Tibetan
་པ་ཞེས་པས་རང་བཞིན་དང་ འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པ། རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་ཡོད་ལ། དེ་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོའམ་འབྲེལ་ཟླ་མ་རྟོགས་པའམ་མ་དམིགས་པ་དང་། འགལ་ཟླ་དམིགས་པའི་མ་རྟོགས་པའི་རབ་དབྱེའི་སྦྱོར་བ་འགོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེ་བ་ཙམ་སྟེ་དོན་ལ་དགག་བྱ་ཉིད་མེད་པར་འགོག་པ་ལ་གནད་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ་ནི། ཕྱོགས་འདི་ན་དུ་བ་མེད་དེ། མེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་འདི་ན་ཞེས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ། ཤ་པ་མེད་དེ། ཤིང་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་དང་། རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ། དུ་བ་མེད་དེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱུ་དང་འགལ་བ་དམིགས་པ་ནི། གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་བྱེད་མེད་དེ། མེ་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ། ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བ་དམིགས་པ་བ་མོའི་རེག་པ་མེད་དེ། མེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ། རང་བཞིན་དང་འགལ་བ་དམིགས་པ། གྲང་རེག་མེད་དེ། མེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ། རང་བཞིན་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པ། གྲང་རེག་མེད་དེ། དུ་བ་དྲག་ཏུ་ཕྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ། རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པ། གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་བྱེད་མེད་དེ། དུ་བ་དྲག་ཏུ་ཕྱུར་བས་ནོན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འགལ་ཟླ་སྤོས་ཀྱི་མེ་ལྟ་བུ་ལའང་དེའི་ཁྱབ་པའི་ཆ་ན་གྲང་རེག་གནས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ངོ་བོའམ་འབྲས་བུའི་སྤུ་རིས་ཟིན་ན་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བཞིར་བཤད་པ་ལ་འདིར་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བརྒྱད་དུ་བཤད་ལ། རྣམ་ངེས་ལས་དེའི་སྟེང་དུ། དུ་བའི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་མེད་དེ། དུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་པ་དང་། གྲང་ བའི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་མེད་དེ། མེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་འབྲས་བུ་དང་འགལ་བ་དམིགས་པ་གཉིས་བསྣན་ཏེ་བཅུར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་པ་གསུམ་འབྲེལ་ཡུལ་མ་དམིགས་པ་དང་། ལྷག་མ་དྲུག་འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཐིག་ལས་དེའི་སྟེང་དུ། འགལ་བའི་ཁྱབ་པ་དམིགས་པ་བསྣན་ཏེ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་བྱུང་བ་འཇིག་ངེས་པར་གྱུར་པ་མེད་དེ། རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཇིག་པ་རྒྱུ་ལྡན་དུ་སྨྲ་བའི་ངོར་དམིགས་པའི་རྟགས་ལ་དཔེར་མཛད་དོ། །དོན་དུ་འདི་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་འགལ་བའི་ཆོས་གང
Chinese
称为“与自性相违之果之显现”。原因和相违之果之显现有两种，共八种。这些都是因为不了解或不显现自己的体性或关联，以及通过显现相违之物的不了解的分类组合方式，仅仅是细微的差别，实际上都是在否定没有否定对象本身，这一点是相同的。其中，原因不显现的例子是：这个地方没有烟，因为没有火。同样，将“这个地方”应用于所有情况。遍及者不显现的例子是：没有夏帕，因为没有树。自性不显现的例子是：没有烟，因为不可见。原因和相违之物显现的例子是：没有产生寒冷效果的绒毛，因为靠近火。遍及者和相违之物显现的例子是：没有冰雹的触感，因为有火。自性和相违之物显现的例子是：没有寒冷的触感，因为有火。自性和相违之果显现的例子是：没有寒冷的触感，因为有强烈的烟雾。原因和相违之果显现的例子是：没有产生寒冷效果的绒毛，因为被强烈的烟雾所压制。例如，即使是与相违之物（如焚香的火焰）相比，由于在其遍及的部分无法得知寒冷的触感是否存在，如果掌握了其体性或果的特征，就不会有这样的错误。因此，之前所说的四种，在这里只是通过组合的分类方式分为八种。在《量决定论》中，在此基础上，又加上了：没有烟的原因的无碍能力，因为没有烟，这是果不显现；以及没有寒冷的原因的无碍能力，因为有火，这是与果相违之物显现。这两种加在一起，共说了十种。也就是说，自性不显现就是自己的体性不显现。原因、遍及者、果不显现这三种是关联处不显现，其余六种是相违之物显现。在《理滴论》中，在此基础上，又加上了相违之遍及者显现，共说了十一种。例如，对于说事物产生后必然会坏灭的人，以坏灭依赖于其他原因为例，作为显现的标志。实际上，这指的是相互排斥的任何
English
It is called "the appearance of the result that contradicts nature." There are two types of results that contradict the cause, making a total of eight. These are all because one does not understand or does not perceive one's own nature or connection, and through the method of combining classifications of non-understanding with the appearance of contradictions, they are merely subtle differences. In essence, they are all the same in that they negate the absence of the object of negation itself. Among them, an example of the cause not appearing is: There is no smoke in this place because there is no fire. Similarly, apply "this place" to all situations. An example of the pervader not appearing is: There is no Shapa because