྒྲིབས་པ་ཡིས་བསྲེས་པ་ལྟར་བྱས་ནས། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་ཤིང་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཤིང་མིན་ལས་ལོག་པར་རིགས་མཚུངས་པའི་ སེལ་བའི་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ན་སྤྱི་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྟོག་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལ་ནང་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་སྤྱི༷་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཡི་སྤྱི་དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བས་ན་དེ་སྤྱི་དང་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། གསལ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དོན་གཞན་པའམ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་བའི་བློ་ལ་སྣང་བ་མེད་པས་ན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་ཤིང་དུ་སྣང་བ་དེ་སྤྱི་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་ན། སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འགྱུར་ཏེ་ནང་གི་ཤེས་པ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་
Chinese
如果像六句所说的那样存在于其他地方，那么也不会遍布虚空。如果不相异，那么遍布也不会存在于虚空之外，因此那样附加第六个词也是没有意义的。第二，对于在多种事物上使用“一”这个词的理智不合理的辩论：首先，阐述了排除使用“一”这个词的原因——共相。然后，消除对此的疑虑，论证其合理性。最后，总结了驳斥这两种辩论的结论。第一，如果说，清晰的事物各自独立存在，互不相随，而且没有与此不同的共相，因此，在多种树木上使用“树”这个词的理智是不合理的，因此共相的名称将不复存在。如果这样说，那么经过分析，即使没有共相，也是通过概念分别假立安立的。依赖于相互各异的事物——树木的清晰显现，在仅仅是树木的意义上，整体显现的理智，即分别念，其自身的本质会掩盖其他树木清晰显现的不混合的本质。也就是说，执着于作为遮蔽者的概念中的树木自相，会遮蔽作为被遮蔽者的树木清晰显现的自性或本质，即使各不相同，但由于遮蔽了这种不同，就好像混合了一样。怎样混合的呢？树木清晰显现的事物，与非树木不同，通过某种同类的 排除的本质，显现为不不同的一个。即使外境中没有共相，但由于自己的概念中显现为那样，因此由于内心的想法，就极力宣扬外境的事物存在着所谓的共相。像这样，执持共相的分别念，无论如何假立的共相，在胜义谛中是不存在的。像这样，清晰显现的事物互不相随，因此它不是共相，也不是一。而且，对于清晰显现的事物相随的共相意义，在不迷惑的理智中是不显现的，因此那仅仅是虚构而已。如果认为，在执持树木的概念中显现为树木的那个是共相，而且那也是知识的本质，因此是存在的。那么，与执持共相的知识不相异的显现，怎么会随顺其他外境的事物呢？因为它与内在的知识是同一实体的缘故。因此，事物
English
If it exists elsewhere as indicated by the sixth case ending, then it will not pervade the sky. If it is not different, then pervasion will not exist apart from the sky, so adding the sixth case ending in that way would also be meaningless. Second, regarding the debate that it is unreasonable to apply the term "one" to multiple phenomena: First, it is shown that the reason for applying the term "one"—the universal—is refuted. Then, dispelling doubts about this, it is established as reasonable. Finally, there are three concluding remarks refuting these two debates. First, if it is said that clear objects exist separately without intermingling, and there is no universal different from them, therefore, it is unreasonable to apply the term "tree" to multiple trees, and thus the designation of universal will cease to exist. If that is said, then upon analysis, even if there is no universal, it is nominally established through conceptualization. Relying on the distinct appearances of trees, which are mutually different objects, the intellect that perceives them as a whole in the sense of just "tree," the discriminating consciousness, obscures the unmingled nature of the other clear trees with its own essence. That is, the obscuring concept, which clings to the self-character of "tree," obscures the self or essence of the clear trees, which are the objects being obscured, and even though they are distinct, it makes them appear as if they were mixed by obscuring that very distinctness. How is it mixed? The objects of clear trees, being distinct from non-trees, appear as one non-different thing through some kind of similar excluding essence. Even though there is no universal in the external world, it appears that way to one's own conceptualization, and therefore, due to the power of inner thought, it is strongly proclaimed that there is something called a universal in external objects. In this way, the discriminating consciousness that grasps the universal, whatever universal it imputes, does not exist in the ultimate sense. Like this, clear appearances do not follow each other, so it is not a universal, nor is it one. Moreover, the meaning of a universal that follows clear appearances does not appear to an unconfused intellect, so it is merely a fabrication. If it is thought that the appearance of "tree" in the concept that grasps "tree" is a universal, and that it is also the essence of knowledge, therefore it certainly exists, then how can that appearance, which is non-different from the knowledge that grasps the universal, follow other external objects? Because it is the same entity as inner knowledge. Therefore, objects
Tibetan
གསལ་བ་རྣམས་ལ་བདག་གམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྤྱི་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་འདི་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་དོན་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་བའམ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྤྱི་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་ན་དེ་འཛིན་གྱི་སྒྲ་བློ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཞེས་པའི་མིང་དང་ཤིང་མིན་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་དོན་གང་དང་ལྡན་པ། ཤིང་གི་གསལ་བ་ཕན་ཚུན་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་ཐ་དད་པ་རྣམས་ནི་སྤྱི་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་འདི་ཡི་ས་བོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་དོགས་པ་སྤངས་ནས་འཐད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ། ཐ་དད་གཅིག་གི་བློ་རྒྱུར་འཐད་པ་དང་། དོན་མེད་ཀྱང་ནི་དོན་དང་འདྲ་བར་འཐད། །དང་པོ། གསལ་བ་ཐ་དད་པས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་གཅིག་སྐྱེད་པར་ མི་འཐད་ཅེ་ན། གསལ་བ་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོ༷གས་པ་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་དང་། དོན་སྔོན་པོ་སོགས་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་དང་། ལ་སོགས་པ་ཞེས་པས་མེ་དང་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤིང་གསལ་ལྟ་བུ་སོགས་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ལྟར་སྐྱེད་པར་ངེས་ཏེ། དཔེར་ན་དབང་པོ་དང་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པས་ཡུལ་དང་ཡིད་བྱེད་དག་ངོ་བོ་ཐ་དད་ལ་སྤྱི་ཐུན་མོང་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ནུས་གཞན་དེ་ལ་མེད་ཀྱང་དབང་ཤེས་གཅིག་སྐྱེ་བ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་སླེ་ཏྲེས་དང་པཪྤ་ཏ་སོགས་སྨན་ཁ་ཅིག་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱར་བར་གྱུར་པའམ། ཡུལ་དུས་ཐ་དད་པའི་པཪྤ་ཏ་ཡི་བྱེ་བྲག་སོ་སོ་བ་དེ་ཡིས་ཀྱང་། ཐུན་མོང་གི་ནུས་པས་འབྲས་བུ་རིམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་བའི་བྱ་བ་གཅིག་བྱེད་པར་མཐོང་གི་ཞོ་དང་ག་གོན་སོགས་གཞན་གྱིས་ནི་རིམས་དེ་ཞི་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་དོན་གཅིག་པོ་དེ་བྱེད་པའི་སྤྱི་ཐུན་མོང་བ་ཡོད་པས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱི་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཁྱབ་པ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཡིན་ན། སྨན་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱིས་ནད་ཞི་བ་མ་ཡིན་ལ། སྨན་དེ་དག་སྐྱེ་བའི་ཞིང་དང་དུས་དང་སོ་ནམ་སོགས་རྒྱུ་ཐ་དད་ཀྱང་ནད་ཞི་བ་ལ་མྱུར་བུལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བའི་རྟག་པའམ་བརྟན་པས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱིས་བསྐྱེད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་སྣང་ལ་དོན་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དོན་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱི་ལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ག
Chinese
对于显现的事物，将之执持为具有单一的自体或本质的共相执持分别念，是将其显现境误认为或错认为实有自相。那么，如果共相在外境中不存在，那么执持它的名言和心识就成了无因。如果这样认为，那么，具有“树”这个名称以及与非树不同的意义，树的显现彼此之间互不相容的各异之处，就是这个共相执持分别念的种子。第二，为了消除对此的怀疑并确立其合理性，有：不同成为一个心识之因是合理的，无意义也如同有意义一样是合理的。第一，如果说，各异的显现不能产生共相执持心识的一个相状，那么，将显现的事物理解为同一类别的共相执持意识，以及了知蓝色等事物的现量，以及“等等”所表示的火和房屋等等，在成立同一事物时，像树的显现等一些因，虽然其自体各异，但根据事物的法性或自性，必定会这样产生。例如，根识以及“等等”所表示的境和作意，虽然自体各异，且没有其他能够产生共同果的共相，但却像产生一个根识一样。例如，蔓菁和波波吒等一些药物，虽然本质各异，但如果将它们一起混合，或者，在不同地点和时间产生的波波吒的各个不同部分，也以共同的能力，产生平息瘟疫等疾病的单一作用，而酸奶和豆蔻等其他药物却不能平息瘟疫。如果说，产生一个果的那些因，是因为具有产生那个单一果的共同共相，那么，并非如此，因为共相是常、一、遍、无分，所以，药物等的共相没有差别，因此共相不能平息疾病，而且，那些药物生长的田地、时间和耕作等因各异，也会导致平息疾病的速度没有差别。此外，由于不改变自己本质的常或恒常的事物，对果没有助益，因此也不是由共相所产生。第二，显示共相在显现上并非实有，但却像实有一样显现：如是，共相在意义上成立为
English
This conceptual thought of grasping a generality, which holds manifest things to be of one self or essence, is mistaken or wrong in mistaking its appearing object for a truly characterized entity. Now, if the generality does not exist outside, then the word-consciousness that grasps it will become causeless. If you say that, then, the name 'tree' and the meaning that is just different from non-tree, the different manifestations of the tree that are mutually exclusive, are the seeds of this conceptual thought of grasping a generality. Second, in order to dispel doubts about this and establish its validity, it is reasonable for differences to be the cause of one mind, and it is reasonable for meaninglessness to be like meaningfulness. First, if you say that different manifestations cannot generate one aspect of the mind of grasping a generality, then, the general grasping consciousness that understands manifest things as one kind, and the direct perception that knows things like blue, etc., and the fire and houses, etc., indicated by 'etc.', when establishing one thing, some causes like the manifestation of a tree, etc., although their own entities are different, are certain to generate it in this way by the nature or essence of things. For example, the sense powers and the objects and attention indicated by 'etc.', although their own entities are different and there is no other common generality that can generate a result, are like generating one sense consciousness. For example, some medicines like radish and parpata, etc., although their essences are different, if they are mixed together, or the different parts of parpata that arise in different places and times, also, with a common power, are seen to perform one action of pacifying diseases like epidemics, while other things like yogurt and cardamom do not pacify that epidemic. If you say that those causes that produce one result are because they have a common generality that produces that one result, then, it is not so, because the generality is permanent, one, pervasive, and without parts, so, because there is no difference in the generality of medicines, etc., the generality does not pacify diseases, and also, the fields, times, and farming, etc., in which those medicines grow are different, it would follow that there is no difference in the speed of pacifying diseases. Furthermore, because a permanent or stable thing that does not change its own essence does not benefit the result, it is also not generated by the generality. Second, showing that the generality is not truly existent in appearance, but appears as if it were existent: Thus, the generality is established in meaning as