there is no tree. An example of nature not appearing is: There is no smoke because it is invisible. An example of the cause and contradiction appearing is: There is no down that produces a cold effect because it is close to the fire. An example of the pervader and contradiction appearing is: There is no touch of hail because there is fire. An example of nature and contradiction appearing is: There is no cold touch because there is fire. An example of the appearance of the result that contradicts nature is: There is no cold touch because there is strong smoke. An example of the appearance of the result that contradicts the cause is: There is no down that produces a cold effect because it is suppressed by strong smoke. For example, even when compared to a contradiction (such as the flame of incense), because one cannot know whether the cold touch exists in its pervading part, if one grasps its nature or the characteristics of the result, there will be no such error. Therefore, the four mentioned earlier are here divided into eight only through the method of combining classifications. In the Pramāṇaviniścaya, on top of that, it is added: There is no unimpeded ability of the cause of smoke because there is no smoke, which is the result not appearing; and there is no unimpeded ability of the cause of cold because there is fire, which is the appearance of the contradiction with the result. Adding these two together, a total of ten are mentioned. That is to say, nature not appearing is the non-appearance of one's own nature. The three of cause, pervader, and result not appearing are the non-appearance of the related place, and the remaining six are the appearance of contradictions. In the Tarka-bindu, on top of that, the appearance of the contradiction's pervader is added, making a total of eleven. For example, for those who say that things that arise are bound to perish, the example of destruction relying on other causes is used as a sign of appearance. In reality, this refers to any mutually exclusive
Tibetan
་ཡང་རུང་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས་ན། འགལ་ཟླ་དེ་མེད་པར་ཁེགས་ནུས་ཏེ། དེའི་ཁྱབ་བྱེད་ནི་ཅིག་ཤོས་དང་དངོས་སུ་འགལ་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྟགས་དང་དགག་བྱ་གཉིས་པོ་བརྒྱུད་ནས་འགལ་བའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡིན་ལ། ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་དངོས་སུ་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་པ་མི་སྲིད་དེ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་མིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མི་རྟག་པར་དངོས་སུ་ངེས་ནས་རྟག་པ་མིན་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་དེ། རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ཁྱད་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གྱི་ཁྱབ་བྱ་ཉིད་དམིགས་པས། རྟགས་དེའི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་འགལ་ཟླ་འགོག་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཚད་མས་གནོད་འགལ་ཅེས་ཟེར་ཏེ། དོན་ལ་སྒྲ་རྟག་པ་མིན་པར་རྩོལ་བྱུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའང་སྒྲ་ལ་རྟག་པ་མེད་པར་རྣམ་བཅད་དུ་དགག་པའི་ཆ་ནས་བསམས་ན་དེར་གནས་ཤིང་། མི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པས་བཟུང་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སུ་འདུ་བ་ལ་འགལ་ བ་མེད་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་པ་བཞི་དང་། འགལ་དམིགས་ལ་འགལ་བའི་རང་བཞིན་མེ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས། གྲང་རེག །གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་། གྲང་བའི་དངོས་རྒྱུ། ཁྱབ་བྱ་ཁ་བའི་རེག་པ་བཞི་འགོག་པ་དང་། འགལ་འབྲས་དུ་བ་དྲག་ཏུ་ཕྱུར་བ་ལ་དགག་བྱ་དེ་བཞི་སྦྱར་བ་དང་། འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་ཙནྡན་གྱི་མེ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་བཞི་འགོག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་ཏེ་ཁྱོན་བཅུ་དྲུག་ཏུའང་གསུངས། ཁ་ཅིག་གིས་ཁྱབ་བྱ་ཙནྡན་གྱི་མེ་ལྟ་བུ་ཟུར་དུ་བརྩི་ན། མེའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སྦྱར་དགོས་པས་མི་འཐད་ཅེས་གསུངས་ན་ཡང་། སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་ཙམ་གྱི་སྐབས་ཁྱབ་བྱ་གཅིག་ལ་སྦྱར་བས་གཞན་ཀུན་དེ་དང་འདྲ་བས། སོ་སོ་ནས་སྦྱར་དགོས་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་འགོད་ཚུལ་ཡང་དག་ཡིན་པ་དང་། ཁྱབ་བྱ་ཉིད་དགག་བྱར་སྦྱར་ཏེ་གཞུང་ལས་གསུངས་པས་ཁྱབ་བྱེད་ལའང་སྦྱར་ན་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཛེ་ཏཱ་རིའི་བཞེད་པ་འདི་ལའང་མི་འཐད་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་གཙང་ནག་པ་སོགས་བོད་ཀྱི་མཁས་པས་མེ་ཡི་དངོས་རྒྱུ་དམིགས་པ་ལས་སྔ་མ་བཞི་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་སྐོར་བཞི་གསུངས་ཀྱང་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་མི་ཁེགས་ལ། ནུས་པ་ཐོགས་མེད་སྐད་ཅིག་མ་རྟགས་སུ་ངེས་མི་ནུས་པའི་ཚུལ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་སོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ། ངེས་པའི་རྟགས་གསུམ་འཁྲུལ་བ་མེད་ཚུལ་ལ། །སྒྲུབ
Chinese
如果能确定任何一个相容的遍，就能排除它的对立面，因为它的遍是与另一方直接对立的。因此，标志和否决对象通过对立而不能共存。将互相排斥的事物直接作为标志和要证明的事物是不可能的。例如，“声音，有法，不是常，因为是无常。”像这样，如果直接确定为无常，就无法证明它不是常，因为标志和要证明的事物没有区别。因此，通过确定互相排斥的遍，就能阻止该标志的遍的对立面。这被称为量妨害对立。实际上，例如，通过勤作而证明声音不是常，如果从断除声音是常的角度来考虑，它就存在于那里。正如所说，如果将非显现的事物以完全断除非显现的方式来把握，那么将其归入自性标志是没有矛盾的。这样，对于可显现的非显现，有原因、遍、自性、结果非显现四种。对于对立显现，通过显现对立的自性之火，可以阻止寒冷、寒冷的结果——毛孔竖立、寒冷的直接原因、遍——雪的触感这四种。将对立的结果——浓烟滚滚与那四种否决对象结合起来。通过显现对立的遍——檀香之火，可以阻止那四种，总共十二种，也有说是十六种的。有些人认为像檀香之火这样的遍应该单独计算，但由于火的种类是无限的，所以必须结合起来，这是不合理的。然而，在结合的分类中，由于只与一个遍结合，其他一切都与此相同，因此不必分别结合。而且，这种结合也是正确的表达方式，并且经典中也说了将遍与否决对象结合，因此与遍结合也没有矛盾，所以杰达里的观点也没有任何不合理之处。此外，藏那巴等藏族学者说了通过确定火的直接原因来阻止前四种的四种结合方式，但仅仅通过原因是无法排除的。萨迦班智达等人已经很好地证明了无法确定无碍的能力和瞬间作为标志。第二，确定标志的三种方式没有错误。
English
If any compatible pervasion can be identified, its opposite can be excluded, because its pervasion is directly opposed to the other. Therefore, the sign and the object to be negated cannot coexist because of opposition. It is impossible to directly make mutually exclusive things the sign and the object to be proven. For example, "Sound, subject, is not permanent, because it is impermanent." Like this, if it is directly determined to be impermanent, it cannot be proven that it is not permanent, because the sign and the object to be proven are not different. Therefore, by identifying the pervasion of mutual exclusion, the opposite of the pervasion of that sign can be prevented. This is called contradiction by means of valid cognition. In reality, for example, proving that sound is not permanent through effort, if considered from the aspect of decisively negating that sound is permanent, it exists there. As it is said, if non-apprehension is grasped in the manner of completely cutting off non-apprehension, there is no contradiction in including it as a sign of nature. Thus, for apprehendable non-apprehension, there are four types: cause, pervasion, nature, and result non-apprehension. For contradictory apprehension, by means of apprehending the nature of contradictory fire, the four types of cold, the result of cold—goosebumps, the direct cause of cold, and the pervasion—the touch of snow can be prevented. The contradictory result—thick smoke billowing—is combined with those four objects of negation. By means of apprehending the pervasion of contradiction—sandalwood fire, those four can be prevented, totaling twelve, and some say sixteen. Some say that pervasions like sandalwood fire should be counted separately, but since the types of fire are infinite, they must be combined, which is unreasonable. However, in the classification of combination, since it is combined with only one pervasion, everything else is the same, so it does not become necessary to combine them separately. Moreover, this combination is also a correct expression, and the scriptures also say to combine the pervasion with the object of negation, so there is no contradiction in combining it with the pervasion, so there is nothing unreasonable in Jetaari's view either. Furthermore, Tsang Nakpa and other Tibetan scholars have said that by identifying the direct cause of fire, the four ways of combining to prevent the first four are said, but it cannot be excluded by cause alone. Sakya Pandita and others have already well proven that the unimpeded ability and instant cannot be determined as a sign. Second, the way the three modes of a valid sign are not mistaken.